کهیر در کودکان

آیا این اختلال نادر است یا بطور شایع دیده می شود؟

اصطلاح پزشکی برای کهیر urticaria است – شرایط بسیار شایعی که تقریبا در ۲۰ تا ۲۵ درصد جمعیت دیده می شود. در کودکان هم مواردی دیده می شود.

علت کهیر در کودکان چیست؟

کهیر با آزاد سازی ماده شیمایی به نام هیستامین توسط  ماستوسیت ها ایجاد می شود که در لایه های بالایی پوست یافت می شود. بیشتر موارد کهیر به عنوان کهیر حاد(شروع ناگهانی و مدت نسبتا کوتاه) دسته بندی می شود. در این نوع کهیر، علت راحت تر پیدا می شود. علل متداول کهیر در کودکان عبارت است از: عفونت ویروسی، عفونت باکتریایی ( به خصوص استرپتوکوکوس)، واکنش آلرژیک به غذاها ( به خصوص شیر، تخم مرغ، بادام زمینی، ماهی، و ماهی های صدفی) واکنش های آلرژیک به دارو ها شامل آنتی بوتیک ها و واکنش های آلرژیک به نیش حشرات. به ندرت، کودکان ممکن است کهیر مزمن داشته باشند که در آن کهیر در بیشتر روزها برای شش هفته یا بیشتر وجود دارد. علت این شرایط، در بسیاری موارد، به سختی مشخص می شود.

 

 

آیا پیامد جدی وجود دارد که بتواند به خاطر این شرایط اتفاق بیفتد؟

کهیر به خودی خود اگر چه به خاطر خارش اذیت کننده است، ولی بی ضرر است. ممکن است در هر بخشی از بدن در شکل های متفاوت  و اندازه های متفاوت ظاهر شود. به ندرت، ممکن است همراه با آنژیوادم باشد- التهاب غیر خارش دار لایه های عمیق پوست، به خصوص در نواحی بافت نرم مثل پلک ها، لب ها و ناحیه تناسلی دیده می شود. آنژیوادم به خاطر آزاد سازی هیستامین در لایه های پایینی پوست دیده می شود. اگر این نوع التهاب در نواحی مثل زبان یا گلو اتفاق بیفتد، می تواند جدی باشد. اگر واکنش آلرژیک شدید باشد می تواند زمینه ساز شوک آنافیلاکسی باشد.

چه مدتی این ضایعات طول می کشد؟

کهیر در فصل های مختلف شروع و تمام شود. کهیر در هر فرد برای چند دقیقه تا چند ساعت وجود دارد اما به ندرت برای بیش از بیست و چهار ساعت تا سی و شش ساعت طول می کشد. بدون هیچ گونه اثری محو می شوند.

آیا کهیر واگیر دار است؟

کهیر ها واگیر دار نیستند اگر چه در موردی که در اثر عفونت زمینه ساز ایجاد شده اند (ویروسی یا باکتریایی)، عفونت به خودی خود ممکن است واگیر دار باشد.

 

چه تست هایی برای تعیین علت زمینه ای کهیر لازم است؟

تاریخچه دقیق و ارزیابی بالینی در بسیاری از موارد تنها موردی است که برای تعیین تشخیص و علت کهیر حاد لازم است. گاهی تشخیص ممکن است برای تایید با تست هایی مثل کشت گلو برای استرپتوکوکوس یا تست های پوست آلرژی یا تست های خون  برای غذاها یا حشرات لازم باشد. در بیشتر موارد کهیر مزمن, علت خاصی پیدا نمی شود. با این حال، گاهی، شرایط طبی زمینه ساز ممکن است مطرح باشد. تست های آزمایشی مختلف ممکن است برای روشن شدن تشخیص خاص لازم باشد.

آیا کهیر می تواند به شرایط جدی تری تبدیل شود؟

کهیر به تنهایی بدون آنژیوادم یا آنافیلاکسی همراه تبدیل به هیچ مشکل جدی نمی شود.

