گریه با صدای بلند در کودکان: چرا کودکان این کار را انجام می دهند و چه راه کارهایی برای درمان این مشکل وجود دارد؟

چرا کودکان نوپا و یا مهد کودکی اغلب با صدای بلند گریه می کنند؟

کودکان نوپا در این سنین تقریبا در همه ی شئونات زندگی خویش به بزرگترها و به خصوص به والدین خود وابسته هستند. در همه ی مسائلی از قبیل غذا خوردن، نوشیدن انواع مایعات و از همه مهم تر؛ دوست داشتن و احساس دوست داشته شدن. در واقع؛ کودک نوپا مجبور است برای رسیدن به خواسته هایش و به دست آوردن چیزهایی که می خواهد و یا به آن ها نیاز دارد؛ توجه اطرفیان و بزرگسالانی را که می شناسد به دست آورد. به همین خاطر؛ دست یافتن به این مهم برای کودک می تواند چالش برانگیز باشد. چرا که کودک در هر صورت می بایست به یک روش برای جلب توجه والدین و اطرافیان خود متوسل گردد و می بایست برای این هدف روشی را به عنوان ابزار استفاده نماید. داد و بیداد کردن و گریه و زاری کردن در حقیقت؛ صدای ناله ی کودکی است که توانایی و قدرت سابق خود را از دست داده است و با گریه و داد و بیداد قصد دارد تا دوباره آن توجه سابق والدین و یا اطرافیان خود را به خودش معطوف نماید. “کودکان نوپا و یا مهد کودکی در این سن و سال این کارها را انجام می دهند. کودکان نوپا در این سن و سال در واقع به دنبال گرفتن پاسخی از هر کسی که می شناسند هستند. هر پاسخی.” نقل از جین نیلسن؛ نویسنده ی کتاب نظم و انضباط مثبت برای کودکان. این نویسنده ی نام آشنا هم چنین علاوه بر مطلب قبل می گوید: از همین رو؛ اگر کودک نوپا نتواند از طریقی مثبت باعث جلب توجه والدین خود و اطرافیانی که می شناسد گردد؛ این کار را از راهی منفی و اعصاب خورد کن انجام خواهد داد تا بتواند به خواسته ها و یا نیازهایی که دارد و یا هم چنین به هدف اصلی خود که جلب توجه و کسب محبت است دست یاید. از این جاست که این مساله اهمیت پیدا می کند که والدین؛ یعنی پدر و مادر، می بایست به کودک نوپای خود آموزش دهند که کودک بتواند خود را به بهترین نحو و شیوه ی ممکن ابراز نماید. والدین هم چنین می بایست به کودک یاد دهند که اگر نیازی دارد و یا می خواهد از کسی درخواستی نماید، این کار را به بهترین شیوه که همان صحبت کردن و ابراز نیاز از طریق مهارت کلامی است انجام دهد و نه با داد و بیداد و شیون و گریه و زاری. معضل گریه و زاری کردن در کودکان و به خصوص در کودکان نوپا بسیار حائز اهمیت می باشد. اهمیت این امر نیز به این دلیل است که هر چقدر کودک نوپا احساس کند بیشتر می تواند از طریق گریه و زاری ( و نه صحبت کردن) به خواسته ها و نیازهایش و یا جلب توجه والدین و اطرافیان خود برسد؛ به همان میزان نیز کودک نوپا توانایی ارتباط کلامی برقرار کردن با اطرافیان و والدین خود را از دست خواهد داد و این کار را بی اهمیت می داند و از این روش که مهم ترین و ضروری ترین روش ارتباط برقرار کردن است روی گردان می گردد.

