زندگی بدون تنش با نوزاد

قبل از اینکه صاحب بچه شوم، همیشه فکر می‌کردم که فرد توانمندی هستم، می‌توانستم باطری خودروی خود را تعویض کنم، اما بعد از تولد دخترم نینا (Nina) اطمینان خاطری که به خود داشتم کاملاً از بین رفت. به عنوان یک آدم با اعتماد به نفس نمی‌توانستم تصور کنم که چطور از یک نوزاد مراقبت کنم و تمام روز را چطور با او سپری کنم. هر روز صبح پس از اینکه شوهرم منزل را به قصد سر کار با عجله ترک می‌کرد تا به مترو برسد، از دیدن در بستهٔ خانه، وحشت می‌کردم. به این فکر می‌کردم که کاش می‌شد بال در آورم و جلوی او را بگیرم نگذارم ۱۰ ساعت تمام مرا با نوزاد دوست داشتنی‌ام تنها بگذارد. من عاشق نینا (Nina) بودم و لحظات خوشی را در کنار هم سپری می‌کردیم؛ اما از پذیرفتن مسئولیت او در هراس بودم و از زحمت نگهداری طولانی مدت او وحشت داشتم. در کل از بی‌تجربگی خودم می‌ترسیدم. هیچ کس تابحال به شما نگفته است که زندگی با یک نوزاد به چه شکل خواهد بود و اگر گفته باشد، احتمالاً قادر به نگاه کردن به چشمان شما نبوده‌اند، چون حقیقت تلخ است. تصور کنید همهٔ اعضای خوب خانواده و دوستانتان که بعد از تولد نوزادتان کمک حال شما بودند، حالا دیگر هر کدام به زندگی خود بازگشته‌اند. خستگی شما ورای تصورتان است. قطرات شیر مدام روی لباستان می‌ریزد، اما به زحمت یادتان می‌افتد که باید حمام بروید. کارهای اولیه، مثل غذا خوردن یا تصمیم به لباس پوشیدن، زمان زیادی وقت می‌برد. چه تجربه کمی داشته باشید و چه نداشته باشید، مسئولیت مراقبت، تغذیه و فراهم کردن آسایش و راحتی نوزادتان با شماست. تعجبی ندارد که مادران جوان از این مساله می‌ترسند؛ اما مطمئن باشید که شما اولین مادری نیستید که چنین احساسی دارد و کم کم حساب کار دستتان می‌آید. در حالی که روزهای اولیه یک کم دل خوش خواهید بود، اما تازه شروع کار است. در ادامه برای کمک به کم شدن پیچیدگی یادگیری، نکاتی از قول مادران با تجربه در مورد چگونگی سپری کردن هفته‌های اول آمده است.

از خانه بیرون بزنید

 

مولی هارت (Mollie Hart) مادر نیک (Nick) هفت ساله می‌گوید: نمی‌دانستم که با خودم یا نوزادم چه کار کنم، روز‌ها به همین منوال سپری می‌شدند. برای مدیریت این زمان‌های طولانی، هارت به همراه پسرش نیک روزانه حداقل یک بار پیاده‌روی می‌کند. تغییر محیط و هوای آزاد برای او و پسرش مفید بوده است.

 

اهدافی را تعیین کنید که قابل دستیابی باشند

هولی هانک (Holly Hanke)، مادر ایوان ۱۸ ماهه می‌گوید:

«با خودم قرار گذاشته‌ام که هر روز دوش بگیرم.» او نوزادش را داخل صندلی فنری قرار داده، بند آن را محکم می‌کرد، در حمام را نیمه باز گذاشته تا بخار هوا در حین حمام کردن خارج شود.

او می‌گوید: “تمام بخش‌های دیگر زندگی من خارج از کنترلم بودند. دوش گرفتن با آب گرم اجازه کنترل کردن مسائل روزمره را به من می‌داد و نیز به من کمک می‌کرد تا کمبود خوابم را جبران کنم و تحمل برخی از دردهای بعد از زایمان را راحت‌تر می‌کرد.”

