۵ موردی که راجع به نوازدان تازه متولد شده نمی دانید!

تبریک. پس از ماه ها انتظار، در نهایت می توانید کودک خود را در آغوش خود نگه دارید! احتمالاً از دیدن نوزاد تازه بدنیا آمده خود در پوستتان نمی گنجید، ولی در مراقبت کردن از نوزاد کمی نگران هستید؟ راهنمایی های ما ، اعتماد به نفس شما را در کوتاه ترین زمان بالا خواهد برد.شما نه ماه طولانی را به انتظار نشسته اید و بالاخره نوزاد دلبند شما صحیح و سلامت در آغوش شما به خانه آمده است. شما از خوشی در آسمان ها گام برمی دارید، اگر این اولین زایمان شما بوده است، احتمالاً کمی احساس نگرانی می کنید. ناگهان شما صاحب این موجود کوچک، ظریف و حساس شده اید که برای رفع تمامی احتیاجاتش به شما چشم دارد واین مسولیت گاهی ترس آور خواهد بود. چگونه می توان از عهده این کار برآمد؟نگران نباشید. زمانیکه شما خود را با مسولیت های جدیدتان بعنوان یک مادر سازگار می کنید، این احساس هیجان کاملاً طبیعی است و نیازی به هیچگونه استرس و نگرانی نیست. با کمی آگاهی از چگونگی انجام کارها، بزودی شما مادری خواهید شد که تمامی مراقبت های اصلی را به سرعت انجام می دهید. تمامی کارهایی که برای نوزادتان انجام می دهدید از لباس پوشاندن به نوزاد و حمام کردن گرفته تا برطرف کردن تمامی نیاز هایش بزودی برای شما طبیعی شده واحساس می کنید که در سراسر زندگیتان اینکار ها را انجام داده اید. رشد و پرورش کودکان بسیار اسرارآمیز و پیچیده است به طوری که کارشناسان و متخصصان سال هایِ سال است برای مطالعه در این زمینه وقت گذاشته اند. کودکان رفتارهای منحصربه فرد و مشترک بسیاری دارند. نمی توان آینده آنها را حدس زد. آنها به طور مدام تغییر می کنند. اما گاهی زیرکی های جالبی دارند که آدم بزرگ ها متوجه نمی شوند. در این مطلب، برخی از مواردی که شاید ندانید یا باور نداشته باشید را برایتان نام برده ایم تا متوجه شوید این فسقلی های دوست داشتنی خیلی هم ساده نیستند!  آیا خوردن، خوابیدن، دستشویی کردن، گریه کردن و غیره همه کارهایی است که نوزاد تازه متولد شده انجام می دهند! خیر. خیلی جالب است بدانید این فسقلی هایی که فکر می کنید هنوز چیزی نمی فهمند خیلی هم سرشان می شود و شما را هم گول می زنند. آیا تاکنون تصور می کردید نوزادان کوچک شما فقط دراز می کشند و می خوابند؟ نه این طور نیست. نوزادان پس از دو یا سه هفته اول می توانند سر خود را از روی سینه شما بلند کنند. برخلاف اینکه تصور می کنید آنها هیچ کنترلی روی اعضای خود ندارند، آنها می توانند برخی عمل های غیر ارادی را به خوبی انجام دهند. مثلا اگر انگشت خود را در دهان او قرار دهید با قدرت جاروبرقی انگشت شما را می مکد. یا سرش رابه سمت صورت شما بر می گرداند. اگر او را طوری نگه دارید که پاهایش زمین را لمس کند، پاهایش را تکان می دهد. این اعمال غیر ارادی به رشد کودک کمک می کنند و باعث سرگرمی والدین نیز هستند. از دیگر موارد جالب که می توانید امتحان کنید این است که زبان خود را برای نوزاد بیرون بیاورید. اگر خیلی خسته یا گرسنه نباشد یا حواسش جای دیگری نباشد، او نیز زبان کوچولوی خود را برای شما بیرون خواهد آورد.  فکر می کنید کودکان تازه متولد شده تنها دراز می کشند و می خوابند؟ متخصص نوزادان، راس لاتز می گوید، کودک شما ممکن است، در ۲ یا ۳ هفتگی-و گاهی قبل از این سن، بتواند سرش را از سینه تان بلند کند.یکی از مادران مرکز کودک می گوید، “هیچ کس حرفم را باور نمی کند اما، مرد کوچک من، درست بعد از تولد، برای سه ثانیه سرش را بلند کرد.”کودک شما همچنین، مجهز به انواع عکس العمل های فریبنده از به دنیا می آید: لپش را بکشید و او سرش را به سمت شما بر می گرداند (رفلکس جهت یابی). انگشتتان را در دهانش قرار دهید و او آن را با قدرت یک جارو برقی، مک خواهد زد. او را در حالی که پاهایش زمین را لمس می کنند، در آغوش بگیرید و او با پاهایش کمی می رقصد (رفلکس گام برداشتن). این عکس العمل ها به او در رشد و ادامه زندگی کمک می کنند. بعلاوه آنها سرگرمی بزرگی برای شما هستند.کار جالب دیگری که می توانید انجام دهید: زبانتان را برای کودک تازه متولد شده تان درآورید. اگر او خیلی خسته، گرسنه یا حواسش پرت نباشد – و اگر در حالت روحی خوبی باشد – ممکن است متقابلا زبانش را برایتان درآورد! (این فعالیت بسیار خوبی، برای خواهر و برادر های بزرگتر است. آنها از اینکه به خواهر یا برادر کوچکشان “آموزش داده اند” زبانش را در بیاورد، لذت خواهند برد.).کافیست که اطرافیان متوجه شوند شما چند ماه دیگر صاحب فرزند می شوید. در اینصورت است که با انبوهی از توصیه ها و دستورات ریز و درشت مواجه می شوید که گاهی گیج کننده می شوند. به طوری که حتی برخی از این توصیه ها ضد و نقیض به نظر می رسند و شما نمی دانید کدام درست است و کدام نادرست. بدون شک در بین این توصیه ها، موارد مفید و کارآمد نیز وجود دارد، اما بهتر است از برخی کارها بپرهیزید، چون امکان دارد سلامت نورسیده تان را با مشکل مواجه کند.

