چرا کودک گاز می‌گیرد: علل و درمان

چرا کودک خردسال من گاز می گیرد؟

شاید از این‌که بشنوید کودک خردسال‌تان کودک دیگری را گاز گرفته است، شوکه شوید. یا این‌که فرو رفتن دندان‌های او را در بدن‌تان حس کنید. اما این رفتار، رفتاری غیر طبیعی نیست: اکثر کودکان تا زمانی‌که به سن پیش دبستانی (۳ تا ۴ سال) برسند، حداقل یک نفر را گاز گرفته‌اند و علاوه بر این، فرد دیگری نیز آن‌ها را گاز گرفته است. بچه‌ها وقتی بزرگ‌تر می‌شوند کمتر گاز می‌گیرند، اما در این سن گاز گرفتن در موقعیت‌هایی که بچه‌ها دور هم جمع شده‌اند، از قبیل مهد کودک یا گروه‌های بازی، مسأله‌ای رایج است.

بچه‌ها زمانی گاز می‌گیرند که نمی‌توانند موقعیتی را تحت کنترل خود در آورند، برای مثال وقتی ترس، عصبانیت و یا نا‌امیدی به سراغ آن‌ها بیاید. یا ممکن است به این دلیل باشد که که فرد دیگری آن‌ها را گاز گرفته است. کودکان خردسال، اغلب هنگام دعوا و یا وقتی که احساس کنند در موقعیت دشواری قرار دارند و یا کسی می‌خواهد به آن‌ها صدمه بزند، گاز می‌گیرند. یک تغییر بزرگ، مانند اضافه شدن نوزاد جدیدی به اعضای خانواده یا یک خانه جدید نیز، می‌تواند منجر به آشفتگی عاطفی و در نتیجه بروز رفتارهای تهاجمی شود. گاهی اوقات گاز گرفتن آن‌ها فقط به این دلیل است که می‌خواهند تأثیر آن را بیازمایند، زیرا هیجان زده یا برافروخته شده‌اند و یا می‌خواهند ابراز محبت کنند. اما آگاهی از این‌که گاز گرفتن مسأله‌ای رایج است، نمی‌تواند از ناخوشایندی این عمل بکاهد. نه تنها از این‌که کودک‌تان، بچه دیگری را گاز گرفته ناراحت می‌شوید، بلکه با اعتراض سایر والدین نیز مواجه خواهید شد و دیگر در پیش دبستانی یا گروه‌های بازی از او استقبال نخواهند کرد.

مهم‌ترین مسأله‌ای که باید به یاد داشته باشید این است که کودک قصد حمله به دیگران را ندارد، بلکه هدف او بیشتر بازی کردن، کاوش و لذت بردن از حضور دوستانش است. اولین گام برای جلوگیری از این عمل کودک، کشف علت آن است. جَنیس کایسر، مربی تربیت کودک و یکی از نویسندگان کتاب «به والدینی تبدیل شوید که دوست دارید باشید»  می‌گوید: «ببینید که چه اتفاقی دارد برای کودک‌تان می‌افتد، هدف شما نه تنها باید جلوگیری از این رفتار او، بلکه کمک به رشد او باشد.»

در زیر نحوه کمک به او در هر دو مورد آمده است:

 

وقتی کودکتان بچه دیگری را گاز می گیرد، چه کار باید بکنید

 