 

به گروه مادران بپیوندید

از طریق اینترنت (آن لاین) گروهی را به همراه دیگر مادران بخش نوزادان ایجاد کنید. تحقیقات نشان داده است، شرکت مادران در گروه‌هایی مثل این مورد، به آن‌ها نظم و برنامه ریزی داده است. مادران همگی ترجیح می‌دادند گروه‌هایی از طرف بیمارستان‌ها و یا پزشکان تشکیل می‌شد که از آن طریق بتوانند تجربیات خود را با هم به اشتراک بگذارند و از نظرات و ایده‌های یکدیگر بهره‌مند شوند. این گروه‌ها می‌توانند از میان دوستان و آشنایان نیز ترتیب داده شود.

 

درجه اولویت های خود را کاهش دهید

داون هام کوچارسکی (Down Ham- Kucharski) بنا به گفته‌های خودش، قبل از به دنیا آوردن پسر ۱۵ ماهه‌اش آلکس (Alex)، عاشق نظافت بود اما حتی هام کوچارسکی پر انرژی که به قول خودش همیشه به نحوی کار‌هایش را مدیریت کرده و هر روز حتی روزهایی که به صورت تمام وقت به عنوان سخنران کار می‌کرد، خانه را مرتب و تمیز می‌نمود، مجبور بود که در شش هفتهٔ اول تولد پسرش، از فرط ناچاری از دیگران کمک بگیرد. به جای تلاش برای حفظ استانداردهای بر‌تر قبلی خود، تعریف خود را از تمیزی تغییر داد. بدین ترتیب زمان تمیز کردن سطوح خاک آلود و لباس‌های چرک و کثیف را به یک برنامهٔ بلند مدت‌تر تبدیل کنید.

 

اگر در طول روز نمی توانید استراحت کنید، ساعت ها را دریابید

مولی هارت متوجه شد، تا زمانی که نوزادش چرت می‌زد، نمی‌توانست با آرامش کافی بخوابد، اما به جای صرف زمان برای شستشوی لباس‌های کثیف، به خودش استراحت داده و آن زمان را صرف مطالعه مجله یا چند صفحه از یک کتاب می‌کرد. حتی اگر نمی‌توانست بخوابد، این کار می‌توانست شیوه‌ای برای استراحت کردن و گذراندن زمان با انجام کاری بجز نگهداری از کودک یا کارهای خانه باشد.

چطور می‌توانستم روزهای بلند را سپری کنم؟ به اشتباهات خودم می‌خندیدم، گریه می‌کردم و از هر دوستی که مشتاق بود، می‌خواستم که حتی برای نیم ساعت هم که شده به من سر بزند تا احساس تنهایی‌ام را کمتر کنم. یک روز که حوصله نداشتم، تقریباً تمام روز روی کاناپه دراز کشیدم. تنها هدفم استراحت کردن و لذت بردن از زمانی بود که با نینا داشتم، بدون احساس نگرانی در مورد اتاق خواب نامرتب، حمام و یا ظروف کثیف، فقط به این فکر می‌کردم که نینا غذا خورده باشد، به طور مرتب عوضش کرده باشم و از روی تشک قل نخورده باشد.

 

خبرهای خوب

 

این مسائل با گذشت زمان بهتر می‌شوند. هر چه که فرزند شما بزرگ‌تر می‌شود، درک شما از نگهداری او بالا‌تر می‌رود. دوباره اعتماد به نفس پیدا می‌کنید و در حفظ نقش خود به عنوان مادر تخصص می‌یابید. هر چند زندگی دقیقاً شبیه زمانی که قبل از تولد فرزندتان داشتید، نمی‌شود، اما دوباره به شرایط عادی خود باز می‌گردد. ما به شما قول می‌دهیم.

