وضعیت کودک شما در هفته ی ۳۵ ام ( کودک ممکن است در این سن و سال بودن با یکی از والدینش را بر دیگری ترجیح دهد)

کودک ۲ ساله ی شما تا این برهه چه وضعیتی را تجربه خواهد کرد

یکی از رفتارهایی که ممکن است از کودکان در این سن و سال سر بزند این است که کودکان ممکن است این وضعیت را ترجیح بدهند که بیشتر با یکی از والدین خود دم خور باشند و با او وقت خود را صرف نمایند تا اینکه تمام وقت خود را با هر دو والدین خود صرف نمایند. مساله ای که در اینجا بایستی به شما به عنوان پدر و یا مادر کودک اشاره کرد این مساله است که کودکان به طور اغلب چنین رفتار و عکس العملی را از خود نشان می دهند و برای  شما  این مساله نبایستی زیاد مهم باشد و این رفتار کودکان را حمل بر قرض شخصی و یا تبعیض کودکان بگذارید. نکته ای که بایستی در مورد کودکان فرا بگیرید این مساله است که کودکان چنین رفتارهایی را بدون قرض شخصی انجام می دهند و در واقع از انجام چنین کاری هیچ منظور بدی ندارند. به عبارت بهتر بایستی این مساله یک رفتار و عکس العمل کاملا عادی و غیر عمد از سوی کودکان تلقی شود که در اینجا وظیفه ی شما  بسیار سنگین و حیاتی می باشد. علت و دلیل اصلی مهم بودن نقش در این مساله از آن جهت می باشد که شما  می بایست تا علاوه بر اینکه به خاطر انجام چنین کاری از دست کودک دو ساله ی خود ناراحت نشوید؛ بلکه بایستی این مساله و این رفتار و عکس العمل کودکان را کاملا طبیعی و عادی و اقتضای سن آن ها تلفی کنید و تنها سعی نمایید تا کودکان بتوانند به سلامت هر چه بیشتر از این مقطع از زندگی خود عبور نمایند تا با انجام چنین رفتار مناسبی از طرف شما  هم خودتان در برخورد با این مساله و هم کودک با مشکلی رو به رو نشوید و قادر باشید تا این مرحله از رشد و نمو کودک را به سلامتی به پایان برسانید . در واقع در اینجا ، نقش شما  درقبال کودکان حیاتی تر و مهم از خود کودک می باشد که عبارت است از مدیریت و کنترل به موقع و درست کودکان. مساله ی دیگری که در اینجا بایستی در این رابطه به آن اشاره کرد آن است که کودکان ممکن است به یکی از والدین گرایش پیدا کنند. این گرایش ممکن است بسته به جنسیت و یا شخصیت کودکان به طرف والد پدر و یا والد مادر ایجاد شود که شما ممکن است با احساس طرد شدن از طرف کودک دو ساله ی خود رو به رو شوید. در واقع و به عنوان مثال می توان این مساله را ذکر نمود که کودکان ممکن است شب به جای اینکه از مادر خود بخواهند تا برای او داستان شب بخواند؛ ممکن است در این سن و سال از پدر خود بخواهند تا برای آن ها داستان شب بخواند که این مساله در این سن و سال کاملا عادی و نرمال و اقتضای سن می باشد اما برای ممکن است اندکی عجیب و حتی ناراحت کننده به نظر برسد. در واقع یکی از مهم ترین دلایلی والدین از آن وحشت دارند همین مساله ی طرد شدن توسط کودکان خود می باشد که این مهم به این دلیل در ذهن والدین اتفاق می افتد که آن ها می بینند که کودکشان دیگر تمایلی ندارد تا با آن ها وقت صرف نماید و از بودن با آن ها لذت ببرد. البته بایستی این مساله را نیز اشاره نمود که ایجاد چنین حالتی در والدین کاملا طبیعی می باشد و به عبارت بهتر این مرحله مرحله ای طبیعی در روابط پدر و مادر با کودک خود می باشد که پس از گذشت مدت زمانی به خودی خود بر طرف خواهد شد و از میان خواهد رفت. علت روان شناختی بروز چنین حالاتی در پدر ها و مادر ها این است که والدین به طور ناخودآگاه این ذهنیت را در مغز خود تجسم می کنند که کودکی که دیگر نمی خواهد با آن ها بازی کند کودک خودشان است. به بیان بهتر آن ها با خود می گویند که چرا کودکی که پاره ی تن من است نباید با من بازی کند؟ مگر من چه کار اشتباهی در قبال کودک خود مرتکب شده ام که او چنین رفتاری را با من می کند؟ در اینجا ممکن است مشکل رابطه نه تنها بین کودک و یکی از والدین که بین پدر و مادر نیز ایجاد گردد.