  • از اینکه هر دوی آن‌ها سالم هستند، اطمینان حاصل کنید. اول بچه‌ها را از هم جدا کنید و مطمئن شوید که آن‌قدر فاصله دارند که نتوانند همدیگر را گاز بگیرند.
  • خونسردی خود را حفظ کنید و او را سرزنش یا تنبیه نکنید. با این‌که می‌خواهید جدیت این کار را به او گوشزد کنید، اما تنبیه سخت، احتمال تکرار آن را افزایش می‌دهد. کار‌شناسان گمان می‌کنند که چنین تنبیه‌هایی منجر به عصبانیت و رنجش کودک شده و با گذشت زمان می‌تواند منجر به بروز بیشتر چنین رفتاری شود.
  • به هر دو کودک کمک کنید. هم کودک مهاجم و هم کودکی که گاز گرفته شده، به کمک نیاز دارند. اولین کاری که باید بکنید، این است که میزان آسیب دیدگی او را بررسی کنید و با ملایمت زیاد، مراقبت‌های پزشکی را به عمل آورید. اما کودکی را که این کار را انجام داده است، فراموش نکنید. شاید به گونه‌ای رفتار کند که گویی برایش مهم نیست، یا این‌که از میزان دردی که وارد کرده خبر ندارد. علاوه بر این هیچ کس خونسرد‌تر از کودکی که به تازگی به فردی آسیب رسانده، به نظر نمی‌رسد. اما او می‌داند که چه کاری کرده است. توجه و ملایمت با او نیز، به او کمک می‌کند تا آنقدر احساس راحتی کرده که بتواند حس خود نسبت به عمل گاز گرفتن و هر چیزی که بار اول او را ناراحت و عصبانی کرده است، بیان کند.
  • کودکتان را تشویق کنید تا هنگام ناراحتی به شما مراجعه کند. شاید هنگامی که سخت‌ترین اوقات خود را می‌گذراند، در کنار او نباشید – برای مثال در مهد کودک یا پیش دبستانی – اما باید بداند که می‌تواند از فرد بزرگسال دیگری کمک بگیرد. به او بگویید هنگامی که ناراحت است، نزد شما بیایید و وقتی به شما مراجعه می‌کند، کاملاً به او توجه کنید. به نزدیکی و صمیمیت او به خودتان، به عنوان یک بیمه‌نامه علیه ابراز خشونت در غیاب شما بنگرید.
  • درباره آنچه که اتفاق افتاده صحبت کنید.وقتی هر دوی‌تان آرام شده‌اید، زمانی را به پرسش این سؤال‌ها اختصاص دهید: «چگونه می‌توانی بدون اینکه آسیبی به کسی برسانی، به او بفهمانی که از دست او عصبانی هستی؟» و «وقتی از نحوه رفتار سایر کودکان با خود ناراحت هستی، چگونه می‌توانی از یک بزرگ‌تر کمک بگیری؟» برای حل این مشکل با هم نمایش بازی کنید. بسیاری از کودکان ۳ یا ۴ ساله پیش دبستانی، فقط یک بار گاز می‌گیرند. به او کمک کنید تا دیگر این کار را تکرار نکند.

چگونه از تکرار این کار او جلوگیری کنیم

 

