مکیدن انگشت شست در کودکان نوپا

 

مکیدن انگشت شست در کودکان نوپا چرا رخ می دهد

خردسالان شست خود را می­مکند تا احساس آرامش و راحتی کنند. خردسال شما احتمالاً این علامت را وقتی که هنوز در رحم شما بوده شروع کرده و حالا به عنوان نوزاد آن را تکمیل می کند.

حالا وقتی که خسته، ترسیده، بی­حوصله، و مریض است یا با چالش­هایی مثل مهد کودک رفتن دست و پنجه نرم می­کند به انجام این کار باز می­گردد. حتی ممکن است از این کار استفاده کند تا شب­ها خواب برود و خودش را آرام کند تا وقتی نیمه شب از خواب پرید دوباره بتواند بخوابد.

چه کاری درباره ی آن انجام داد؟

نگران نشوید. انجمن دندانپزشکی آمریکا می گوید که بیشتر کودکان می توانند بدون آسیب شست خود را بمکند بدون اینکه به ترتیب دندانها یا فک خود آسیب برسانند – تا زمانی که دندانهای دائمی شروع به ظاهر شدن می کنند. (دندانهای دائمی معمولاً تا ۶ سالگی جوانه نمی زنند)

هم چنین تمامی مکیدن های شست آسیب نمی رسانند. کارشناسان می گویند که شدت مکیدن و فشار محوری زبان است که فرم دندان ها  به هم می ریزد و بعدها ارتودنسی را واجب می کند. کودکانی که به صورت منفعل انگشت را در دهان نگه می دارند کمتر از کودکانی که انگشت را با شدت می مکند دچار مشکلات دندانی می شوند.

روش کودک را زیر نظر بگیرید. اگر با حرص می مکد، باید زودتر جلوی این عادت را بگیرید،( حدود۴ سالگی) اگر هر گونه تغییری در دهان یا دندانش مشاهده کردید یا مطمئن نیستید که این عادت باعث بروز مشکل شده است یا نه با یک دندانپزشک مشاوره کنید.اگر شست کودک قرمز شد تا ترک برداشت وقتی که خواب است روی آن مرطوب کننده بمالید. (اگر موقع بیداری مرطوب کننده بزنید ممکن است وارد دهانش شود)

بیشتر کودکان مکیدن شست را خود به خود بین ۲ تا ۴ سالگی متوقف می کنند. بعضی این عادت را بیشتر دارند. اما جو مدرسه معمولاً یک مانع مؤثر است.اهمیت ندهید. نق زدن یا تنبیه کودک اثر نمی گذارد زیرا که او معمولاً متوجه نمی شود که در حال مکیدن است. علاوه بر این، فشار وارد کردن به او ممکن است میل او را به این کار بیشتر کند.روش هایی مثل چسب پلاستیکی دور شست یک تنبیه غیر منصفانه به حساب می آید. زیرا که مخالف حس امنیت و راحتی او از این عادت است.سعی کنید که صبور باشید. کودکان معمولاً وقتی که راههایی برای آرامسازی و تسکین خود پیدا کردند. مکیدن شست را ترک می کنند. سوزان دیکسون پزشک متخصص.مثلاً یک خردسال وقتی گرسنه است انگشتش را می مکد اما یک کودک سه یا چهار ساله به آسانی در یخچال را باز کرده و چیزی برای خوردن پیدا می کند یا یک خوراکی از پدر و مادرش درخواست می کند.مکیدن انگشت شست را در کودک با سایر فعالیت ها به فراموشی بسپارید. اگر زمان ها و مکان هایی که فرزندتان احتمالاً شستش را می مکد – مثلاً تماشای تلویزیون حواس او را، یک فعالیت دیگر همزمان پرت کنید. مثلاً یک توپ پلاستیکی برای بازی با یک عروسک که جای دست دارد برای باز کردن.اگر هنگام خستگی شستش را می مکد، بگذارید بیش تر چرت بزند. اگر وقتی ناامید شده به سمت آن می رود، به او کمک کنید تا احساساتش را در قالب کلمات در بیاورد.راه حل، متوجه شدن زمان و مکان مکیدن و تلاش برای انتقال توجه او با جایگزین است.مکیدن شست یا انگشت، یکى از عادات رایج دوران کودکى است. این رفتار براى کودکانخردسال کاملاً طبیعى و عادى است، ولى اگر بعد از ۶ سالگى باز هم کودک مبادرت به مکیدن شست کند، نیاز به درمان و رسیدگى دارد، زیرا موجب به هم ریختگى ردیف دندان ها، فک و آرواره مى شود.پژوهش ها نشان مى دهند حدود ۷۵ درصد کودکان خردسال (تا یک سالگى) مُشت یا انگشتان خود را در دهان مى گذارند و مى مکند. انجام این کار براى این گروه سنى از کودکان آرامش بخش، سرگرم کننده و لذت بخش است. به طور معمول، کودکان زمانى مبادرت به مکیدن انگشت خود مى کنند که یا خسته اند، یا ناراحت اند و یا حوصله شان سر رفته است.

