فعالیت فیزیکی برای کودکان

  • به دنبال راه هایی برای جالب تر کردن ورزش باشید.

ببینید آیا کودکتان از یک فعالیت خاص لذت می برد یا که خیر. اگر این طور نیست، به دنبال فعالیت های دیگری باشید. فعالیت ها را جالب تر کنید! مثلا ورزش را بخشی از گردش خانواده کنید، بازی هایی درست کنید که در طول مسیر انجام دهید و یا دوستانی را  دعوت کنید تا با هم فعالیت هایی را انجام دهید.

  • کودک خود را با فعالیت هایی مواجه کنید که می تواند برای تمام زندگی انجام دهد. شنا کردن، دوچرخه سواری  و یا هاکی مثال هایی از فعالیت هایی هستند که بسیاری از افراد تا سن سالمندی از آن لذت می برند.
  • مدل نقش خوبی برای کودکان خود باشید. اگر به برنامه ی  فیتنس خودتان علاقه ندارید، کودک شما نیز جذب آن نمی شود. از سوی دیگر، سعی نکنید که به حدی بر فیتنس تاکید کنید که کودک شما با رفع انتظارات شما احساس رضایت کند.
  • سعی کنید فضایی در خانه ایجاد کنید که فعال بودن را ترغیب کند. کودکانی که در خانواده ای زندگی می کنند که در آن والدین غیر فعال هستند، احتمال دارد که خود را نیز طبیعتا غیر فعال بدانند.
  • زمان تماشای تلویزیون و استفاده از کامپیوتر را برای کودک کاهش دهید. ارتباط مستقیم بین کاهش این فعالیت ها و افزاش فعالیت فیزیکی کودک وجود دارد. به خاطر داشته باشید لازم نیست که ورزش خیلی هم پیچیده باشد. فرستادن کودکان به بیرون برای بازی کردن سالم تر از این است که در جلوی تلویزیون و یا کامپیوتر بشینند.

سازمان دهی ورزش ها

اگر کودک شما در ورزش های سازمان یافته مشارکت دارد:

  • درباره ی ریسک های مربوط به این آسیب ها برای آن ورزش مطالبی یاد بگیرید و این که چطور از آن ها پیشگیری کنید. به کودک خود کمک کنید تا از آسیب های ورزشی پیشگیری کند. اگر نگرانی هایی در این زمینه  دارید، با پزشک کودک خود صحبت کنید.
  • مربی کودک خود را بشناسید. مطمئن شوید که مربی چیزهایی درباره طب ورزشی برای آن ورزش خاص می داند.
  • درباره سبک مربی برای واداشتن کودکان به یادگرفتن مهارت ها و خوب بازی کردن اطلاعاتی کسب کنید. شما و کودکتان باید با سبک مربی و مهارت های مربی همسو باشید.
  • نوجوانان گاهی برای فعال شدن نیاز به ترغیب دارند. شما می توانید  با بیان مثالی به آن ها انگیزه  بدهید.
  • اگر ورزش منظم بخش طبیعی از زندگی خانواده باشد، نوجوانان ممکن است شروع یا ادامه ورزش را طبیعی تلقی کنند. فعالیت های خانواده نیز به عنوان فعالیت فیزیکی تلقی می شود. با نوجوان خود درباره مزیت های فیزیکی ورزش مثل سطح انرژی یا خلق ارتقا یافته صحبت کنید.

ورزش های رقابتی

اگر چه ورزش های رقابتی راه عالی برای نوجوانان از نظر فعال شدن فیزیکی است،  در حالی که آن ها مهارت های اجتماعی ارزشمندی را یاد می گیرند، توجه کنید که ورزش ها برای همه مناسب نیستند.

روی چیزهایی تمرکز کنید که نوجوان شما از انجام آن لذت می برد، چه این ورزش ها رقابتی  و چه غیر رقابتی باشد  و یا فعالیت های فیتنس شخصی.

بعضی نوجوانان ممکن است ورزش های فردی مثل کاراته، ژیمناستیک و شنا را به جای ورزش های گروهی مثل فوتبال و بیس بال ترجیح دهند.

به نوجوان خود کمک کنید که از رقابتی که بر بردن ورای هر چیز دیگر تاکید دارد، اجتناب کند.