درمان کهیر چیست؟

اگر علت یا عامل تحریک کننده قابل تشخیص باشد، از بین بردن و کاهش میزان مواجهه ممکن است منجر به بهبودی سریعتر شود. با این حال دارو ها هنوز برای بهبود کاهش خارش و برطرف کردن واکنش ها لازم می باشد. درمان اولیه انتخابی استفاده از آنتی هیستامین ها است. بنادریل و زیرتک  در تمام داروخانه ها در دسترس هستند. به صورت جایگزین، آنتی هیستامین های غیر آرامبخش مثل کلاریتین یا آلاورت نیز به صورت بدون نسخه در دسترس است.

آیا اثرات جانبی برای درمان وجود دارد؟

آنتی هیستامین های قدیمی تر مثل بنادریل و آتاراکس می تواند باعث خواب آلودگی در بعضی کودکان شود.

با وجودی که پوست کودکان از حساسیت زیادی برخوردار است اما وقتی مانند پوست آدم های بالغ در مواجهه با بسیاری از شرایط فیزیکی خاص قرار می گیرد با خطر آسیب مواجه می شود، اما باید تاکید کرد که در تمام بیماری ها نباید پزشک کودک خود باشید.

بیشتر کارشناسان و متخصصان وزارت بهداشت معتقدند کودکان بیش از بزرگسالان در معرض خطر ابتلا به بیماریهای ویروسی پوستی هستند که سرخک و سرخچه در صدر این بیماری ها قرار دارند.به گفته این کارشناسان بیماریهای ویروسی دیگری در بین کودکان وجود دارند که با علائم و تظاهرات پوستی تب، گلو درد، راش و ضایعات پوستی بروز می کند.به اعتقاد متخصصان پزشکی وزارت بهداشت بزرگسالان کمتر به بیماریهای پوستی ویروسی مبتلا می شوند چرا که بدن آنها در مقابل میکروب و ویروس ها ایمن تر هستند.اگر تاکنون در مورد خارش، تاول یا قرمزی پوست فرزندتان از خود سوال پرسیده اید که اینها نشانه های بیماری، آلرژی یا گرما و سرما هستند یا خیر بدانید که بیشتر اوقات این علائم زیاد اهمیت ندارند و به راحتی درمان می شوند.علت این بیماری قارچی است که از پوست و بافت مرده و ناخن تغذیه می کند، این عفونت دچار برآمدگی، قرمزرنگ و سپس تبدیل به حلقه ای قرمز می شود و شروع به خارش کرده و تاول می زند و دور آن پوسته پوسته می شود.این بیماری با تماس پوست به پوست بین حیوان و انسان منتقل می شود و همچنین بچه ها با استفاده مشترک از حوله و وسایل ورزشی به این بیماری مبتلا می شوند که درمان آن با کرم های ضدقارچ صورت می گیرد.اگر فکر می کنید کودکتان به واسطه آلرژی به حیوان خانگی یا گرده گل ها به کهیر دچار شده است، او را به حمام ببرید تا ماده آلرژی زا تا حد امکان از روی بدن او پاک شود.کهیر، که بدنخارش یا تاول نیز نامیده میشود، محدودههایی ورمکرده و صورتی رنگ بر روی پوست است.کهیرها ممکن است در شکلها و اندازههای مختلف ظاهر شوند اما معمولا تقریبا یکسان، با یک محوطه مرکزی رنگپریده و برآمده اند که محدودهای قرمزرنگ دور آن قرار دارد و معمولا میخارند.