چرا کودک من هنوز نمی تواند راه برود

 چه نشانه هایی می تواند شما را متوجه موضوع کند

اگر کودک شما هنوز با خزیدن و یا چهار دست و پا حرکت می کند در حالی که سایر کودکان این توانایی را دارند که کاملا بر روی پاهای خود حرکت کنند می تواند برای شما این هشدار را منتقل کند که کودک شما قادر به انجام کارهایی که هم سن و سالان او به راحتی انجام می دهد نیست. آندرو آدسمن؛ رئیس بخش مراقبت های کودکان و اطفال و مسئول بخش مشکلات رفتاری کودکان و اطفال به این مطلب اشاره می کند که عدم توانایی راه رفتن کودک در ۱۸ ماهگی را نمی توان رفتاری غیرعادی و غیر نرمال کرد که حتی این رفتار یعنی عدم توانایی کودک در راه رفتن ممکن است در این سن و سال حتی عادی و نرمال هم به نظر برسد. اما این متخصص طب اطفال و کودکان هم چنین این مساله را گوش زد می کند و یادآور می شود که این ناتوانی یعنی عدم توانایی کودک در راه رفتن ممکن است نشانه هایی از مشکلات حرکتی و رفتاری در کودکان در این سن و سال باشد. این متخصص طب اطفال هم چنین برای کمک به چنین کودکانی پیشنهاد می کند که والدین آن ها ابتدا نگران نشوند. علت این مساله نیز آن است که بسیاری از والدین بیش از حد مورد نیاز بر روی کودکان خود حساس می شوند و با مشاهده ی کوچکترین ناهنجاری ممکن است این فکر به ذهنشان خطور کند که کودکشان با مشکلی رو به رو شده است و بایستی تا هر چه زودتر و سریع تر به پزشک متخصص طب اطفال و یا فیزیوتراپ مراجعه کنند. در حالی که می توان به جرات گفت که تقریبا در تمامی موارد نیازی به انجام چنین کارهایی نیست و مراجعه به پزشک متخصص طب اطفال چیزی را حل نمی کند. وی هم چنین اضافه می کند که تقریبا اکثر کودکان در این سنین با مشکلاتی این چنینی ( خواه عدم توانایی در راه رفتن باشد و یا مشکلات دیگر) دست و پنجه نرم می کنند و اولین و مهم ترین کاری که والدین می بایست در قبال کودکان خود انجام دهند این است که اولا خونسردی خود را حفظ نمایند؛ ثانیا به کودک خود زمان کافی برای یادگیری و رشد را بدهند. بنا بر ادعای این پزشک متخصص طب اطفال بسیاری از والدین به او مراجعه کرده اند و از عدم توانایی راه رفتن فرزندشان شکایت کرده اند. در حالی که با اندکی صبر و تحمل ( این مساله می تواند بسته به شرایط کودک متفاوت باشد. از چند هفته تا چند ماه) می توانستند شاهد راه رفتن بدون مشکل کودک خود باشند.

 