اجتناب از آسیب ها

بسیاری از ورزش ها نیاز به حرکات تکراری دارد و یا مستلزم این است که استخوان ها به صورت تکراری وزن را تحمل کنند. آسیب های ناشی از استفاده ی  بیش از حد می تواند از استرس بر مفاصل،  عضلات و یا دیگر بافت ها و اجازه ندادن به بهبودی مجدد آن ها حاصل شود.

استخوان های در حال رشد ورزشکاران جوان ممکن است نتواند استرس را به اندازه ی استخوان های بزرگسالان بالغ تحمل کند. استرس مکرر  بر روی  بدن ممکن است منجر به تحریک، تورم، شکستگی ناشی از استرس و  یا دیگر مشکلات شود. برای مثال، شناگر ممکن است دچار آسیب روتاتور کاف شود به خاطر اینکه نمی فهمد که خستگی و یا عملکرد ضعیف، نشانه ی استفاده بیش از حد است.

نوجوانانی که در رویدادهای مقاومتی ورزش های سالانه  و یا مسابقات آخر هفته شرکت می کنند و نوجوانانی که رژیم می گیرند تا برای ورزش کردن در رنج وزنی معینی باشند، نیز در خطر آسیب قرار دارند. آکادمی آمریکایی کودکان محدود کردن یک ورزش را به کمتر از ۵ روز در هفته توصیه می کند و حداقل ۱ روز استراحت از هر فعالیت فیزیکی سازمان یافته را توصیه می کند. همین طور این آکادمی پیشنهاد می کند که ورزشکاران حداقل ۲ تا ۳ ماه در هر سال از ورزش خاص خود  دور باشند.هر کس که فعالیت زیادی را بدون شرایط درست انجام می دهد، در خطر آسیب قرار دارد. مطمئن شوید که ورزشکاران جوان استراحت و تغذیه مناسب دارند.فعالیت در کودکان یک فاکتور مهم و تاثیر گذار بر روی رشد او است. اکثر کودکان به طور طبیعی فعالیت بسیار زیادی دارند که این مسئله کاملا طبیعی است و هیچ ضرری برای او ندارد اما زمانی که کودک پا به مدرسه می گذارد به دلیل تکالیف درسی اش مقدار زیادی از فعالیت فیزیکی او کم خواهد شد که این موضوع اصلا مطلوب نیست. چرا که کم تحرکی باعث افزایش وزن خواهد شد.در حالی که به گفته متخصصان انجام فعالیت‌های فیزیکی الگوی سالمی را در کودک ایجاد می‌کند که تا دوران بزرگسالی در اوباقی مانده و بر شیوه زندگی او تأثیرگذار است.فعالیت فیزیکی و انجام حرکات ورزشی باعث تقویت ماهیچه‌ها و استخوان‌ها در کودک شده و در دستیابی و حفظ وزن ایده‌آل مؤثر است. همچنین نگرش بهتری را نسبت به زندگی در ذهن کودک ایجاد کرده و کیفیت خواب او را بهبود می‌بخشد.
علاوه بر این احتمال ابتلا به دیابت نوع دو را نیز کاهش می‌دهد. آمارها حاکی از آن است کودکانی که از نظر فیزیکی دارای فعالیت بیشتری هستند، علاوه بر هوشیاری، از نظر تحصیلی نیز موفق‌تر بوده و از اعتمادبه‌نفس و عزت‌نفس بیشتری برخوردارند.
برای تشویق کودکان به انجام فعالیت‌های ورزشی و فیزیکی، باید فعالیتی متناسب با سن کودک انتخاب شود زیرا در غیر این‌صورت باعث احساس خستگی و ناامیدی در کودک خواهد شد.