کودک شما ممکن است چندین کهیر داشته باشد که پس از چند دقیقه یا چند ساعت از بین بروند وچندتای دیگر در نقطه دیگری ظاهر شوند. اگر کهیر بر روی پوست کودک ظاهر شود ممکن است چند ساعت تا چند روز طول بکشد هرچند امکان آن نیز وجود دارد که کهیرها برای چند ماه روی پوست باقی بماند. کهیرها شا یع هستند اما واگیردار نیستند. کهیرها زمانی ظاهر میشوند که بدن یک ماده شیمیایی به نام هیستامین را آزاد کند. دلایل متعددی برای این مسئله وجود دارند که ممکن است شناسایی عامل اصلی را برای شما دشوار کند اما محتملترین گزینهها عبارتند از:گزیدگی و نیش حشرات: مثلا اگر کودک شما نسبت به زنبورها یا مورچههای قرمز آلرژی داشته باشد ممکن است در واکنش به گزیدگی یا نیش آنها، کهیر بزند.غذا: کودک شما ممکن است در واکنش به چیزی که خورده است کهیر بزند. غذاهایی که بیشتر موجب کهیر زدن میشوند عبارتند از: آجیلها، بادام زمینی، تخم پرندگان، نرمتنان صدفدار، ماهی، شیر، توتهای تازه یا فریزشده، گوجه فرنگی، و برخی افزودنیها و نگهدارندههای خاص غذایی. کودک شما ممکن است بواسطه آلرژی داشتن نسبت به پروتئین موجود در غذا یا صرفا بدین خاطر که بدن او با آزاد کردنِ هیستامین نسبت به یکی از مواد شیمیایی موجود در غذا واکنش نشان میدهد، دچار کهیر شود. حتی برخی کودکان صرفا به خاطر تماس با برخی غذاهای خاص (مثلا وقتی آب توتفرنگی به پوست او میرسد) کهیر میزنند. (تعجبآور اینکه ممکن است خوردن توتفرنگی برای همین کودکان هیچ مشکلی ایجاد نکند.)مواد آلرژیزا: کودکانی که نسبت به گربهها آلرژی پیدا کردهاند، ممکن است پس از لمس یا تماس با گربه کهیر بزنند. کودک شما ممکن است حتی از مواد آلرژیزای موجود در هوا (مانند گرده گلها) نیز کهیر بزند.بیماری: کودک شما ممکن است هنگام سرماخوردگی یا ابتلا به سایر بیماریهای ویروسی، کهیر بزند. البته کهیر زدن در اثر بیماریهای باکتریایی چندان معمول نیست.دما: گاهی اوقات دماهای سرد میتوانند موجب کهیر زدن شوند. همین مسئله درباره تغییر ناگهانی دما نیز صادق است: مثلا وقتی که پوست کودک شما پس از سرد بودن، ناگهان گرم میشود.داروها: آنتیبیوتیکها و برخی داروهای دیگر ممکن است موجب کهیر زدن شوند.اگر فکر میکنید کودکتان بواسطه آلرژی به حیوان خانگی یا گرده گلها به کهیر دچار شده است، او را به حمام ببرید تا ماده آلرژیزا تا حد امکان از روی بدن او پاک شود. کمپرس سرد نیز گاهی اوقات میتواند موجب تخفیف ناراحتی کودک شود. همچنین میتوانید کهیرها را با یک توپ پنبهای آغشته به لوسیون کالامین(Calamine)، به آرامی مالش دهید. از پوشاندن لباسهایی به کودک که در محل کهیرها تنگ و چسبیده باشند، خودداری کنید. اگر میتوانید علت بروز کهیر را شناسایی کنید، تمام تلاش خود را بکنید تا کودکتان در آینده مجددا در معرض آن قرار نگیرد. اگر کودک شما نشانه های مشکل تنفسی (از قبیل خسخس کردن، سرفه، نفس کم آوردن، یا ورم گلو) دارد ی بیهوش شده است و یا اگر اسهال یا استفراغ شدید دارد فورا با اورژانس تماس بگیرید. این نشانهها، همراه با کهیر، میتوانند علامت بروز شوک آنافیلاکتیک باشند: یک واکنش آلرژیک بالقوه کشنده.