نوزادان ظاهر با نمکی دارند

ممکن است احساس کنید نوازدتان اشکالاتی دارد اما هیچ مشکلی وجود ندارد. پزشک متخصص اطفال و نویسنده می گوید نوزادان در این مقطع بیشتر شبیه به بیگانگان هستند. کودکان به روش ها مختلف در زمان های مختلف حرکت می کنند. اما این عمل آنها را نمی توان از قبل حدس زد. برخی حرکت خود را با غلت زدن آغاز می کنند، سپس می نشینند و بعد چهار دست و پا می کنند؛ اجسام مختلف را حرکت می دهند، راه می روند و در آخر هم می دوند. اما این در همه کودکان مصداق ندارد. هر کودکی روش خود را دارد. حدود ۱۰ درصد از کودکان بدون اینکه چهار دست و پا کنند، راه رفتن را شروع می کنند. این مساله به هیچ عنوان ترس و نگرانی ندارد. درست برعکس، برخی دیگر از کودکان به افقی راه رفتن علاقه بسیاری نشان می دهند و از یک طرف اتاق به طرف دیگر غلت می خورند و این در حالی است که کودکان هم سن آنها چهار دست و پا می کنند. بعضی ها نشسته حرکت می کنند. اینها مسایلی نیست که شما بتوانید آن را تعیین کنید یا حدس بزنید. اما اگر کودک پس از ۱۸ ماهگی توان راه رفتن نداشت حتما با پزشک در میان بگذارید. برعکس شما ، نوزدتان نمی تواند دمای بدن خود را تنظیم کند، بنابراین کم یا زیاد پوشانیدن لباس به نوزاد بسیار مهم است. بجای اینکه یک لایه از لباس کلفت به تن او کنید، انتخاب چندین لایه از لباس های سبک بهترین روش برای پوشانیدن نوزاد است. زیرا در صورت نیاز می توانید از تعداد لباس ها کم یا به آن ها اضافه کنید. در فصل سرد، کلاه را فراموش نکنید، زیرا نوزاد گرمای بدن خود را از طریق سرش از دست می دهد. پوشاندن لباس به دست و پاهای کوچک نوزاد گاهی اوقات می تواند ترس آور باشد و  این درحالیست که بدن نی نی انعطاف پذیرتر از آن است که شما فکرش را می کنید. در این حالت لباس هایی که قسمت پایین و جلوی آن باز می شود برای اولین هفته ها مناسب هستند.
قرمزی ، جوش و دانه های ریز از موارد عمومی در نوزادان می باشد. نوزاد شما ممکن است لکه های سفید رنگی بر روی بینی و گونه هایش داشته باشد، با این لک ها کاری نداشته باشید زیرا معمولا آنها بخودی خود ناپدید می شوند.لکه های زخیم چرب زرد رنگی که گاهی اوقات بر پوست سر نوزاد مشاهده می شوند، بدون خطر هستند و می توان آنها را با شامپویی مخصوص از بین برد. تقریباً تمامی نوزادان گاهی اوقات،از قرمزی و ناراحتی در محلی که پوشک می پوشند، رنج می برند. تعویض منظم پوشک نوزاد، تمیز و خشک نگه داشتن باسن او و استفاده از کرم های مخصوص نوزادان از این ناراحتی در نوزادان پیشگیری می کند.زمانی را برای آزاد بودن کودک از قید هرگونه پوشک اختصاص دهید تا از هرگونه  ناراحتی و قرمزی در ناحیه باسن او جلوگیری شود. از زیر اندازهایی که آب از آن عبور نمی کند برای این زمان ها استفاده کنید.