علاوه بر این والدین باید تا حد امکان شرایط مناسب برای انجام فعالیت‌های متنوع را برای کودک فراهم کرده و توجه داشته باشند انجام این فعالیت‌ها به شکل تفریحی برای کودک لذت‌بخش‌تر است.تشویق کودکان نیز انگیزه ادامه فعالیت و همچنین انتخاب و آزمودن فعالیت‌های جدید را در کودک ایجاد می‌کند.فعالیت‌های فیزیکی باید بخشی از برنامه روزانه کودکان را در برگیرد. به گفته پژوهشگران کودکان از دوره نوپایی تا دوره نوجوانی روزانه به یک ساعت فعالیت فیزیکی نیاز دارند.
بازی کودکان در محیط خانه، بازی با سایر کودکان در زنگ تفریح و شرکت در کلاس‌های ورزشی فوق برنامه و … از جمله فعالیت‌هایی است که در محاسبه این زمان مدنظر قرار می‌گیرد.
از آنجا که توانایی‌ها و قابلیت‌های کودک در موفقیت او در فعالیت‌های فیزیکی نقش به‌سزایی دارند، والدین باید در انتخاب نوع فعالیت توجه خاصی به خرج دهند تا احساس سرخوردگی و ناتوانی در کودک ایجاد نشود.کودکانی که در دوران خردسالی فعالیت بدنی و ورزشی بیشتری انجام می‌دهند با احتمال بیشتری در بزرگسالی این فعالیت ها را ادامه می‌دهند وبالغین فعال‌تری خواهند شد.    وقتی کودکان به دوره نوجوانی می‌رسند معمولاً فعالیت بدنی و ورزشی آنها کاهش می‌یابد و مدت تماشای تلویزیون، فیلمها و انجام بازیهای کامپیوتری افزایش می‌یابد.       تعدادی ازعوارض اضافه وزن در کودکان عبارتند از:
مشکلت عضلانی اسکلتی    دیابت نوع دو    بسته‌شدن زودرس صفحات رشد.    اعتماد به نفس پایین    سازمانهای بهداشت جهانی توصیه می‌کنند کودکان روزانه حداقل ۶۰ دقیقه فعالیت بدنی متوسط تا شدید  در اکثر روزهای هفته انجام دهند.       به خاطر بسپاریم که فعالیت بدنی و ورزشی برای کودکان باید سرگرم کننده و مفرح و جذاب باشد.     قبل از بلوغ کودکان باید انواع متنوعی از فعالیت‌های بدنی و ورزشی را انجام دهند تا مهارت‌های عمومی آنها بهبود یابد؛ همچنین بتوانند علایق ورزشی خود را شناسایی کنند. عضلات در کودکی باید فعال شوند تا در آینده بتوانند کارهای خود را انجام دهند.    از فعالیت کودکان چاق در آب و هوای گرم خودداری شود زیرا که آنها بیشتر مستعد گرمازدگی هستند. برای پیشگیری باید آب بدن آنها کافی باشد. در طی فعالیت بدنی و ورزشی کودکان معمولاً آب کافی نمی‌نوشند. پس والدین یا مربیان باید حواسشان به نوشیدن کافی آب توسط کودکان باشد.    برای کودکان زیر ۱۰ سال توصیه به نوشیدن ۱۵۰ تا۲۰۰ سی‌سی (کمی کمتر از یک لیوان) آب ۴۵ دقیقه قبل و ۷۵ تا ۱۰۰ سی سی (نصف لیوان) هر ۲۰ دقیقه در طی فعالیت بدنی و ورزشی و بلافاصله پس از اتمام فعالیت شده است.برای کودکان ۱۰ تا ۱۵ سال توصیه به نوشیدن ۳۰۰ تا۴۰۰ سی سی آب ۴۵ دقیقه قبل و ۱۵۰ تا ۲۰۰ سی‌سی هر ۲۰ دقیقه در طی فعالیت بدنی و ورزشی و بلافاصله پس از اتمام فعالیت شده است.


