راه حل های پیشنهادی: استراتژی های مناسب در مواجهه با کودکان ۲

ابزار: سعی وخطا

گروه سنی: ۱۲ تا ۲۴ ماه

نحوه ی انجام کار:

با رجوع به مثال پرتاب کردن اشیا در منزل که در بالا ذکر شد، رفتار کودکان در این زمینه متفاوت است. برخی از کودکان خواسته و برخی ناخواسته این کار را انجام می دهند. کودک می داند اگر این کار را انجام دهد، پدر یا مادر مسئول تمیز کاری کار او می باشد.

مادلین سوییفت می گویند اگر کودک شما هنگامی که می داند شما متوجه او هستید این کار را انجام می دهد، وقت آن است که کاری انجام دهید. طبق گفته ی مادلین سوییفت؛ هنگامی که شما واکنش نشان می دهید؛ کودک یاد می گیرد تا مسئولیت رفتار خود را بر عهده بگیرد.

راه حل:

اگر کودک شما از عمد پس از اتمام غذایش ، کثیف کاری می کند و یا شلوغ کاری می کند به او بگویید که می دانید او مسئول این کارها است اما به جای او محل را تمیز می کنید.

 

ابزار: صحبت کردن با کودک

گروه سنی: ۱۲ تا ۲۴ ماه

روش انجام کار:

طبق گفته متخصص زنان و زایمان؛ هاروی کارپ، نویسنده ی کتاب داشتن شادترین کودک دنیا؛ اینکه کودک شما بیاموزد چه کاری خوب است و یا بد؛ کاملا به نحوه ی ارتباط برقرار کردن شما با او دارد. والدین می بایست خیلی راحت با کودک خود صحبت کنند.

کارپ این روش را روش غذای آماده نام گذاری کرده است . چرا که شما در واقع به مانند یک رستوران هستید که تنها به دنبال تبادل اطلاعات برای انجام شدن کارتان و کسب درآمد هستید و نه چیزی بیشتر.

راه حل:

اگر کودک شما به جای اینکه به شما بگوید یک اسباب بازی می خواهد، اسباب بازی دوستانش را بر می دارد؛ به او بگویید که بهتر است به شما بگوید یک اسباب بازی می خواهد.

اینکه کودک متوجه شود که شما به عنوان والد احساستش را درک کرده اید برای او آرامش بخش است. به عنوان مثال به کودک بگویید که نباید ماشین بازی کند؛ چرا که نوبت دوستت است که با ماشین بازی کند.

ابزار: مدیریت خشم

گروه سنی: ۱۲ تا ۳۶ ماه

روش انجام کار:

محققان بر این باورند که کودکان به دلیل ناتوانی در کنترل خشم خود ممکن است از نظر احساسی غیر عادی به نظر برسند. طبق نظر متخصصان؛ کودکان به دلیل ناتوانی از ابراز احساسات به ناچار به خشم پناه می آورند.

در این مواقع به کودک خود کمک کنید تا بتواند بر خشم خود غلبه کند.

تا زمانی که خشم کودک کامل برطرف نشده است از صحبت کردن با او اجتناب کنید.

راه حل:

اگر کودک شما از لباس پوشیدن اجتناب می کند و یا با اسباب بازی هایی که آورده است بازی نمی کند از او سوال کنید که چرا وقتی با اسباب بازی بازی نمی کند آن ها را بیرون می آورد.

سعی کنید وضعیت خود و کودک را درک کنید و به او اجازه ی دوباره عصبانی شدن را ندهید. تنها سعی کنید تا با صحبت کردن راه حل پیدا کنید.

 

ابزار: نه شنیدن

گروه سنی: ۱۲ تا ۳۶ ماه

روش انجام کار:

نه گفتن یکی از اولین چیزهایی است که کودکان یاد می گیرند و والدین می بایست قادر باشند تا این رفتار کودکان را کنترل کنند.

یکی از روش های موثر درمان نه گفتن های پیاپی کودکان؛ نه گفتن به خود آنان است. کودک با نه گفتن شما می آموزد که نه گفتن همیشه هم خوب نیست.

برخی اوقات نیاز است تا کودک این مساله را درک کند که هر چه کمتر نه بگوید؛ فواید بیشتری عایدش می گردد.

 

کودکان نو پا و بزرگتر

ابزار: نه شنیدن

گروه سنی: ۲ ساله به بالا

روش انجام کار:

کاترین کولس می گوید روش ایجاد وقفه شاید یکی از بهترین راه حل ها باشد. اما این مساله را نیز متذکر می گردد که این روش باعث ایجاد خود کنترلی در کودکان گردد که می تواند به خودی خود مشکل ساز باشد. این مشکل در کودکانی که دوران مهد را پشت سر می گذراند شدیدتر می باشد.

این روش ممکن است برای اکثر کودکان کارآیی داشته باشد. اما این روش برای کودکان ۲ ساله به بالا بیشتر کاربرد دارد. ( توصیه می گردد که این کار را برای کودکان زیر ۳ سال انجام ندهید.)