 

 

نوزاد حتی از دوران جنینی تمام احساسات و هیجانات را درک کرده و  آنها را در حافظه خود نگه می دارد. به علاوه حتی قبل از تولد، یک واکنش متقابل بین مادر و جنین وجود دارد و باید گفت که حداقل نیمی از رفتار و سلوک کودک مانند پدر و مادر است. از نخستین روزهای تولد، نوزاد قادر است به رفتارهای والدین پاسخ دهد. به کمک حواس پنجگانه می تواند همه احساسات را شناخته و به روش های مختلف با اطرافیانش ارتباط برقرار کند. روابط اجتماعی و عاطفی، جایگاهی ویژه در مراحل ابتدایی رشد کودک دارد. از بدو تولد، نوزاد حالت روحی و واکنش های خاصی ابراز می کند. این مجموعه گرایشات ذاتی، خلق و خوی او را شکل می دهند.نخستین روزهای تولد نوزاد، جوی مبهم و خلائی عاطفی را برای مادر به وجود می آورد که همین حالات به مرور سرچشمه مهر و محبت مادر می شود. تلاقی نگاه های مادر و کودک، در تقویت این علاقه بسیار تاثیرگذار است. غریزه مادری بلافاصله پس از تولد طفل برانگیخته نمی شود. چند روز اول پس از تولد نوزاد، مادر احساس خستگی می کند واز اینکه نتواند سلامت کودکش را حفظ کند، نگران و مضطرب است. او با این توجیه که اطرافیان مراقب فرزندش هستند، خود را تسلی می دهد. در چهارمین روز شکفتن غنچه زندگی، مادر با در آغوش گرفتن، نوازش و صحبت با او، این رابطه را مستحکم تر می کند. تحقیقات دیگری نیز در این زمینه گویای این مطلب است که رفتارهای صمیمانه مادر با فرزندش، تا چه حد در رشد شخصیت او مؤثر است. این رفتارها نسبت به توانایی مادر در تامین نیازهای کودکش تعریف می شود. بعضی از مادران با محبت و آرامش و برخی دیگر با سختگیری و جدیت، به این خواسته ها پاسخ می گویند. رفتارهای متقابل مادر و نوزاد، به اعمال پزشکان و پرستاران در هنگام وضع حمل مادر نیز بستگی دارد. تا چند سال پیش، پس از زایمان نوزاد را کنار مادر نمی گذاشتند و این ارتباط نادیده گرفته می شد که همین امر می توانست مانعی در ایجاد رابطه مطلوب باشد. توجه داشته باشیم که نوزاد نه تمثالی از یک شخص بزرگسال است و نه یک موجود بی اهمیت؛ بلکه او نیز انسان است. روابط عاطفی پیش از برقراری ارتباط کلامی، تا مدتها مورد توجه نبود. در حالی که این روابط زمینه لازم و اصلی برای آموزش همه جانبه کودک است. در خلال همین رفتارهای ساده روزمره مانند در آغوش گرفتن، تعویض لباس ها، شیر دادن و غیره است که نوزاد تصویری از واقعیت و حقیقت را برای خود ترسیم کرده و تجربیاتش شکل می گیرد.هر مادری هزاران راه و روش برای آرام کردن کودک خود می شناسد، اما نکته مهم این است که همه این رفتارها از یک دلبستگی واحد نشات می گیرد که کودک آن را به خوبی درک می کند. بدین ترتیب کودک خیلی زود بین احساسات متفاوت خود ارتباط برقرار می کند که همین رابطه باعث خلق تصویری از یک مادر آرام و مطمئن در ذهن او می شود. در طول دو ماهه اول، مادر در پاسخ به رفتارهای کودک واکنش های مختلفی نشان می دهد که این رفتارها از طرفی عکس العمل های جدیدی از کودک را در پی دارد. این روند خود به خود به کودک می آموزد که واکنش اطرافیان در برابر هر نوع از رفتارهای او چگونه است. همچنین رابطه عاطفی مادر و نوزاد در خلال این رفتارها، قدرت یادگیری کودک را تسریع می کند. در این صورت نوزاد می تواند اطلاعات و مسائل مختلفی را فرا گرفته ، به خاطر بسپارد، ویژگی های یک موضوع را در یک زمان خاص درک کند و احساسات گوناگون پدر و مادر مانند خشم، شادی، غم و غیره را بشناسد. گرچه نمی توان انکار کرد که یک رابطه ویژه بین مادر و جنین در طول دوران بارداری و پس از زایمان وجود دارد، اما به این معنا نیست که محبت و علاقه به کودک، صرفا به ویژگی های بیولوژیک مادر مربوط می شود. محققان به این نتیجه رسیده اند که در خانواده هایی که پدر به اندازه مادر و یا حتی بیش از او، به امور کودک رسیدگی می کند، علاقه و وابستگی نوزاد به پدر درست مانند حالت طبیعی که نوزاد این احساس را به مادر دارد، است. حتی ممکن است همین حالت برای هر شخصی که نیازهای اساسی و احساسی او را تامین کند نیز شکل گیرد.