مشکل این گونه می تواند ایجاد شود که زمانی که کودک تمایل دارد تا وقت خود را بیشتر با یکی از والدین صرف نماید حتی به طور ناخوآگاه ممکن است یکی دیگر از والدین به رابطه ی خوبی که میان کودک و والد دیگر برقرار شده است حسادت نماید و به رابطه ی بین والدین آسیب برساند. این مساله ممکن است در کوتاه مدت برای پدر و مادر وکودک مشکل ساز نشود ( کمااینکه همین طور است و در اکثر موارد مساله به خودی خود برطرف می شود) اما در مواردی که مساله حاد و جدی و طولانی مدت می شود این مورد می تواند آسیب جدی به بنیان خانواده وارد نماید و در بلند مدت باعث لطمه دیدن روابط میان افراد خانواده گردد. این مساله در صورت ادامه دار شدن و طولانی شدن به قدری جدی است که می توان برخی از مشکلات پدرها و مادرها را به این مساله نسبت داد. از جمله عواقبی که آسیب دیدن روابط به این گونه دچار می شوند می توان به سرد مزاج شدن اشاره کرد. به طور کلی سرد مزاجی در دورانی که فرزند به دنیا می آید بیش تر می گردد اما با اتفاق افتادن چنین مساله ای در محیط خانواده ممکن است بیش تر گردد که می تواند در طولانی مدت برای زن و مرد مشکل زا گردد. به دنبال سردمزاجی جنسی ممکن است مشکلات ارتباطی دیگر میان والدین صورت گیرد که به مشاجره بین آن ها حتی در حضور کودک منجر شود که می تواند اثرات ناگوار زیادی را بر روی ذهن کودک داشته باشد. علت بد بودن این مساله از آن جهت است که اکثر این مشاجرات زمانی اتفاق می افتد که کودک هنوز زیره سه سال سن دارد و مغز او در حال ثبت و ضبط اطلاعات می باشد و کودک با مشاهده ی این رفتارها از طرف والدین خود احساس ناامنی می نماید و در ادامه ی زندگی او می تواند بر روی میزان اعتماد به نفس و عزت نفس او موثر باشد.

پس بهتر است تا برای جلوگیری کردن از اتفاق افتادن این قبیل مشکلات در محیط خانواده؛ در صورت مشاهده ی ادامه دار شدن مشکل و رفتار از سوی کودک؛ هر چه سریع تر والدین به همراه کودک خود به مراکز مشاوره مراجعه نمایند تا بتوانند هر چه زودتر مشکل را تشخیص و درصدد درمان ان برآیند. هم چنین برخی از اوقات ممکن است مشکل ریشه در مشکلات ظاهری و فیزیکی کودک باشد. به عبارت بهتر ممکن است همیشه مشکل کودک ریشه در محیط خانواده و یا رفتاری که پدر و مادر انجام می دهند نداشته باشد و مشکل تنها در درون اتفاقاتی باشد که در مغز کودک اتفاق می افتد که در این جا روان نشاس کودک و یا متخصص طب اطفال قادر خواهد بود تا با تجویز داروهایی وجود و بروز این مشکل در کودک را شناسایی و کنترل نماید در آینده برای خود کودک و والدین او مشکلی را ایجاد ننماید.

