چپ دستی و راست دستی در کودکان

نود درصد مردم روی زمین راست دست‌اند. در فرهنگ‌های مختلف هم نسبت به چپ دست‌ها نگاه ویژه‌ای وجود دارد اما آنها مشکلی دارند؟ می‌شود چپ دست‌ها را راست دست کرد؟ مطلب ما را بخوانید. بیشتر پدر و مادر‌ها برای کشف راست دستی یا چپ دستی کودک‌شان عجله دارند. به خصوص اگر یکی از آن‌ها چپ دست باشد. آن‌ها از بعد از تولد مدام حرکات کودک را زیر نظر دارند تا بفهمند از کدام دستش بیشتر استفاده می‌کند. ولی این شیطونک کوچولو یک بار خرس کوچولویش را با دست راست می‌گیرد و بار بعد با دست چپ و والدین سردرگم می‌شوند که بالاخره فرزندشان چپ‌دست است یا راست‌دست؟ اما وضعیت چپ‌دست یا راست‌دست بودن در چه سنی معلوم می‌شود و آیا میان کودکان چپ‌دست یا راست دست برتری وجود دارد؟ با خواندن این مطلب، جواب همه سوال‌های‌تان را می‌گیرید. همه نوزادان در ماه‌های اولیه تولد برای گرفتن اشیا از هر دو دست استفاده می‌کنند. به مرور زمان و با گذر از ۶ ماهگی مدتی از یک دست و گاهی از دست دیگر استفاده می‌کنند. این تغییر‌ها گاهی تا۳- ۲ سالگی ادامه دارد. ولی در ۳ تا ۶ سالگی تاکید بیشتری بر یکی از دست‌ها ایجاد می‌شود و بچه‌ها نهایتا آن را به عنوان دست غالب می‌پذیرند. اگر کودک شما به این سنین رسیده و هنوز متوجه دست غالب او نشده‌اید، تست‌های زیر را انجام دهید:یکی از اسباب‌بازی‌های دلخواهش را با فاصله یکسان از دست‌هایش قرار دهید و ببینید با کدام دست آن را می‌گیرد.توپی را در چند قدمی او بگذارید. از او بخواهید آن را شوت کند و ببینید از کدام پا استفاده می‌کند.توجه کنید وقتی با تلفن حرف می‌زند گوشی را به کدام گوشش می‌چسباند؟کاغذی را لوله کنید و از او بخواهید داخل آن را با یک چشم ببیند. دقت کنید که از کدام چشم استفاده می‌کند.کودک را از پله بالا ببرید. ببینید کدام پا را اول بلند می‌کند.بعضی از والدین نسبت به چپ دستی کودک‌شان دیدی منفی دارند و دوست دارند آن را تغییر دهند. این کار ممکن است اما باید قبل از ۲ سالگی و قبل از ایجاد جهت غالب شروع به آن کنید. برخورد شما باید بسیار ملایم و دوستانه باشد. گروهی معتقدند به‌کار بردن دست راست مثل سایر عادت‌ها در اثر تکرار و تمرین به دست می‌آید. توجه کنید که به هیچ عنوان نباید در این کار اجباری برای کودک وجود داشته باشد. اگر کودک مصر است که از دست چپ خود استفاده کند او را در انتخابش راحت بگذارید، چون در غیر این‌صورت ممکن است دچار آسیب‌های روحی شود یا در آینده قادر به انجام کارهای ظریف نباشد یا در کارهای خود دچار کندی محسوسی شود یا در مدرسه در نوشتن با مشکلاتی مواجه می‌شود. در کل ۱۰ درصد جمعیت جهان چپ دست هستند و احتمال بروز چپ دستی در خانواده‌ای که حداقل یکی از والدین خصوصا مادر چپ دست است، بیشتر است. در گذشته در بیشتر فرهنگ‌ها چپ دستی را بسیار بد می‌دانستند و سعی بر از بین بردن آن داشتند.

