چه داروهایی بر روی بارداری اثر می گذارد؟

اگر فرد بیمار مطمئن نیست که آیا دارو بر روی باروری او تاثیر می گذارد یا نه، مراجعه به یک دکتر و مشورت کردن می تواند برای او تا حد زیادی مناسب باشد. در ادامه ی این مبحث؛ به  چند داروی رایج که می تواند بر روی باروری زنان و مردان تاثیر بگذارد اشاره شده است :

 

چه داروهای بر روی باروری زنان تاثیر می گذارد؟

  • استروئیدها: داروهایی نظیر کورتیزون و پردنیزون که برای درمان بیماری هایی از جمله آسم و لوپوس مورد استفاده قرار می گیرند می توانند غده ی هیپوفیز فرد را تحریک نماید تا به اندازه ی کافی هورمون محرک فولیکول (FSH) و هورمون لوتئینی (LH) برای تخمک گذاری طبیعی ترشح نماید. اگر فردی از این داروها در دوزهای بالا استفاده می کند ممکن است در تخمک گذاری دچار مشکل گردد.
  • محصولات مبتنی بر هورمون که بر روی پوست و مو اثر می گذارد: کرم های پوست، ژل ها و محصولات مراقبت از مو که حاوی استروژن و پروژسترون هستند می تواند تخمک گذاری را تحت تاثیر خود قرار دهند. اگر چه بعید است که هورمون ها ی موجود در این مواد از طریق پوست جذب شوند اما بهتر است از مصرف آن ها در این دوران اجتناب شود.
  • داروهای ضد فشار خون: برخی داروهای قدیمی تر که برای درمان فشار خون بالا (مانند متیل دوپا) مورد استفاده قرار می گیرند می توانند سطح پرولاکتین بدن را بالا ببرند و با تخمک گذاری تداخل ایجاد نمایند.
  • داروهای موثر بر سیستم مرکزی عصبی: تقریبا هر نوع مواد مخدر که سیستم مرکزی عصبی را هدف قرار می دهد؛ از جمله آرام بخش هاو یا داروهای پیشگیری از تشنج، می توانند به سطح بالاتری از پرولاکتین در بدن منجر شوند و با تخمک گذاری اختلال ایجاد کنند. با این حال، بسیاری از داروهای ضد افسردگی مدرن (مانند سروتونین ها) بر روی تخمک گذاری و یا باروری زنان تاثیر نمی گذارند.
  • داروهای تیروئید: دارو برای کم کاری تیروئید اگر بیش از حد یا خیلی کم از حد نیاز تجویز شده باشد می تواند تخمک گذاری را تحت تاثیر قرار.
  • داروهای درمانی سرطان: شیمی درمانی، پرتو درمانی و دیگر درمان های سرطان می تواند به تخمک گذاری آسیب بزند یا باعث نارسایی زودرس تخمدان شود. (این مساله بیش تر در سنین قبل از سن ۴۰ سالگی مشاهده می شود.)

 