چه عواملی باعث می گردند تا کودک نتواند راه برود

اگر کودک شما تمامی مهارت ها و رفتارهایی که متناسب با سن و سالش می باشد را به خوبی فرا گرفته است و هم چنین می تواند این مهارت ها و رفتارها را به راحتی و بدون ایجاد مشکلی انجام دهد؛ در اینجا؛ مساله اندکی متفاوت از مطالبی که در قبل به آن ها اشاره شده است خواهد بود. علت متفاوت بودن این مساله از سایر مطالبی که در قبل به آن ها اشاره شده است این است که اگر کودک از انجام تمامی کارها  و رفتارهایی که متناسب با سن و سالش است ( از جمله راه رفتن در این سن و سال) ناتوان باشد در این جا می توان در مورد عدم توانایی انجام کارها و رفتارهای متناسب با سن و سال کودک این مساله را بیان نمود که کودک دچار مشکل شده است و نیاز به درمان و یا راه نمایی دارد. علت نیاز به درمان نیز مشخص می باشد. اما اگر کودک شما قادر به انجام برخی از کارهای و بروز رفتارهایی که هم سن و سالان او انجام می دهند می باشد بایستی به شما این مساله را گوش زد نمود و یادآور شد که کودک شما به طور کامل دچار مشکل نمی باشد. از همین رو اگر کودک شما قادر به راه رفتن نیست، علت این مساله و مشکل نمی تواند مشکلات جدی و حاد رشد و نمو در کودک باشد. بلکه علت و مساله ی این مشکل در کودک ممکن است به دلیل تشویق نشدن کافی کودک در این سن و سال از سوی شما باشد. هم چنین در همین رابطه بایستی این مساله و نکته را یادآور شد و گوش زد کرد که کودک ممکن است به دلیل نبودن شرایط کافی و لازم اعطا نشده از سوی شما این شرایط را در اختیار نداشته است تا بتواند خودش را در راه رفتن رشد دهد تا بتواند به مانند سایر هم سن و سالانش راه برود. به عبارت بهتر می توان مساله را این طور شکافت که نیازی نیست تا والدین همیشه بالای سر کودک باشند و او را در انجام تمامی کارها یاری رسانند بلکه پدر و مادر بایستی به کودک این فرصت و زمان را بدهند که کودک خودش برخی از کارها را انجام دهد. با انجام چنین کاری کودک علاوه بر این که یاد می گیرد تا کارهای خود را خودش انجام دهد، می تواند راه رفتن را نیز تمرین کند. هر چه به کودک زمان بیشتری برای تمرین راه رفتن داده شود او در این زمنیه موفق تر خواهد بود و قادر خواهد بود تا هر چه زودتر و بهتر راه رفتن را تمرین کند و یاد بگیرد. پس نقش والدین در قبال راه رفتن کودک الزاما همیشه تشویقی نمی باشد بلکه با تنها گذاشتن کودک و مدیریت او از دور نیز می توان به راه رفتن کودک کمک نمود.

گی گیرولامی متخصص فیزیوتراپی در این باره می گوید مشکلی که کودکان در این سن و سال ممکن است با آن دست به گریبان باشند و نتوانند به مانند هم سن و سالان خود راه بروند بیش تر ریشه در مشکلات خانوادگی و محیطی دارد. وی هم چنین اضافه می کند که ممکن است کودک در خانواده ای پر جمعیت زندگی می کند و به دلیل مشغله ای که پدر و مادر کودک دارند ممکن است کودک به مدت طولانی و بیش از حد نیاز در کالسکه بنشیند و به همین دلیل نتواند زیاد راه رفتن را تمرین کند و به این گونه کودک در راه رفتن خود احساس مشکل می کند و نمی تواند به مانند هم سن و سالان خودش راه برود. علت این مساله نیز آن است که کودک به دلیل آنکه زیاد بر روی پاهای خود راه نرفته است عضلات پاهای او تحلیل رفته اند و توانایی این را ندارند که بتوانند وزن کودک را هنگام راه رفتن تحمل کنند و از همین رو بایستی برای آماده کردن بدن کودک برای راه رفتن او را نزد فیزیوتراپ برد تا کودک بتواند توانایی خود را برای راه رفتن دوباره بازیابد. ( متخصصین فیزیوتراپ در این باره و برای حل این مشکل او را تحت تمرین های ورزشی خاصی قرار می دهند تا هر چه زودتر بتواند توانایی راه رفتن را به دست آورد). در برخی از موارد ممکن است که رها کردن کودک به حال خود برای یادگیری راه رفتن موثر واقع نشود. در این جا بایستی پدر و مادر کودک مساله را با پزشک متخصص طب اطفال و یا فیزیوتراپ در میان بگذارند تا او بتواند بهترین راه حل را پیش پای شما بگذارد. بسته به این که مشکل کودک در راه رفتن چقدر مشکل داشته باشد راه نمایی ها و توصیه هایی که به شما می کند می تواند متفاوت باشد. اما در اکثر مواقع کودکانی که نمی توانند به خوبی راه بروند با اندکی فیزیوتراپی بهبود می یابند و دیگر نیازی به درمان های بیش تر و زمان بر تر و پر هزینه تر نیست. از جمله ی درمان های پرهزینه که در برخی از موارد ممکن است برای سلامتی کودک مشکل ساز باشد می توان به عمل های جراحی ای اشاره نمود که بر روی کودکان انجام می گیرد. نحوه ی کارکرد این عمل های جراحی به این ترتیب است که با جراحی کردن عضلات، اندام ها و در بیش تر مواقع مفصل های پای کودک، اقدام به اصلاح راه رفتن کودک می شود. انجام عمل های جراحی تنها در زمانی به والدین توصیه می شود که مشکل راه رفتن کودک نه یادگیری بلکه مشکلات فیزیکی باشد. مشکلاتی که باعث می شوند کودک نتواند بر روی دو پای خود بایستد و راه برود.