اگر کودک شما ناراحت است، از پزشک بپرسید که آیا میتوانید آنتیهیستامین خوراکی که بدون نسخه نیز به فروش میرسد برای کاهش خارش و تورم به او بدهید یا خیر. پزشکان در برخی موارد، استروئیده را برای درمان کهیرهایی که به آنتیهیستامینها پاسخ نمیدهند، تجویز میکنند.اگر کهیرها بیش از یک هفته باقی ماندند، حتی اگر مشکلی برای کودک ایجاد نمیکنند، با پزشک او در این باره صحبت کنید.حساسیت عارضه‌ای است که ممکن است در نوزادان به دلایل مختلف بروز کند که شایع‌ترین علت آن، ناآگاهی مادر از تغذیه مناسب خود و نوزاد و نداشتن برنامه‌ غذایی منظم است.اگرچه هنوز تحقیقات پیرامون تأثیر مصرف مواد غذایی حساسیت‌زا از طریق مادر به جنین ادامه داشته و این نکته به اثبات نرسیده است که مصرف غذاهای حساسیت‌زا توسط مادر بر روی جنین نیز تأثیر گذار است، اما به مادران باردار توصیه می‌شود تا مصرف این قبیل خوراکی‌ها- مواد غذایی حساسیت‌زا- را به بعد از وضع حمل موکول کنند.شایع‌ترین نوع حساسیت‌ها، حساسیت ناشی از مصرف مواد غذایی چون؛ شیر، تخم‌مرغ و انواع تخم پرندگان، میوه‌های ترش و غلات است.اما آنچه درباره حذف مواد غذایی حساسیت زا از رژیم غذایی مطرح است، جایگزین کردن مواد غذایی مشابه به جای این نوع خوراکی‌ها است به طوری که پزشکان توصیه می‌کنند در صورتی که غذا یا غذاهایی را به دلیل احتمال بروز حساسیت‌ از رژیم غذایی خود حذف می‌کنید، حتماً باید جایگزین مناسبی برای آنها بیابید تا به سوء تغذیه دچار نشوید، به طور مثال با حذف شیر از برنامه غذایی خود، لازم است مصرف گوشت و انواع حبوبات را جایگزین کنید تا به کمبود «کلسیم» ناشی از عدم مصرف شیر دچار نشوید؛ رعایت این نکته به ویژه برای مادران باردار و شیرده ضروری است.یکی دیگر از نکات مورد بحث، تأثیر تغذیه مادر در دوران شیردهی بر روی نوزاد است؛ به این معنی که آیا حساسیت غذایی مادر و یا مصرف مواد غذایی حساسیت‌زا بر نوزاد نیز مؤثر است و حساسیت غذایی و مشکلات ناشی از مصرف مواد غذایی حساسیت‌زا- حتی اگر مادر به ماده غذایی خاصی حساسیت‌ نداشته باشد و فقط از مواد غذایی که احتمال حساسیت زایی دارند استفاده کند- از مادر به نوزاد، از طریق نوشیدن شیر مادر منتقل می‌شود؟به عقیده پزشکان، اگرچه پاسخ قاطعی برای این پرسش وجود ندارد، اما قطع مصرف مواد غذایی حساسیت‌زا در دوران شیردهی نیز ضروری است و با قطع مصرف این قبیل خوراکی‌ها می‌توان شیردهی را به مدت طولانی‌تری ادامه داد.