انگشت مکیدن طبیعى ترین پاسخ کودک هنگام رویارویى با فشار روانى، اضطراب و مشکلات هیجانى – امنیتى است. روان شناسان معتقدند براى درمان این رفتار در کودکان زیر ۶-۵ سال نباید عجله کرد، زیرا بسیارى از این گونه عادت ها به تدریج و با افزایش سن کودک کاهش مى یابند و به کلى از بین مى روند.اما اگر کودک ۷ ساله اى نتواند این عادت خود را ترک کند، والدین و اطرافیان او باید درصدد درمان او برآیند، زیرا ترک چنین عاداتى در سال هاى بعد (نوجوانى) بسیار دشوارتر مى شود. در صورتى این عادت را در زمره اختلال بررسى مى کنند که تا سنین ۱۶-۱۲ ادامه داشته باشد. مطالعات نشان مى دهند که در حدود ۱۵ درصد کودکانى که از ۵ سالگى به بعد انگشت خود را مى مکند، دچار مشکلات عاطفى – هیجانى ناشى از ورود به مدرسه و دوره پیش دبستانى هستند. بیشتر این کودکان شدیداً به پدر و مادر و اطرافیان شان وابسته و متکى هستند.زمانى که کودک سعى مى کند رفتار مکیدن انگشت خود را تغییر دهد، والدین و اطرافیان او باید از این تصمیم او استقبال کنند و با حمایت ها و تشویق هاى خود او را کمک و یارى نمایند. حمایت روانى براى کودک امنیت پدید مى آورد و باعث مى شود که کودک در ناملایمات و سختى ها از خود مقاومت بیشترى نشان دهد.مکیدن انگشت بعد از ۶ سالگى مى تواند مشکلات جدى در زمینه دندان ها، لثه و آرواره به وجود آورد. مک زدن هاى با فشار کودک به شست یا انگشتش در طول روز و شب، موجب جلو آمدگى دندان ها و ناهنجارى هاى استخوان فک او مى شود. دندان هاى ردیف بالا به سمت بیرون کشیده مى شوند و دندان هاى ردیف پائین نیز به سمت داخل دهان کج مى شوند.علت آن است که استخوان بندى کودک تا قبل از ۸ سالگى بسیار نرم و شکل پذیر است. متأسفانه زمانى که کودک به مدت طولانى انگشتش را مى مکد، در شکل ظاهرى آرواره خود تغییر به وجود مى آورد. اگر کودکى نتواند عادت شست مکیدن خود را تا قبل از آن که دندان هاى دائمی ردیف جلویى او در نیامده ترک کند، ممکن است در مدت چند ماه فک و آرواره او آسیب جدى ببیند.علاوه بر آن، مکیدن شست یا انگشت مى تواند موجب نارسایى هاى کلامى (تلفظ اشتباه حرف هاى «ف» و «و»)، اختلال در جویدن، نوک زبانى صحبت کردن، اختلالات گفتارى (مثل لکنت زبان ، مِن مِن کردن و غیره. خرخر کردن و باز ماندن دهان کودک شود. از آن جایى که بعد از چند سال مکیدن انگشت ، حالت آرواره و صورت کودک دچار به هم ریختگى مى شود، بر خودپنداره او نیز تأثیرى منفى خواهد داشت.بهترین زمان براى ترک عادات و مشکلات رفتارى کودکان (و از جمله مکیدن انگشت) هنگامى است که خانواده (والدین کودک و اعضاى خانواده) تغییر و تحولى در پیش رو نداشته باشند و در آرامش خاطر به سر برند. مثلاً قصد تغییر منزل، تغییر مهد (یا مدرسه)، تولد نوزاد جدید، مسافرت، متارکه، فوت اقوام و غیره را نداشته باشند.