  • به این فکر کنید که کی و چرا کودک‌تان گاز می‌گیرد. آیا وقتی کودکی در گروه بازی اسباب بازیش را از او می‌گیرد، این اتفاق می‌افتد؟ زمانی که بچه‌ها دور او جمع شده‌اند؟ و یا وقتی که می‌خواهید به نوزاد جدیدتان شیر بدهید؟ شاید معلم او چیزهایی راجع به این‌که چه چیزی او را عصبانی می‌کند، بداند. بعد از مدتی، به احتمال زیاد خواهید توانست پیش‌بینی کنید که چه هنگام احتمال دارد کودک عصبانی شده و وارد عمل شود.
  • کارهای کودکتان را به دقت تماشا کنید.علائم هشدار دهنده از قبیل گریه کردن، فریاد زدن، کوبیدن پا و حمله ور شدن، معمولاً قبل از گاز گرفتن روی می‌دهند. اگر کسی را گاز گرفته است، حواس‌تان به او باشد و قبل از این‌که دوباره این کار را تکرار کند، مانع او شوید.
  • قبل از این‌که دوباره کسی را گاز بگیرد جلوی او را بگیرید.اگر علائم گاز گرفتن مجدد را در او دیدید، به سراغش بروید. سریعاً و با خونسردی مانع فرو بردن دندان‌هایش در گوشت هدف بشوید. و جملاتی از این قبیل بگویید: «نمی‌توانم بگذارم که به دوستت صدمه بزنی» یا «اوه نه، فکر نکنم که بخواهم دندا‌‌ن‌هایت را نزدیک‌تر از این بیاوری» و در حین ادای این جمله به آرامی، اما محکم پیشانی‌اش را چند سانتی‌متر از شانه‌های‌تان دور نگه دارید یا دست‌های‌تان را به شکل کاسه‌ای جلوی دهانش بگیرید.
  • نسبت به او گرم و با محبت بمانید.شاید وقتی که می‌خواهید جلوی گاز گرفتن مجدد او را بگیرید، داشتن چنین رفتاری سخت باشد. ممکن است احساساتی شده یا آن‌قدر عصبانی شده باشید که بخواهید سر او داد بزنید یا به زور مانع او شوید. اما اگر حین مانع شدن او، می‌توانید به یاد داشته باشید که چقدر او را دوست دارید، احتمالاً آن‌قدر احساس امنیت می‌کند که به شما نشان دهد چقدر عصبانی شده است. کایسر می‌گوید: «اگر خودتان را جای او بگذارید، واقعاً کمک‌تان می‌کند. به یاد داشته باشید که او در هر موقعیتی بهترین کاری را که از دستش بر می‌آید، انجام می‌دهد.» شاید او بتواند احساس خود را در قالب کلمات بیان کند و شاید نه. اما این مسأله خیلی مهم نیست. شاید چندین بار قبل از این‌که بتواند جلوی خودش را بگیرد و کسی را گاز نگیرد، شما مجبور شوید که به این طریق مداخله کنید.
  • روزهایی که با کودکی قرار بازی دارد،همراه او بروید. شاید لازم باشد روزهایی که با کودکی قرار بازی دارد، همراه او بروید تا این‌که این مشکل رفع شود یا حداقل والدین آن کودک را از این رفتار او آگاه کنید و نکاتی را درباره این‌که چه چیزی در مورد کودک‌تان مؤثر واقع می‌شود به آن‌ها بگویید. اگر فکر نمی‌کنید که آن‌ها بتوانند این وضعیت را با خونسردی و محبت کنترل کنند، قرار بازی را به زمان دیگری موکول کنید.
  • هرگز این رفتار او را با گاز گرفتن پاسخ ندهید. برخی از والدین تصور می کنند که با این کار به او می فهمانند که گاز گرفتن درد دارد. اما در واقع با این کار، راه غلط برخورد با پرخاشگری را به او می آموزند – یعنی به او یاد می‌دهند که او نیز در عوض، رفتار تهاجمی از خود بروز دهد. حتی وقتی والدین از روی محبت کودک‌شان را گاز می‌گیرند نیز، می‌توانند به بروز چنین رفتاری در آن‌ها کمک کنند – بنابراین حتی به شوخی هم کودک‌تان را گاز نگیرید.
  • درباره گاز گرفتن برایش توضیح دهید.درباره گاز گرفتن با او صحبت کنید – اما موعظه نکنید – یا یک بازی ساده انجام دهید. از کودک‌تان بپرسید که چه غذاهایی را دوست دارد گاز بزند. یا اشیاء روزمره را نام ببرید؛ مانند: کیک، میز، سگ و موز و از او بپرسید که آیا می‌توان آن‌ها را گاز گرفت یا خیر. حتی می‌توانید سؤالات خنده دارتری بپرسید (مثل گاز گرفتن ماشین، جاروبرقی یا کفش‌های پدرش) و با هم بخندید.
  • با آموزگار او صحبت کنید.نخست سعی کنید که چیزهای بیشتری درباره محیطی که کودک‌تان را در آنجا‌‌ رها می‌کنید، بدانید. آیا معلم او سعی می‌کند که در هنگام بروز رفتارهای پرخاشگرانه چه گاز گرفتن، زد و خورد و چه اذیت کردن مداوم مداخله کند؟ از این‌که او را در محیطی‌‌ رها نکرده‌اید که همه می‌توانند آزادانه یکدیگر را بزنند و هر کس باید از خودش دفاع کند، اطمینان حاصل کنید. اگر قانع شده‌اید که معلم اوضاع را تحت کنترل دارد، از او بپرسید که با گاز گرفتن کودکان چگونه برخورد می‌کند. معلم‌های با تجربه و کارآزموده، منبعی از فنون ابتکاری برای برخورد با این رفتارهای رایج هستند که خوب است در خانه این شیوه‌ها را امتحان کنید. همچنین از این طریق می‌توانید بفهمید که آیا پاسخ او نسبت به این رفتار کودکان بیشتر اثر تخریبی دارد یا مفید است.
  • یک چیز را جایگزین هدف گاز گرفتن او کنید. در برخی از مهد کودک‌ها به کودکی که گاز می‌گیرد، سیب می‌دهند. این کار می‌تواند در مواردی که او ناگزیر است دندان‌هایش را در چیزی فرو کند، چاره خوبی باشد.

