آیا کودک من پا پرانتزی است؟

 

کودک من می تواند پا پرانتزی باشد؟

برای پاهای یک کودک، کاملا عادی ست که پرانتزی به نظر برسند، بنابراین اگر با انگشتان رو به جلو و مچ های متصل به هم بایستد، زانوهایش به هم نخواهند خورد. کودکان به خاطر موقعیتشان در رحم، با پاهای پرانتزی به دنیا می آیند.

احتمالا شما، بیشتر وقتی کودکان شروع به ایستادن و راه رفتن می کند، متوجه پاپرانتزی بودن پاهایش می شوید، اما معمولا پاها خودشان بتدریج شروع به عمودی شدن می کنند. در ۳ سالگی، بیشتر کودکان دیگر پا پرانتزی نیستند. و در سن ۷ یا ۸ سالگی، بیشتر کودکان زاویه ایی را که با خود به بزرگسالی خواهند برد، بدست آورده اند.

بندرت، پاهای پرانتزی بدلیل کمبود ویتامین D (که نرمی استخوان نیز نامیده می شود) یا وضعیتی که بیماری بلانت نام دارد، یک اختلال استخوانی که بر ساق پا تاثیر می گذارد، بوجود می آید. حتی در موارد غیر عادی تر، پاهای پرانتزی بر اثر اختلالات نادر ژنتیکی بوجود می آید.

در چه شرایطی می توان گفت فرزندم پا پرانتزی است؟

اگر کودکتان با انگشتانی روبه جلو و مچ پای چسبیده به هم می ایستد و زانوهایش با هم برخورد نمی کنند، پاهایش پرانتزی است. اگر زانوهایش به هم برخورد می کند، اما مچ های پایش نه، او زانوهای برخورد کننده دارد. (زانوهای برخورد کننده داشتن، معمولا در سنین بین ۳ و ۶ مشهود است. مثل پاهای پرانتزی این مسئله نیز خودش حل می شود.)

آیا باید این موضوع را به پزشکش اعلام کنم؟

به نوشته وبلاگ تخصصی تاپی شاپی ، اگر فرزندتان یک کودک، یا نوپای نورَس است، ظاهر پا پرانتزی احتمالا عادی است. اما اگر نگران هستید، به پزشک بگویید بررسی اش کند.

اگر فرزندتان تنها ۲ سال یا کمی بیشتر دارد، او هنوز ممکن است کمی پاپرانتزی به نظر برسد، اما باید مقداری پیشرفت از دوران نوپایی رخ داده باشد. اگر او تولد سه سالگی اش را گذرانده است و پاپرانتزی بودنش هنوز آشکار است، بهتر است دکتر نگاهی به آن بیاندازد.

در هر سنی، اگر این حالت شدید است، تنها بر یک سو تاثیر می گذارد یا به جای بهتر شدن بدتر می شود، بهتر است با دکتر درمیان بگذارید.

پزشک احتمالا فرزندتان را آزمایش می کند و به گذشته اش توجه می کند. ممکن است آزمایش خون برای رد احتمال کمبود ویتامین D و x-ray برای رد کردن احتمال ابتلا به بیماری بلانت، گرفته می شود.

اگر کمبود ویتامین D باشد، پزشک یک مکمل تجویز خواهد کرد. فرزند شما ممکن است برای بررسی و درمان بیشتر به متخصص ارتوپد کودکان معرفی شود.

آیا پاهای پرانتزی می توانند اصلاح شوند؟

بندرت نیاز به درمان وجود دارد، اما جراحی بسیار نادری برای اصلاح یک منحنی شدید استفاده می شود. امروزه بیشتر متخصصان بستن یا کفش های اصلاح کننده را توصیه نمی کنند، چراکه آنها می توانند برای رشد فیزیکی مشکل ایجاد کنند.