 

وسایل کمکی؟

نکته ی دیگری که بایستی در این زمنیه به آن اشاره کرد این است که به هیچ عنوان نباید از وسائل کمکی برای راه رفتن کودک استفاده کرد. بسیاری از پدرها و مادرها بر این باورند که وسائل کمکی برای راه رفتن کودک می تواند به هر چه سریع تر راه رفتن کودک کمک نماید اما واقعیت این است که این وسائل کاملا نتیجه ی معکوس به همراه خواهند داشت. انجمن طب اطفال و کودکان ایالات متحده ی آمریکا بر این باور است که استفاده از این وسائل ممکن است باعث تنبلی عضلات مورد نیاز کودک برای راه رفتن گردد و نه تنها این وسایل نمی توانند در راه رفتن کودک موثر و مفید باشد بلکه می تواند نقشی منفی را در این قضیه نیز ایفا کند. والدین در گذشته از این وسائل زیاد استفاده می کردند اما با هشدارهایی که پزشکان متخصص طب اطفال و هم چنین فیزیوتراپ ها به مردم داده اند استفاده از این وسایل روز به روز کم رنگ تر شده است و باعث شده است تا والدین به جای استفاده از وسایل کمکی برای راه رفتن کودک؛ خودشان در منزل با کمکی که به کودک می کنند باعث شوند تا کودک بتواند راه برود و از این نظر مشکلی را احساس نکند.

در ادامه ی همین مساله بایستی این نکته را گوش زد نمود که علاوه بر مطالبی که در بالا به آن ها اشاره شده است و ممکن است در راه رفتن کودک دخیل باشند؛ همانطور که در مقالات دیگر بلاگ تخصصی تاپی شاپی خوانده اید، مسائل محیطی نیز می توانند جزو فاکتورهای مهم و تاثیر گذار در این قضیه باشد. علت این مساله نیز آن است که کودک بهتر است تا خودش کارهای خودش را انجام دهد و حداقل کمک ممکنه به او از طرف پدر و یا مادر انجام گردد. در عوض ؛ کودکانی که همواره توسط والدین خود حمل می شوند و یا در کالسکه توسط والدین خود از جایی به جای دیگر می روند باعث خواهد شد تا عضلاتی که در راه رفتن کودک موثر هستند ضعیف شوند و کودک دیگر قادر نباشد راه برود و این توانایی را از دست بدهد. از همین رو کودکانی که همیشه توسط کسی و یا چیزی حمل شده اند و خودشان راه نرفته اند کمتر احساس می کنند که به راه رفتن نیاز دارند و این مساله می تواند باعث شود که آن ها دیرتر از هم سن و سالان خود بتوانند راه بروند. در مورد استفاده از کالسکه نیز بایستی این مساله را خاطر نشان کرد که استفاده از این وسیله محدوده ی سنی دارد. به عبارت بهتر نبایستی هر کودکی با هر سنی را با این وسیله جا به جا کرد. علت اهمیت این مساله آن است که اگر سن کودک بالاتر برود و به استفاده از کالسکه عادت کرده باشد به سختی می توان او را از این وسیله جدا کرد و چون به استفاده از آن عادت کرده است سخت تر و دیرتر می تواند راه رفتن را بیاموزد و تمرین کند.

شما به عنوان پدر و یا مادر کودک می توانید با یادگیری مهارت هایی که برای کمک کردن به کودک برای راه رفتن ایجاد شده اند به کودک خود در این زمینه کمک نمایید. نحوه ی چگونگی این مهارت ها را می توانید در سایر مقالات ما مشاهده نمایید. در مقالاتی که در سایت آورده شده است، تمامی روش های کمک به کودک برای راه رفتن هر چه زودتر اشاره شده است. این روش ها ممکن است بدون استفاده از وسیله باشند و یا حتی ممکن است تنها نیاز به پدر و مادر باشد تا با کمک آن ها کودک قادر باشد تا راه رفتن را بیاموزد.