اگرچه گاز گرفتن کار ناخوشایندی است، ولی بد نیست بدانید این کار بخشی از روند طبیعی رشد کودکان است. معمولا شیرخواران به‌دلیل کنجکاوی یا درد موقع دندان در آوردن دوست دارند هر چیزی را گاز بگیرند، اما کودکان نوپا به دلایل مختلفی این کار را می‌کنند. دکتر کلر کاپ، نویسنده کتاب گام‌های کودکانه، درباره رشد اجتماعی و روانی بچه‌ها در ۲ سال نخست زندگی، می‌گوید: «عوامل زیادی مانند خلق‌وخو، عصبانیت یا آزردگی، جنسیت کودک، مهارت‌های کلامی، حساسیت پدرومادر و حتی مواقع خاص شبانه‌روز می‌توانند در عادت گاز گرفتن بچه‌ها موثر باشند. بچه‌هایی که گاز می‌گیرند، یک شخصیت یا ویژگی خاص ندارند. صرف این‌که گاز گرفتن یک عمل طبیعی در سن کودک شماست، نباید باعث بشود شما این کار را به کلی نادیده بگیرید. دکتر کاپ می‌گوید: «گاز گرفتن یا کتک زدن کودکان دیگر از سوی کودک نوپای شما، وقتی طبیعی است که در ماه فقط یکی، دو بار رخ دهد. اگر فرزندتان هفته‌ای چند بار این کار را تکرار می‌کند، باید نگران شوید.»همچنین اگر گاز گرفتن آن قدر تکرار شود که بقیه بچه‌ها، فرزند شما را به این عادت بشناسند و او را در بازی‌های خودشان شرکت ندهند، این موضع هم می‌تواند بر روحیه فرزندتان تاثیر منفی داشته باشد. با مربی مهد کودک صحبت کنید تا اگر چنین شرایطی برای کودک شما پیش آمده با همکاری هم آن را برطرف کنید. اغلب بچه‌ها از این‌که توجه آدم‌بزرگ‌ها را چه مثبت، چه منفی، به‌خودشان جلب کنند، لذت می‌برند، بنابراین عکس‌العمل شدید از سوی شما ممکن است باعث شود کودک بیشتر بر تکرار این رفتارش اصرار بورزد. دکتر جرولد اندرسون، متخصص کودکان پیشنهاد می‌کند: «به جای عکس‌العمل شدید و عصبانیت، به آرامی به فرزندتان تذکر بدهید. مثلا به او بگویید آدم‌ها را که گاز نمی‌گیرند، ساندویچ و سیب برای گاز زدن است!» مستقیم در چشمان فرزندتان نگاه کنید و با قاطعیت به او بگویید: «نه! آدم‌ها گاز نمی‌گیرند!» معمولا کودکان از ۹ ماهگی این موضوع را می‌فهمند. نیازی نیست سر او داد بکشید. یک «نه» قاطع، ولی در عین حال آرام و بدون عصبانیت، برای منصرف کردن کودک از گاز گرفتن در این زمان کفایت می‌کند، زیرا معمولا در این سن، علت گاز گرفتن کودک، دندان در‌آوردن اوست. اگر متوجه عصبی شدن کودک‌تان شدید، چند دقیقه او را از بچه‌های دیگر جدا کنید. همین چند دقیقه کافی است تا عصبانیت او فروکش کند و احتمال گاز گرفتن کودکان دیگر را کاهش دهد. ولی نباید به این بهانه بچه‌ها را مدت طولانی از بازی محروم کنید. برای بیشتر کودکان نوپا چند دقیقه یک عمر طول می‌کشد! اگر فرزند شما بچه‌ دیگری را گاز گرفت، آن‌ها را از هم جدا کنید و برای چند دقیقه اجازه ندهید تا نزدیک هم باشند. این زمان به کودک شما اجازه می‌دهد آرام شود و به شما فرصت می‌دهد به کودک مصدوم بپردازید. پوست کودک را در محل گازگرفتگی با آب و صابون بشویید. توصیه دکتر اندرسون این است که بعد از چنین اتفاقی به فرزندتان یاد بدهید، وقتی ناراحت و عصبانی می‌شود به شما بگوید تا بتوانید کمکش کنید. برای کمک به کودک‌تان باید دنبال راه‌حل جایگزین بگردید. مثلا اگر فرزند شما با برادرش بر سر یک اسباب‌بازی دعوا می‌کند، شما می‌توانید به آن‌ها پیشنهاد کنید تا به نوبت از آن استفاده کنند.  