هم چنین در ادامه ی مطالب قبل بایستی این مساله را اضافه نمود که کودکان ممکن است این عمل یعنی ترجیح دادن به گذراندن زمان بیشتر با یکی از والدین خود در مقایسه با والد دیگر را تنها از سر عادت انجام دهند و نه چیز دیگری. اگر کودک عادت کرده است که به عنوان مثال همیشه مادر او وی را با کالسکه به بیرون ببرد، به طور طبیعی برای او سخت و مشکل خواهد بود که کودک اجازه دهد تا پدر وی به عنوان مثال او را با کالسکه به بیرون و گردش ببرد. هم چنین یکی از مسائل دیگری که در همین رابطه اتفاق می افتد این مساله است که برخی از والدین ممکن است به دلیل مشغله ای که دارند به مدت طولانی نتوانند زمان مناسب و کافی و زیادی را در کنار کودکان سپری نمایند و از همین جهت زمانی که پدر و یا مادر قصد دارد تا کودکان را به گردش ببرد و یا با کودکان زمانی را صرف کند کودکان از این کار اجتناب کرده و با پدر و یا مادر خود غریبگی کنند و به پدر و یا مادر خود این اجازه را ندهند که با آن ها وقت و زمان صرف کنند. یکی از رفتارهایی که ممکن است از کودکان سر بزند این است که کودکان ممکن است این ترجیح را بدهند که بیشتر با یکی از والدین خود دم خور باشند و با او وقت خود را صرف نمایند . مساله ای که در اینجا بایستی به شما به عنوان پدر و یا مادر کودکان در این سن و سال به آن اشاره کرد این مساله است که کودکان به طور اغلب چنین رفتار و عکس العملی را از خود نشان می دهند و برای  شما این مساله و عکس العمل از کودکان نبایستی زیاد و بیش از حد مهم باشد و این رفتار کودکان را حمل بر قرض شخصی و یا تبعیض کودکان بگیرید. نکته ای که بایستی در مورد کودکان فرا بگیرید این مساله است که کودکان چنین رفتارهایی را به طور طبیعی و بدون قرض شخصی برای تبعیض گذاشتن بین پدر و یا مادر خود انجام می دهند و در واقع و به عبارت بهتر کودکان از انجام چنین کاری هیچ منظور بدی ندارند. به عبارت بهتر بایستی این مساله یک رفتار و عکس العمل کاملا عادی و غیر عمد از سوی کودکان می باشد که در اینجا وظیفه ی شما بسیار سنگین و حیاتی می باشد. علت و دلیل اصلی مهم بودن نقش شما در این مساله از آن جهت می باشد که شما  می بایست تا علاوه بر اینکه به خاطر انجام چنین کاری از دست کودک دو ساله ی خود ناراحت نشوید؛ بلکه بایستی این مساله و این رفتار و عکس العمل کودکان را کاملا طبیعی و عادی و اقتضای سن تلفی کنید و تنها سعی نمایید تا کودکان بتوانند به سلامت هر چه بیشتر از این مقطع از زندگی خود عبور نمایند تا با انجام چنین رفتار مناسبی از طرف شما  هم خود شما  و هم چنین کودک دو ساله ی شما با مشکلی رو به رو نشود و قادر باشید تا این مرحله از رشد و نمو کودک دو ساله ی خود را به سلامتی به پایان برسانید. در واقع شما بایستی در برخورد با این رفتار کودکان کاملا عادی عکس العمل نشان دهید و به مانند سابق به کارهای روزمره ی خود رسیدگی کنید و برخورد تندی از خود نشان ندهید. این مساله یکی از مهم ترین مواردی است که پدرها و مادرها بایستی به آن توجه کنند. در واقع اهمیت این مساله از آن جهت زیاد است که می توان این ادعا را نمود که عامل بسیاری از مشکلاتی که کودک در این زمینه از خود بروز می دهد مرتبط به رفتار خود والدین می باشد. والدین بسیاری وجود دارند که با حساسیت به خرج دادن های زیاد و بی مورد سعی می نمایند تا مشکل کودک خود را برطرف نمایند اما این مساله را نمی دانند که با انجام چنین کاری عملا در حال بدتر کردن اوضاع خود و کودک خود می باشند.