شما به عنوان پدر و یا مادر در مقابله با گریه و زاری کردن کودک نوپا چه کاری می توانید انجام دهید

 

ببینید کودک نوپای شما برای چه چیزی گریه و زاری می کند و آن را برای خود و کودک خود تعریف و مشخص کنید

با کودک نوپای خود در مورد این مساله صحبت کنید که : بزرگترها چقدر از گریه و زاری کردن کودکان نوپا متنفر هستند و اینکه بزرگترها اصلا دوست ندارند تا کودکان نوپا این کار را انجام دهند. بگذارید کودک متوجه گردد که گریه و زاری کردن برای رسیدن به خواسته و یا نیازی خاص و یا جلب توجه والدین و یا اطرافیان چقدر می تواند زننده و غیر قابل قبول باشد. البته در اینجا ذکر این مساله خالی از لطف نیست که این مساله؛ دقیقا همان چیزی که می بایست از طریق بزرگترها و به خصوص پدر و مادر به کودک نوپا منتقل گردد نیست؛ بلکه بیان کردن این مساله با کودک نوپا تنها باعث ایجاد یک پیش زمینه ی مثبت در ذهن کودک می گردد که باعث می گردد کودک اولا با این مساله آشنا گردد، سپس آن را درک کند و برای رفع آن به کمک والدین و بزرگترها و اطرفیان خود اقدام عملی نماید. زمانی که کودک نوپای شما اقدام به گریه و زاری کردن برای رسیدن به خواسته و یا نیازی کرد، هر چه سریع تر توجه خود را معطوف کودک نوپا نمایید و از کودک نوپا بخواهید که به جای اینکه صدایش را بالا ببرد و با گریه و زاری و شیون بخواهد به خواسته اش برسد، با پایین آوردن لحن و تن صدایش، درخواست و یا نیازش را با صدایی ملایم و یا به مانند عالت عادی از شما داشته باشد. اگر کودک نوپا قادر به تشخیص و فهم و درک چیزی که شما به او گفته اید نیست، برای او بیشتر توضیح دهید تا کودک نوپا آن را کاملا درک نماید. ( البته ذکر این مساله در اینجا ضروری است که برای انجام اینکار، هرگز با کودک شوخی و بازی نکنید. چرا که کودک نوپا و یا مهد کودکی از شوخی و بازی شما این برداشت را می کند که شما جدی نیستید و تنها قصد بازی کردن با او را دارید. به همین دلیل شوخی و بازی کردن برای انجام این کار با کودک نوپا از اثرگذاری کار کاسته و باعث افزایش رنج و مشقات شما می گردد.) برای آموزش و یاد دادن این مساله به کودک نوپا و اثرگذاری هر چه بیشتر به کودک می توانید به عنوان مثال از عروسک های خود کودک استفاده نمایید. یکی از عروسک ها در نقش شما و عروسک دیگر در نقش خود کودک نوپا باشد. سپس از طریق عروسک بازی، به کودک مساله را گوش زد کرده و به او یا بدهید که برای ابراز خواسته ها و یا نیازهایش به جای گریه و زاری کردن با صحبت کردن و ابراز درست و منطقی آن اقدام نماید. عروسک بازی در اینجا می تواند روشی مناسب باشد. چرا که از طرفی هم شما مستقیما با کودک نوپا شوخی و بازی نکرده اید که کودک بخواهد مساله را جدی نگیرد و هم اینکه از طریق بازی کردن این معضل کودک را به او گوش زد کرده اید که باعث می شود تا بهترین اثرگذاری را در کودک بگذارد. برخی از محققان و متخصصان توصیه کرده اند که چه در زمان گریه و زاری کردن کودک نوپا و چه در زمانی که کودک نوپا آرام شده است و دارد عادی صحبت می کند از او فیلم تهیه کنید. سپس زمانی که همه چیز عادی و نرمال است؛ فیلم های گرفته شده را به همراه کودک نوپای خود تماشا کرده تا کودک نوپا حرکات و رفتارهای خود را ببیند. انجام این کار می تواند در تنیبه غیر مستقیم کودک نوپا برای عدم تکرار کارهای اشتباه و گریه و زاری ها بی مورداش موثر و کارساز باشد. به کودک نوپای خود از این طریق  می توانید بفهمانید که گریه و زاری کردن بی مورد برای رسیدن به خواسته ای و یا نیازی و یا جلب توجه فردی چقدر می تواند مشمئز کننده و آزار دهنده باشد. هم چنین به کودک نوپای خود بیاموزید که گریه و زاری کردن بی مورد او برای رسیدن به چیزی و یا رفع نیازی چقدر می تواند برای بزرگترها، خود پدر و مادر و سایر اطرافیانش آزار دهنده باشد. با کودک شروع به تمرین صحبت کردن با صدای عادی نمایید و در حین انجام این کار نیز با کودک نوپای خود تمرین کنید که از به کار بردن اصوات غیر عادی و آزار دهنده خودداری کند. انجام این کار به روش مسالمت آمیز و به دور از خشونت و ناراحتی و آزار کودک نوپا می تواند اثر خیلی مثبتی بر روی کودک نوپا بگذارد که می تواند در رفتار کودک نوپا موثر واقع گردد.