نوزاد در بدو تولد این آمادگی را دارد که با هر کسی ارتباط برقرار کند؛ مشروط بر این که چنین شخصی کاملا رفتارهای او را شناخته و نیازهای او را برآورده کند. به طور کلی، خوب است که بزرگترها به بهترین روشی که برای کودک خوشایند است مانند آرام و با لحن کودکانه صحبت کردن، حرکت دادن دست ها و غیره با او ارتباط برقرار کنند. در طول شش ماهه اول زندگی، نوزاد اساسا به لطف و کمک والدین نیازمند است. پس از این دوران، در مورد آزادی عمل، استقلال و ارتباط با جهان پیرامون خود، تا حدی آگاهی کسب می کند. تا ۳ سالگی، کودک همچنین رفتارهای متضادی از خود نشان می دهد. در این مرحله که بحران سه سالگی است، والدین باید با صبر و جدیت با مسائل و مشکلات مرتبط با آن برخورد کنند. در واقع نخستین مرحله دوران کودکی از بدو تولد تا سه سالگی است که زمینه ساز رشد شخصیت کودک درآینده نیز محسوب می شود.

برای بسیاری از افراد تولد یک کودک شادترین اتفاق زندگی است اما تنظیم زندگی با یک نوزاد تازه متولد شده می‌تواند بسیار استرس زا باشد. بخصوص اگر والدین برای اولین بار این تجربه را بخواهند کسب کنند. نگرانی، کمبود خواب و برنامه‌های جدید همگی می‌توانند سطوح استرس را در پدر و مادرها افزایش دهند.والدین باید به این نکته توجه داشته باشند که در کنار مراقبت از یک نوزاد تازه متولد شده، بیش از هر زمان دیگری باید مراقبت سلامت روانی و جسمی خود نیز باشند.تحقیقات جدید حاکی از آن است که فعالیت بدنی والدینی که برای اولین بار تجربه پدر و مادر شدن دارند، در کنار رسیدگی به امورات نوزادشان بسیار اهمیت دارد چون فعالیت بدنی سطوح کورتیزول و آدرنالین را که به استرس مربوط هستند کاهش می‌دهد. علاوه بر این به گفته انجمن روان پزشکی آمریکا، اضطراب و افسردگی بین پدر و مادرها با انجام ورزش کاهش می‌یابد و خستگی روزانه کمتر حس می‌شود.سی دقیقه ورزش روزانه بیرون از فضای خانه با شدت متوسط مثل پیاده روی سریع می‌تواند منافع زیادی برای مغز داشته باشد از جمله بهبود خلق و خو و انرژی بیشتر. همچنین ارتباط بین ورزش‌های هوازی و بهبود خواب به اثبات رسیده است.زندگی با یک نوزاد تازه متولد شده می‌تواند احساس خستگی طاقت فرسا و تنهایی را به والدین بدهد برای همین دریافت حمایت‌های عاطفی از سوی اطرافیان نگرانی و استرس والدین را به طور قابل توجهی کاهش می‌دهد.استفاده از روش‌های تمدد اعصاب حتی برای چند دقیقه نیز به کاهش سطح کورتیزول و در نهایت اضطراب کمک می‌کند. ضمن این که خواب را نیز بهبود می‌بخشد.ممکن است تمام روز را تلاش می‌کنید تا کاری را انجام دهید (و حتی در آخر شکست می‌خورید ). درست زمانی که کاری را انجام می‌دهید نوزاد شما بیدار می‌شود، نیاز است پوشکش عوض شود و یا کمی نیاز به رسیدگی دارد.گاهی فکر می‌کنید زندگی از کنترل شما خارج‌شده است. اگر شما از آن افرادی هستید که دوست دارید همه‌چیز را کنترل کنید و نگران انجام کارها می‌باشید شاید این شرایط باعث شود احساس ناراحتی و ناامیدی داشته باشید. نگرانی و ناراحتی می‌تواند باعث استرس شود. شاید شما نگران محل زندگی، مسائل مالی یا روابط خود هستید.
شاید شما نگران چیزهای کوچکی هستید که در زندگی شما تفاوت بزرگی ایجاد کرده‌اند. شاید در مورد برخی از این مشکلات نتوانید کاری انجام دهید اما راه‌هایی وجود دارد که می‌توانید با اوضاع کنار آمده و استرس خود را کم کنید.هر روز نیم ساعت از زمان خود را صرف کاری کنید که از آن لذت می‌برید. این به شما کمک می‌کند چیزهای دیگر از ذهنتان خارج‌شده و آرامش یابید. دوش بگیرید، روزنامه بخوانید، تلویزیون ببینید یا هر کار دیگری انجام دهید که به آرامش شما کمک می‌کند. یک کتاب یا سی دی درباره‌ی تکنیک‌های آرامش‌بخشی ( ریلکسیشن ) تهیه کنید. در این زمان به هیچ‌کدام از کارهای خانه فکر نکنید – همه منتظر  شما خواهند ماند. زمانی را برای خودتان بگذاریدملاقات با افراد دیگر می‌تواند از استرس شما کم کند. پزشک یا والدین دیگر می‌توانند گروه‌های مادر و کودک را به شما پیشنهاد دهند. اگر دوست ندارید عضو این گروه‌ها شوید با کسانی که در کلینیک یا مهدکودک می‌بینید ارتباط برقرار کنید. می‌توانید برای پیدا کردن گروه‌های مادر و کودک در اطراف محل زندگی خود از اینترنت کمک بگیرید.زمانی که شما تحت‌فشار بوده و خسته هستید زمان زیادی را با هم نمی‌گذرانید و ممکن است رابطه‌ی شما آسیب ببیند. زمانی را بگذارید تا در کنار همسر خود باشید حتی اگر کارهایی که برای آن برنامه‌ریزی کرده بوید انجام‌نشده باشد.