یکى از ساده ترین روش هاى رفتار درمانى که بیشتر پدر و مادر و مربیان نزدیک کودک مى توانند با استفاده از آن عادت مکیدن شست در کودکشان را کاهش دهند، آن است که ابتدا یک ماه درباره موضوع و علت قطع این عادت با کودک صحبت کنند. سپس نمودارى از پیشرفت کودک تهیه کنند و به وسیله چسباندن عکس هاى عروسکى، ستاره ها و کارت هاى آفرین بر روى آن، روند بهبودى کودک را نشان دهند. خوب است که این نمودار بر روى دیوارى در دسترس کودک قرار گیرد و والدین از خود او براى چسباندن برچسب ها کمک بگیرند. در مرحله بعد، سعى کنند پایان هر هفته پاداش و جایزه اى براى ترک این عادت به کودک بدهند. جایزه مى تواند رفتن به پارک، تماشاى فیلم مورد علاقه کودک، یا بازى کردن با کودک باشد. در نظر داشته باشید ترک عادت در صورتى که کودک با شما همکارى و همراهى نماید، بسیار آسان تر و راحت تر است. شما مى توانید از نظرات کودک در این ضمن استفاده کنید و به او اجازه دهید که برچسب ها، ستاره ها و یا حتى نوع جایزه اش را خودش انتخاب کند.روش دیگرى که براى ترک مکیدن انگشت (شست) به کار مى رود آن است که در طول روز ماده اى تلخ (البته بهداشتى ) به نوک انگشت کودک مى مالند تا کودک از به دهان گذاشتن انگشتش امتناع ورزد، و در طول شب نیز دستکش یا جورابى تمیز به دست هاى کودک مى کنند، تا مانع از این کار کودک شوند.زمانى که کودک سعى مى کند رفتار مکیدن انگشت خود را تغییر دهد، والدین و اطرافیان او باید از این تصمیم او استقبال کنند و با حمایت ها و تشویق هاى خود او را کمک و یارى نمایند. حمایت روانى براى کودک امنیت پدید مى آورد و باعث مى شود که کودک در ناملایمات و سختى ها از خود مقاومت بیشترى نشان دهد. مثلاً والدین مى توانند با کودک بازى کنند، براى او کتاب بخوانند، با یکدیگر کاردستى بسازند و… . در این زمینه پدر و مادر مى توانند با ذوق و خلاقیت خود فرآیند ترک عادت را براى کودکشان هرچه آسان تر و راحت تر کنند. گروهى از والدین سعى مى کنند با تذکرهاى پى در پى خود این عادت را از سر کودک بیندازند. در حالى که براى حذف عاداتى مثل مکیدن شست باید ابتدا علت اصلى این رفتار را پیدا کرد و آن گاه با از بین بردن آن درصدد بهبودى کودک برآمد. در موارد بسیارى، مکیدن انگشتان ناشى از نیاز کودک به آرامش و امنیت است. بدین منظور پدر و مادر و مربیان کودک مى توانند با استفاده از روش هاى زیر به کودک کمک نمایند تا بر این مشکل خود غلبه کند.هیچ گاه سعى نکنید براى ترک عادت کودک بر او فشار آورید، زیرا ممکن است موجب تقویت و تشدید عادت در او شود.به کودک کمک کنید تا روش هاى مقابله با تنش ها و فشارهاى روانى را یاد بگیرد، مثلاً با شما صحبت کند، به ورزش بپردازد، با دوستش صحبت کند و غیره.سعى کنید دست هاى کودک را به نوعى مشغول نگه دارید. ( نقاشى بکشد، کاردستى بسازد، مجسمه هاى سفالى درست کند وغیره.تمام نوزادانی که به دنیا می‌آیند تا شش ماهگی دارای غریزه طبیعی مکیدن هستند و مکیدن انگشت شست راهی برای ارضای این غریزه است؛ اما پس از آن، انگشت خود را از روی عادت می‌مکند؛ زیرا این عادت آنها را آرام می‌کند. معمولا زمانی که کودک خسته، نگران و یا بی‌حوصله است، این کار را انجام می‌دهد. متخصصان اطفال اظهار می‌دارند ۱۸ درصد از کودکان در سنین دو تا شش سالگی عادت به مکیدن انگشت شست خود دارند.نظرات مختلفی در مورد علت این عادت مطرح شده است، برخی کارشناسان معتقدند مکیدن انگشت موجب آرامش و اطمینان خاطر کودک می‌شود. به نظر می‌رسد یکی از دلایل عمده مکیدن انگشت این باشد که مکیدن سینه مادر و یا بطری در این کودکان کافی نبوده و غریزه مکیدن را در آنها ارضا نکرده است. مکیدن همچنین می‌تواند نشانه وجود یک تنش فیزیکی و احساسی در کودک باشد. بیشتر کودکانی که چنین عادتی دارند، قبل از سه ماهگی این کار را انجام می‌دهند. نوزادانی که هر سه ساعت یک بار شیر داده می‌شوند، انگشت شست خود را کمتر از نوزادانی که هر چهار ساعت شیر می‌خورند، می‌مکند.