در چین اگر دانش‌آموزی با دست چپ می‌نوشت به شدت تنبیه می‌شد. در هند نباید مناسک مذهبی را با دست چپ انجام بدهند و در آفریقا دست کودک چپ دست را می‌سوزاندند تا مدت طولانی نتواند از آن استفاده کند و در اروپا دست کودک را می‌بستند تا با دست راست کار‌هایش را انجام دهد. ولی امروزه این دیدگاه‌ها کاملا تغییر پیدا کرده و دانشمندان معتقدند نیمکره راست مغز مرکز پردازش کارهای دیداری، حس، ادراک مستقیم، موزیک، هنرو قوه بلوغ است و بدن را کنترل می‌کند. کسانی که چپ دست هستند نیمکره راست مغزشان قدرت بیشتری دارد. چپ دست‌ها در ورزش بسیار سریع‌تر از راست دست‌ها هستند و خودشان را با موقعیت‌های مختلف بهتر هماهنگ می‌کنند. آن‌ها مستقل‌تر و خلاق‌تر هستند. با وجود همه این ویژگی‌ها کودک چپ دست شما در دنیایی زندگی می‌کند که از ابتدا همه وسایلش برای راست دست‌ها ساخته شده و این جمعیت ۱۰ درصدی باید خود را با شرایط موجود تطبیق دهند. شما به عنوان یک پدر و مادر خوب و دلسوز باید آموزش‌های لازم را به کودک‌تان بدهید تا کمتر اذیت شود.  استفاده از ابزارهایی مثل قیچی، سازهایی مثل گیتار، استفاده از نیمکت‌ها و صندلی‌های دسته‌دار مدارس، غذا خوردن در کنار یک راست دست . مشکلات کوچکی هستند که با اندکی راهنمایی و توجه قابل حل است. مثلا باید به کودک چپ دست خود بیاموزید در مدرسه بهتر است در انتهای سمت چپ نیمکت بنشیند تا هنگام نوشتن، دستش با دست دانش‌آموز کنار دستی تداخل نداشته باشد. مطالعات گوناگون نشان می‌دهد که در جوامع مختلف، حدود ۸۰ درصد جمعیت، راست‌دست و بقیه عمدتا چپ‌دست هستند و درصد بسیار کمی نیز توانایی استفاده از دو دست را دارند. چپ‌دستی به مفهوم تمایل طبیعی افراد در استفاده از دست چپ برای انجام کارهای گوناگون و بویژه نوشتن است. بطور طبیعی، بیشتر انسان‌ها راست‌دست هستند به این معنا که برای انجام کارهای روزمره، استفاده بیشتری از دست راست به عمل می‌آورند. البته «یکسان‌دستان» گروه خیلی کوچکی از انسان‌ها هستند که توانایی استفاده از دست چپ و راست را بطور یکسان دارند.علت دقیق چپ دستی مشخص نیست. نظریه‌های مختلف وراثت، یادگیری و فعالیت‌های مغزی در دوران جنینی و رشد را عامل تعیین چپ‌دستی یا راست‌دستی می‌دانند. پژوهشگران دانشگاه آکسفورد، اخیرا ژنی را کشف کردند که گمان می‌رود عامل بروز چپ‌دستی باشد. در افراد حاوی این ژن، بخش راست مغز کار کنترل سرعت و زبان را بر عهده دارد و بخش چپ مغز مسئول احساسات است. در افراد راست‌دست که فاقد این ژن هستند وظیفه هر نیمکره مغز بر عکس این است، اما اندکی بعد، پژوهشگران دانشگاه ام.