 


صحبت درباره‌ی احساساتتان می‌تواند به شما کمک کند، حداقل برای مدتی احساس بهتری دارید. شما و همسرتان باید از احساسات یکدیگر باخبر باشید و فکر کنید چگونه می‌توانید از هم حمایت کنید. گاهی بهتر است با شخصی غیر از خانواده صحبت کنید.
سعی کنید تا بیشترین حد ممکن از دیگران کمک بگیرید. شما نباید همه‌ی کارها را خودتان انجام دهید پس نیازی نیست برای این تلاش کنید.هیچ پاداشی به‌عنوان مادر فعال بودن به شما داده نمی‌شود. اینکه برای بهبود اوضاع تلاش کنید متفاوت است اما مادر بودن چیزی است که هیچ‌کس نمی‌تواند در آن عالی باشد. زنانی که تازه مادر شده اند و همسران آنها شغل دایمی ندارند و از مزایای بیمه هم برخوردار نیستند و قربانی شرایط بد اقتصادی می شوند و کمتر تامین می شوند و در چنین شرایطی زندگی می کنند، دوره پس از زایمان برای آنان پر استرس و تنش زا می باشد. یکی از شیرین ترین لحظات زندگی تولد فرزندان است، اما در روزهای اول تولد کودک، مادر به عنوان مراقب او، احساست گیج کننده و غیر قابل انتظار تجربه می کند. از غمگینی و اندوه غیر قابل توضیح گرفته تا لذت و شادی. این تغییرات، اغلب به لزوم سازگاری مجدد با تغییرات هورمونی نسبت داده می شود. بعضی زنان به اختلال های روانی پس از زایمان دچار می شوند. آنها در هفته ها و ماههای اول بعد از زایمان، بعضی از نشانه های جدی افسردگی و روان پریشی را نشان می دهند. اما برای اکثر زنان، موضوع هایی که هیجان ایجاد می کند، پیرامون شک به خود، از دست دادن احساس هویت، ملامت، استرس برقراری ارتباط با اعضای خانواده به ویژه با همسر یا ناکامی در مورد بازگشت به کار دور می زند.ترس های اولیه و خود تردیدی، در هفته های اول زایمان، زمانی که مادر برای اولین بار به مسئولیت خود در مقابل همه جوانب زندگی کودک پی می برد یا گمان می کند که احساس مادرانه طبیعی ندارد، احساس عدم کفایت، ترس یا وحشت زندگی می کند. در جوامع سنتی مادران جدید، به کمک بزرگترها، مراقبان مجرب یا بعضی آموزش های کودک یاری، با نقش جدید خود آشنا می شدند. امروزه بسیاری از زنان صدها یا هزاران کیلومتر دور از خویشاوندان خود وضع حمل می کنند و نظام حیاتی مناسبی در دسترس ندارند، مگر حمایت روانی با نامه و تلفن.مادران امروزی، ممکن است با درک این واقعیت که هیچ انسانی، به هنگام تولد، نمی دانست که چطور کهنه های فرزند را عوض کند، گریه های ناشی از دل درد او را ساکت کند و یک نوزاد لغزنده را بشوید، احساس راحتی کنند. آنها می توانند این مهارت ها را بیاموزند و تمرین کنند.