پژوهشگران معتقدند تغذیه نوزاد با شیر مادر حداقل به مدت یک سال- با رعایت رژیم غذایی مناسب توسط مادر- نه تنها خطر ابتلا به حساسیت غذایی در نوزادان را کاهش می‌دهد بلکه باعث می‌شود تا پس از بلوغ نیز به حساسیت غذایی دچار نشوند؛ چرا که ترکیبات غذایی شیر مادر خود عاملی جهت جلوگیری از ابتلا به حساسیت است.یکی از نیازهای اساسی نوزاد، علاوه بر تغذیه با شیر مادر، «غذای کمکی» است اما؛ اولاً زمان آغاز تغذیه با غذای کمکی چه زمانی است؟ و در ثانی؛‌ چگونه می‌توان از سلامت ماده غذایی و تأثیر مثبت آن بر نوزاد مطمئن شد؟متخصصان اطفال معتقدند از آن جایی که در ماه‌های نخستین تولد، دستگاه گوارش نوزاد از هضم و جذب بسیاری از مواد غذایی ناتوان است بنابر این استفاده از غذای کمکی عوارضی چون انواع حساسیت‌ها، اسهال، استفراغ و… را به همراه دارد؛ که این عوارض ناشی از حساسیت نوزاد به غذایی خاص نیست، بلکه حاکی از ناتوانی دستگاه گوارش او از هضم و جذب غذا است.حساسیت عارضه‌ای است که ممکن است در نوزادان به دلایل مختلف بروز کند که شایع‌ترین علت آن، ناآگاهی مادر از تغذیه مناسب خود و نوزاد و نداشتن برنامه‌ غذایی منظم است.اگرچه هنوز تحقیقات پیرامون تأثیر مصرف مواد غذایی حساسیت‌زا از طریق مادر به جنین ادامه داشته و این نکته به اثبات نرسیده است که مصرف غذاهای حساسیت‌زا توسط مادر بر روی جنین نیز تأثیر گذار است، اما به مادران باردار توصیه می‌شود تا مصرف این قبیل خوراکی‌ها- مواد غذایی حساسیت‌زا- را به بعد از وضع حمل موکول کنند.تشخیص بیماری بر اساس اظهارات و شکایت بیمار و هم چنین نمای بالینی ضایعات به شکل بثورات قرمز متورم خارش دارمی باشد که به آسانی قابل تشخیص است و در مواردی که ضایعات فوق به مدت طولانی و بیش از ۴۸ ساعت پایدار بمانند، انجام بررسی های گسترده، نظیر تکه برداری (نمونه برداری پوستی) به منظور تشخیص ضایعات مهم از جمله برخی التهابات عروقی، الزامی می باشد.در سایر موارد اکثراً نیاز به ارزیابی وسیع نیست. انجام برخی آزمایشهای خونی در برخی موارد، براساس صلاح دید پزشک معالج و شدت بیماری انجام می شود.
با توجه به نقش میانجی هیستامین در بروز خارش و سایر نشانههای بیماری، مهم ترین دارو برای درمان کهیر استفاده از مواد ضدهیستامین می باشد که با توجه به اشکال مختلف این دارو، در مورد هر یک از بیماران براساس وضعیت بیماری، یک نوع از آن توسط پزشک معالج تجویز می گردد و در برخی موارد مقاوم به درمان از داروهای دیگر نیز استفاده می شود.