همچنین، نوزادانی که زمان شیرخوردن آنها از بطری کمتر از ۱۰ دقیقه طول می‌کشد، احتمال مکیدن انگشت شست در آنها بیشتر از نوزادانی است که شیر خوردن آنها از بطری ۲۰ دقیقه به طول می‌انجامد. مکیدن انگشت شست، نباید با بردن دست در دهان و مکیدن چند انگشت با هم اشتباه گرفته شود. تقریبا تمام نوزادان از زمانی که اولین دندان آنها شروع به درآمدن می‌کند (معمولا سه تا چهار ماهگی)، این کار را انجام می‌دهند.اگر عمل مکیدن انگشت شست پس از شش ماهگی همچنان ادامه یابد، در حقیقت وسیله‌ای است برای آرامش یافتن کودک و نه ارضای غریزه مکیدن. در اغلب کودکان عمل مکیدن انگشت شست، خود به خود از بین می‌رود. زمانی که کودک به سن سه تا چهار سالگی می‌رسد، متوجه می‌شود که سایر همسالان این عمل را انجام نمی‌دهند و پس از چهار سالگی کودک خود برای متوقف کردن این عمل انگیزه پیدا می‌کند.بهترین زمان برای توجه و جلوگیری از مکیدن انگشت شست در کودک، زمانی است که او برای اولین بار این کار را انجام می‌دهد، نه زمانی که برای چندمین بار این کار را با موفقیت انجام داده است! اگر عمل مکیدن متوقف نشود و سال‌ها ادامه یابد، می‌تواند منجر به مشکلات جدی در ناحیه دهان، دندان و مشکلات گفتاری شود. بنابراین، باید با تشویق، محبت و چندین روش ساده به او کمک کنیم تا این عادت را کنار بگذارد. در برخی موارد اگر عمل مکیدن انگشت تا بعد از پنج سالگی همچنان ادامه یابد، نشانه وجود یک مشکل احساسی، عاطفی در کودک (نگرانی، اضطراب) است و باید توسط پزشک ارزیابی شود.با کودک خود صحبت کرده و برای او توضیح دهید که چرا باید این عادت را ترک کند. به او بگویید با کنار گذاشتن این عادت لبخندی زیبا و دندان‌هایی ظریف و مرتب خواهد داشت و ادامه دادن این کار مشکلات جدی در رشد دندان‌هایش به وجود خواهد آورد. با استفاده از یک آینه به او نشان دهید که با این عادت، چه تغییراتی در ناحیه دهان و دندان وی ایجاد خواهد شد.برای او توضیح دهید که چگونه میکروب‌های موجود در دست‌ها و زیر ناخن‌ها وارد بدن شده و او را بیمار می‌کند. به او بگویید که «تو بزرگ شده‌ای» و با انجام این کار در حضور دیگران تمسخر می‌شود. برای صحبت درباره این موضوع، بهتر است زمان مناسبی را انتخاب کنید که کودک کاملا آرام و به دور از هرگونه اضطراب و نگرانی باشد؛ از طرفی کودک باید بیشتر از چهار سال داشته باشد تا بتواند دلایل شما را بفهمد و درک کند.زمانی که کودکان هنوز چند ماهه هستند، مکیدن انگشتشان با مزه به نظر می‌رسد. اما وقتی که به سن مهد کودک می‌رسند دیگر این کار اصلاً خوشایند نیست و تازه آن زمان است که نگران کودک‌مان می‌شویم. قیافه او در حالی که روی پاهای خودش ایستاده‌است و هنوز انگشتش را می‌مکد، برای‌مان عذاب‌آور است.نگران نباشید. دانشمندان تخمین زده‌اند که بیش از ۱۸ درصد کودکانی که بین ۲ تا ۶ سال سن دارند انگشت خود ـ که غالباً انگشت شست آنهاست را می‌مکند.اما چرا این اتفاق می‌افتد؟ ثابت شده که مکیدن انگشت، باعث آرام شدن کودک می‌شود و به‌همین خاطر وی این رفتار را همچنان ادامه می‌دهد.