هیچ نوشیدنی دیگری نمی‌تواند جایگزین آب شود.    اگر فعالیت بیش از ۶۰ دقیقه طول می‌کشد بهتر است از آب دارای کربوهیدرات و الکترولیت استفاده شود.    هر گونه فعایت ورزشی اختصاصی وحرفه ای در دوران کودکی ممنوع است.    قبل از ۶ سالگی کودکان نباید فعالیت بدنی و ورزشی را به صورت شرکت در مسابقه انجام دهند. از ۶ تا ۱۰ سالگی مهارت‌های حرکتی کودکان تکامل می‌یابد اما هنوز نمی‌توانند حرکات پیچیده را انجام دهند از این رو باید فقط در سطوح ابتدایی ورزش‌ها شرکت کنند. از ۱۰ تا ۱۲ سالگی به تدریج مهارت‌های حرکتی و شناختی هم تکامل می یابد و کودک مفهوم کار تیمی را بهتر درک می‌کند.والدین باید کودکان خود را برای شرکت در فعالیت ورزشی تشویق کنند؛ اما کودک را مجبور به شرکت در مسابقه یا ورزش خاص نکنند.    کودکان را تشویق کنند تا اهداف واقعی را بشناسند و با شرافت ورزش کنند بجای اینکه تلاش آنها صرفا در جهت برنده شدن باشد.      والدین هر گز کودکان را به علت اشتباهی که در بازی کرده‌اند تنبیه نکنند.      کودکان در حین ورزش باید لباس وکفش مناسب بپوشند و از وسایل ایمنی لازم استفاده کنند(مانند کلاه محافظ در زمان دوچرخه‌سواری)    گرم‌کردن و نرمش‌های انعطاف‌پذیری بهتر است قبل از فعالیت‌های ورزشی انجام شوند. فعالیت‌هایی مانند وزنه‌برداری، بدنسازی در دوران قبل از بلوغ توصیه نمی‌شود.
اما تمرین با وزنه‌های سبک که برای تقویت مناسب عضلانی بکار می‌روند اشکالی ندارد.  انجام فعالیت های فیزیکی در کودکان منجر به یادگیری و عملکرد بهتر در یادگیری آنها می شود.
به گزارش هلث نیوز، محققان هلندی با مطالعه بر دانش آموزان هندی به این نتیجه دست یافتند که انجام فعالیت های فیزیکی در کودکان منجر به یادگیری بهتر آنها در دوران آموزشی می شود.براساس مطالعات محققان مرکز پزشکی وریج در هلند،  هر چقدر فعالیت فیزیکی در کودکان بیشتر باشد میزان تمرکز انها بر روی درس در کلاس های درس بیشتر و تمایل به بیرون رفتن از کلاس در آنها کمتر می شود و این امر منجر به بالا رفتن سطح آموزشی در میان دانش آموزان می شود.محققان این مطالعات بر روی ۱۲ هزار دانش آموز در سراسر دنیا انجام داده اند.امروزه، کودکان قربانیان بسیاری از استرس‌های مربوط به تعلیم و تربیت و فشار همسالان خود هستند. علاوه بر این، ظهور تکنولوژی اینترنت و معرفی برنامه‌های کاربردی سازگار با صفحه نمایش، اوقات فراغت آنها را تحت الشعاع خود قرار داده‌ است. با این حال، اهمیت فعالیت فیزیکی را نمی‌توان نادیده گرفت.
اهمیت فعالیت بدنی برای کودکان بسیار چشمگیر است. تنها در دوران کودکی، بلوغ و اوایل نوجوانی زمان و فرصت مناسب جهت شکل‌گیری اندامی متناسب از طریق بازی‌ها و ارتباطات تعاملی فراهم می‌شود. جنبه‌های فیزیولوژیکی و روانی ورزش به کودکان قدرت می‌دهد تا استرس بزرگسالی و محدودیت‌های مربوط به کار