در اکثر موارد، بیماران به صورت سرپایی درمان می گردند و در موارد شدید که همراه با تورم مجاری تنفسی و احتمال بروز انسداد تنفسی می باشد، بیمار باید در مراکز مجهز و بیمارستان بستری شود تا تحت نظر باشد.در درمان کهیر نیاز به استفاده از داروهای موضعی نیست و در برخی موارد خنک کردن پوست مانند استحمام با آب سرد می تواند در کاهش خارش تأثیر مثبتی داشته باشد.در مواردی که ضایعات کهیر به مدت طولانی و بیش از ۴۸ ساعت پایدار بمانند، انجام بررسی های گسترده، نظیر تکه برداری (نمونه برداری پوستی) به منظور تشخیص ضایعات مهم از جمله برخی التهابات عروقی، الزامی می باشد. کهیر یکی از بیماریهای شایع می باشد و حدود ۲ درصد کل افراد جامعه به نوعی دچار کهیر می شوند. بیماری کهیر در تمام سنین؛ کودکان، بالغین و بزرگسالان مشاهده می شود. آقایان و خانمها به طور تقریبی به نسبت مساوی به بیماری کهیر مبتلا می شوند. با توجه به این که برخی مواد از جمله داروها و عفونتها در بروز کهیر نقش دارند، چنانچه فرد پس از درمان مجدداً با این مواد(علل ایجاد کهیر که لینک آن در پایین صفحه است) در تماس باشد، احتمال برگشت آن وجود دارد. در صورت بروز یا تشدید کهیر، پرهیز از عواملی مانند مواد غذایی، عوامل عفونی و تماسهای فیزیکی، سرما و تعریق می تواند بروز کهیر را کنترل کند و در کنترل بیماری تأثیر قابل ملاحظهای داشته باشد.
با توجه به نقش میانجی هیستامین در بروز خارش و سایر نشانههای بیماری کهیر، مهم ترین دارو برای درمان کهیر استفاده از مواد ضدهیستامین(آنتی هیستامین) می باشد. نکته ی مهم در این بیماری، دقت در شناسایی عوامل زمینه ساز ذکر شده و پرهیز از آنها به منظور کنترل بیماری می باشد و در سایر موارد که علت زمینه ساز خاصی وجود ندارد، مصرف مناسب داروهای تجویز شده می تواند در برطرف شدن علایم بیماری بسیار موثر باشد. برای همه ما بارها پیش آمده که ناگهان پوستمان ورم کند، قرمز شود و خارش بگیرد یا به اصطلاح دچار کهیر شویم، اما این برآمدگیهای مخملی در واقع چه چیزی هستند؟ کهیر نوعی اختلال حساسیتی است که میتواند در هر کجای پوست رخ دهد، از جمله پوست سر، لبها و کف دست و پا. با وجود اینکه دلایل بسیاری برای تشکیل آن وجود دارد، اما غالباً نمیتوان دلیل مشخصی برای آن پیدا کرد.کهیر یکی از بیماریهای شایع است و حدود ۲درصد کل افراد جامعه به نوعی دچار کهیر میشوند. این بیماری در تمام سنین دیده میشود و فرقی بین کودک، جوان و بزرگسال نمیگذارد. همچنین تبعیض جنسیتی نیز قائل نیست و آقایان و خانمها را تقریبا به نسبت مساوی مبتلا میکند. کهیر معمولا خود را به صورت جوشهای خارشدار نشان میدهد. این جوشها متورم شده و تبدیل به ضایعات صورتی یا قرمز رنگ میشوند.ضایعات کهیری حاشیه کاملاً مشخص دارند و مسطح هستند. قطر آنها ۱-۵سانتیمتر است. معمولا هم سریعاً به یکدیگر میپیوندند و پلاکهای بزرگ و مسطح به رنگ پوست تشکیل میدهند. علامت مشخص دیگر ضایعات کهیری این است که مرتب تغییر شکل میدهند و ممکن است در عرض چند دقیقه یا چند ساعت ناپدید شده و دوباره ظاهر شوند. بهترین درمان کهیر، تعیین علت و حذف آن است. بررسیها برای تشخیص علت بیماری ممکن است شامل آزمایش خون، آزمایش ادرار، سرعت رسوب گلبولهای قرمز و عکسبرداری از قفسه سینه برای رد واکنش التهابی ناشی از عفونت باشند.