آی.تی آمریکا، نظریه جدیدی در این رابطه ارائه دادند. یافته‌های آنان نشان می‌دهد که در رحم مادر، مغز کودکان چپ‌دست آزادانه تر از مغز کودکان راست‌دست رشد می‌کند.در حالت کلی این عقیده وجود دارد که راست یا چپ دستی وراثتی است و چنانچه بخواهند به زور آن را تغییر دهند، ممکن است کودک به اختلالات عصبی دچار شود. همچنین گفته شده که علت راست دستی در بزرگتر و قویتر بودن نیمکره چپ مغز است، اما تحقیقات انجام شده این نظریه را رد می‌کند.مطالعات دقیق نشان می‌دهد که بکار بردن دست راست یا چپ تابع قوانین یادگیری است و مانند سایر عادت ها و رفتارها در نتیجه تمرین و تکرار بدست می‌آید. علاوه بر این، تجربه نشان داده است که کودکان و بزرگسالان می‌توانند مهارت های تازه‌ای با یکی از دو دست فرا بگیرند، بدون آنکه توجهی به نوع ترجیح دستی خود داشته باشند و این موضوع به هیچ وجه موجب اختلالات روحی و روانی در آنان نخواهند شد. نوزاد در ماه‌های اولیه تولد برای گرفتن اشیا از هر دو دست استفاده می‌کند، افزود: بنابراین نوزاد نه «راست دست» و نه «چپ دست» است، اما در ماه های اول زندگی کم کم به یکی از دست ها تمایل بیشتری را نشان می دهد و نهایتا آن را به عنوان دست غالب می‌پذیرد. صرف نظر از اینکه چه چیزی باعث چپ دست و راست دست شدن افراد می شود، تحقیقات برخی تفاوت های فیزیولوژیک و شخصیتی را بین افراد چپ دست و راست دست نشان می دهد. اگر چه تفاوت در نحوه استفاده از نیمکره های مغز را عامل اصلی راست برتری و یا چپ برتری می شناسیم و در تقریبا ۶۰ درصد افراد چپ دست،نیمکره راست غالب است، اما معلوم نیست این امر، علت برتری جانبی یا معلول آن است. برتری یکی از دست ها بر دیگری، بهتر از وجود تردید در کودک است. برقراری برتری در یکی از دست ها، موجب احساس ثبات و اطمینان و کسب مهارت های کامل حرکتی در فعالیت ها می شود، اما جواب به این سوال که «برتری کدام بهتر است؟» به فرهنگ جامعه ای که فرد در آن زندگی می کند، بستگی دارد. هیچ دلیل عقل پسندانه ای وجود ندارد تا بر اساس آن بتوان گفت که دست راست از دست چپ بر تر است. در واقع ترجیح دست راست بر دست چپ تنها یک سنت است که در فرهنگ بشری جاری شده و تا امروز به حیات خود ادامه داده است. با وجود آنکه جهان ما راست دست گرا است و تمام وسایل و ابزارها برای راست دست ها ساخته شده اند، ولی تعداد چپ دست ها نیز در جوامع کم نیست و این باعث شده که آنها در بکار بردن