آنچه این روزها درباره مشکلات استخوانی کودکان و نوجوانان می‌شنویم، با گذشته فرق می‌کند، اگر در گذشته تنها مشکل کودکان پای پرانتزی بود حالا به دلیل کم‌تحرکی، استفاده از کوله‌پشتی نامناسب و نشستن غیرمتعارف پشت میز و نیمکت‌ها مشکلات دیگری نیز به گروه اختلال‌های ساختار استخوانی کودکان اضافه شده که در صورت تشخیص دیرهنگام می‌تواند آسیب جسمی و هزینه مالی زیادی را برای بهبود تحمیل کند. دکتر ملک‌پور، و دکتر داریوش الیاس‌پور،درباره شایع‌ترین مشکلات استخوانی کودکان و نوجوان در حال حاضر و نحوه تشخیص و درمان آنها توضیح می‌دهند. بدشکلی‌های زاویه‌دار اندام‌های تحتانی در کودکان به طور شایع علت مراجعه والدین کودکان به کلینیک‌های ارتوپدی است. این حالت زاویه‌دار شدن استخوان‌های ساق و ران ممکن است در سطح جلویی(به صورت واروس، کم شدن زاویه و والگوس، افزایش زاویه اتفاق بیفتد) یا به صورت زاویه‌دار شدن در جهت جلو و عقب یا ترکیبی از این دو حالت ایجاد شود.» پاهای پرانتزی در دوره نوزادی ۱۵ درجه است و در یک‌سالگی به ۱۰ درجه می‌رسد و در ۱۸ ماهگی تا ۲۴ ماهگی به حد طبیعی می‌رسد. به طور کلی پرانتزی شدن خفیف و متوسط اندام‌های تحتانی در داخل رحم است و زاویه‌دار شدن و حالت پرانتزی به علت ترکیب چرخش خارجی مفصل ران و چرخش داخلی استخوان ساق است. گاهی اوقات هم اختلالات ساختاری و کمبود ویتامین D یا کلسیم می‌تواند علت بروز این اختلال باشد و به همین دلیل باید بررسی‌های لازم توسط پزشک صورت گیرد. مهم‌ترین مسئله در بدشکلی‌های زاویه‌دار تشخیص حالت‌های فیزیولوژیک و پاتولوژیک است. دکتر روش‌های ارزیابی و تاریخچه طبیعی برای انجام درمان مناسب را لازم می‌داند. اصولا پاهای پرانتزی تا یک‌سالگی ادامه داشته و فقط خیلی کم با رشد کودک اصلاح می‌شود. بعد از اینکه کودک شروع به راه رفتن می‌کند پاهای پرانتزی خود به خود اصلاح می‌شود. دکتر می‌گوید: «اصلاح پاهای پرانتزی گاهی اوقات به طور طبیعی تا ۲۴ ماهگی یا بیشتر ممکن است طول بکشد. در برخی موارد پاهای پرانتزی تا سه سالگی ادامه داشته ولی در پنج سالگی بدون هیچ‌گونه درمان خودبه‌خود با رشد کودک اصلاح می‌شود. محققان تخمین می‌زنند تقریبا ۹۵ درصد کودکان با پاهای پرانتزی تا سن بلوغ به حد نرمال می‌رسند و اصولا تا ۱۰الی ۱۳ سالگی هیچ‌گونه درمان جراحی توصیه نمی‌شود. در این حالت وقتی زانوها به هم چسبیده‌اند، قوزک پاها بیش از دو سانتی‌متر از هم فاصله دارند. ممکن است تا چهار سالگی زانوها به طور طبیعی حالت ضربدری داشته باشند اما تا شش سالگی برطرف می‌شود. زانوی ضربدری به علت انحراف در مسیر حرکت کشکک، می‌تواند باعث درد زانو شود. دکتر  معتقد است که این وضعیت‌ در صورتی که خیلی شدید نبوده یا بیمارگونه تشخیص داده نشود، مشکلی به حساب نمی‌آید. معاینه و ارزیابی پزشک مهم‌ترین راه تشخیص اولیه است. اما دکتر عقیده دارد عکسبرداری نیز برای تشخیص میزان زاویه انحراف