کودک با انجام این کار ممکن است دو رویکرد از خود نشان دهد. اول اینکه ممکن است از این روش استقبال کرده و بگوید بیا این کار را با هم انجام دهیم و یا اینکه ممکن است با انجام این کار گوشه گیر شود و تمایلش را از دست بدهد .

راه حل:

اگر کودک را از انجام کاری و یا حتی از خوردن دسر منع می کنید؛ حتما دلیش را از قبل کاملا برای کودک تشریح کنید تا کودک بداند به چه دلیل مؤاخذه می گردد. جلوی کودک به دیگران راجع به کاری که کرده است توضیح بدهید تا متوجه شود که کارش اشتباه بوده است. زمانی که مدت تنبیه تمام شد و کودک نیز آرام بود برایش توضیح دهید که چرا این کار را انجام داده اید و علت این کار شما چه بوده است.

ابزار: پاداش به روش معکوس

گروه سنی: ۳ تا ۸ سال

روش انجام کار:

کودکان در این سن و سال، به اجبار شدن برای انجام کاری بهتر از تنبیه شدن پاسخ می دهند.

روت پیترز در این باره می گوید که روش پاداش دهی بیش از هر روش دیگری می تواند موثر باشد. اما او می گوید اینبار به جای پاداش دادن به کودک برای کارهای خوبش، در ازای هر کار بدی که می کند، یک امتیاز از او سلب کنید و او را از پاداش و جایزه ای محروم کنید.

راه حل:

لیستی از چیزها و کارهایی که کودکتان دوست دارد تهیه کنید. این کارها می تواند هر چیزی باشد. سپس اگر کودک کار بدی انجام داد، او را از داشتن یکی از این چیزها محروم کنید.

با انجام این رفتار، کودک می آموزد که با انجام هر کار اشتباه؛ یک چیز ارزشمند در زندگی اش را از دست می دهد.

 

کودکان دبستانی

ابزار: پیامدهای آموزش

گروه سنی: ۵ سال به بالا

روش انجام کار:

همه ی ما توقع داریم که کودکمان تمامی کارهایش را درست سر وقت انجام دهد. هیچکس دوست ندارد زمانی که کودک درس و تکلیف دارد، او وقتش را پای تماشا کردن تلوزیون بگذراند.

دان کلینلدون؛ پروفسور دانشگاه هاروارد پیشنهاد می کند که در این مواقع به کودک در پیدا کردن راه حل کمک نمایید. به عنوان مثال برای انجام تکالیف به کودک بگویید که قبل از خوابیدن تکالیفش را انجام دهد و یا اگر دوست ندارد که تکالیفش را در شب انجام دهد؛ حتما از او بخواهید که این کار را در صبح انجام دهد و بعدا پای تلوزیون بنشیند.

راه حل:

اگر کودک ۷ ساله ی شما مدام لامپ های داخل خانه را می شکند؛ به جای سرزنش کردن کودک؛ برای او از اهمیت بودن لامپ در خانه بگویید.

ابزار: راه بازگشت را باز بگذارید

گروه سنی: ۵ سال به بالا

روش انجام کار:

تا به حال چندین بار است که به کودک خود گفته اید که در زمان مشخصی به رختخواب برود اما او گوش نکرده است؟

یکی از بهترین روش ها برای اصلاح رفتار کودک و حفظ جو آرام در محیط خانواده؛ باز گذاشتن راه بازگشت و جبران خطا برای کودک است. کاترین کولس در این باره می گوید بهترین شیوه برای انجام این کار گوش کردن به یکدیگر است. کودک نیاز دارد که این حس را بکند که والدین او به او گوش می کنند و توجه کافی را به او دارند.

به عنوان مثال اگر با کودک خود بیرون رفته اید و کودک کدام سر و صدا می کند؛ با او صحبت کنید و به او بگویید که او را مسئول آرام کردن اعضای خانه در بیرون از منزل کرده اید. اینطوری کودک دیگر سر و صدا نمی کند و احساس مسئولیت بیشتری نیز می نماید.

راه حل

اگر کودک شما جیغ و فریاد می کشد وناآرام است، به جای اینکه با لحنی تند به او بگویید برو تو اتاقت؛ آرامش خود را حفظ کنید و سپس سعی کنید تا با کودک خود صحبت کنید.

سپس برای کودک خود راه بازگشت بگذارید و به او اجازه دهید تا کار اشتباه خود را جبران نماید.

پس از آنکه کودک آرام شد و شما نیز متانت خود را حفظ کردید؛ با کودک صحبت کنید و سعی کنید مشکل را برطرف کنید. از کودک سوال کنید که چه چیز او را آشفته کرده بود و سعی نمایید تا با کمک یکدیگر از وقوع مجدد آن اتفاق جلوگیری نمایید.

 

بدون منبع

تمامی حقوق تاپی شاپی متعلق به این سایت است. آماده سازی سایت توسط آرشیتا وب

ورود با نام‌کاربری و گذرواژه

فراموشی گذرواژه