راهنمای خرید کوله پشتی حمل کودک

کوله پشتی حمل کودک تنها برای افرادی که می خواهند پیاده روی کنند نیست. بسیاری از والدین با استفاده از این حامل ها به بازار، باغ وحش، و غیره می روند.
مادران با تجربه ، ایجاد پیوستگی بین نوزاد و والدین را دارای اثرات مفیدی می دانند و بررسی های جدید نیز این عقیده را تایید کرده اند. طبق گزارش های کارشناسان پرورشی اطفال ، نوزادانی که به کمک کوله پشتی یا ساک بر پشت یا در بغل مادر حمل می شوند ، شاداب تر از نوزادانی هستند که در کالسکه یا چرخ دستی جا به جا میشوند.در بیشتر کشورها ، والدین و به ویژه مادرانی که کار میکنند ، هنگام کار بچه های خود را به کمر یا پشت خود می بندند. این روش را نباید صرفا یک روش ساده حمل نوزاد به حساب آورد و از تاثیرات مثبت آن در برقراری پیوند و دلبستگی بین والدین و نوزاد غافل ماند.
تجربه نشان می دهد که به کول بستن یا بغل کردن نوزاد تاثیر خوبی در پرورش او دارد و رابطه  عمیقی بین مادر و نوزاد برقرار می گردد که به کمک آن ، کودک با نشاط بار می آید.
در کشورهایی که مادران ، نوزادان خود را در کوله پشتی یا بغلی حمل میکنند ، غالبا از کوله های بند دار و پارچه ای استفاده می کنند که با لباس ملی و محلی آنها نیز تناسب دارد. با استفاده از این کوله ها که بندهای آن روی دوش می افتد و نوزاد با اطمینان و راحتی در آن قرار می گیرد ، مادر می تواند بدون خستگی مدت زیادی به کار خود ادامه دهد.
به عقیده این مادران ، بغل کردن نوزاد ، کار و زندگی را برای مادر آسانتر می کند و نوزاد نیز بهتر و راحت تر از کالسکه یا چرخ دستی و یا هر وسیله دیگر است. در انتخاب یک کوله مناسب ، نکات زیر را باید رعایت کرد .مهمترین نکته در انتخاب ساک نوزاد ایمنی آن است. بندهای این ساک ها باید محکم باشند و محل نشستن نوزاد و پشت آن باید بتواند تمام بدن و سر و پشت او را خوب نگه دارد. پارچه ای که برای دوخت ساک به کار می رود باید محکم باشد و در طرح و دوخت آن نکات ایمنی رعایت گردد.استفاده از این ساکها باید برای نوزاد و مادر عملی و راحت باشد. این وسیله اگر خوب طراحی و دوخته شده باشد ، باید وزن نوزاد را به طور یکنواخت روی دوش و لگن مادر تقسیم کند و بر پشت او فشاری وارد نیاورد.
قسمت های لبه دار ساک که با بدن نوزاد تماس دارند و بندهایی که روی دوش می افتند ، باید دارای لایه ای نرم و ابری باشند تا باعث آزردن بدن نوزاد و دوش مادر نشوند.اکثر کوله پشتی های حمل کودک به اندازه کافی فضا برای نشستن کودک به طور مستقل با کنترل کامل سر و گردن دارند.
یکی از دلایلی که مادران برای حمل نوزاد تمایلی به این روش نشان نمی دهند ، آن است که نوزاد نمیتواند مدت زیادی در این کوله ها در یک وضع ثابت قرار گیرد و پس از مدتی نشستن خسته میشود.بهتر است این ساکها دارای بندهای قابل تنظیمی باشند که بتوان آنها را به تناسب وزن و قد نوزاد تغییر داد و از زمان تولد نوزاد تا دوسالگی قابل استفاده باشند تا نیازی به خریدن ساک دیگری نباشد.یک نوع از این ساک های بغلی طوری است که نوزاد در آن رو به روی مادر و به طرف سینه او می نشیند . این وضعیت ، میدان دید نوزاد را محدود ، او را خسته و کار کردن را برای مادر دشوار میکند .وسیله ای که انسان برای آسایش خود به کار می برد ، باید عملی و راحت باشد. معمولا پدران و مادران از پوشیدن این ساک ها و پشتی ها به خاطر بندها ، تسمه ها و سگکهای زیادی که دارد شانه خالی می کنند.
پوشیدن این ساک ها باید آسان باشد و پس از نشاندن نوزاد ، به راحتی بتوان اندازه آن را تنظیم کرد و بندهای آن را بست. در ماه های اول ، مادر باید بتواند آن را در جلو سینه خود ببندد تا شیردادن به نوزاد آسانتر  شود. در ماه های بعد که نوزاد سنگین میشود ، باید آن را به پشت بست تا وزن سنگین نوزاد بین شانه ها و لگن تقسیم شود.بعضی نوزادان دوست دارند هنگام نشستن در ساک پشتی ، جلو خود را تماشا کنند. بندهای بعضی از این ساک ها طوری است که میتوان وضع نشستن نوزاد را تنظیم کرد و بالا آورد تا نوزاد بتواند مقابل خود را ببیند.طرح و جنس ساک ها. برای این که پوشیدن این ساک ها در همه جا عملی باشد ، باید طرح و جنس مناسبی داشته باشد و بهتر است طوری باشد که پدران نیز بتوانند از آن استفاده کنند.