اگر علت پیدا نشود، یا نیازی به بررسی آن نباشد درمان علامتی کهیر صورت میگیرد. کهیر نوعی حساسیت است. با توجه به نقش میانجی هیستامین در بروز خارش و دیگر نشانههای بیماری، مهمترین دارو برای درمان کهیر استفاده از مواد ضدهیستامین است که با توجه به اشکال مختلف این دارو، در مورد هریک از بیماران براساس وضعیت بیماری، یک نوع از آن توسط پزشک معالج تجویز میشود و در برخی موارد مقاوم به درمان از داروهای دیگر نیز استفاده میشود.در اکثر موارد، بیماران به صورت سرپایی درمان میشوند و در موارد شدید که همراه با تورم مجاری تنفسی و احتمال بروز انسداد تنفسی است، درمان اورژانسی باید انجام شود.در درمان کهیر نیاز به استفاده از داروهای موضعی نیست و در برخی موارد خنک کردن پوست مانند استحمام با آب سرد میتواند در کاهش خارش تأثیر مثبتی داشته باشد. به خاطر داشته باشید در این موارد لباس تنگ نپوشید زیرا هرگونه آزردگی پوست میتواند باعث بروز کهیر شود. همچنین حمام داغ نگیرید.در بسیاری از موارد به دلیل محکم کردن بیش از اندازه پوشک، یا تعویض دیر هنگام پوشک خیس، یا بدلیل استفاده از بعضی مواد شوینده خاص، بعضی از پوشک ها، یا کهنه بچه  این اتفاق می افتد.برای ممانعت از بروز چنین مشکل پوستی بهتر است، برای مدتی نوزاد را بدون پوشک باز گذاشته تا در معرض هوا قرار بگیرد. به محض خیس شدن پوشک سریعا تعویض کنید و سپس با آب گرم محل را شستشو داده و کرم زینک اکساید بمالید. کهیرهای حاد معمولا بعد از مواجهه با عوامل آلرژی‌زا چه در سطح پوست یا به صورت خوراکی و استنشاقی، گزش حشرات یا ابتلا به بیماری عفونی حاد ایجاد می‌شود و کهیر‌های مزمن ممکن است به دنبال علل مهم‌تر مانند بیماری‌های نسج هم‌بند، بدخیمی‌ها، عفونت‌های مزمن و بیماری‌های خود ایمن و اختلالات غددی ایجاد شود. عوامل ایجادکننده آن گزیدگی و نیش حشرات مانند زنبورها یا مورچه‌های قرمز، مواد غذایی مانند آجیل‌ها، بادام زمینی، تخم پرندگان، نرم‌تنان صدف‌دار، ماهی، شیر، توت‌های تازه یا فریزشده، گوجه‌فرنگی و برخی افزودنی‌ها و نگه‌دارنده‌های خاص غذایی و حتی پروتئین موجود در غذاست، حتی تماس با برخی غذاهای خاص (مثلا آب توت‌فرنگی) باعث کهیر می‌شود، تماس با حیوانات مانند گربه‌ها، سگ‌ها و دیگر حیوانات و پرندگان نیز موجب بروز کهیر می‌شود.گرده گل در گیاهان چه از طریق تماس یا استنشاق نیز ممکن است باعث ایجاد کهیر شود. همچنین کاهش و افزایش ناگهانی دما باعث آزاد شدن هیستامین و ایجاد کهیر می‌شود.