متاسفانه بایستی این مساله را خاطر نشان کرد که اکثر والدین از انجام چنین رفتارهایی رنج می برند و ممکن است ناخواسته در دام مشکلاتی بیفتند که ادامه دادن این کار برایشان ایجاد کرده است. از همین رو متخصصین روانش شناسی کودکان و یا حتی برخی از متخصصین طب اطفال به این مطلب واقف می باشند که تنها و بهترین راه مقابله با این رفتار کودک تنها بی محلی است تا خود کودک به مرور زمان از این مقطع زندگی خود سالم و موفق بیرون بیاید. در واقع والدین بایستی متوجه این مساله شوند که بروز چنین رفتارهایی از کودک در این سنین کاملا طبیعی می باشد و باید آن را درک نمایند تا بتوانند بهترین عکس العمل را در قبال این رفتار کودک از خود نشان دهند. پس از آن که پدر و مادر متوجه شدند که کودک این کارها را از روی عمد انجام نمی دهد و تنها به دلیل سن خود این کارها را انجام می دهد؛ نوبت به انتخاب رویکردی می رسد که والدین در قبال این مساله بایستی اتخاذ نمایند. انتخاب رویکرد مناسب در مواجهه با این رفتار کودک بستگی به عواملی دارد که در ادامه به آن ها اشاره می شود. یکی از این عوامل شخصیت والدین و کودک می باشد. در برخی از موارد ممکن است نیاز باشد تا والدین در خصوص این مشکل بی محلی محض نمایند و یا حتی برای کودک خود تنبیه هایی نیز در نظر بگیرند. اما در برخی از موارد ممکن است بسته به موارد ذکر شده نیازی به انجام چنین کارهایی نباشد و صرفا زمان دادن به کودک کافی باشد. یکی دیگر از عواملی که می تواند در این زمنیه موثر باشد و نقش پررنگی را ایفا نماید این مساله است که همان طور که در قبل گفته شده است ممکن است برخی از بروز چنین رفتارهایی توسط کودک ناخواسته باشد و به دلیل اتفاقاتی باشد که در مغز کودک انجام می گیرد. در اینجا والدین بایستی در درجه ی اول خونسردی خود را حفظ نمایند و پس از آن که متوجه قضیه شوند به پزشک متخصص روان پزشک مخصوص اطفال مراجعه کنند تا او قادر باشد مشکلات احتمال موجود در روح و روان کودک را تشخیص دهند و بتواند با تجویز کار درمانی ها و قرص ها و داروهایی که مناسب این مشکل کودک می باشد در جهت بهبود هر چه زودتر کودک برآید. همان طور که به آن اشاره شده است الزاما تمامی بروز چنین رفتارهایی از سوی کودک رفتاری نمی باشد و این احتمال وجود دارد که چنین رفتارهایی ریشه در فیزیک کودک هم داشته باشد که البته در موارد نادر این اتفاق می افتد و معمولا کودکان پس از طی این مرحله به خودی خود خوب می شوند و دیگر با این مشکل دست و پنجه نرم نخواهند کرد و از این جهت بایستی به والدین این مساله را خاطر نشان کرد از این جهت جای نگرانی ای وجود ندارد.