ابزار و وسایل مشکلاتی داشته باشند. علاوه بر این، از همان زمان های دور، چپ دستی ناپسند بوده است و باید اقرار کرد که این ناپسندی در بین اکثر مردم هنوز به قوت خود باقی مانده است. بنابراین کودک چپ دست همیشه شرمسار و خجالت زده است و این ناراحتی زمانی به اوج خود می رسد که پیوسته به او توصیه شود که دست دیگر خود را بکار برد. این گونه ناراحتی ها در چپ دستها سبب بی علاقگی، ترس و احتمالا حسادت به راست دست ها می شود. چپ دست ها قدرت بالاتری در شنیدن تغییرات ریز و ظریف صداها دارند. هنر و خلاقیت چپ دست ها بالاتر از راست دست ها است. چپ دست ها هنرپیشه های قوی تری هستند. آنها جالب تر و پیچیده تر فکر می کنند و معمولا در یک گروه از دوستان، ایده های بهتری به سرشان می زند. همچنین یادگیری زبان دوم و مهارت هایی مانند باله و حرکات ورزشی و موسیقی در چپ دستان سریع تر و بهتر صورت می گیرد. بعضی از کارشناسان معتقدند، افراد چپ‌دست کمتر وابسته‌اند، چون مجبورند با دنیایی که برای آن‌ها ساخته نشده سازگاری پیدا کنند. دکتر پیترز می‌گوید: چپ‌دست‌ها به علت داشتن تمایلات استقلال‌طلبانه در برابر فشارهای اجتماعی مقاومت بیشتری دارند. نباید در این کار اجبار وجود داشته باشد. بخصوص زمانی که کودک شدیدا به حفظ چپ دستی خود تمایل دارد، نباید دخالتی کرد و بهترین کار آزادی در استفاده از دست چپ است. اگر به کودک اجبار شود، یا مقاومت او را در حفظ چپ دستی نادیده بگیریم، ممکن است که آسیب های جسمی و روانی جبران ناپذیری به او وارد سازیم. کودک چپ دست نباید احساس کند که به علت چپ دستی طرد خواهد شد، یا دیگر کسی او را دوست نخواهد داشت. باید به کودک چپ دست بیاموزند در مدرسه بهتر است در انتهای سمت چپ نیمکت بنشیند تا هنگام نوشتن، دستش با دست دانش‌آموز کنار دستی تداخل نداشته باشد. بهترین کارکرد مواجهه با کودک چپ برتر این است که یا تغییر زودتر شروع شود یا در صورت مقاومت او را به حال خود بگذارید و حمایت کنید. از نظر علمی کسانی که چپ دست هستند احتمالاً از بهره ی هوشی بیشتری برخوردارند و هیچ مشکلی در زمینه های دیگر زندگی ندارند که این یک حسن است.درنتیجه تصور و توهم افسانه های عجیب و غریب در طول تاریخ دربارۀ چپ دستان، امروزه به لحاظ علمی مردود و محکوم است. اگر پدر و مادر هر دو راست دست هستند فقط دو درصد ممکن است کودک چپ دست شود؛ و اگر یکی از والدین چپ دست است ۱۷ درصد و اگر هر دو چپ دست هستند احتمالاً حدود ۵۰ درصد کودک چپ دست می شود؛ پس عامل ارثی مشخص است.