Portrait of girl sucking on finger

تحقیقات همچنین حاکی از آن است که مکیدن انگشت اکثراً توسط کودکانی انجام می‌گیرد که در دوران نوپایی ساعات زیادی از روز را از مادرشان دور بوده‌اند.این اتفاق در بین کودکانی که ماه‌های اولیه زندگی خود را در آغوش مادرشان طی کرده و تماس فیزیکی با او داشته‌اند، بسیار بسیار کم دیده می‌شود.تقریبا همه بچه های کوچک شست خود را می مکند. مکیدن انگشت باعث آرامش کودکان می شود. این عادت که می تواند از دوران جنینی شروع شود به هنگام احساس خواب آلودگی، گرسنگی، خستگی، خجالت، دندان درآوردن، تنهایی و بی حوصلگی تکرار می شود.این عادت کودکان می تواند تاثیر سوئی روی رشد دندان بگذارد و احتمال مریض شدن آن ها را افزایش دهد و از طرفی کودک مورد تمسخر کودکان دیگر واقع شود. بعضی کودکان در ۲ و یا ۳ سالگی این عادت را ترک می کنند در حالی که بعضی ها تا ۶ سالگی شست خود را می مکند.مکیدن انگشت در کودکانی که سن بیشتری دارند، می‌تواند نشان استرس باشد. کودک ممکن است دچار ترس و یا ناراحتی بوده و این عمل را برای آرام کردن خود انجام دهد.اگر احساس می‌کنید توقف کودک‌تان در این حالت، اوضاع روحی او را بدتر می‌کند، بگردید و ببینید مشکل اصلی کودک‌تان که ترس یا ناراحتی‌است، از کجا نشأت می‌گیرد.اینکه پدر و مادرها با گذشتن سن کودک‌شان از مرز پنج سالگی، نگران این حرکت او می‌شوند، کاملاً طبیعی‌است. اجازه دهید تا کودک‌تان بفهمد که شما از این کار او ناراضی هستید.اکثر پزشکان توصیه می‌کنند تا زمانی که کودک خودش تصمیم به رها کردن این عمل نگرفته، والدین نباید وی را مجبور به این کار کنند. ممکن است تذکر دادن به کودک در مورد مکیدن انگشتش کارساز باشد اما بهترین راه سپردن این مشکل به خود اوست.اگر دوستانش در مهد کودک یا مدرسه یک بار او را در این حالت ببینند و مورد تمسخر او را قرار دهند کودک نا خوداگاه نسبت به این عمل اکراه پیدا می‌کند. بچه‌ها معمولاً تصور می‌کنند کودکانی که انگشت خود را می‌مکند، باهوش، خوشحال و زیبا نیستند و همین موضوع باعث می‌شود کودک‌تان این کار را جلوی دیگران انجام ندهد.اینکه کودک خودش به این نتیجه برسد، بسیار بهتر از آن است که شما وی را مجبور به این کار کنید؛ زیرا که این امر باعث تشدید این عادت می شود. هنگامی که این عمل را انجام نمی دهد او را تحسین کنید.  می‌توانید با او وارد بازی شوید. یک تقویم یک ماهه روی یخچال خود بگذارید و روزهایی که او را در حین این عمل ندیده‌اید را علامت‌گذاری کنید. در پایان ماه به‌خاطر پیشرفتش به او جایزه دهید.به کودک‌تان که در حال مکیدن انگشتانش است، بگویید که باید همه انگشتانش را بمکد و او را مجبور به این کار کنید و مطمئن باشید که او خیلی زود از این کار خسته می‌شود.از او بپرسید که چرا این کار را می‌کند و مجبورش کنید تا پاسخ دهد. تنها مشکل این کار این است که وی یک پیشنهاد نادرست را از زبان والدینش خواهد شنید.نومیدی و خشم والدین، این عادت کودک را بدتر می کند. اگر در انجام این کار از خودش پیشرفت کمی نشان داد، او را سرزنش نکنید. احساس ناتوانی در وی خود باعث ادامه دادن این کار می شود.گرچه اکثر پزشکان این کار را بی‌رحمانه توصیف می‌کنند، اما زدن محلول‌های بد مزه به انگشت می‌تواند به کودک یادآوری کند که نباید انگشتش را در دهان فرو ببرد.