اگر فرزندتان کودکی را گاز گرفته، صبر کنید تا آرام شود و بعد از او بخواهید از دوستش عذرخواهی کند. خوبی بچه‌ها این است که زود با هم دوست می‌شوند! البته اگر کاری کنید تا این عذرخواهی فقط شکل فرمالیته و نمایشی داشته باشد، بدتر بچه‌ها را به دروغ گفتن تشویق کرده‌اید. در عوض، باید با حرف زدن با کودک‌تان کاری کنید که او واقعا از کار خودش پشیمان شود و با مصدوم همدردی کند. مثلا به او بگویید: «گاز گرفتن درد دارد. اگر دوستت تو را گاز گرفته بود، خوب بود؟ تو دلت برای دوستت نمی‌سوزد که حالا دستش کبود می‌شود و درد می‌کند؟! وقتی فرزند شما کودک دیگری را گاز گرفته یا حتی یکی از هم‌بازی‌هایش او را گاز گرفته، باید خونسردی خودتان را حفظ کنید. رفتار شما نباید طوری باشد که یکی از بچه‌ها به‌عنوان ظالم و دیگری به‌عنوان مظلوم نمایانده شود. شما در عین این‌که با کودک مصدوم همدردی می‌کنید و مثلا به او می‌گویید: «می‌دانم جایش درد می‌کند» باید با کودکی که گاز گرفته هم همدردی کنید و مثلا به او بگویید: «متاسفم که آن قدر عصبانی شدی که دوستت را گاز بگیری.”   سعی نکنید توضیح بدهید، زیرا گاز گرفتن کار درستی نیست. احتمالا توضیحات شما ورای درک فرزندتان خواهد بود!  سر کودک داد نکشید. هرگز او را کتک نزنید. بعضی از والدین یا خواهر و برادرهای بزرگ‌تر برای این‌که به کودک نشان بدهند گاز گرفتن درد دارد، او را گاز می‌گیرند! هرگز اجازه ندهید چنین رفتارهایی اتفاق بیفتد. کودکان نوپا( در سن ۱۲ تا ۳۶ ماهگی) که گاز می گیرند، این کار را به عنوان شکلی از ارتباط انجام می دهند. آنها شروع می کنند به یادگیری مهارت های اجتماعی، زبانی و کنترل موقعیت خود. آن ها ممکن است از گاز گرفتن به عنوان نشان دادن سرخوردگی استفاده کنند. آنها هنوز نمی توانند با مهارت های زبانی موقعیت خود را کنترل کنند یا تلاش آن ها در برقراری ارتباط فهمیده نمی شود یا نادیده گرفته می شود. در این موارد گاز گرفتن یک راه موثر برای کنترل شرایط و محیط زندگی و همینطور یک راه سریع برای نشان دادن آزادی عمل نوزاد محسوب می شود که به سرعت از سوی اطرافیان پاسخ داده می شود. علل دیگری که برای گاز گرفتن کودکان نو پا عنوان می شود شامل قرار گفتن در شرایط استرس زا٬ کمبود برنامه منظم روزانه، تعامل حداقلی با بزرگسالان، دفاع از خود یا تقلید از دیگر نوزادان است. کودکان نوپا هنوز قادر به درک این که گاز گرفتن باعث درد می شود نیستند و این موضوع باید به آنها آموزش داده شود تا برقراری ارتباط از سوی آنها با شیوه ای مناسب تر انجام شود.گاز گرفتن رفتاری است که گاهی وقت ها در کودکان پیش از دبستان نیز بروز می کند و بیشتر به همان دلایلی که برای نوزادان و کودکان نوپا رخ می دهد نسبت داده می شود. با این همه اگر گاز گرفتن همچنان ادامه داشته باشد به خصوص پس از آغاز سه سالگی کودک، ممکن است مشکلات رفتاری دیگری در او وجود داشته باشد. اینگونه به نظر می رسد که در سن سه سالگی بسیاری از کودکان مهارت های زبانی و ارتباطی لازم برای بیان نیازهای خود را به دست آورده اند و در نتیجه گاز گرفتن امری غیر ضروری محسوب می شود.در برخی موارد، کودکانی که در سنین پیش از دبستان گاز می گیرند ممکن است دچار اختلالات لمسی یا یکپارچگی حسی باشند. در این شرایط امکان دارد کودکان به لمس شدن به خوبی پاسخ ندهند و عملکرد آنها به واکنشی خصمانه، پرخاشگرانه و یا مضطربانه تبدیل شود که در ادامه به گاز گرفتن فرد ختم شود.هنگامی که گاز گرفتن رخ می دهد، اقداماتی اولیه زیر پیشنهاد می شود:

در ارتباط با نوزادان، وقتی کودک هنوز خیلی کوچک است و تفاوت میان گاز گرفتن اسباب بازی با یک شخص را متوجه نیست٬ باید با لحنی صادقانه که درد ناشی از گاز گرفتن را بیان می کند او را نصیحت کنید. مثلا :«اوه! تو منو زخمی کردی!»با این روش، برای نوزدان ۴ ماه و بیشتر می شود مانع گاز گرفتن آنها از دیگران شد.سرپرستان کودک باید مهارت های ارتباطی زمان استرس را بدون اقدام به گاز گرفتن به کودکان آموزش دهند. آنها باید کودکان را به استفاده از کلماتی که احساسات آنها را بیان می کند٬ تشویق کنند . کلماتی همچون «وایسا» یا «اون مال منه». زبان مثبت یا تشویقی در آموزش کودکان برای گاز نگرفتن موثر تر است. به جای گفتن «گاز نگیز» موثر تر این است که به کودک بگویید« آروم لمسش کن»گاز گرفتن کودک بعنوان نوعی تنبیه به شدت غیر قابل قبول است و هرگز نباید اجازه داد کودکی که گاز گرفته شده٬ اقدام به گاز گرفتن کند. این کار حتی می تواند اعمال خشونت روی کودک تلقی شود. در عوض، کارشناسان معتقدند که تنبیه به طور کلی توصیه نمی شود، بهتر است به جای تنبیه به کسی که کودک او را گاز گرفته٬ توجه نشان دهید.اگر کسی که گاز گرفته در سن دو سالگی یا بیشتر قرار دارد به نظر می رسد مراقبت از کسی که گاز گرفته شده به شیوه ی کمک های اولیه بهتر باشد. مثلا مالش محلی که گاز گرفته شده یا به آرامی نوازش کردنش.اگر اصرار دارید که کودکی که گاز می گیرد در همان جا باقی بماند و از محل دور نشود، پرستار یا مراقب او باید در این مورد قضاوت کند و تصمیم بگیرد. برای کم شدن احتمال گاز گرفتن٬ پیشنهاد می شود که تجمع نوزادان و خردسالان را کاهش دهید ( مثلا یک گروه در داخل اتاق، گروهی در فضای بیرون) که کیفیت محیط نگهداری کودکان را نیز ارتقا می دهد. داشتن برنامه منظم و ثابت برای کودک٬ به یافتن راهی برای آرام کردن کودک بعد از یک فعالیت پر هیجان یا تغییر در شرایط زندگی و جابجایی کمک می کند.پرستاران و والدین باید آگاهی یکسانی در مورد نحوه برخورد با گاز گرفتن توسط کودک داشته باشند و با استفاده از یک برنامه مشخص در هنگام برخورد با کودکی که گاز می گیرد عمل کنند. حتی اگر این رفتار بعنوان یک رفتار طبیعی پذیرفته شده باشد٬ نیاز هست از والدین کسی که گاز گرفته شده عذرخواهی شود٬ چرا که راه ساده ای برای جلوگیری از آن وجود ندارد. در عوض سرپرستان باید والدین کودک را از اقدامات انجام شده برای ایمنی باقی کودکان مطمئن کنند. والدین و مراقبین کودک باید  برای آموزش به کودکانی که گاز می گیرند با هم همکاری کنند تا به جای گاز گرفتن از کلمات برای کنترل احساسات درونی خود استفاده کنند.