 

از مسائلی که کودک نوپایتان در آن ها نیاز به توجه دارد آگاهی حاصل نمایید

اکثر کودکان نوپا، از گریه و زاری کردن و ناله و شیون کردن زمانی استفاده می کنند که از امتحان چندین باره ی به دست آوردن جلب توجه پدر و مادر خود خسته شده اند. در واقع؛ کودکان نوپا و یا مهد کودکی زمانی این کار را انجام می دهند که مطمئن هستند کسی و به خصوص پدر و یا مادر به آن ها توجهی نمی کند. این اتفاق می تواند برای شما حتی به صورت ناخواسته و ناخودآگاه بیفتد. ممکن است زمانی که شما دارید با یکی از دوستانتان صحبت می کنید و یا در حال خواندن مطلبی هستید؛ کودک نوپای شما به جلب توجه شما نیاز داشته باشد اما شما متوجه نیاز او نیستید. به همین دلیل؛ کودک نوپا اقدام به گریه و زاری با صدای بلند می کند تا از این طریق بتواند جلب توجه شما را به خود جلب کرده و نیازهای خودش را برطرف سازد. از همین رو و برای جلوگیری کردن از این مساله؛ هر گاه که کودک شما مودبانه و به دور از هر گونه گریه و زاری از شما چیزی را درخواست کرد؛ سریعا آن چیز را به کودک بدهید و نیاز کودک را همانجا در لحظه برطرف نمایید. البته شما دوست ندارید که کودک نوپای شما هر زمان که دلش خواست، صحبت های شما با دوستانتان را برای جلب توجه و یا رفع نیازهایش قطع کند، اما می توانید به عنوان مثال به کودک نوپا بگویید که هر زمانی که نیازی داشت و یا از شما چیزی را می خواست بهتر است به جای گریه و زاری کردن، مستقیما به خود شما بگوید تا آن چیز را به او بدهید. اگر کودک نوپا از شما چیزی را می خواهد که در لحظه قادر به انجام دادنش نیستید؛ به کودک نوپا این اطمینان را بدهید که به محض اینکه قادر به برطرف ساختن نیازش باشید این کار را انجام خواهید داد تا از این طریق از گریه و زاری کردن های بی مورد کودک نوپا جلوگیری نمایید. به عنوان مثال به کودک بگویید که عزیزم؛ می دانم و متوجه هستم که الان چقدر نیاز داری تا به حل کردن پازل بازی ات کمک کنم؛ اما اگر تنها دو دقیقه صبر کنی می آیم و به تو در درست کردن پازل بازی ات کمک می کنم. پس از گفتن این کار و پایان یافتن کاری که داشته اید؛ واقعا به سراغ کودک بروید و به او در انجام کاری که از شما درخواست کمک کرده است یاری نمایید تا کودک بیاموزد که شما واقعا گرفتار بوده اید و واقعا پس از انجام دادن کارتان به سمت او رفته و توجه کامل را به او داشته اید. اطمینان حاصل کنید که زمانی که به کودک برای صبر کردن می گویید واقع بینانه باشد. به عنوان مثال اگر کودک نوپای شما ۳ ساله است به او بگویید سه دقیق صبر کن و امثالی نظایر آن. هیچ گاه از کلمات مبهمی مانند بعدا برای کودک استفاده نکنید. استفاده کردن از کلماتی مانند بعدا برای کودک نو پا مبهم و نامفهوم است. کودک نوپا از این حرف شما این برداشت را می کند که شما قصد دور زدن او را دارید و نمی خواهید تا به او کمک کنید. از همین رو و با مشاهده ی این برخورد از طرف شما؛ کودک برای جلب توجه شما  و یا برطرف شدن نیازش اقدام به گریه و زاری با صدای بلند می کند. روشی دیگری که می توانید از آن برای مواجهه با کودکتان از آن استفاده نمایید؛ استفاده کردن از یک تایمر و زمانگیر است. به عنوان مثال در زمانی که گرفتار هستید و نمی توایند با کودک نوپتان وقت را صرف نمایید؛ تایمر را به کودک نوپا نشان دهید و به او بگویید زمانی که تایمر زنگ خورد و صدای دینگ داد؛ به سراغ او رفته و با او بازی می کنید و یا نیازش را برطرف می نمایید. انجام این کار از طرف دیگری باعث می شود تا کودک نوپای شما متوجه گردد که او با زمان نیز سر و کار دارد و باعث خواهد شد تا کودک نوپای شما مفاهیم زمان بندی، صبر کردن و دریافت چیزی و یا خواسته ای در زمان مقرر را بیاموزد.