نکته ی دیگری که بسیار مهم می باشد و شما بایستی در برخورد با این رفتار کودکان بایستی به آن توجه داشته باشید این مساله است که شما نبایستی به هیچ عنوان به کودکان در قبال این رفتاری که انجام می دهند پاداش و یا اسباب بازی بدهید. علت اجتناب کردن از این مساله نیز آن است که شما بایستی در برخورد با این رفتار کودکان رفتاری را از خود نشان دهید که در واقع دارید کودکان را با پاداش دادن و یا اسباب بازی دادن تشویق می نمایید که دوباره این کار را انجام دهند. به عبارت بهتر بایستی مساله را این گونه تشریح کرد که کودکان در مواجهه با این برخورد یاد نخواهند گرفت که این برخورشان کاری اشتباه است و با امتیاز دادن شما به کودکان آن ها را بیش از پیش تشویق به انجام چنین کارهایی می کنید که به شما بایستی این مساله را گوش زد نمود که این کار اشتباه است و بایستی هر چه زودتر قطع گردد تا از بروز ناهنجاری های رفتاری و گفتاری و کلامی در کودکان جلوگیری شود.

علت این مساله نیز آن است که کودکان بایستی بیش از هر چیز دیگری شما را به عنوان پدر و یا مادر خود بخواهند ! این مساله یکی از مسایل مهم و کلیدی ای می باشد که والدین بایستی به آن توجه کنند. بسیاری از والدین در صوت بروز چنین رفتارهایی از طرف کودک این اشتباه را می کنند که این رفتار عادی می باشد وبرای اینکه کودک ناراحت نشود نبایستی جلوی او را گرفت و با انجام چنین کاری در واقع بیش تر به این رفتار کودک دامن می زنند که این مساله به طور قطع و یقین اشتباه است. کودک بایستی این مساله را درک کند و متوجه این قضیه باشد که طرف او شما هستید و نه چیز و یا کس دیگری. او بایستی در این سن و سال این مساله را متوجه شود که بایستی با هردو شما بازی کند و وقت و زمان خود را صرف نماید. اگر این مشکل کودک طبیعی و اقتضای سن باشد که جای نگرانی وجود ندارد و می توان با اندکی صبر کردن و گذر کودک از این مقطع حساس مشکل را به طور خودکار برطرف نمود. اما اگر کودک عامدانه این رفتار را ادامه داد و به طور عمدی تنها با یکی از والدین خود اقدام به بازی کردن می کرد در این جا بایستی اقدام های بازدارنده از طرف پدر و مادر صورت گیرند تا کودک را متوجه رفتار زشتی که انجام داده است کنند. کودک بایستی این مساله را بیاموزد که فرقی میان پدر و یا مادر وجود ندارد و هر دو آن ها خیر و صلاح او را می خواهند. او هم چنین بایستی این مساله را به خوبی بیاموزد که زمان گذاشتن با پدر و مادر هر کدام می تواند خوبی ها و بدی های خاص خود را داشته باشد و برای این که بیش تر و بهتر به رشد عقلی و ذهنی برسد بایستی با هر دو آن ها وقت صرف نماید. کودک بایستی از طرف پدر و مادر به این نتیجه برسد که زمان گذاشتن با هر دو طرف یعنی پدر و مادر باعث خواهد شد تا از دو جنس متفاوت دو ایده و تجربه ی متفاوت برداشت کند که می تواند در ادامه ی زندگی اش برایش سودمند باشد. البته انجام این کار زمانی بیش تر توصیه می گردد که انجام چنین کارهایی در کودک بیش از زمان عادی انجام می گیرد و کودک به عبارت بهتر بزرگتر شده است. علت این مساله نیز آن است که کودک به دلیل آن که بزرگتر شده است بهتر قادر به درک مسائل این چنینی می باشد و کار برای والدین و متخصصین روان شناسی کودک راحت تر می باشد. از همین رو راه حل آخری که به آن اشاره شده است برای کودکانی بیش تر مناسب است که سن آن ها زیاد تر از حد نرمال می باشد و بهتر قادر می باشند تا این مسائل را درک نمایند و در ذهن خود تجزیه تحلیل نمایند.