را بپذیرند. ضرورت دارد که چاقی دوران کودکی و همچنین استفاده‌ی بیش از حد از تلویزیون و یا اینترنت هر چه سریعتر مورد توجه قرار گیرند. اقداماتی که نوجوانان برای از دست دادن سریع وزن انجام می‌دهند و مورد ملاحظه قرار دادن چاقی نوجوان، شوخی بردار نیست. سهل‌انگاری اولیه در ایجاد فعالیتهای صحیح و متناسب، منجر به تسلیم روحی و جسمی شده و بعدها باعث ایجاد استرس می‌شود. فعالیت بدنی به یک برنامه ورزشی ساده، بازی، و حتی انجام کارهای مورد علاقه در اوقات فراغت، مانند باغبانی، دوچرخه سواری، صخره نوردی، و نیز انجام فعالیت‌های داوطلبانه سخت، اشاره دارد. تمرین بدنی با پشتوانه‌ی یک رژیم غذایی متعادل، والدین و سرپرستان را قادر می‌سازد احتمال بروز مشکلات سلامتی که در همان اوایل بجا گذاشته می‌شود را کاهش دهند. کودکانی که اضافه وزن دارند، احتمال کاهش عمر متوسط و عمر با کیفیت در آنها، وجود دارد. از سوی دیگر، انجام فعالیت دقیق و منظم، کودک را از گزند بیماری‌های قلبی، پوکی استخوان و دیابت ویژه‌ی نوجوانان دور نگه می‌دارد. همچنین انجام فعالیتهای خارج از منزل، سلامت ذهن را تضمین می‌کند. ورزش بخش بسیار مهمی از سلامتی محسوب می‌شود. در خصوص کودکان، هیچ چیز قابل مقایسه با وقت و زمانی که خانواده برای بازی و شادی گذاشته تا باعث توسعه‌ی تعاملات سالم در آنها شود و همینطور صرف چند ساعتی به استراحت و تفریح با یکدیگر، نخواهد بود. یک برنامه ورزشی مناسب در فرم انجام فعالیتهای مورد علاقه که از همان سالهای ابتدایی پایه ریزی و اجرا گردد، دارای مزیتهایی است که برای سلامت کودک عمری خواهد بود. بسیار ضروری است که به کودک کمک شود تا فعالیتی را انجام دهد که نه تنها به او در فائق آمدن بر استرس کمک کند، بلکه به این اصطلاح خوب قدیمی یعنی «لذت در بازی» نیز بیافزاید. برخی فعالیت‌های سالم مخصوص کودکان به گونه‌ای طراحی شده‌اند که خانواده نیز می‌تواند آنها را انجام داده و لذت ببرد.با توجه به وجود آلاینده‌های مختلف و گستردگی تغییرات در نحوه‌ی زندگی در سرتاسر جهان، فعالیت‌های جسمانی بسیار ضروری می‌باشند، زیرا در نتیجه‌ی آن کودکان به دلیل بیماریهای مزمن و پیامدهای زیست محیطی که بیشتر آنها مربوط به محیط و شیوه‌ی زندگی هستند، از پای در می‌آیند. دانشمندانی که خود را وقف یافتن علت و سبب این امور کرده‌اند، فعالیتهای زیادی را یافته‌اند که خانواده‌ها می‌توانند از آنها جهت تأمین تمرین بدنی با کیفیت و در وقت فعالیت برای کودکان خود استفاده کنند. شما نیز می‌توانید فعالیتهایی را مشخص کنید تا در تعطیلات و سفر با خانواده انجام دهید. این فعالیتها شامل: پیاده روی، اردو، و اسکی می‌باشند.در نبود وقت و عدم امکان انجام فعالیت با خانواده در یک روز تعطیل، کودکان را تشویق کنید، تا اغلب کارهایی همچون رفتن به خرید، استفاده از پله، و بازی در خارج از منزل را انجام دهند. شما همچنین می‌توانید یک گام شمار خوب تهیه کنید و یا می‌توانید به عنوان یک رسم خانوادگی، نخستین قدم را برای پیاده روی بعد صرف شام در اطراف خانه بردارید. ایجاد انگیزه با دادن پول توجیبی در ازای جمع آوری برگ درختان، پارو کردن برف و یا شستن وسایل نقیله نیز می‌تواند بسیار کارساز باشد. چند فرم از تمرین جسمانی باید ضمیمه آن شود، بگونه ای که با آن یا بدون آن اقدامی پیش بینی شده به نظر می‌رسد. فعالیت بدنی تکمیل کننده‌ی تغییرات رژیم غذایی که با دقت به وجود آورده‌اید خواهد بود تا میزان وزن و کالری مصرفی را کنترل و تنظیم کنید. کلاس‌های جالب و سرگرم کننده ایروبیک و حرکات موزون کمک زیادی به این امر می‌کند. نوع فعالیتی که انتخاب می‌شود نیاز دارد تا با برنامه رژیم غذایی هماهنگ باشد. به عنوان یک پدر یا مادر، شما همچنین بایستی در فواصل معینی برنامه مدرسه را از لحاظ تربیت بدنی مورد بررسی قرار داده و از میان لیستی از سرگرمی‌ها یکی را در نظر بگیرید.کودکان و بزرگسالان باید یک ساعت در روز را به فعالیت جسمانی اختصاص دهند . ممکن است یک ساعت زمان زیادی به نظر برسد ! اما نگران نباشید کودکان خود را به فعالیتهای جسمانی مناسب سنشان ، ترغیب کنید. . فعالیتهای فرح بخش و نشاط آور ، برای کودکان بسیار مفید است . سه نوع فعالیت جسمانی باید در برنامه کودکان شما باشد : بیشتر فعالیت جسمانی کودک شما ،باید شامل فعالیتهای هوازی باشد . این فعالیت می تواند ملایم باشد، مانند راه رفتن ملایم و یا شدید و پرانرژی مانند دویدن باشد . سعی کنید حداقل هفته ای سه روز فعالیت هوازی سریع و پر انرژی داشته باشند . فعالیتهای مربوط به تقویت عضلات ، مانند ژیمناستیک و حرکات شکمی ، باید حداقل هفته ای سه بار در برنامه کودکان شما گنجانده شود . فعالیتهایی مانند طناب زدن و دویدن ، باید حداقل هفته ای سه بار در برنامه ورزشی فرزندان شما ، گنجانده شود . رخی فعالیتهای جسمانی برای کودکان مناسبتر از بزرگسالان است . برای مثال کودکان به برنامه های بدنسازی مانند ، وزنه زدن ، نیازی ندارند . بدنسازی کودکان معمولا هنگام بازی ، ژیمناستیک و یا بالا رفتن از درخت ، اتفاق می افتد . هنگامی که کودکان بزگتر می شوند ، باید برنامه بدنسازی داشته باشند . می توانند برنامه های بدنسازی را در کنار فوتبال و بسکتبال دنبال کنند. کودک خردسالتان سرشار از انرژی است؛ که این ویژگی بسیار خوبی برایِ رشدِ جسمانی اوست. زیرا او این انرژی را در انجامِ حرکاتی به کار می‌گیرد که هم ماهیچه هایِ بزرگ و هم ماهیچه هایِ کوچکِ او را به فعالیت در آورده و موجبِ رشدِ آن‌ها می‌شوند.در اینجا به راهکار‌هایی که می‌توانند به رشدِ جسمانیِ کودکتان کمک کنند اشاره می‌کنیم:

  • پیاده‌روی با خانواده: پیاده‌روی، دویدنِ متناوب، نرمش و قدم زدن به رشدِ کودک‌تان کمک می‌کنند. در حین این کار‌ها می‌توانید بازی با کلمات را انجام دهید و یا از برگ‌ها و پرِ پرندگان سرراه‌تان مجموعه‌ای جمع آوری نمایید. در خانه می‌توانید به کمک ساز و پرچم، رژه‌ای به راه بیاندازید.
  • بازی با شن: از اسباب بازی‌های مخصوص شن‌بازی استفاده کنید تا مهارت‌های دستی بچه‌ها تقویت شود.
  • آب بازی در حیات خلوت: یک استخر پلاستیکی، آبپاش، یا شلنگ آب می‌تواند شوق آب بازی و دنبال بازی را در کودکان به راه بیاندازد (همواره در هنگام بازی با آب مراقبِ کودکان خود باشید).
  • در اتاق نشیمن یا حیاط خلوت خانه خود میدانی از موانع درست کنید، با کوسن‌ها، کارتن‌های مقوایی، اسباب بازی‌ها و دیگر وسایلی که کودکانتان بتوانند اطراف آن‌ها دویده و از روی‌شان بپرند.
  • بازی «مثل چی» را انجام دهید. بچه‌ها علاقه زیادی به حیوانات دارند: «می‌تونی مثل مرغ راه بری؟ مثل اسب بدوی؟ سگ چه کار می‌کنه؟» یا کودکِ خود را تشویق کنید که مثل هواپیما دورِ حیاط پرواز کند یا با قایقی فرضی پاروزنان در اتاق بچرخد.
  • در روزهای مقرر برای بازی، هر بار، بازیِ جدیدی را معرفی کنید؛ مثلاً گرگم به هوا بازی کنید.
  • توپ بازی کنید. بازی‌هایی که شاملِ پرتاب کردنِ توپند تمرین‌های بسیار خوبی هستند.
  • همراه با موسیقی برقصید. برای کودکتان موسیقی‌های مختلف بگذارید. ساز زدن روندِ رشد جسمانی را نیز تسهیل می‌کند. یا ریتم‌های آشنا را با حرکات جسمی بیامیزید؛ مثلِ توپ بازی همراهِ آوازِ “یک توپ دارم قلقلیه”. آوازهای آشنای بسیاری هستند که به تقویت مهارت‌های حرکتی کمک می‌کنند.
  • طنابی روی زمین قرار دهید و وانمود کنید که طناب بندبازی یا تکه پارهایی از یک کشتی غرق شده دزدان دریایی است و کودکان باید سعی کنند تعادل خود را روی آن حفظ کنند.
  • شستشوی اتومبیل، موتور، یا سگ. هرکاری که با آب و کف سرو کار داشته باشد، پرانرژی و جالب است. حباب درست کنید و به کودک خود بگویید آن‌ها را بگیرد.
  • بازی‌های دوران کودکی خود را به آن‌ها یاد بدهید. همه آن‌ها برای بچه‌ها تازگی دارد.
  • یک نمایش عروسکی راه بیاندازید. عروسک‌های انگشتی یا جورابی درست کنید، یا به کمک عروسک‌های اسباب بازی، پشت یک مبل، نمایشی ترتیب دهید.
  • به طرق مختلف مهارت‌های حرکتی را پرورش دهید و از میز کار جدا شوید. به کودک خود کمک کنید تا با گچ یک روستا بکشد یا به کمک تکه‌ای چوب دنبال نوشته‌ها و رد خط‌ها در بیرون یا داخل خانه بگردید.