پوسته ریزی پوست سر اگر چه منظره زیبایی ندارد اختلالی شایع و بی خطر است. ممکن است کودک شما مختصری پوسته خشک شبیه  شوره سر داشته باشد و یا ممکن است در مواردی این پوسته ریزی شدید بوده و پوسته ها کاملا ضخیم، چرب و زرد رنگ باشند و یا حالت کبره داشته باشند.این اختلال ممکن است بین دو هفتگی تا سه ماهگی دیده شود و معمولا بعد از چندین ماه خود بخود بر طرف می گردد و به نظر می رسد که بعداز ۶ تا ۷ ماهگی دیده نمی شود. علت ایجاد این پوسته ها آنست که غدد سباسه موجود در پوست سر بیش از حد چربی ترشح می کنند و این چربی ها تبدیل به پوسته هایی خشک می شوند و می ریزند.
بسیاری از کارشناسان معتقدند که ترشح بیش از حد هورمون ها در مادر و رسیدن آن به جنین هنگام تولد موجب فعال شدن بیش از حد غدد سباسه می شود. وقتی پس از چند ماه سطح هورمون ها در بدن کودک پایین می آید، این اختلال نیز از بین می رود.
برای برداشتن پوسته ها بهترین راه آنست که دوبار در هفته روغن های مخصوص کودک یا روغن های گیاهی مانند روغن زیتون را روی سر کودک بمالید و ۱۵ دقیقه صبر کنید سپس موهای او را شانه کنید تا پوسته ها بریزند. سپس سر او را با یک شامپو ملایم مخصوص بچه بشویید.بعضی از پزشکان توصیه می کنند که شامپو را به مدت ۲۰ دقیقه روی سر کودک نگهدارید (و یا تا وقتی که بچه می تواند تحمل کند) و سپس سر او را با یک پارچه یا حوله نرم ماساژ دهید.این اختلال رفته رفته بطور خودبخود از بین می رود ولی اگر این حالت تا چندین ماه ادامه یافت و یا شدت پیدا کرد و به سایر قسمت های بدن انتشار یافت، با یک متخصص اطفال مشورت کنید. ممکن است پزشک یک شامپوی دارویی تجویز کند.

بچه ها می توانند انفجاری عمل کنند

نوزادان ممکن است ظریف به نظر برسند اما وقتی تف و مدفوع می کنند دیگر ظرافت سابق را ندارند.

در بررسی های اخیر، ۴۱ درصد از مادران گفته اند تف بزرگترین مزاحم تغذیه آن ها بوده است. مادر یکی از کودکان می گوید: “من که چند بار مجبور به تغییر لباس های خود شدم.”

چرا تف در همه ی کودکان مشترک است؟ پاسخ ساده است. مشکل در فیزیولوژی  کودکان است. عضله ی بین دریچه ی مری و معده در نوزادان هنوز ضعیف است، به طوری که مواد غذایی می تواند به راحتی  به بالا حرکت کند.