از سوی دیگر، ابتلا به بسیاری از بیماری‌های ویروسی باعث ایجاد ضایعات کهیری یا شبیه کهیر می‌شود که خودبه‌خود بهبود پیدا می‌کند، حتی ابتلا به هپاتیت A نیز می‌تواند قبل از بروز زردی با ضایعات کهیری خودش را نشان دهد.مصرف بسیاری از داروها و آنتی‌بیوتیک‌ها باعث عوارض پوستی ازجمله کهیر می‌شود. در بیمارانی که دچار آلرژی شدید و خطرناک می‌شوند ممکن است در مراحل ابتدایی در سطح پوست ضایعات کهیری بروز کند و پس از آن اختلالات تنفسی به صورت تنگی نفس و کاهش فشارخون رخ دهد که در چنین شرایطی لازم است بسرعت تحت درمان قرار گیرند.برای درمان کهیر اول باید علت آن را شناسایی کرد تا از درمان‌های مضر و نابجا جلوگیری شود. در صورت احتمال آلرژی داروهای آنتی‌هیستامین کمک‌کننده است و گاهی از داروهای کورتونی استفاده می‌شود. در بیماری‌های عفونی لازم است بیمار تحت نظر گرفته شده و درمان شود.مادران توجه داشته باشند در صورت بروز کهیر، خودسرانه بخصوص از داروهای کورتونی استفاده نکرده و با پزشک مشورت کنند.کهیر نوعی عارضه‌ی پوستی است که نتیجه‌ی حساسیت بدن به ماده‌ای حساسیت‌زا (آلرژن) است. کهیر پاسخی به آزادسازی هیستامین توسط بدن است؛ هیستامین زمانی آزاد می‌شود که فرد به غذا، دارو یا سایر عوامل حساسیت‌زا واکنش نشان بدهد. هیستامین می‌تواند واکنش بدن به عفونت، استرس، آفتاب سوختگی و تغییرات دمایی نیز باشد. کهیر به‌صورت دانه‌های ریز یا بخشی وسیع‌تر در پوست دیده شده و باعث خارش، تورم و قرمزی پوست می‌شود. معمولا کهیر، بدون درمان پس از چند ساعت از بین می‌رود، ولی گاهی اوقات ممکن است تا مدت‌ها باقی بماند و موجب ناراحتی فرد شود. اگر به دنبال درمان کهیر در خانه هستید، راه‌های زیادی برای درمان خانگی کهیر وجود دارد.کهیر می‌تواند در هر فردی مشاهده شود. حدود ۲۰درصد افراد آن را در زندگی تجربه کرده‌اند. در طول واکنش حساسیت، برخی از سلول‌های پوست مانند ماست‌سل‌ها که محتوی هیستامین و سایر انتقال‌دهنده‌های شیمیایی مانند سیتوکین‌‌ها هستند، تحریک شده و این مواد را آزاد می‌سازند. این پدیده باعث تراوش مواد از عروق خونی شده و خارش و تورم در پوست ایجاد می‌کند که از نشانه‌های کهیر است.اولین گام در درمان کهیر، دوری از عواملی است که باعث حساسیت در شما شده‌اند. اگر متوجه شدید چه عاملی موجب بروز کهیر در شما شده است، آن را از اطراف خود دور کنید. بعضی گیاهان، گزش حشرات، لباس پشمی، گربه یا سگ از عوامل رایج ایجاد حساسیت هستند. از این عوامل یا دیگر عوامل حساسیت‌زا دوری کنید.شاید برای شناختن عامل حساسیت‌زا مجبور شوید مانند یک کارآگاه به جستجو بپردازید. برخی غذاها، داروها، ترکیبات شیمیایی مانند استون، ترکیبات پلیمری مانند لاتکس، ویروس، قارچ، عفونت باکتریایی، موی حیوانات و برخی عوامل محیطی مانند فشار و استرس، دما و آفتاب سوختگی سایر عواملی‌اند که می‌توانند باعث بروز حساسیت در فرد شوند.

منبع

http://www.aad.org/skin-conditions/dermatology-a-to-z/hives

https://www.healthychildren.org/English/health-issues/conditions/skin/Pages/Hives.aspx

http://www.chop.edu/service/allergy/allergy-and-asthma-information/hives-urticaria-angiodema-allergic-reactions.html

http://www.mayoclinic.com/health/hives-and-angioedema/DS00313/DSECTION=symptoms

http://www.nlm.nih.gov/medlineplus/hives.html

http://www.seattlechildrens.org/medical-conditions/symptom-index/hives/

http://www.uptodate.com/contents/patient-information-hives-urticaria

ذکر این مطلب تنها با اشاره به وبسایت تاپی شاپی و ارائه لینک مجاز می باشد

www.topyshopy.com

تمامی حقوق تاپی شاپی متعلق به این سایت است. آماده سازی سایت توسط آرشیتا وب

ورود با نام‌کاربری و گذرواژه

فراموشی گذرواژه