 

به کودک نوپای خود برای ابراز مشکلات روش های بهتری ارائه کنید

برخی از اوقات، گریه و زاری کردن کودکان نوپا به دلیل جلب توجه و یا درخواست چیزی و یا نیاز به چیزی نیست؛ بلکه گریه و زاری آن ها تنها به دلیل عدم توانایی در ابراز احساساتشان است. به همین دلیل پس از آنکه خونسردی خود را حفظ کردید؛ به کودک آموزش دهید که بتواند احساسات خود را به راحتی و با روش های منطقی و اصولی ابراز نماید. به عنوان مثال به کودک نوپای خود بگویید :” ناراحت به نظر می آیی. به خاطر اینکه امروز تو را پار نبرده ام؟” و اینگونه سر صحبت و مکالمه را با کودک نوپای خود باز کنید تا بتواند از طریق صحبت کردن، احساسات خود را بروز دهد تا از گریه و زاری بی مورد و بی جای او جلوگیری گردد. حتی اگر درخواست کودک نوپایتان از شما غیر معقول باشد؛ شما به عنوان پدر و یا مادر می بایستی به کودک این احساس را منتقل کنید که صحبتان او توسط پدر و مادرش شنیده شده است اما به دلیل اینکه نیاز او غیر معقول و یا انجام شدنی نبوده است از انجام دادن آن صرف نظر شده است. اینگونه شما به کودک نوپایتان آموزش می دهید که او در هر شرایطی و در هر وضعیتی شنیده می شود. پس کودک نوپا دیگر نیازی به داد و بیداد به راه انداختن نخواهد داشت و دیگر این کار را انجام نخواهد داد.  همچنین می توانید از روش های دیگری نیز برای جلوگیری کردن گریه و شیون کودک نوپایتان استفاده نمایید. به عنوان مثال به کودک خود بگویید که زمانی که صدایش را بالا می برد و قصد دارد تا با گریه و زاری به خواسته و یا نیازش برسد شما نمی توانید صدای او را بشنوید و او را درک کنید تا بتوانید نیازش و درخواستش را برطرف کنید. به کودک نوپای خود بگویید که تنها زمانی قادر به درک نیازها و خواسته های کودک نوپای خود هستید که کودک نوپا بتواند نیازها و خواسته هایش را به روشی معقول و عادی و با صحبت کردن عادی صرف ابراز نماید و نه با گریه و زاری کردن های بی مورد. شما در این موقع سعی نمایید تا احساسات و حالات چهره ی خود را عادی و خونسرد نشان دهید تا از ارسال پیامی منحرف کننده به کودک جلوگیری نمایید و هر زمان که احساس کردید کودک نوپای شما قصد دارد تا با گریه و زاری کاری خود را پیش ببرد و به نیاز و یا خواسته اش برسد؛ با ترش کردن و عبوس نشان دادن چهره ی خود، این پیغام را به کودک ارسال کنید که او نمی توانید با گریه و زاری بی مورد به هدفش برسد. کودک با این رفتار شما می آموزد که باید روش بهتری که همان صحبت کردن است را پیش بگیرد. برخی از کودکان نوپا اما به محرک های بصری بهتر از محرک های صوتی ازخود واکنش نشان می دهند. در این مواقع؛ زمانی که احساس کردید که کودک نوپای شما می خواهد با گریه و زاری کردن به خواسته اش برسد؛ دست های خود را بر روی گوش های خود بگذارید و با حالتی که انگار دارید کر می شوید به کودک نوپای خود بفهمانید که گریه و زاری کردن او برای شما آزار دهنده و غیر قابل تحمل است.