 

ورزش و داشتن تحرک به عنوان یکی از اولین اصول داشتن سلامت جسمانی شناخته شده است. ممکن است این نکته بدیهی به نظر برسد اما بدون شک بسیاری نمی دانند که فعالیت ورزشی حتی برای کودکان ضرورت دارد.بیشتر والدین فکر می کنند کودکی که به قول خودشان از صبح تا شب مشغول بازی است، به ورزش کردن نیازی ندارد در صورتی که جست و خیز و فعالیت زیاد از مشخصه های دوران کودکی است و با افزایش سن کودک تحرک کمتری خواهد داشت.

اگر کودکان به طور منظم به ورزش نپردازند، عادت به این کار پیدا نخواهند کرد و هرچه بزرگ تر می شوند به نشستن پای تلویزیون یا انجام بازی های رایانه ای عادت می کنند، بنابراین اطلاع رسانی و آگاهی دادن به والدین درباره مزایای ورزش در دوران کودکی به فرهنگ سازی در این امر کمک می کند و به داشتن نسلی شاداب و سالم منجر می شود.

از عوامل خطرزای بیماری‌های عروق کرونر به فعالیت جسمی خصوصا در کودکان و نوجوانان کمتر توجه شده است. مطالعات مختلفی میزان فعالیت جسمی آنان را  از حد استاندارد برای حفظ سلامتی پایین‌تر نشان داده است. در این مطالعه الگوی فعالیت جسمی کودکان و نوجوانان نواحی مرکزی ایران بررسی می‌گردد.

روش کار: در این مطالعه توصیفی که قسمتی از مرحله اول طرح قلب سالم اصفهان می‌باشد و در سال ۱۳۸۱ صورت گرفته، آگاهی نگرش و عملکرد ۴۰۰۰ کودک و نوجوان شهری و روستایی مقطع پیش دبستانی تا دبیرستان استانهای اصفهان (شهرستان اصفهان و نجف آباد) و مرکزی ( شهرستان اراک) و والدین این دانش آموزان و ۵۰۰  نفر از مربیان و مسئولین مدارس، در مورد فعالیت فیزیکی و مدت زمان تماشای تلویزیون از طریق پرسش‌نامه مورد بررسی قرار گرفته است. نمونه‌گیری به شکل خوشه‌ای تصادفی و به نسبت جمعیت شهری و روستایی ساکن در دو استان انتخاب شده است. داده‌ها با نرم افزار SPSS تجزیه و تحلیل و ۰۵/۰>p معنی‌دار تلقی شد.

نتایج: حدود ۴۰ درصد دانش آموزان مقطع راهنمایی و دبیرستان در دو استان کمتر از دو ساعت در هفته در مدرسه ورزش منظم انجام می‌دادند. میزان انجام ورزش صبحگاهی منظم و ساعات ورزش مدرسه در دختران بیش از پسران (p<0.00001) ولی ورزش منظم خارج از مدرسه و عضویت در تیم ورزشی در پسرها بیشتر بوده است (P<0.001). بیش از ۷۷ درصد والدین نسبت به اهمیت ورزش دوران کودکی در سلامت فرزندانشان آگاهی نداشتند. میانگین  مدت زمان تماشای تلویزیون در کودکان سنین مختلف ۴ ساعت در روز بوده است.

نتیجه‌گیری: میزان فعالیت جسمی دانش آموزان مقطع راهنمایی و دبیرستان نواحی مرکزی ایران کمتر از میزان مطلوب می‌باشد و مدت زمان تماشای تلویزیون بیش از مقادیر توصیه شده می‌باشد.

 این نوشته متعلق به وبلاگ تاپی شاپی بوده و استفاده از آن تنها باذکر منبع مجاز می با شد.

 

تمامی حقوق تاپی شاپی متعلق به این سایت است. آماده سازی سایت توسط آرشیتا وب

ورود با نام‌کاربری و گذرواژه

فراموشی گذرواژه