پسرها حدود دو برابر از دست چپ بیشتر از دخترها استفاده می کنند.ترجیح دست راست یا چپ در سال اول زندگی نامشخص است. چون کودکان برای شیر خوردن به نوبت از دست ها استفاده می کنند. اما حدود۱۸ ماهگی ۵۰ درصد کودکان چپ و یا راست بودن دستشان مشخص می شود و در دو سالگی نزدیک به هشتاد درصد و در ۴ سالگی بیش از نود درصد مشخص می شود. – به دلیل عوامل ارثی و سیستم عصبی و یا محیط و یا انتخاب کودک است که موضوع چپ دستی مطرح می شود؛ در نتیجه پدر و مادر قرار نیست برای این مورد کاری انجام دهند و یا اقدامی کنند. البته هستند کودکانی که برخی از اوقات دست چپ و یا راست خود را مخصوصاً در دوران شیرخوارگی مورد استفاده قرار نمی دهند. در این مورد بحث چپ دستی یا راست دستی نیست، بلکه احتمالاً مشکلی در عضلات آنها و یا مرکز فرماندهی مغز آنها در به کارگیری دست وجود دارد و باید به یک متخصص مغز و اعصاب مراجعه کرد.وادار کردن کودکان چپ دست برای استفاده از دست راستشان می تواند مشکلاتی در جهت خواندن، نوشتن و هم در جهت صحبت کردن و استفاده از کلام و زبان به وجود آورد.وقتی که کودک را وادار به استفاده از دست راست می کنیم تاثیر بدی روی فعالیت های هنری و ورزشی او می گذاریم. پس قرار نیست پدر و مادری نسبت به این موضوع اعتراض کنند. هیچ ارتباطی بین چپ دستی و استفاده از نیمکره های چپ و راست مغز (که در افراد یکی از نیمکره ها مرکز اصلی ارتباطات است)، مشاهده نمی شود.هم چنین عقیده دربارۀ بهرۀ هوشی در خصوص کودکان چپ دست این است که ویژگی های جنسی مخالف در آنها بیشتر دیده می شود. در طی دومین سال نیز کودکان گاهی دست اصلی خود را به دیگری تغییر می‌دهند، ولی تعداد این تغییر کمتر از سال اول است و بطوری که تعداد تغییر در سومین سال زندگی کمتر از سال دوم می‌شود تا این که در شش سالگی دیگر تقریبا ترجیح دستی ثابت باقی می‌ماند. برتری یکی از دستها بر دیگری بهتر از وجود تردید در کودک است. برقراری برتری در یکی از دستها موجب احساس ثبات و اطمینان و کسب مهارتهای کامل حرکتی در فعالیتها می‌شود، اما جواب به این سوال که «برتری کدام بهتر است؟» به فرهنگ جامعه‌ای که در آن زندگی می‌کند، بستگی دارد. دلیل قاطع و روشنی وجود ندارد که بگوییم «راست دستها» بر «چپ دستها» برتر هستند؛ اما سنت موجود این است که «راست دستی» را ترجیح می‌دهند و در فرهنگ ایران نیز همین ترجیح وجود دارد. در واقع «راست دستی» یک قرارداد است که بیشتر مردم به حفظ آن متمایلند. برای کودک بین « سه تا پنج سالگی » سالهای مهمی از نظر چپ دست یا راست دست شدن است. در این مدت کودک رفته رفته در بکار بردن یکی از دستها تاکید بیشتری می‌کند. اگر کودک را به حال خود رها کنیم، ممکن است خودبه‌خود راست دست شود، ولی این امکان وجود دارد که وی عادت به چپ دستی بکند. به همین سبب باید کودک را در بکار بردن دست راست تشویق کرد. متاسفانه این دیدگاه در میان مردم حتی افراد تحصیلکرده وجود دارد که راست یا چپ دستی ارثی است و نباید در انتخاب یکی از دستها بر دیگری دخالت کرد و باید کودک را مطلقا به اختیار خود واگذار کرد. آنان از این می‌ترسند که اکر دخالتی در این مورد شود، ممکن است به اختلالات جسمی یا روانی نظیر لکنت زبان منجر شود، ولی باید گفت که این ترجیح دستی ارثی نیست و باید کودک را با تشویق در جهت مورد نظر هدایت کرد. از زمانی که تمدن بوجود آمده و انسانها وسائل و ابزاری برای خود درست کرده‌اند، این طور احساس شده است که یکی از دستها باید نقش اول را در انجام دادن کارها به عهده بگیرد و دست دیگر آنرا کمک کند. به عللی نامشخص دست راست در همان زمانها مقدم شده است و نسلهای بعد این تقدم را به عنوان یک رسم و سنت پذیرفته‌اند. در نتیجه در تمام دنیا تعداد راست دستها بیشتر است، به گونه‌ای که بیش از نود و پنج درصد افراد راست دست هستند. با وجود آنکه جهان ما راست دست گرا است و تمام وسایل و ابزارها برای راست دستها ساخته شده‌اند، ولی تعداد چپ دستها نیز در جوامع کم نیست و این باعث شده که آنها در بکار بردن ابزار و وسایل اشکالات و مشکلاتی داشته باشند. علاوه بر این ، از همان زمانهای دور چپ دستی ناپسند بوده است و باید اقرار کرد که این ناپسندی در بین اکثر مردم هنوز به قوت خود باقی مانده است. بنابراین کودک چپ دست همیشه شرمسار و خجالت زده است و این ناراحتی زمانی به اوج خود می‌رسد که پیوسته به او توصیه شود که دست دیگر خود را بکار برد.