دوره پس از زایمان، اغلب ۶ هفته پس از تولد نوزاد یا چند ماه یا حتی بیشتر تا یک سال طول می کشد. طول این دوره به ویژگی های شخصی هر زن بستگی دارد، ویژگی هایی که روی همه مسائل عاطفی، اجتماعی و جسمانی که بعد از تولد یک نوزاد رخ می دهند، اثر می گذارند. البته همه این مسائل الزاما مشکل محسوب نمی شود. افسانه محبت تازه مادر، خیال نیست. اکثر مادرانی که از تولد کودک بسیار خوشحال می شوند ممکن است از اینکه فرزندی به دنیا آورده اند و می توانند او را تربیت کنند احساس افتخار کنند.همچنین بسیاری از زنان بعد از تولد اولین فرزند خود، ممکن است نسبت به مادر خود یا عشق به او، احساسات جدیدی پیدا کنند. اما ورود یک فرد جدید به خانواده در شیوه زندگی، عادت ها و روابط مادران جدید تغییراتی ایجاد می کند. اگر چه این شرایط الزاما بدتر از شرایط قبلی نیست، طی این دوره مادر معمولا تنش ها یا ناراحتی های مختلف جدیدی تجربه می کند.دوره پس از زایمان برای یک زن، خصوصا در هفته ها و ماههای بعد از زایمان، می تواند زمان مناسبی برای آسیب پذیری جسمانی و عاطفی باشد. به هم خوردن چرخه های خواب، یادگیری روش های اساسی مراقبت از نوزاد، به ویژه عوارض ناشی از زایمان یا جراحی سزارین، به مادر اجازه استراحت نمی دهند. تغذیه با شیر مادر،با تمام مزایایی که دارد،یک انتظار اضافی از مادر است و می تواند خسته کننده باشد. مخصوصا اگر مادر تغذیه و استراحت کافی نداشته باشد حتی زمانی که کودک با یک برنامه خواب منظم شبانه به استراحت می پردازد که ممکن نیست زودتر از ۶ ماهگی اتفاق بیفتد، برآورده کردن بسیاری از نیازهای یک نوزاد یا یک کودک نوپا ادامه دارد،تا زمانی که از نظر جسمانی تقویت شود.زنانی که کودک یا کودکانی بزرگتر از نوزاد دارند، ممکن است بیشتر دچار خستگی شوند. آنها نه تنها برای یک خواب کوتاه فرصت ندارند، بلکه مجبورند نیازهای دیگر کودکان را نیز برآورده کنند. بُعد کلاسیک دوره پس از زایمان که بارها و بارها پزشکان، پرستاران، ماماها و افراد دیگر تکرار کرده اند، این است که مادران به اندازه کافی به نیازهای خود توجه نمی کنند.ممکن است در اولین تولد زنان در هماهنگ کردن خود با نقش جدید مادری و نقش های قبلی دچار مشکل شوند. ممکن است زن برای اولین بار در زندگی، کاملا نیازهای خود را نادیده بگیرد. او معمولا روزهای پر مشغله را برای ارضای نیازهای فرزندش صرف می کند، در حالی که احساس می کند هیچ کاری انجام نمی دهد. کارهای روزانه، خواندن روزنامه، آشپزی و دوش گرفتن به ندرت فعالیت های اصلی زندگی او را تشکیل می دهند، البته اگر فرصت کافی برای انجام همه آنها را داشته باشد در واقع، نیازهای کودک، نقشه های زندگی شغلی و عادات یک زن را تحت الشعاع قرار می دهند.