هنگام استفاده از این ساک ها به نکات زیر باید توجه کرد :
۱ . از قبل به طرز استفاده از این ساک ها عادت کنید ، هنگام حمل کردن نوزاد با کمک دست خود نیز او را حمایت کنید. اگر نوزاد را به بغل می بندید ، با دو دست نیز او را بگیرید.
اگر او را بر پشت خود سوار می کنید ، بندهای ساک را طوری بالا بکشید که پشت و شانه های نوزاد را خوب نگه دارد . بعضی نوزادان هنگام نشستن ، خود را به عقب خم میکنند و مثل شیرجه پشت ، خود را از ساک به پایین می اندازند. محکم کردن بندها ، از این خطر جلوگیری میکند.

هنگام راه رفتن و کار کردن ، به خاطر داشته باشید که نوزاد در بغل یا بر پشت شما سوار است . در اثر فراموشی و در اثر حرکت ناگهانی یا گردش تند یا برداشتن چیزی ، نوزاد ممکن است به زمین بیفتد. برای جلوگیری از افتادن نوزاد ، بهتر است مدتی تمرین کنید و در حالی که نوزاد را با یک دست گرفته اید ، با دست دیگر چیزی را بردارید. هنگام دولا شدن ، روی زانو خم شوید ، و از خم شدن کمر خودداری کنید. وقتی نوزاد را در بغل یا بر پشت خود سوار کرده اید ، از آشپزی ، دوچرخه سواری و رانندگی خودداری نمایید. ساک پشتی یا بغلی را نباید با صندلی نوزاد در اتومبیل اشتباه کرد. از نشاندن نوزاد در ساک پشتی ، به طوری که پشت او به شما و روی او به طرف عقب باشد خودداری کنید. در این وضع ممکن است نوزاد بدون این که مادر متوجه باشد ، از ساک به بیرون پرت شود. کودک پس از مدتی ، از نشستن در ساک خسته میشود و دوست دارد خود را جا به جا کند و حتی در ساک بایستد ، باید به دقت مواظب حرکات کودک باشید. همچنین کودک میتواند از داخل ساک دست خود را به طرف اشیاء دراز کند و آنها را بگیرد ، لذا در موقع حمل نوزاد سعی کنید از قفسه ها و اشیایی که دست بچه به آنها می رسد فاصله بگیرید. وقتی وارد راهرو یا اتاقی می شوید ، مواظب دست نوزاد باشید که به طرف درگاهی یا دیوار دراز نباشد و به آن نگیرد . سعی کنید همیشه از وسط در و راهرو عبور کنید تا دست نوزاد با چیزی برخورد نکند.این روش حمل نوزاد ، به ویژه برای مادرانی که مشغله زیادی دارند ، کمک بزرگی است و چون نوزاد خود را در کنار مادر احساس می کند ، راضی و خشنود به نظر میرسد.