به یاد داشته باشید که این کار را برای تنبیه انجام ندهید و به او بگویید که این کار تنها برای فراموش کردن این عادت است.به دست کردن دستکش روی انگشت هم می‌تواند به او این موضوع را گوشزد کند.در ابتدا از او بخواهید که در جمع دست از این کار بردارد و سپس برای مراحل سخت‌تر همچون زمان خواب پاداش بهتری در نظر بگیرید. از او بخواهید به هنگام مکیدن انگشتان، شاهد قیافه خود در آینه باشد. این اقدام در برخی از کودکان موثر است.زمانی که متوجه شدید که او هنوز این کار را انجام می‌دهد، سرش داد نکشید. زیرا این کار او را بیشتر ناراحت می‌کند و این عمل در او تقویت می‌شود.می‌دانید سر کودکانی که تا حتی ۶ سالگی انگشت خود را می‌مکیده‌اند چه آمده‌است؟ آنها دیگر این کار را نمی‌کنند.به گفته والدین آنها، بچه‌ها هر سال که می‌گذشته، به این کار رغبت کمتری نشان داده‌اند و کم‌کم آن را رها کرده‌اند و یا تنها در زمان‌های خاصی همچون تماشای تلویزیون، آن را ادامه داده‌اند.هر چه سن بچه‌ها بالاتر می‌رود و در جمع دوستان خود قرار می‌گیرند، از ترس مسخره شدن توسط دوستان‌شان این کار را کمتر انجام می‌دهند تا کم‌کم از سر آنها می‌افتد.برخی وسایل دندان پزشکی هم هستند که شما می‌توانید آنها را به کودکتان پیشنهاد کنید. اگر او آنها را بپذیرد، خیلی زود این عادت را فراموش می‌کند.به یاد داشته باشید که تنها اگر منشأ این رفتار کودک‌تان را کشف کنید، می‌توانید این عادت را از سر او بیندازید . نیاز به مکیدن از همان لحظه تولد در کودک وجود دارد و از جمله نیازهای اولیه کودک است که باید ارضاء شود٬ عده ای از کودکان این نیاز را با مکیدن انگشت شست ارضاء می کنند. کودکان شیرخوار هنگامی که وقت شیر خوردنشان نزدیک می شود٬ چنین می کنند. در صورتی که این کودکان در شرایط کاملآ عادی و طبیعی بزرگ شوند این عادت خیلی زود برطرف می شود.مکیدن شست در کودکان شیرخوار وضعی شایع و طبیعی است. ولی اگر بعد از دوره شیرخواری و بخصوص در سالهای قبل از مدرسه ادامه داشته باشد نشانه اختلال در رفتار و بروز عادتی بد در کودک است.عادت مکیدن شست در کودکانی که با آنان طبیعی و عادی رفتار می شود و مشکل عاطفی و فیزیکی ندارند خیلی زود برطرف می شود. ولی در صورت برخورد نادرست با این عادت به تدریج در کودک گسترش می یابد. و کودک دیگر به مکیدن شست قناعت نکرده و بخصوص هنگام خواب شروع به مکیدن ملحفه یا وسایل دیگر می کند. و یا حتی ساعتها کودک به نقطه ای خیره شده و این کار را ادامه می دهد.همیشه برای کودک مبتلا به این عادت وسیله سرگرمی فراهم کنید. در صورتی که قادر به کار کردن است او را وادار کنید که در کار خانه به شما کمک کند و انجام کارهای ساده را به او بسپارید.این حالت وقتی که کودک به رختخواب می رود و پیش از آن که به خواب رود تشدید می شود. به همین دلیل سعی کنید تا حد امکان تنهایش نگذارید و وقت بیشتری صرف او کنید. برایش قصه بگویید یا به او اجازه دهید عروسک یا شیء مورد علاقه اش را به رختخواب ببرد.