زندگی شما به عنوان پدر و یا مادر کودک دو ساله در این برهه از عمر کودک با چه تغییراتی رو به رو می گردد

زمانی که کودکان اقدام به یعنی ترجیح دادن به گذراندن زمان بیشتر با یکی از والدین خود در مقایسه با والد دیگر می کنند این احتمال بسیار وجود دارد که شما احساس ناراحتی و انزجار و دلتنگی نمایید. علت این مساله نیز روشن می باشد. علت این امر و رفتار از سوی کودکان در این سن و سال که بر روی شما به اثر منفی می گذارد این است که بر فرض و به عنوان مثال شما می بینید که کودک شما در حال بازی کردن و لذت بردن از زندگی و یا کاری که دارد انجام می دهد است اما کودک شما به خود این اجازه را نمی دهد تا شادی خودش را با شما شریک کند و این مساله می تواند برای شما کاملا ناراحت کننده باشد که البته مساله ای طبیعی است و جای نگرانی وجود ندارد چرا که این امر و رفتار از سوی کودکان مقطعی بوده و به زودی بر طرف خواهد شد ( با افزایش سن کودک). در واقع سر و کله زدن با کودکان به نوعی مهارت است که با سعی و خطا می شود فرا گرفت. این مساله هم چنین می تواند ریشه در شخصیت پدر و مادر نیز داشته باشد. به عبارت بهتر می توان مساله را این طور بیان نمود که اگر پدر و مادر قبل از بچه دار شدن رشد عقلی و تجربی کافی را داشته باشند بهتر از سایر والدین قادر خواهند بود تا با کودک خود رفتار نمایند و رفتارهای غلط احتمالی او را تصحیح نمایند. از همین رو آموزش های پیش از بارداری و هم چنین آموزش های فرزند پروری در این جا اهمیت خود را نشان می دهند. بسیاری از پدر ها و مادرها هنوز نمی دانند که بایستی به چه نحوی با کودک خود تعامل برقرار نمایند و از چه طریق بایستی تا این رفتار ناراحت کننده ی کودک را هم تحمل و هم هدایت نمایند. در اینجا به این دسته از والدین بایستی این مساله را اشاره نمود که مراجعه به متخصص روان پزشک اطفال می تواند بسیار را گشا باشد. به این دلیل که متخصصین این امر نه تنها قادر خواهند بود تا مشکلاتی که کودک با آن ها دست به گریبان است را بر طرف نمایند بلکه قادر خواهند بود تا به پدرها و مادرهایی که هنوز مسائل ابتدایی برخورد با کودکان را نمی دانند مشاوره های سودمند دهند. مساله ی پایانی که شما می بایست به آن توجه نمایید این است که همواره سعی کنید تا کودک خود را در زندگی خود شریک قرار دهید تا بتوانید همیشه در کنار یکدیگر باشد. به عبارت بهتر وظیفه شما به عنوان پدر و یا مادر کودک این است که همیشه و در همه جا همراه و هم قدم کودک خود باشید. فرقی نمی کند که کودک شما مشکلی دارد یا نه. شما بایستی همواره از کودک خود پشتیبانی و حمایت کنید تا در صورت پیش آمد مشکلاتی این چنینی در کودک بتوانید تا او را در کنترل کردن و فائق آمدن بر آن بیش از پیش و به نحوه ی اصولی و صحیح آن کمک کنید و یاری رسانید. مطلب پایانی که در این رابطه بایستی به آن اشاره شود این است که بروز چنین رفتارهایی در کودک طبیعی می باشد و جای نگرانی وجود ندارد اما در صورت مشاهده ی موارد خاص مراجعه به پزشک ضروری است.

منابع

http://www.eatright.org/resource/food/planning-and-prep/cooking-tips-and-trends/toddler-and-preschooler-tasks-in-the-kitchen

http://kidshealth.org/en/parents/exploring.html#

https://www.zerotothree.org/resources/1081-tips-on-playing-with-babies-and-toddlers

https://www.zerotothree.org/resources/169-play-activities-for-24-to-36-months

تمامی حقوق تاپی شاپی متعلق به این سایت است. آماده سازی سایت توسط آرشیتا وب

ورود با نام‌کاربری و گذرواژه

فراموشی گذرواژه