فراموش نکنید که نوزاد آروغ بزند. این کار می تواند به کاهش حجم گاز درون بدن کودک کمک کند. اکثر نوزادان تا ۴ یا ۵ ماه ماهگی تف می کنند. با اینکه نوزادان بیشتر مواقع خواب هستند اما تحقیقات نشان می دهد آنها بیشتر از آنچه تصور می شود، می فهمند. به طور مثال، نوزاد از همان ابتدای تولد می تواند صدای مادر خود را تشخیص دهد. به این معنی که آنها از زمانی که داخل رحم هستند صدای مادر را می شناسند و پس از تولد نیز آن را به خاطر دارند. یا به زبان ساده تر، آنها مدت ها پیش از تولد مکالمات مادر را گوش می کنند. نوزادان همچنین به خوبی بوهای خوب را از بد تشخیص می دهند و می توانند مزه های تلخ و شیرین را از هم تمیز دهند.جالب است بدانید نوزادان چهره انسان ها را به خوبی درک می کنند و آن را به تماشای عروسک و موارد دیگر ترجیح می دهند. نوزادان به خوبی تفاوت انسان از عروسک را تشخیص می دهند. یا در برخی موارد می توانند تشخیص دهند آنها نیز انسان هستند و تشابهاتی با اطرافیان دارند. نوزادان از همان چند روز نخست تولد شروع به انجام واکنش های بدنی می کنند. این نشان دهنده این است آنها با فرضیه های درونی می خواهند با دیگران ارتباط برقرار کنند. این نخستین قدم ها برای نوزاد است تا درک کند صورتی مشابه صورت شما دارد و به همین دلیل سعی می کند کارهایی را که شما انجام می دهید را تقلید کند.از همه جالب تر این است تحقیقات ثابت کرده اند نوزادان از همان روزهای نخست به دنبال کشف دنیای اطراف خود هستند. به طور مثال، کودکان در همان چند ماه نخست به گوشی موبایل هایی که می توانند با آنها بازی کنند علاقه بیشتری نسبت به موبایلی که نمی تواند کاری با آن انجام دهد از خود نشان دهد. کودکان می توانند رابطه بین کاری که انجام می دهند و اتفاقی که در دنیای اطراف آنها رخ می دهد را  به خوبی درک کنند و از تجربه این حس نیز لذت می برند. شاید بتوان گفت این کوچولوهای دوست داشتنی برای خود دانشمندان کوچکی هستند که نباید دست کم گرفتشان.

 

نوزادان به طور غیر منتظره وقت گیر هستند

این می تواند با انتظارات شما تناقض داشته باشد. برخی اوقات انسان با خود می گوید برو فقط خودت برس. با همه آن خوابیدن و تف ریختن، آسان است نتیجه بگیریم، که کودکان از آن پیشتر نمی روند. اما طبق آنچه محققان در حال کشفش هستند، کودکان تازه متولد شده، بسیار بیشتر از آنچه به آنها اجازه داده می شود، می دانند.برای مثال، کودکان از زمان تولد، می توانند صدای مادرشان را تشخیص دهند. لاتز می گوید، “این امر نشان می دهد، که کودکان در دوران جنینی، محرک های صوتی را فرا می گیرند و می توانند آنها را به خاطر بسپرند.” به بیان دیگر، کودکتان مدت زیادی قبل از تولد، به محاوره هایتان توجه می کرده است.آنها همچنین می توانند رایحه های خوب و بد را ببویند و مزه های شیرین و ترش را تشخیص دهند.

اگرچه ممکن است تصور کنید، که به زودی کودکتان همان طوری که به شما نگاه می کند، به خرس تِدی اش نگاه خواهد کرد، علم کشف کرده است که اینطور نیست. کودکان به طور ویژه ایی با چهره انسان وفق دارند و آنها را با طراحی غیرعادی ترجیح می دهند. همانطور که الیسون گوپنیک، نویسنده کتاب کودکِ فلسفی، می گوید: آنچه ذهن کودکان درباره حقیقت، عشق و مفهوم زندگی به ما می گوید، ترجمان آن است که، “آنها متوجه اند که چیز خاصی درباره انسان ها وجود دارد.”موضوع حتی شوک آورتر آن است، که در بعضی سطوح، کودکان تازه متولد شده می فهمند که خودشان انسانند یا دست کم،  با خندیدن در حالی که به تختشان تکیه داده اند و سخنان نامفهوم می گویند، آشنا هستند.گوپنیک، استاد روانشناسی و فلسفه در دانشگاه کالیفرنیا در برکلی، می گوید، “کودکان در اولین روزهای زندگیشان، شروع به دوباره سازی ژست ها می کنند.” “این امر به آن معناست، که آنها در حال پیوند دادن صورت های دیگران با تصور درونی شان درباره خود هستند.” این یعنی، کودک شما در حال برداشتن گام کوچکی به سوی فهمیدن آن است، که او هم مثل شما صورت دارد و می تواند همانطور که شما در آن تغییر ایجاد می کنید، شکلش را عوض کند.شاید مجذوب کننده تر از همه آن است که، شواهد روشنی وجود دارد که کودکان، از سن به طرز غیرعادی کمی، به سوی کشف جهان می روند. گوپنیک می گوید، در یک تحقیق، محققان دریافتند که در ماه های اول زندگی، کودکان جسم های متحرکی که قادر به کنترل آنها بودند را نسبت به اجسام در حرکتی که قادر به دستکاری کردن آنها نبودند، بیشتر دوست داشتند.گوپنیک می گوید، “به نظر می رسد کودکان روابط میان آنچه انجام می دهند و چیزی که در دنیا اتفاق می افتد را تشخیص می دهند و به آزمایش کردن آنها علاقه مند هستند.” به بیانی، نوزاد قابل ستایش شما، یک دانشمند کوچک است.