 

از تحریک کردن کودک پرهیز نمایید.

کودکان نوپا برخی اوقات به دلیل جلب توجه و یا رفع نیاز ناله و شیون نمی کنند و تنها به دلیل گرسنگی و یا خستگی اقدام به گریه و شیون می کنند. به کودک بفهمانید که شیرینی خوردن قبل از وعده های اصلی باعث می گردد تا او نتواند غذایش را تمام کند و این کار می تواند برای سلامت او خطرناک باشد. به کودک بگویید که همیشه نمی تواند مانند روز تولدش که با کیک بازی می کند، با غذایش نیز این کار را انجام دهد. همیشه قبل از رفتن به جایی، کودک را سیر کنید تا به خاطر گرسنگی نق نق نکند و هر گاه که قصد دارید تا با کودک برای مدت طولانی به جایی بروید؛ حتما مواد غذایی کافی به همراه خود داشته باشید. به همین ترتیب و با انجام همین روال، زندگی برای هر دوی شما شیرین تر شده و می توانید لذت بیشتری را درکنار یکدیگر ببرید.

 

همواره پاسخ گوی کودک نوپایتان باشید

همان طور که لیزا لوین می گوید؛ در مقابله با رفتار کودک نوپایتان به مانند یک دستگاه بازی باشید. یک کودک ممکن است دسته ی یک دستگاه را از عمد چندین بار بالا و پایین کند؛ اما هنگامی که می بیند این کار برای او فایده ای ندارد، می رود و با انداختن سکه درون دستگاه؛ مثل هر انسان دیگری بازی اش را می کند ! و دست از کار بیهوده ی خود و ور رفتن بی جا با دستگاه می کشد. شما نیز می بایست اینگونه با کودک نوپای خود رفتار کنید تا او خودش از انجام برخی از کارهای زشت پشیمان گردد. هر چه می توانید سریع تر به درخواست های کودک نوپای خود پاسخ و عکس العمل نشان دهید. اگر کودک نوپای شما درخواست خود را مودبانه و با صحبت کردن ابراز نمود، شما نیز متقابلا با عکس العمل سریع و پاسخ دادن نیاز کودک به او بفهمانید که این روش بهترین، ساده ترین و سریع ترین روشی است که او می تواند خواسته هایش را از شما و از سایر انسان ها مطالبه نماید. اصلا این فکر را نکنید که اگر کودک نوپایتان درخواستش را بدون سر وصدا از شما کرد؛ شما موظف به پاسخ گویی و برطرف نمودن نیاز او هستید. اما همواره تلاش کنید که این حس را به کودک منتقل کنید که همیشه شنونده ی درخواست ها ، نیازها و مشکلات کودک هستید تا از این طریق از ناله و زاری کردن بی مورد کودک جلوگیری نمایید. به عنوان مثال می توانید به کودک خود بگویید که : ” خیلی ممنون که این پیشنهاد را به من دادی؛ اما الان وقت خواب است و بهتر است که هر دوی ما بخوابیم.”

 

با کودک در تماس باشید

قصد شما این است که به کودک نوپای خود بفهمانید که حتی بدون اینکه سر وصدا به راه بیندازد و گریه و زاری نماید؛ شما قادر به درک کردن مشکل و نیازش هستید و نیازی به این کار او نیست. از صرف زمان کافی ای که برای کودک صرف می نمایید اطمینان حاصل نماید. مطمئن شوید که به اندازه ی کافی برای او کتاب داستان می خوانید، با او به اندازه ای که نیاز دارد بازی می کنید و یا اگر گاهی اوقات تنها نیاز دارد که با شما صحبت کند؛ به اندازه ی کافی با او صحبت می کنید.