شاید گاز گرفتن برای کودک بین یک تا دو سالگی چندان اهمیتی نداشته باشد. برای فرزندتان توضیح دهید که گاز گرفتن باعث ایجاد درد می گردد و او نباید این کار را انجام دهد، زیرا کودک در این سن این موضوع را نمی داند. برای چنین کودکانی می توانید از دندان گیر استفاده نمایید. همراه داشتن یک دندان گیر که در مواقع ناراحتی بتواند آن را گاز بگیرد ممکن است کمک کننده باشد.در کودکان بزرگ تر اگر زمان گاز گرفتن کودک قابل پیش بینی است باید در آن اوقات مراقبش بود. باید قبل از اینکه فرزندتان گاز بگیرد، از آن جلوگیری نمایید. در زمان مناسبی با کودک صحبت نمایید و از او بخواهید که هر گاه ناراحت یا عصبانی است و قبل از این که کسی را گاز بگیرد به شما بگوید. شما نیز باید او راهنمایی نمایید و به او بگویید چه کاری انجام دهد تا از گاز گرفتن صرف نظر کند.
اگر گاز گرفتن اتفاق افتاده است باید بلافاصله با یک نه قوی او را از این عمل بازدارید. باید خیلی محکم و قاطع به او اعلام دارید که از این اتفاق چقدر ناخشنود و ناراضی هستید و او دیگر نباید این عمل را تکرار کند. چند دقیقه در کنارش باشید و یا بغلش کنید ولی از بحث طولانی بپرهیزید.
زمانی که احساس می کنید فرزندتان می خواهد شما را گاز بگیرد، تنها کاری که باید انجام دهید این است که خود را کنار بکشید و نگذارید دوباره مورد حمله او واقع گردید و باید به طور واضح عدم رضایت خود را به او نشان دهید و به او بفهمانید هرگز اجازه نخواهید داد این عمل تکرار شود.
گاز گرفتن به طور معمول در اواخر سه سالگی برطرف می گردد. در این سن فرزند شما می تواند صحبت کند و احساسات خود را بیان نماید و در عین حال می تواند خودش را کنترل کند. اگر بعد از این سن همچنان به گاز گرفتن ادامه داد بهتر است به پزشک مراجعه نمایید. کودکان نوپایی که در رشد زبانی و کلامی شان تأخیر وجود دارد، غالباً نمی توانند خودشان را به کودکان و یا بزرگسالان ابراز دارند. حتی برخی کودکان در درک آنچه دیگران به آنها می گویند، مشکل دارند این تأخیر آنها را خسته کرده و آنها یا گاز می گیرند یا جیغ می کشند. و بدین شیوه پاسخ خود را ابراز می دارند. کودکانی که تأخیر کلامی و زبانی دارند ممکن است از گاز گرفتن برای کنترل تعاملاتشان با دیگران استفاده کنند. کودکان با مشکلات گفتاری گاز گرفتن بدین معنا است که «دست نگه دار من خسته شده ام ، یا من می خواستم با آن اسباب بازی  بازی کنم.”

 

 

منابع

https://www.aacap.org/AACAP/Families_and_Youth/Facts_for_Families/FFF-Guide/Fighting-And-Biting-081.aspx

https://www.healthychildren.org/English/ages-stages/toddler/Pages/Aggressive-Behavior.aspx

http://kidshealth.org/en/parents/stop-biting.html

https://www.zerotothree.org/resources/232-toddlers-and-biting-finding-the-right-response

https://www.zerotothree.org/resources/326-toddlers-and-challenging-behavior-why-they-do-it-and-how-to-respond

تمامی حقوق تاپی شاپی متعلق به این سایت است. آماده سازی سایت توسط آرشیتا وب

ورود با نام‌کاربری و گذرواژه

فراموشی گذرواژه