چه داروهای بر روی باروری مردان تاثیر می گذارد؟

پزشک قبل از هر چیز برای این که قادر باشد تا تشخیص بهتری را در مورد وضعیت فرد بدهد از وی می خواهد که پس از انجام دادن چندین آزمایش مجددا نزد او مراجعه کند. این آزمایش ها می تواند بسته به نظر پزشک متفاوت باشد اما عمده ی این آزمایش ها عبارت است از آزمایش اسپرم در مردان. در این آزمایش، وضعیت کیفیت و کمیت اسپرم مرد مورد بررسی قرار می گیرد. هم چنین در این آزمایش وضعیت تحرک اسپرم های مرد نیز مورد توجه قرار می گیرد. چرا که در بسیاری از موارد اتفاق افتاده است که اسپرم مرد از نظر کیفیت و کمیت سالم بوده است اما تحرک کافی را برای رساندن خود به تخمک نداشته است و مرد از این جهت با مشکل ناباروری رو به رو بوده است. اگر نتیجه ی آزمایش های اسپرم عادی نباشد؛ پزشک متخصص زنان و زایمان و نازایی اقدام به بررسی وضعیت سابقه ی خانوادگی فرد بیمار می کند. در مواردی که پزشک متخصص زنان و زایمان و نازایی قادر نباشد تا درمان دقیق را برای زوجین ارائه دهد ممکن است فرد بیمار را به مراکزی ارجاع دهند که به طور تخصصی اقدام به درمان ناباروری در مردان می کنند. این مراکز با تجهیزات و تخصصی که بر روی این مساله و مشکلات دارند قادر می باشند تا هر گونه مشکل در اسپرم مرد را تشخیص دهند و اقدام به درمان آن نمایند. در برخی از موارد نیز ممکن است این مراکز از درمان فرد خودداری نمایند و نتیجه را به پزشک متخصص زنان و زایمان و نازایی ارجاع دهند و تنها مرحله تشخیص دقیق بیماری را بر عهده داشته باشند. برخی از اوقات خود فرد و یا شریک او مشکلی در مورد باروری ندارند. یعنی فیزیک آن ها سالم می باشد اما باز هم قادر به باروری نیستند. در این جا مشکلات ژنتیکی بیش از هر عامل دیگری می تواند عامل اصلی مشکل در زوجین باشد. از ان جایی که مشکلات ژنتیکی درمان قطعی ای هنوز برای آن ها پیدا نشده است؛ بایستی تنها اقدام به شناسایی مشکل ژنتیکی و کنترل آن برای بارداری هر چه سالم تر و هر چه سریع تر در فرد و یا زوج بیمار نمود. مشکلات ژنتیکی شاید بدترین نوع عدم توانایی در باروری در افراد باشد. علت این مساله نیز آن است که تمامی مشکلات دیگر قابل درمان می باشند و برای درمان آن ها راه حلی اعم از تغذیه ای و درمانی وجود دارد اما برای مشکلات ژنتیکی موثر در باروری هنوز درمان خاصی ارائه نشده است و زوجینی که به این قبیل از مشکلات ناباروری دچار شده اند بایستی تلاش کنند تا با مراقبت و کنترل وضعیت خود بتوانند تا بارداری را تجربه نمایند.

  • داروهای مرتبط با تستوسترون: مردانی که از درمان های جایگزینی با تستوسترون استفاده می کنند ممکن است توانایی تولید اسپرم خود را از دست بدهند.
  • استروئیدها: دوزهای بالای استروئیدها که بر روی تخمک گذاری زنان تاثیر می گذارد ( مانند پردنیزون ها و کورتیزون ها)، می توانند تعداد اسپرم در برخی از مردان را نیز کاهش دهند.
  • سولفاسالازین: این دارو برای درمان اختلالات التهابی مانند کولیت اولسراتیو و آرتریت روماتوئید استفاده می شود. سولفاسالازین می توانند تعداد اسپرم را پایین تر بیاورند اما معمولا پس از قطع مصرف این ماده تعداد اسپرم دوباره به حالت عادی خود بر می گردد. البته در صورتی که دیگر از ماده ی مشابهی استفاده نشود.
  • داروهای سرطان: شیمی درمانی، پرتو درمانی، و دیگر درمان های سرطان می توانند به سلول های اسپرم یا توانایی تولید اسپرم در مردان آسیب برسانند.
  • داروهای ضد فشار خون: برخی داروها مورد استفاده برای کنترل فشار خون، مانند مسدود کننده های بتا و دیورتیک ها می توانند موجب ایجاد اختلال در نعوظ (ناتوانی جنسی) شوند.
  • داروهای افسردگی: مصرف بعضی از داروهای ضد افسردگی می تواند باعث اختلال در نعوظ و یا دیر انزالی شوند.

 

بدون منبع

تمامی حقوق تاپی شاپی متعلق به این سایت است. آماده سازی سایت توسط آرشیتا وب

ورود با نام‌کاربری و گذرواژه

فراموشی گذرواژه