مشکلات دندانی می توانند در نتیجه تداوم مکیدن انگشت شست رخ دهند. در نتیجه مکیدن انگشت شست دندان های کودک ممکن است به درستی در یک ردیف قرار نگیرند (مال اکلوژن)، یا دندان ها ممکن است به سمت بیرون هل داده شوند و اوربایت شکل بگیرد. همچنین، سقف دهان ممکن است بدشکل شود. با توجه به شدت این مسائل، ممکن است درمان از طریق ارتودنسی نیاز باشد.مشکلات گفتاری یکی از عوارض جانبی احتمالی مکیدن انگشت شست دست پس از در آمدن دندان های دائمی است. مشکلات تراز دندان ها می تواند موجب شکل گیری صداهای نامفهوم شود. افزون بر این، مکیدن بلند مدت انگشت شست ممکن است جایگزینی رانش زبان را کند سازد. این قیبل شرایط می توانند بر بیان حروف تاثیرگذار باشند. نوک زبانی صحبت کردن نیز می تواند از آثار مکیدن بلند مدت انگشت شست باشد.

منبع

https://www.healthychildren.org/English/ages-stages/baby/crying-colic/Pages/Pacifiers-and-Thumb-Sucking.aspx

http://www.mouthhealthy.org/en/az-topics/t/thumbsucking

http://www.mayoclinic.org/healthy-lifestyle/childrens-health/in-depth/thumb-sucking/art-20047038

https://medlineplus.gov/ency/patientinstructions/000676.htm

http://kidshealth.org/en/parents/five-habits.html

 

 این نوشته متعلق به وبلاگ تاپی شاپی بوده و استفاده از آن تنها باذکر منبع مجاز می باشد.

تمامی حقوق تاپی شاپی متعلق به این سایت است. آماده سازی سایت توسط آرشیتا وب

ورود با نام‌کاربری و گذرواژه

فراموشی گذرواژه