در موارد شدید لازم است. درمان این حالت بستگی به علت آن دارد. در نوع طبیعی احتیاجی به درمان خاصی نیست اما در مواردی که درد زانو ایجاد شود یا موارد شدید از کفش مخصوص یا حتی جراحی برای درمان استفاده می‌شود. دکتر  می‌گوید: «اگر بعد از سنین رشد زاویه زیاد باشد برای پیشگیری از آرتروز باید جراحی انجام شود و ورزش نمی‌تواند کمک کند.» یکی دیگراز اختلال هایی که والدین ممکن است با آن مواجه شوند صافی پای کودک است این اختلال غالبا بعد از ۵ سالگی و زمانی که پا ساختار طبیعی خود را پیدا می کند، نمایان می شود. دکتر  معتقد است: «در کف پای انسان به طور طبیعی سه قوس اصلی وجود دارد که شامل قوس طولی داخلی، قوس طولی خارجی و قوس عرضی است. اصطلاح کف پای صاف زمانی به کار برده می‌شود که قوس طولی داخلی کاهش پیدا کرده باشد.» برخلاف تصور کلی، کف پای صاف فقط در برخی موارد زمینه ارثی دارد. دکتر معتقد است: «کف پای صاف دو نوع طبقه‌بندی دارد؛ در نوع اول که به آن فرم تکاملی گفته می‌شود، با راه افتادن کودک و تکامل ساختارهای شکل‌دهنده کف پا اصلاح می‌شود. نوع دوم اکتسابی است که به دلیل اختلال عضلات پا یا بیماری‌های عصبی ایجاد می‌شود. در نوع دوم طبقه‌بندی صافی کف پا به دو صورت انعطاف‌پذیر و ثابت است. در فرم انعطاف‌پذیر اختلال استخوانی وجود ندارد و در بیشتر موارد با سیر تکامل برطرف می‌شود.اما در فرم ثابت به دلیل اتصالات غیرطبیعی استخوان‌های مچ پا قابل برطرف‌شدن به صورت طبیعی نیست و اغلب نیاز به اقدامات درمانی دارد. خیلی از کودکان وقتی راه می‌افتند دچار چرخش کف پا به خارج می‌شوند که در ظاهر کف پای صاف را ایجاد می‌کند. شلی رباط‌ها علت دیگری است که در بسیاری از افراد به صورت ژنتیک ایجاد می‌شود و به‌خصوص در دوران کودکی می‌تواند باعث به وجودآوردن فرم فیزیولوژیک کف پای صاف شود.» پزشک، کودک را درحالی که بدون کفش و جوراب ایستاده معاینه می‌کند و نحوه قرارگیری کف پا از بالا و پهلوها بررسی می‌شود. چسبیدن لبه داخلی پا به زمین مشخصه کف پای صاف محسوب می‌شود. در بیشتر موارد پاشنه این افراد به سمت خارج چرخش یافته و با بلند شدن فرد روی انگشتان چنانچه قوس‌های کف پا تشکیل شود، می‌توان نوع انعطاف‌پذیر را از فرم ثابت تشخیص داد. خوشبختانه در بسیاری از این موارد با رشد کودک و تکامل او تا ۱۰ سالگی صافی کف پا برطرف می‌شود و جای هیچ‌گونه نگرانی برای والدین وجود ندارد. دکتر درمان را منوط به طبقه‌بندی نوع صافی کف پا می‌داند و می‌گوید: «اگر صافی کف پا به تنهایی وجود داشته و مشکل خاصی ایجاد نکرده باشد، اصلاح کفش و استفاده از کفی‌های خاص و همچنین ورزش‌هایی که پزشک توصیه می‌کند وضعیت را بهبود می‌بخشد ولی اگر درد ساق پا و کمر درد نیز همراه با صافی کف پا وجود داشته باشد، باید اقدامات جدی‌تری انجام شود.» با وجود آنکه صافی کف پا در سنین بالاتر هم می‌تواند دیده شود اما بیماری خطرناکی محسوب نمی‌شود