هم چنین از کودک زمانی که به یاد می آورد که بایستی با آرامی درخواست و یا نیازش را مطالبه نماید تشکر کنید و به او بگویید احسنت که این کار را با آرامش انجام داد و برای رسیدن به خواسته و یا نیازش گریه و زاری به راه نینداخت. خود کودک زمانی که متوجه شود بهترین روش برای درخواست کردن و یا ابراز نیازی؛ صحبت کردن است، خودش به مرور زمان دیگری از گریه و زاری کردن های بی مورد و آزار دهنده دست می کشد. چرا که خود کودک به این باور می رسد که بهترین، ساده ترین و سریع ترین راه رسیدن به خواسته ها و یا نیازها و یا جلب توجه دیگران و به خصوص پدر و مادر و اطرافیان؛ تنها درخواست کردن از طریق صحبت کردن با لحن و تن صدایی آرام و معمولی و عاد است و نه ناله و شیون کردن هایی که نه تنها با انجام آن ها کاری از پیش نمی برد؛ بلکه باعث آزار و اذیت و سردرگمی بیشتر خود و پدر و مادر و یا اطرافیان و یا هم سن و سالانش می گردد.

 

زمانی که گریه و زاری و شوین کودک نوپای شما از حد گذشت؛ سریعا واکنش نشان ندهید و کنترل خود را حفظ نمایید.

تحت هر شرایطی؛ گذشته از اینکه کودک نوپای شما چه کاری انجام داده است و یا چه نیاز و توقعی از شما دارد؛ شما سعی نمایید تا همواره خونسردی خود را حفظ نمایید و تحت هیچ شرایطی عصبانی نشوید. سعی کنید تا در مقابل گریه ها و سر و صداهایی که کودک نوپای شما انجام می دهد؛ زود از کوره در نروید و آرامش خود را حفظ نمایید. برای اینکه بتوانید این مهارت را همیشه و به شیوه ی صحیح انجام دهید؛ همواره به یاد داشته باشید که شما و کودک نوپایتان زمان کافی در اختیار دارید که بتوانید با یکدیگر راجع به مشکلات متعددی که پیش می آید صحبت کنید. پس به جای عصبانیت و ابراز خشم بی مورد که می تواند به رابطه ی بین شما و کودک نوپایتان و هم چنین به روحیه ی لطیف کودک نوپایتان آسیب بزند؛ آرامش خود را در اولین مرحله حفظ کرده؛ سپس با زمان دادن به مشکل و قضیه، سعی نمایید تا در کمال خونسردی؛ مشکلی که در مواجهه با کودک نوپایتان ایجاد شده است را در محیطی آرام و به دور از تشنج و ناآرامی برطرف نمایید. به عبارت دیگر؛ شما با انجام این روش ها و مهارت ها قصد دارید تا به کودک نوپا و یا مهد کودکی خود این مساله را بفهمانید که داد و بیدا کردن و یا سر و صدا کردن؛ آخرین حربه و روشی است که او به عنوان کودک نوپا و یا مهد کودکی می تواند برای ابراز احساسات و یا درخواست چیزی و یا رفع نیازی به آن متوسل گردد.

 

منابع

http://www.healthychildren.org/English/family-life/family-dynamics/communication-discipline/pages/Communication-Dos-and-Donts.aspx

http://www.healthychildren.org/English/family-life/family-dynamics/communication-discipline/pages/Components-of-Good-Communication.aspx

http://www.healthychildren.org/English/family-life/family-dynamics/communication-discipline/pages/Improving-Family-Communications.aspx

http://www.healthychildren.org/English/family-life/family-dynamics/communication-discipline/pages/Changing-Your-Childs-Behavior.aspx

http://www.healthychildren.org/English/family-life/family-dynamics/Pages/Positive-Parenting-How-To-Encourage-Good-Behavior.aspx

http://www.healthychildren.org/English/family-life/family-dynamics/communication-discipline/pages/Temper-Tantrums.aspx

http://www.healthychildren.org/English/family-life/family-dynamics/communication-discipline/pages/Suggestions-for-Improving-Behavior.aspx

http://137.140.1.71/jsec/articles/volume5/issue2/Chang_Vol5Iss2.pdf

http://kidshealth.org/parent/emotions/behavior/tantrums.html

http://kidshealth.org/parent/positive/family/nine_steps.html

تمامی حقوق تاپی شاپی متعلق به این سایت است. آماده سازی سایت توسط آرشیتا وب

ورود با نام‌کاربری و گذرواژه

فراموشی گذرواژه