کودکان به روش های مختلف راه می افتند

سرانجام، کودکِ چسبیده به پایتان، به سوی دنیای تحرک و پویایی پا می گذارد. اما اینکه به چه صورت خواهد بود را، هیچ کس نمی تواند پیش بینی کند. او ممکن است به سمت مجموعه کارهای عادی برود: غلت خوردن،  که نشستن، چهار دست و پا رفتن، بالا کشیدن، راه رفتن به کمک مبلمان، راه رفتن و دویدن، پس از آن می آید. از طرف دیگر، او ممکن است با صدای طبل رشد خودش پیش برود.بعضی کودکان هیچگاه مرحله چهار دست و پا رفتن را نمی گذرانند. یک مادر مرکز کودک با تعجب می گوید “پسر من دیروز ۱۰ ماهه شد و قدم های اولش را برداشت. او کاملا از مرحله چهار دست و پا رفتن گذشت.” لاتز تخمین می زند که در تمرین او، حدود ۱۰ درصد کودکان، چهاردست و پا رفتن را کنار می گذارند.آیا این موضوع چیزی ست که نگرانش باشید؟ قطعا نه.کودکان دیگر تا مدتی، با بی علاقگی به عمودی شدن، کارها را در مسیر وارونه ایی انجام می دهند. به جای آن، آنها کاملا به غلت خوردن از این سر اتاق به آن سر اتاق علاقه دارند، حتی وقتی هم سن و سالانشان در کنارشان در حال چهار دست و پا رفتن هستند.یکی از مادران مرکز کودک می گوید، “یکی از دو قلو های ۸ ماهه من هم اکنون در حال رفتن به وضعیت چهار دست و پا رفتن است، در حالی که آن یکی، غیر از غلت خوردن، هیچ کاری با چیز دیگر ندارد. “

کودکان دیگر بر روی باسن خود حرکت می کنند، روی باسنشان، با فشار آوردن با دست و پاهایشان، از جایی به جای دیگر می روند.در طول مدتی که کودک شما در حال رشد کردن با راهنمای مناسب سنش است، هیچ نیازی به نگرانی نیست. به او فضای زیادی برای انجام این کار بدهید و سرانجام او به سوی دیگر راه های گشت و گذار می رود.اما اگر کودکتان در ۱۸ ماهگی راه نمی رود، با پزشکش صحبت کنید. این می تواند علامت تاخیر حرکتی باشد. نوزادان معمولا قبل از هر چیز “حرکت” را می بینند. نوزادانی که به موقع بدنیا آمده باشند (هفته ۳۸ تا ۴۲ حاملگی) باید بتوانند تغییرات صورت مادر نظیر خنده، اخم، … را در هفته اول بعد از تولد ببینند. در این زمان درک رنگ هنوز کاملا تکامل نیافته و درک عمق نیز در طول سال اول به موازات هماهنگ شدن حرکت چشم ها ایجاد می شود.
هماهنگی عضلات چشم در نوزادان تازه متولد شده و شیرخواران بسیار ناقص است. چشم نوزادان اغلب به بیرون یا داخل منحرف شده و حرکت چشم ها با هم هماهنگ نیست. این وضعیت استرابیسم یا انحراف چشم خوانده می شود. اگر استرابیسم تا ۳ یا ۴ ماهگی خودبخود بر طرف نشود بهتر است نوزاد توسط یک چشم پزشک معاینه شود.