این گونه ناراحتی‌ها در چپ دستها سبب بی علاقگی ، ترس و احتمالا حسادت به راست دستها می‌شود. بنابراین وظیفه والدین این است که به این ناراحتی‌های کودک چپ دست آگاه باشند و به او دلگرمی‌های لازم را ارائه نمایند. کودک چپ دست نباید احساس کند که به علت چپ دستی طرد خواهد شد، یا دیگر کسی او را دوست نخواهد داشت. این عقیده وجود دارد که راست یا چپ دستی وراثتی است و چنانچه بخواهند به زور آن را تغییر دهند، ممکن است کودک به اختلالات عصبی ، مانند لکنت زبان دچار شود. همچنین گفته شده که علت راست دستی در بزرگتر و قویتر بودن نیمکره چپ مغز است. اما تحقیقات انجام شده این نظریه را رد می‌کند. یکی از روان شناسان در مورد این قضیه گفته است که: « ارثی دانستن راست دستی یا چپ دستی بدان علت بوده که تا امروز توضیح و توجیه بهتری ارائه نشده است. » مطالعات دقیق نشان می‌دهد که بکار بردن دست راست یا چپ تابع قوانین یادگیری است و مانند سایر عادتها و رفتارها در نتیجه تمرین و تکرار بدست می‌آید. علاوه بر این ، تجربه نشان داده است که کودکان و بزرگسالان می‌توانند مهارتهای تازه‌ای با یکی از دو دست فرا بگیرند، بدون آنکه توجهی به نوع ترجیح دستی خود داشته باشند ( مانند یادگیری رانندگی ) و این موضوع به هیچ وجه موجب اختلالات عاطفی در آنان نخواهند شد. تغییر از چپ دستی به راست دستی امکان پذیر است، ولی نباید فراموش کرد که هر چه دیرتر اقدام شود، به همان نسبت نیز دشوارتر خواهد بود. باید توجه داشت که این تغییر احتمالا باعث ناراحتی و هیجانی شدن کودک خواهد شد و هنگامی که این تغییر با زور و اجبار باشد، ممکن است سبب لکنت زبان نیز بشود. البته این بدان معنی نیست که اگر بخواهیم چپ دستی را به راست دستی تغییر دهیم، دچار لکنت زبان خواهیم شد، بلکه تاثیر ناراحتی و هیجانهای همراه است که باعث این اختلالات می‌شود و معمولا پس از آنکه تغییر صورت گرفت و ناراحتی و هیجان کاهش پیدا کرد، این اختلالات نیز از بین می‌رود.نکته مهمی که در تغییر چپ دستی وجود دارد، این است که نباید در این کار اجبار وجود داشته باشد. بخصوص زمانی که کودک شدیدا به حفظ چپ دستی خود تمایل دارد، نباید دخالتی کرد و بهترین کار آزادی در استفاده از دست چپ است. اگر به کودک اجبار شود، یا مقاومت او را در حفظ چپ دستی نادیده بگیریم، ممکن است که آسیبهای جسمی و روانی جبران ناپذیری به او وارد سازیم. نوزادان نه راست دست هستند و نه چپ دست، ولی در ماههای اول زندگی کم کم به یکی از دستها تمایل بیشتری را نشان می‌دهد. در شش ماهگی اکثر نوزادان دو دست را بطور مساوی بکار می‌برند و در پایان سال اول زندگی تمایل به یکی از دستها قابل مشاهده و تشخیص است.در طی دومین سال نیز کودکان گاهی دست اصلی خود را به دیگری تغییر می‌دهند، ولی تعداد این تغییر کمتر از سال اول است و بطوری که تعداد تغییر در سومین سال زندگی کمتر از سال دوم می‌شود تا این که در شش سالگی دیگر تقریبا ترجیح دستی ثابت باقی می‌ماند.هر نیمکره مغز کنترل یک قسمت از بدن را بر عهده دارد و به این ترتیب نیمکره چپ مغز کنترل طرف راست بدن و نیمکره راست مغز کنترل چپ بدن را کنترل می کنددرغالب مردم طرف راست بدن به علت فعال بودن نیمکره چپ نسبت به طرف چپ بدن انها برتری دارد.