مساله ی دیگر که در همین رابطه بایستی به آن اشاره کرد این موضوع است که نه تنها فقط کمبود بافت عضلانی در کودکان بلکه بیش از حد بودن بافت عضلانی در کودکان، هر دو می توانند در توانایی راه رفتن در کودکان مشکل ساز شوند و کودک را در یادگیری مهارت راه رفتن با مشکل رو به رو کنند. بنابراین بایستی این مسائل را گوش زد نمود که اگر کودک دارای بافت عضلانی کم و ضعیف می باشد؛ این مشکل و معضل باعث خواهد شد تا کودک در هنگام تلاش برای راه رفتن نتواند تعادل و کنترل خود را برای مهار نیروی جاذبه ی زمین حفظ نماید و در راه رفتن با مشکل رو به رو خواهد شد. علت این مساله نیز آن است که عضلات پایین تنه ی کودک در این سن و سال به دلیل عدم استفاده ضعیف شده اند و تحمل باروری وزن کودک را ندارند.

اما از طرفی اگر کودک شما دارای بافت بسیار متراکم عضلانی است و یا به عبارت بهتر با خشکی عضلانی دست و پنجه نرم می کند بایستی به شما خاطر نشان شد که این معضل نیز ممکن است برای کودک مشکل ساز شود و کودک قادر نباشد تا بتواند به خوبی هم سن و سالان خود راه برود. مشکلی که کودک با آن مواجه است و می تواند برای او مشکل ساز گردد این است که به مانند حالت قبل کودک قادر نخواهد بود تا کنترل و تعادل خود را در مواجهه با نیروی جاذبه و گرانش زمین حفظ کند و از همین رو و در نتیجه در راه رفتن با مشکل رو به رو خواهد شد. به عبارت بهتر عضلات کودک بیش از هر زمان دیگری سخت شده است و دیگر آن کارآیی انعطاف پذیر خود را نخواهند داشت که بتوانند به کودک در راه رفتن کمک نمایند. البته مساله ای که در اینجا بایستی به آن اشاره کرد این است که این مورد یعنی سخت شدگی عضلانی در موارد نادر در کودکان اتفاق می افتد و اکثر مواقع کودکان با ضعف عضلات پایین تنه برای راه رفتن مواجه هستند. البته تشخیص نهایی این مساله که کودک با کدام نوع از مشکلات عضلانی دست به گریبان است بر عهده ی پزشک متخصص طب اطفال و یا فیزیوتراپ می باشد که با معاینه ی کودک می تواند به این مساله پی ببرد که آیا کودک با ضعف عضلانی دست به گریبان است و یا با خشکی عضلانی.

یکی دیگر از عوامل عدم توانایی کودکان در راه رفتن علاوه بر مشکلاتی که در قبل به آن ها اشاره شده است می تواند مشکلات هوشی و ذهنی در کودکان باشد. به این معنی که کودک با مشکلات ذهنی و یا روحی روانی مواجه است و این مشکلات و معضلات بر روی یادگیری مهارت راه رفتن بر روی کودک اثر منفی و اخلال گر گذاشته است.

 

در این مواقع پزشک به شما چه توصیه ای می کند

اگر شما از اینکه کودک قادر نمی باشد تا به مانند هم سن و سالان خود راه برود نگران هستید؛ اولین و ابتدایی ترین کاری که می تواند در این رابطه انجام دهید این است که با مراجعه به پزشک متخصص طب اطفال و یا فیزیوتراپ ، معاینات پزشکی را بر روی کودک انجام دهید. این آزمایش ها و معاینات عبارت است از معاینات عصبی کودک ، ارزیابی انعطاف پذیری کودک و بررسی تراکم و بافت عضلانی او. هم چنین پزشک متخصص طب اطفال و یا فیزیوتراپ علاوه بر عواملی که در قبل به آن ها اشاره شده است ممکن است عوامل موثر دیگر بر راه رفتن در کودک را نیز مورد بررسی قرار دهد. از جمله عبارت اند از بررسی مشکلات زبانی و کلامی کودک ، نحوه ی کارکرد مغز کودک و هم چنین توانایی های اجتماعی وی و نحوه و کیفیت ارتباط برقرار کردن با اطرفیان خود از جمله پدر و مادر، اطرافیان، بستگان و یا کودکان هم سن و سال خود.