 

هر چیزی قاعده ی خودش را دارد
تماشای اینکه کودک از نوزادی که همیشه خوابیده است به کودکی پرتحرک رسیده که می خواهد همه دنیا را کشف و زیر و رو کند بسیار لذت بخش است. اما اینکه کودک به آنصورت که شما می خواهید رشد نکند نیز نگرانی رایجی است که نمی توان از آن چشم پوشی کرد. امید خود را از دست ندهید. مسایل طبیعی محدوده گسترده ای دارند و هر کودکی برنامه زمان بندی خودش را دارد. شاید کمک کننده باشد که بدانید این برنامه زمان بندی برای موفقیت های آینده قابل پیش بینی نیست. اینکه کودک شما ۱۷ ماه طول کشیده تا نخستین قدم های خود را بردارد به این معنی نیست که نمی تواند در آینده از شما جلو بزند. برخی از کودکان مثلا تا ۱۵ ماهگی نمی توانند راه بروند اما نباید ناامید شد، شاید در آینده ورزشکار قابلی شود. مهارت های زبانی کودک در برخی مواقع می تواند در آینده در مدرسه تقویت شود. کودکی که دیر زبان باز می کند به این مفهوم نیست که نمی تواند در آینده کلمات را درست تلفظ کند یا درست حرف بزند. به طور مثال، انیشتین نیز دیر زبان باز کرد اما به یکی از مشهورترین دانشمندان تاریخ تبدیل شد. رشد کودک یک پروسه خطی یا سیستم دینامیک  نیست. شما نمی توانید بر اساس شواهد موجود آینده هیچ کسی را حدس بزنید. این درست مثل این می ماند که بخواهید آب و هوای سی سال آینده را از حالا پیش بینی کنید. البته در صورتی که کودک دیرتر از زمان های معمول زبان باز کرد یا راه افتاد باید با پزشک او مشورت کنید. برای برخی از مادران  از جمله ۳۴ درصد از پاسخ دهندگان به نظرسنجی ما، بزرگترین شوک والدین جدید دیدن نوزاد خود بوده است.واقعا مهم است که استراحت کنید. در مورد ترک کودک خود احساس گناه نکنید .

ممکن است متفاوت از پدر و مادرهای دیگر رفتار کنید

همه ما چنین احساسی را خواهیم کرد. همه ی ما فکر می کنیم که تنها یک روش خاص برای والد خوب بودن وجود دارد.
اگر در اسباب فروشی ها بچرخید، متوجه می شوید بیشتر وسایل در جهت رشد و پرورش بهتر مغز و ذهن کودکان است. حتی باشگاه و کلاس های موسیقی متنوعی نیز در این راستا وجود دارند. اسباب بازی خوب است و  کلاس ها آموزشی نیز بهترین فرصت برای ارتباط با دیگر والدین هستند. اما هیچ کدام از آنها به اندازه کشف دنیای اطراف توسط کودک و تعامل با والدین به رشد مغز او کمک نمی کنند. کودکان از فلش کارت های آموزشی مسایل جدید را نمی آموزند آنها با توجه دیگران به آنها است که متوجه خیلی چیزها می شوند. از همان روز نخست با کودک خود حرف زدن را آغاز کنید. تحقیقات ثابت کرده اند، کودکانی که والدین آنها زیاد با آنها صحبت می کنند ضریب هوشی بالاتری دارند و بیشتر از همسالان خود کلمات و واژه های جدید می دانند.
از اینکه کودک را برای دقایقی تنها بگذارید هراس نداشته باشید. می توانید او را رها کنید تا خودش بازی کند اما از دور مراقب او هم باشید که اتفاقی برایش نیفتد. اما گاهی حس استقلال را به کودک خود بدهید. حتی زمانی که شما با فرد دیگری صحبت می کنید نیز کودکان مسایل بسیاری یاد می گیرند. کودک هنگام شنیدن مکالمه های تلفی شما هم در حال یادگیری مسایل مختلف است. بنابراین مراقب حرف های خود باشید.

 

منابع

http://www.healthychildren.org/English/ages-stages/baby/pages/How-Your-Newborn-Looks.aspx

تمامی حقوق تاپی شاپی متعلق به این سایت است. آماده سازی سایت توسط آرشیتا وب

ورود با نام‌کاربری و گذرواژه

فراموشی گذرواژه