و با یک کفی مناسب فرد می‌تواند راحت راه برود و مشکلی برایش پیش نیاید. دکتر اضافه می‌کند در این اختلال راهکار این نیست که صافی کف پا کامل بهبود پیدا کند بلکه روش‌های درمانی به این منظور است که کودک راحت راه برود. یکی دیگر از مشکلات شایع چرخش پا به داخل و خارج است که دلایل مختلفی می‌تواند داشته باشد. چرخش یا از ناحیه مچ پا به وجود می‌آید یا خیلی اوقات از ناحیه استخوان ران ایجاد می‌شود: زاویه استخوان ران شرایطی را دارد که چرخش ایجاد می‌شود. در مورد انحراف کف پا به داخل و خارج این احتمال وجود دارد که ساختمان اسکلتی و استخوانی مشکل داشته باشند. چرخش پا به داخل ربط مستقیمی به آناتومی لگن ندارد و مربوط به استخوان ران است. درمان موثر در مورد این نوع چرخش جراحی است. اگر مشکل شل بودن رباط و مفصل باشد با افزایش سن بهتر می‌شود و با رشد وضعیت  انحراف بهبود می‌یابد. پوشیدن کفش برعکس در مورد پنجه پا مفید است اما اگر استخوان ران چرخش داشته باشد موثر نیست. دکتر می‌گوید: «در چرخش جلو پنجه به داخل بهتر است تقویت عضلات بازکننده انگشتان انجام شود و در چرخش درشتنی به خارج تقویت عضلات به خارج چرخاننده پا انجام شود.» پای پرانتزی بچه ها باعث نگرانی پدر و مادر می شود. نحوه درمان و برخورد صحیح با این امر می تواند این نگرانی را کاهش دهد. متاسفانه در بعضی موارد افراد نا آگاه با توصیه های غلط نگرانی را در والدین افزایش می دهند. مطالب زیر باعث آگاهی بیشتری در این مورد می شود.در حالت ایستاده هنگامی که قوزک های داخلی مجاور یکدیگر قرار می گیرند اگر ساق ها کمانی شکل باشند زانو ها از هم فاصله پیدا میکنند که اصطلاحا به آن پای پرانتزی می گویند و بسته به شدت بیماری مقدار آن متفاوت است. پای پرانتزی در نوزادان و بچه ها تا سن دو سالگی با درجاتی طبیعی است و حداکثر مقدار آن درسن ۱۸-۱۲ ماهگی می باشد یعنی سنی که کودک شروع به راه رفتن می کند و هر چه کودک زود تر راه بیافتد شدت آن بیشتر است. پای پرانتزی در کودکان زیر دو سال طبیعی است و به آن نوع فیزیولوِژیک می گویند. این نوع تغییر شکل پا خود به خود برطرف می شود و نیازی به درمان ندارد. البته پدر و مادر ها باید آگاه باشند که اگر پای پرانتزی در کودک آن ها شدید بود و یا اگر پس از سن ۳-۲ سالگی باقی ماند، به پزشک متخصص مراجعه کنند چون در بعضی از موارد علت آن مرضی است که نیاز به درمان پیدا می کند.یکی از علل پای پرانتزی مرضی در کودکان راشیتیزم است که در اثر کمبود ویتامین D می باشد و با تجویز این ویتامین درمان می شود. باید توجه داشت که نوعی بیماری راشی تیسم مقاوم به ویتامین D داریم که درمان خاص خود را نیاز دارد. سایر علل پای پرانتزی در کودکان بعضی بیماری های ژنتیک و ارثی، ضعف عضلات خارج زانو و قوی تر بودن عضلات داخلی زانو نسبت به سمت خارج آن و عارضه بعضی از شکستگی های ساق  یا ران بچه ها که روی صفحه ی رشد اثر می گذارند است.