 

هم چنین پزشک متخصص طب اطفال و یا فیزیوتراپ ممکن است عدم توانایی راه رفتن در کودک را رفتاری غیر عادی تشخیص ندهد. به نقل از بلاگ تخصصی تاپی شاپی، به عبارت بهتر برخی از پزشکان متخصص طب اطفال و یا فیزیوتراپ بر این باور هستند که برخی از کودکان به طور کلی تمام مسائل را دیرتر از هم سن و سالان خود فرا می گیرند و ممکن است نه تنها در زمینه ی راه رفتن بلکه در تمام موارد دیرتر یک مهارت را بیاموزند. از همین رو و برای مرتفع ساختن این مشکل در کودک ، پزشک متخصص طب اطفال و یا فیزیوتراپ از کودک می خواهند که برخی از مهارت ها و یا کارها را در هنگام ایستادن و یا راه رفتن انجام دهند تا از طریق انجام چنین کارهایی بتوانند مشکلاتی که کودک در هنگام راه رفتن از آن رنج می برد را شناسایی کنند و در صدد رفع آن ها برآیند. همان طور که در قبل نیز به آن اشاره شده است این مشکلات موجود در راه رفتن در کودک ممکن است ذهنی و یا فیزیکی باشند. هم چنین پزشک متخصص طب اطفال و یا فیزیوتراپ از طریق این معاینات قادر خواهد بود تا مشکلات راه رفتن در کودک را شناسایی نماید و راه نمایی ها و دستورات لازم را برای برطرف کردن هر چه بیشتر این مشکل ارائه دهد.

بسته به این که پزشک متخصص طب اطفال و یا فیزیوتراپ چه نوع مشکلی را در راه رفتن کودک شناسایی کند ( مشکلات عصبی و یا عضلانی) ممکن است پزشک متخصص طب اطفال و یا فیزیوتراپ از شما به عنوان پدر و یا مادر کودک بخواهد که کودک را نزد نورولوژیست کودکان ( پزشکی که وضعیت کودک را از نظر عصبی و روحی روانی مورد بررسی قرار می دهد)ببرید. اگر پزشک متخصص طب اطفال و یا فیزیوتراپ مشکلات دیگری را در توانایی کودک در راه رفتن تشخیص دهد ممکن است شما را به متخصص حرکت شناسی کودکان ارجاع دهد.

در ادامه ی مطالب مرتبط با تشخیص مشکلات کودک در راه رفتن ذکر این مساله لازم و ضروری است که تنها پزشک متخصص طب اطفال و یا فیزیوتراپ می تواند نوع دقیق مشکل راه رفتن در کودک را تشخیص دهد. پزشک متخصص طب اطفال و یا فیزیوتراپ ممکن است بسته به مهارت و تجربه ای که دارد دلایل متفاوتی را برای مشکل راه رفتن در کودک تشخیص دهد. از جمله ی درمان هایی که در این مورد یعنی درمان مشکلات راه رفتن در کودکان می توان به آن ها اشاره کرد می توان به فیزیوتراپی که برای افزایش توانایی و قدرت و انعطاف پذیری عضلانی کودک اشاره نمود تا انجام عمل های جراحی ای که برای اصلاح یک مشکل اسکلتی و یا عضلانی مرتبط با توانایی راه رفتن در کودکان می باشد اشاره نمود.

اگر پزشک متخصص طب اطفال و یا فیزیوتراپ به هر دلیلی قادر نباشد تا بتواند علت اصلی مشکل حرکتی در کسب توانایی در راه رفتن در کودک را تشخیص دهد، پزشک متخصص طب اطفال و یا فیزیوتراپ این اختیار و تخصص را دارد که فعلا و بنا به صلاح دید شرایطی که کودک با آن رو به رو است از تجویز هر گونه دارو و یا انجام حرکت تقویتی و اصلاحی و یا مراجعه به پزشک اجتناب کند و تنها بهبود وضعیت کودک را موکول به گذر زمان نماید. علت انجام چنین کاری از سوی پزشک متخصص طب اطفال و یا فیزیوتراپ آن است که اولا پزشک متخصص طب اطفال و یا فیزیوتراپ دقیقا نمی داند تا علت ریشه ای عدم توانایی راه رفتن کودک دقیقا چه می باشد. علت ثانویه ی چنین کاری یعنی زمان دادن به کودک برای کسب مهارت در راه رفتن این است که پزشک متخصص طب اطفال و یا فیزیوتراپ از این طریق قادر خواهد بود تا با گذر زمان و به تدریج مشکلات دیگر موجود در کودک را شناسایی کند و در صدد رفع مشکلات احتمالی برآید.