بدین معنی که بیشتر از چشم  و گوش و دست و پای راست خود استفاده می کنند . اما در برخی ها طرف چپ برتری دارد . اما افرادی نیز وجود دارند که طرف راست یا چپ انها تماما برتری ندارد بلکه  بخشی از اندام طرف راست و بخشی از اندام های طرف چپ انها برتر می باشد.در اینگونه افراد عدم غلبه طرفی مغز وجود دارد . البته همیشه این غلبه مشکل ساز نیست. اما وجود برتری جانبی مغز می تواند کارایی افراد را افزایش دهد.برتری یکی از دستها بر دیگری بهتر از وجود تردید در کودک است. برقراری برتری در یکی از دستها موجب احساس ثبات و اطمینان و کسب مهارتهای کامل حرکتی در فعالیتها می‌شود، اما جواب به این سوال که برتری کدام بهتر است؟ به فرهنگ جامعه‌ای که در آن زندگی می‌کند، بستگی دارد. دلیل قاطع و روشنی وجود ندارد که بگوییم راست دسته بر چپ دسته برتر هستند؛ اما سنت موجود این است که راست دستی را ترجیح می‌دهند و در فرهنگ ایران نیز همین ترجیح وجود دارد. در واقع راست دستی یک قرارداد  فرهنگی اجتماعی  است که بیشتر مردم به حفظ آن متمایل هستند. در این مدت کودک رفته رفته در بکار بردن یکی از دستها تاکید بیشتری می‌کند. اگر کودک را به حال خود رها کنیم، ممکن است خودبه‌خود راست دست شود، ولی این امکان وجود دارد که وی عادت به چپ دستی بکند.  پس بهتر است که راست دستی یا چپ دستی فرزند خود را مشخص کنیم.انسان‎ها در حرکات شخصی آزادی و خلاقیت دارند، لذا چپ دست بودن نیز جزء این آزادی‎هاست، در چپ دستی تا حدودی مسائل ارثی مداخله دارد، زیرا ژنتیک یک بعد از چپ دستی است و فرد در چپ دست بودن خود مقصر نیست و خود آن را انتخاب نکرده است. نگاه جامعه نسبت به افراد چپ دست باید تغییر کند، زیرا رشد کردن حق انسان است و چپ دست‎ها رشد متمایزی نسبت به بقیه داشته‎اند، این در حالی است که بسیاری از چپ دست‎ها در خاطرات کودکی خود از موضوعاتی مانند تنبیه والدین برای انجام دادن کارهایشان با دست راست شاکی هستند که سبب پایین آمدن عزت‎نفس و برهم خوردن آرامش آنان در کودکی شده است و این موضوع مورد تایید روانشناسان است که والدین اولین کسانی هستند که به هنگام مشاهده چپ دست بودن کودک استرس فراوانی را تحمل می‎کنند، ولی با متعادل شدن نگاه‏ها نسبت به این موضوع مشکلات چپ دست‎ها حل می‌شود، لذا والدین می‎توانند با دادن عزت نفس به فرزند چپ دست خود مشکلات احتمالی او را در جامعه حل کنند که در این راستا با القاء صحبت‎هایی مانند خلق آثار هنری فاخر توسط چپ دست‎ها، اعتماد به نفس آنان را افزایش دهند. داشتن بیان صادقانه درخصوص چپ دست بودن و خصوصیات خاص آنان سبب می‌شود که کودک چپ دست به دلیل تمایز خود با دیگران خجالت زده نشود و روابط اجتماعی بالایی را بتواند برقرار کند. در واقع با این روش کودک به تربیت فعال عادت داده می‌شود. والدین کودکان چپ دست دقت داشته باشند که چپ دست بودن قوای جسمانی را نه تنها پایین نمی‌آورد بلکه چپ دست‎ها به خوبی می‎توانند از هر دو دست خود استفاده کنند، همچنین در مقالات علمی معتبر ذکر شده است چپ‌دست‎ها دارای هوش اجتماعی و هوش هیجانی بالا هستند، زیرا نیاز به قوی‎تر بودن را در خود احساس می‌کنند و روابط اجتماعی خود را بالا می‎برند.

 

منبع

https://ghr.nlm.nih.gov/primer/traits/handedness

http://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1002/dev.21083/full

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3927078/

تمامی حقوق تاپی شاپی متعلق به این سایت است. آماده سازی سایت توسط آرشیتا وب

ورود با نام‌کاربری و گذرواژه

فراموشی گذرواژه