در مواردی که علت عارضه شکستگی باشد، به دلیلی سمت داخل صفحه رشد در انتهای ران یا ابتدای ساق رشد طبیعی خود را از دست میدهد و چون در سمت خارج رشد آن طبیعی یا بیش از حد سمت داخل می باشد ،کم کم با رشد ساق ها پرانتزی می شوند . البته نباید فکر کرد که در همه شکستگهای ساق و یا ران این امر پیش می آید. شکستگی اگر در صفحه رشد و یا مجاور آن باشد احتمال این امر بیشتر است. در این موارد بایستی به ارتوپد مراجعه کرد و جهت آن ها اقدامات درمانی را انجام داد.پای پرانتزی درموارد فیزیولوژیک و راشی تیسم، قرینه یعنی دو طرفه می باشد. اگر یک طرفه بود قضیه جدی تر است و نیاز به درمان دارد.درمان موارد مرضی دربچه ها تجویز کفش طبی یا زانوبندهای مخصوص است ، اگر اصلاح نشد و یا بدتر شد، اعمال جراحی را پس از اتمام سن رشد انجام میدهیم ، البته در بعضی از موارد خاص می توان اعمال جراحی را قبل از پایان سن رشد انجام داد. به خاطر پای پرانتزی، نباید فعالیت کودک را محدود کرد . با ورزش پای پرانتزی بهتر نمی شود. اگر پای پرانتزی بماند باعث درد قسمت داخلی زانو و آرتروز داخل زانو خواهد شد. پای پرانتزی در نوجوانان ممکن است دردناک باشد.در افراد بزرگسال علت پای پرانتزی می تواند ارثی باشد، در مواردی که بد جوش خوردن در محل شکستگی انتهای پایینی استخوان ران و یا شکستگی انتهای بالایی ساق و یا پارگی کپسول و یا رباط خارجی زانو را داشته باشیم این بیماری نیز می تواند به وجود آید. در این سنین اگر درجه ی پای پرانتزی بیش از حد شود، باید عمل شود و گرنه دچار آرتروز زودرس زانو خواهد شد. در سنین بالا و به ویژه در خانم ها که آرتروز سمت داخل زانو شایع است، به دلیل این که غضروف سمت داخل زانو نازک می شود و فاصله مفصل در این ناحیه کم می شود، پای پرانتزی به وجود می آید که اگر آرتروز شدید باشد، دیگر عمل جراحی و صاف کردن فایده ندارد و باید عمل جراحی تعویض مفصل انجام گیرد.گاهی همراه پای پرانتزی چرخش به داخل استخوان درشت نی پیش می آید که درمان آن را سخت تر میکند. اگر کودکی در هنگام راه رفتن پاهایش را با فاصله از هم قرار دهد به آن پاپرانتزی یا ژنوواروم Genu varum می‌گویند.اما اگر زانوها در هنگام راه رفتن به هم نزدیک شده و به هم بچسبند به آن پا ضربدری یا ژنووالگوم می‌گوییم.گاهی اوقات پرانتزی بودن پای نوزاد طبیعی است. پرانتزی بودن پای نوزاد در بدو تولد به علت شکل قرار گرفتن وی در شکم مادر است. این وضعیت با رشد بچه کمتر می‌شود، به طوری که در ۱۸ ماهگی پاهای بچه تقریبا مستقیم می‌شود.بعد از آن به تدریج انحراف برعکس می‌شود؛ یعنی پاها به سمت بیرون متمایل می‌شود به طوری که وقتی زانوها را به هم می‌چسبانیم مچ پاها از هم قدری فاصله می‌گیرد. شکل اندام‌های تحتانی در این سنین به شکل حرف X انگلیسی درمی‌آید.این وضعیت در ۳ تا ۴ سالگی به حداکثر می‌رسد و در ۶ سالگی اندام‌های تحتانی شروع به صاف شدن می‌کند و به تدریج شکل اندام‌های یک فرد بالغ را به خود می‌گیرد. تمام این ها سیر طبیعی رشد انسان هستند.