انجام این کارها یعنی عدم قضاوت زود در مورد علل مشکلات راه رفتن در کودکان و هم چنین زمان دادن به کودک برای کسب هر چه بهتر مهارت راه رفتن از یک سو و هم چنین زمان دادن به پزشک متخصص طب اطفال و یا فیزیوتراپ برای شناخت و تشخیص هر چه بهتر سریع تر و دقیق تر بیماری و مشکل کودک از سوی دیگر باعث خواهد شد تا هم پزشک متخصص طب اطفال و یا فیزیوتراپ بتواند نظر دقیق تری راجع به مشکلات مرتبط با راه رفتن در کودک گردد و هم کودک به گذر زمان هر چه بهتر و بیشتر بتواند مهارت راه رفتن را کسب نماید. حسن و خوبی ای دیگری که زمان دادن به کودک و پزشک متخصص طب اطفال و یا فیزیوتراپ دارا می باشد این مساله است که در کنار اینکه زمان دادن به کودک برای کسب هر چه بهتر مهارت راه رفتن از یک سو و هم چنین زمان دادن به پزشک متخصص طب اطفال و یا فیزیوتراپ برای شناخت و تشخیص هر چه بهتر سریع تر و دقیق تر بیماری و مشکل کودک از سوی دیگر باعث خواهد شد تا کودک در این شرایط هر چه بهتر سریع تر و بیش تر بتواند با کمک پدر و یا مادر خود و یا بستگان خود و یا اطرافیان خود و یا حتی پزشک متخصص طب اطفال و یا فیزیوتراپ قادر باشد تا هر چه بیش تر و بهتر و شدیدتر بر روی عضلات پایین تنه ی خود کار نماید و آن را برای راه رفتن هر چه سریع تر و بهتر و راحت تر آماده نماید. پس از آن که بنابه صلاح دید پزشک متخصص طب اطفال و یا فیزیوتراپ زمان کافی به خود پزشک متخصص طب اطفال و یا فیزیوتراپ و یا کودک داده شد تا هم پزشک متخصص طب اطفال و یا فیزیوتراپ بتواند علت مشکل راه رفتن در کودک را تشخیص دهد و هم خود کودک بتواند عضلاتش را قوی تر کند، نوبت به بازدید های دوره ای پزشک متخصص طب اطفال و یا فیزیوتراپ از کودک می رسد که با بررسی هایی که پزشک متخصص طب اطفال و یا فیزیوتراپ انجام می دهد پی به مشکلات حرکتی کودک می برد. هم چنین می توان برای بهبود وضعیت کودک از فیزیوتراپی نیز استفاده نمود.


نقل این مقاله فقط با ذکر نام و لینک بلاگ سایت تاپی شاپی مجاز می باشد

منبع: بلاگ اختصاصی فروشگاه آنلاین تاپی شاپی


منابع تخصصی بین المللی

http://www.healthychildren.org/English/ages-stages/toddler/pages/Developmental-Milestones-2-Year-Olds.aspx

http://www.healthychildren.org/English/ages-stages/baby/pages/Movement-8-to-12-Months.aspx

http://www.cdc.gov/ncbddd/actearly/pdf/parents_pdfs/milestonemomentseng508.pdf

http://www.cdc.gov/ncbddd/actearly/pdf/parents_pdfs/DevelopmentalScreening.pdf

http://www.jfponline.com/Pages.asp?AID=4101

http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21888305

http://www.nlm.nih.gov/medlineplus/ency/article/002002.htm

http://www.nlm.nih.gov/medlineplus/ency/article/003298.htm

http://www.ninds.nih.gov/disorders/hypertonia/hypertonia.htm

http://www.ninds.nih.gov/disorders/hypertonia/hypertonia.htm

تمامی حقوق تاپی شاپی متعلق به این سایت است. آماده سازی سایت توسط آرشیتا وب

ورود با نام‌کاربری و گذرواژه

فراموشی گذرواژه