پژوهش‌های تازه نشان می‌دهند که بین ۵۰ تا ۸۰ درصد مادرانی که فرزند اولشان را به دنیا می‌آورند و ۳۰ درصد پدرانی که نخستین فرزندشان به دنیا می‌آید دچار افسردگی پس از تولد فرزند یا افسردگی پس از زایمان می‌شوند.نشانه‌های این بیماری در افراد مختلف فرق می‌کند و از رخوت و بی‌حالی و احساس گریه تا تغییر خلق و خو و فکر خودکشی را در برمی‌گیرد و باعث می‌شود که حتی قوی‌ترین پدر و مادرها از عهده کارهای مربوط به فرزند تازه و یا انجام ساده‌ترین وظایف روزانه در این زمینه برنیایند.
هر چند این بیماری تحت این نام تا سال ۱۹۶۸ توسط روان‌شناسان تشخیص داده نشده بود امّا افسردگی پس از تولد فرزند در مستنداتی که از زمان ارسطو به جا مانده ضبط شده و قابله‌ها از آن‌ها آگاه بوده‌اند. تغییرات هورمونی مربوط به دوران بارداری و زایمان معمولاً برای چند روز احساس ناتوانی و خستگی مفرط در مادران به وجود می‌آورد امّا برای درک احساس افسردگی پایدار و مداوم باید تغییرات جامعه‌شناختی و نیازهای روان‌شناختی عظیمی که مورد نیاز فرزند جدید است، در نظر گرفته شود.داشتن فرزند یک تغییر عمده است و اغلب والدین درمورد تاثیرات آن بر سبک زندگی و رابطه‌شان آگاهی و آمادگی کافی ندارند.با وجودی که اغلب این ویژگی‌ها در مورد زنان وجود دارد امّا پژوهش‌های اخیر نشان داده‌اند که افسردگی مردان نیز پس از تولد فرزندشان، مساله‌ای جدی است. در برخی کشورها شماره تلفن‌های ویژه‌ای برای کمک به والدین در این زمینه وجود دارد.در واقع، موارد بالا با در نظر گرفتن این مطلب که ظرف شش هفته نخست پس از تولد فرزند، روال‌های عادی خواب، کار و استراحت کاملاً به هم ریزد و کلّ زندگی والدین حول برطرف ساختن نیازهای فرزند شکل می‌گیرد، جای تعجب ندارد. انرژی و فرصتی برای گفتگو و دیدن دوستان باقی نمی‌ماند، خواب فرد کاملاً مختل می‌گردد و ایده همسر و مادر استثنایی بودن به رویای فراموش شده‌ای تبدیل می‌گردد.

 

 

 

منابع

http://www.mayoclinic.org/healthy-lifestyle/infant-and-toddler-health/in-depth/healthy-baby/art-20046556

http://kidshealth.org/en/parents/sleepnewborn.html#

http://kidshealth.org/en/parents/guide-parents.html

https://www.womenshealth.gov/pregnancy/childbirth-beyond/newbon-care-safety.html

تمامی حقوق تاپی شاپی متعلق به این سایت است. آماده سازی سایت توسط آرشیتا وب

ورود با نام‌کاربری و گذرواژه

فراموشی گذرواژه