Doctor or mom masseuse massaging 3 months old infant baby

اگر رشد بچه شما نیز همین‌طور است، طبیعی است و نیاز به درمان ندارد.ژنووالگوم در بچه‌ها نیاز به درمان ندارد، چون با بالا رفتن سن خودبه‌خود خوب می‌شود. در صورت شدید بودن، ژنووالگوم حتی تا ۱۰ تا ۱۱ سالگی خوب نمی شود.گاهی ژنووالگوم به علل بیماری‌هایی مانند راشیتیسم یا بعضی بیماری‌های مادرزادی به وجود می‌آید که بر حسب مورد، پزشک معالج اقدام به درمان آنها می‌کند. مدل نشستن و راه رفتن کودکان در پیدایش یا تغییر حالت زانو بی تاثیر است. نوع نشستن کودک حتی در مرحله درمان نیز هیچ تأثیری بر روند بهبودی ندارد. در پیدایش پا پرانتزی و پا ضربدری دو عامل نقش دارند: یکی ژنتیک و دیگری نرمی استخوان.پزشکان در مواجهه با کودکان دارای این بیماری، ابتدا به واسطه عکس از مچ دست و آزمایش ویتامین D ، درصد ابتلا به نرمی استخوان را می سنجند.اگر آزمایش‌ها نشان از نرمی استخوان داشت، برای درمان به دارو نیاز داریم که طبق دستور پزشک متخصص ارتوپد اطفال، مصرف دارو به میزان سه تا شش ماه الزامی است.اما اگر نرمی استخوان نباشد، عامل این بیماری مسلما ارثی و ژنتیکی است.اگر دلیل این بیماری ژنتیکی باشد امکان دارد تا سن ۳ تا ۴ سالگی خود به خود از بین برود. اما اگر تا این سن از بین نرفت، بر حسب میزان زاویه پای پرانتزی یا زانوی ضربدری لازم است به مدت حداقل شش ماه تا یک سال از کفش بریس استفاده شود.مدل نشستن و راه رفتن کودکان در پیدایش یا تغییر حالت زانو بی تاثیر است. نوع نشستن کودک حتی در مرحله درمان نیز هیچ تأثیری بر روند بهبودی ندارد. بیماری بلانت blount’s disease یکی از این بیماری‌ها است که کودکان نوپا را مبتلا می‌کند و موجب می‌شود رشد ساق در قسمت‌های بالای درشت نی دچار اختلال شود.در این بیماری حتی در سه سالگی، پرانتزی شدن یا بهتر نمی‌شود، بلکه پیشرفت می‌کند و این بیماری نیاز به درمان دارد.اگر زود تشخیص داده شود ممکن است درمان با بریس کفایت کند. اگر درمان با بریس موفقیت‌آمیز نبود، نیاز است برای ممانعت از پیشرفت بیماری از عمل جراحی استفاده شود.این بیماری ممکن است در بچه‌های در سنین بلوغ نیز ایجاد شود.این بچه‌ها معمولا چاق هستند و درمان با بریس در این گروه سنی موفقیت‌آمیز نیست و معمولا نیاز به عمل جراحی دارند.گاهی پای پرانتزی در کودکان نوپا به علت بیماری‌های متابولیکی مثل راشیتیسم ایجاد می‌شود.این بیماری معمولا به علت کمبود ویتامین D در غذا ایجاد می‌شود. البته علت راشیتیسم گاهی عدم توانایی بدن در جذب یا سوخت و ساز ویتامین D است.این بیماران معمولا برای اصلاح تغییر شکل اندام پایینی‌شان نیاز به عمل جراحی دارند. اگر پاهای بچه‌تان بعد از ۲۴ ماهگی همچنان پرانتزی است، و یا شدت پرانتزی بودن زیاد است و یا شدت پرانتزی بودن در یک طرف بیش از طرف دیگر است باید به پزشک مراجعه کنید. یک جراح استخوان و مفاصل پای پرانتزی در کودکان را به دو صورت طبیعی و غیر طبیعی تقسیم کرد و گفت: این ناهنجاری حالتی است که در وضعیت ایستاده، هر دو مچ پای کودک به هم چسبیده باشد و زانوها از هم فاصله بیش از حد بگیرند. این جراح مفاصل و استخوان افزود: اختلالات عضلانی، اسکلتی و عصبی را نیز نباید فراموش کرد چراکه می‌توانند باعث ناهنجاری در روند راه رفتن شوند؛ یکی از این موارد پاهای پرانتزی است؛ این ناهنجاری حالتی است که وقتی در وضعیت ایستاده هر دو مچ پا به هم چسبیده باشد، زانو‌ها از هم فاصله بیش از حد بگیرند البته این اختلال در کودکان و بالغین علل متفاوتی دارد. این جراح مفاصل گفت: پای پرانتزی طبیعی یا فیزیولوژیک معمولاً در ابتدای راه افتادن کودک یعنی بعد از ۱۲ ماهگی توجه والدین را به خود جلب می‌کند و معمولاً زاویه ساق و ران حداکثر تا ۱۰ درجه است و در وضعیت درازکش از وضعیت ایستاده کمتر است.