در اکثر کشورها، گذاشتن طفل در وسیلۀ کیسه‌مانندی که به پشت یا پهلوی پدر یا مادر وصل شده و نوزاد را در آن می‌گذرانند، به‌تدریج جایگزین کالسکه شده است. این کار باعث می‌شود که نوزاد به‌خوبی بتواند محیط اطراف را تماشا کند. اگر خود شما قانع شده‌اید که نوزادتان را می‌توانید به‌این‌ترتیب همراه خود ببرید، مطمئن باشید که در فروشگاه‌ها و پیاده‌روهای باریک و شلوغ آسایش بیشتری خواهید داشت و لذا به‌ هیچ‌وجه به نسل قدیم که شما را چپ‌ چپ نگاه می‌کنند اعتنا نکنید! مطمئن باشید فرزند شما از اینکه می‌تواند دنیای اطرافش را ببیند و از طرفی گرمای بدن شما را حس کند، لذت فراوان خواهد برد. این شیوۀ حمل‌ونقل طفل به‌هیچ‌وجه تأثیر سویی در اندام او نخواهد داشت. شاید بتوان گفت که کالسکه در هوای بد و بارانی وسیلۀ مناسب‌تری است.نوزاد از خوابیدن در کالسکه نیز لذت می‌برد. در هنگام بی‌قراری حرکات یکنواخت کالسکه او را تسکین می‌دهد. هنگامی‌که بزرگ‌تر شده و می‌تواند در کالسکه بنشیند تماشای محیط اطراف که مثل فیلم از جلوی چشمش می‌گذرد، برایش بسیار لذت‌بخش است.بهتر است در فاصلۀ اولین ماه تولد، کودک را از منزل بیرون نبرید، زیرا هوای خانه ثابت بوده و ضمناً سروصدا هم کم است. ولی چنانچه ناچار شدید از منزل خارج شوید، حرکات کالسکه نوزاد را اذیت نخواهد کرد.در کشورهای گرم می‌توان از لحظۀ تولد بچه را در کالسکه گذاشت و بیرون برد و در کشورهای سردتر پس از یک هفته این کار میسر خواهد بود. اگر هوا ملایم و معتدل باشد، هوای آزاد برای نوزاد بسیار مفید خواهد بود ولی مواظب باشید که علیرغم تعادل هوا، نوزاد را به مدت طولانی در معرض هوای آزاد قرار ندهید. در هوای یخبندان و مه غلیظ تا جایی که ممکن است او را در خانه نگهدارید و بگذارید تا هوا گرم‌تر شود و یا مه به‌کلی از بین برود.

این کوله پشتی های حمل کودک برای کودکان تا ۶ ماه استفاده می شود. اگر چه بعضا برای کودکان ۳ ماهه استفاده شده است ما آن را توصیه نمی کنیم.

کوله پشتی به طور معمول می تواند وزنی بالغ بر ۲۰ تا ۵۰ کیلوگرم را تحمل نماید. برخی مدل های می تواند تا ۸۰ کیلوگرم را نیز تحمل نماید. ممکن است علاوه بر وزن کودک بخواهید وسیله ی دیگری نیز درون کوله پشتی بگذارید بنابراین هنگام انتخاب یک کوله پشتی این مساله را در نظر بگیرید. مدل سنگین تر ممکن است برای فرزندتان مشکلاتی را ایجاد نماید.

قاب اکثر کوله پشتی ها از آلیاژ آلومینیوم است که همراه با کمربند لگن می باشد که باعث توزیع وزن نوزاد در امتداد پشت، شانه ها و باسن به جای افتادن همه ی وزن بر روی شانه ها و گردن می شود. این فشار به خصوص برای کسانی که بدون کمربند از این وسیله استفاده می کنند اتفاق می افتد.

دکتر اسکات باوچ؛ فیزیوتراپ و مدیر عامل شرکت بهداشت مراکز کایروپراکتیک در ویسکانسین در این باره می گوید: “استفاده از کمربند لگن بسیار مهم است. اکثر وزن باید بر روی باسن بیفتد و شانه تنها باید وزن را کنترل نماید.”

حتی اگر کوله پشتی را هم اصولی ببندید و از این نظر مشکلی نداشته باشید باز هم به خاطر وزن کودک در دراز مدت احساس ناراحتی خواهید کرد.

کوله پشتی طوری ساخته شده است که می توان کودک را به آسانی در آن گذاشت و کودک را به پشت سوار کرد.

صندلی و مهار شانه ی کوله پشتی از پارچه ی مقاوم در برابر رطوبت ساخته شده است. بسیاری از مدل ها دارای موقعیت های متعدد هستند. حامل معمولا شامل تسمه ی شانه، تسمه ی ران، محفظه ی ذخیره سازی، محافظ باران و حلقه ها ی اسباب بازی است. افزودنی هایی نیز پیشنهاد می شود که شامل یک پد، یک کیسه ی پوشک قابل حمل، یک آینه ی دید عقب برای  تماشای کودک ، نگهدارنده بطری ، یک بالش قابل جدا شونده تا فرزند بتواند بر روی آن چرت بزند.