وی ادامه داد: این اختلال نیاز به درمان نداشته و به صورت خود به خود تا سن ۲ سالگی برطرف می‌شود و فقط باید به والدین در مورد روند بیماری و بهبودی خود بخودی آن توضیحات کافی ارائه شود؛ در این اختلال به هیچ عنوان استفاده از کفش‌های طبی توصیه نمی‌شود.پرانتزی شکل شدن پاها در اطفالی که تازه شروع به «راه رفتن» کرده‌اند معمولاً خود به خود اصلاح می‌شود. به این نوع از پرانتزی شدن زانوها، اصطلاح فیزیولوژیک بودن به کار می‌رود. این وضعیت معمولاً تا هیجده ماهگی برطرف می‌شود و بنابراین نیاز به درمان خاصی ندارد. عقیده بر این است که چنین وضعیتی (پرانتزی شدن فیزیولوژیک) در کودکانی که زودتر از حالت طبیعی راه می‌افتند شایع تر است.درجات خفیف پرانتزی شدن در اطفال شایع است. این نوع تغییر به درمان نیازی ندارد. البته اگر تغییر شکل ایجاد شده تا پایان دوران کودکی اصلاح نشده باشد نیاز به درمان دارد.توصیه‌ها و روش‌های درمانی فقط با نظر متخصص ارتوپدی یا طب فیزیکی و توانبخشی تجویز می‌گردد. همچنین در صورتی که ناهنجاری زانوی پزانتزی از نوع ساختاری نمی‌باشد بهتر است تمرینات اصلاحی را زیر نظر کارشناسان ارشد یا دکتری حرکات اصلاحی انجام دهید. زانوی پرانتزی ساختاری، عمدتاً با استفاده به موقع از بریس در دوره‌های مناسب امکان‌پذیر می‌شود. اصلاح این نوع ناهنجاری نیاز به اصلاح ساختار اسکلتی دارد که فقط در موارد شدید توصیه به استفاده از جراحی برای اصلاح این وضعیت می‌شود.برای این که بتوانید زانوی پرانتزی را تشخیص دهید، باید از فرد بخواهید به صورت طاقباز روی کمر خود دراز بکشد. سپس هر دو پا را در حالت آزاد، کنار هم قرار داده تا بتوانید فاصله دو کندیل داخلی ران‌ها را اندازه‌گیری کنید.تشخیص زانوی پرانتزی برای کسی که اطلاعات درستی از این ناهنجاری ندارد سخت‌تر است؛ مگر این که این تغییرشکل آن قدر زیاد شده باشد که حتی افراد غیرمتخصص نیز بتوانند زانوی پرانتزی را از زانوی سالم تشخیص دهند. فاصله دو کندیل داخلی ران در زانوی پرانتزی درجه‌های مختلفی دارد. در درجه اول این ناهنجاری، فاصله دو کندیل داخلی ران به ۲٫۵ سانتی‌متر می‌رسد.در درجه دوم این فاصله ۲/۵ تا ۵ سانتی‌متر بوده و اگر همین فاصله بیشتر از ۵ تا ۷٫۵ سانتی‌متر باشد، زانوی پرانتزی وارد درجه سوم خود می‌شود. در درجه چهارم، فاصله دو کندیل داخلی ران از ۷/۵ سانتی‌متر نیز می‌گذرد. حتی در صورتی که میزان فاصله دو کندیل داخلی ران کم باشد، تغییرشکل در این ناحیه توسط متخصص پزشکی ـ ورزشی قابل تشخیص است. دلایل مختلفی وجود دارد که باعث ایجاد زانوی پرانتزی می‌شود؛ بررسی‌های علمی نشان داده‌ است استفاده زیاد و بی‌رویه از پوشک بچه می‌تواند باعث زانوی پرانتزی در نوزاد شود! یکی دیگر از دلیل‌هایی که امروز بیشتر از گذشته شاهد آن هستیم، چاقی در کودکان است. این چاقی علاوه بر هزار و یک دردسری که در حال و آینده فرزندانمان ایجاد می‌کند، زانوی پرانتزی را نیز به ارمغان می‌آورد!از آنجا که در کودک نوپا هنوز استخوان و ماهیچه‌ها بخوبی شکل نگرفته و تحمل وزن او را ندارند، اضافه وزن می‌تواند براحتی در پاها تغییر شکل ایجاد کرده و او را دچار زانوی پرانتزی کند. از این رو بایستی به این مطلب توجه کافی را داشت.

ذکر این مطلب تنها با اشاره به وبسایت تاپی شاپی و ارائه لینک مجاز می باشد

www.blog.topyshopy.com

منابع

https://www.healthychildren.org/English/health-issues/conditions/orthopedic/Pages/Bowlegs-and-Knock-Knees.aspx

https://medlineplus.gov/ency/article/001585.htm

https://medlineplus.gov/ency/article/001584.htm

http://kidshealth.org/en/teens/blount-disease.html

http://www.uptodate.com/contents/approach-to-the-child-with-bow-legs

تمامی حقوق تاپی شاپی متعلق به این سایت است. آماده سازی سایت توسط آرشیتا وب

ورود با نام‌کاربری و گذرواژه

فراموشی گذرواژه