حمل کوله پشتی می تواند دست و پا گیر و گران قیمت باشد. هر چند بسیاری از آن ها برای خارج از منزل طراحی شده اند و ممکن است بیش از تصور شما به آن ها برای رفتن به فروشگاه مواد غذایی نیاز پیدا کنید.  کسانی که از قاب های آلومینیومی استفاده می کنند فضای قابل توجهی برای ذخیره سازی دارند.

برخی از کوله پشتی های کوچکتر برای استفاده ی روزمره بهتر هستند. این کوله پشتی ها بیشتر شبیه به یک کوله پشتی عادی هستند. کوچک تر از باقی کوله پشتی ها هستند و برای سفرهای کوتاه طراحی شده اند.

 

توصیه ها

 

قبل از خرید یک کوله پشتی، از خود سوال کنید که چقدر از آن استفاده می کنید. برای این که تعیین کنید چه نوعی می خواهید بخرید.

اگر به دنبال انواع با قابلیت ذخیره سازی بیشتر هستید، با بالشتک بخرید. با پزشک متخصص اطفال خود مشورت کنید اگر مطمئن نیستید که آیا کوله پشتی برای کودک مناسب است یا نه.

قبل از هزینه کردن با انواع کوله پشتی آشنا شوید. برای مثال، اگر از چگونگی عملکرد صندلی، نحوه استفاده از مهار صندلی و یا چگونگی جمع آوری لوازم جانبی مانند هود باران اطلاعاتی ندارید در مورد آن ها تحقیق نمایید. تسمه ها باید به درستی تنظیم باشند. ایمنی کودک شما به آن وابسته است. مطمئن شوید کوله پشتی همانی است که سفارش داده بودید.در نهایت، مطمئن شوید که شکل فیزیکی کوله پشتی خوب است.

 

انواع

آیا دوست دارید به جنگل بروید و برای چند ساعت با کودک خود پیاده روی کنید؟ آیا ترجیح می دهید تنها در پارک و یا بازار قدم بزنید؟. قبل از اینکه محصول را خریداری نمایید در مورد چگونگی استفاده از آن فکر کنید. در ادامه به دو نوع اشاره شده است:

 

انواع قاب دار

 

کوله های آلومینیومی می توانند حداکثر وزن ۵۰ کیلوگرم را نگه دارند. خود کوله پشتی در حدود ۱۲ کیلوگرم است.

 

انواع سبک وزن یا تو شهری

 

بهتر گزینه برای استفاده ی روزمره است. این حامل ها بیشتر شبیه به یک کوله پشتی عادی دارند اما قاب آن ها محکم تر است. آن ها کمی بزرگ تر از کوله پشتی های معمولی هستند و برای سفرهای کوتاه مدت طراحی شده اند. معمولا کوله پشتی ها را در درجه اول براساس حجم آنها که بر حسب لیتر بیان میشود طبقه بندی می کنند. کوله پشتی هایی از بیست تا صد لیتر ممکن است در بازار یافت شوند. حجم برخی از کوله پشتی ها به خاطر نوع طراحی آنها تا حد معینی قابل افزایش است. مثلا می توان در بازار کوله پشتی هایی با حجم ۳۵ به علاوه ۱۰ یا ۶۵ به علاوه ۱۵ لیتر پیدا کرد. بدیهی است حجم کوله پشتی کوه نورد باید متناسب با مدت برنامه انتخاب شود. ممکن است برای اجرای برنامه ای یک روزه کوله پشتی به حجم ۳۰ لیتر به خوبی پاسخ گوی نیاز کوه نورد باشد، در صورتی که برای اجرای برنامه ای چهار روزه باید از کوله پشتی با حجم بیشتر استفاده کرد.وزن کوله پشتی به تنهایی (زمانی که هیچ باری در داخل آن نیست) از اهمیت بالایی برخوردار است. طراحان کوله پشتی سعی می کنند به نسبت مطلوبی بین حجم و وزن دست یابند. بدیهی است هر چه حجم کوله پشتی بیشتر باشد وزن آن نیز افزایش پیدا خواهد کرد. ولی دو عامل مهم دیگر نیز در وزن کوله پشتی اثر گذارند. این دو عامل عبارتند از: نوع طراحی کوله پشتی و جنس موادی که اجزای کوله پشتی از آن ساخته می شوند. اکنون در بازار کوله پشتی هایی با وزن کمتر از نیم کیلوگرم تا حدود ۵/۲ کیلوگرم می توان یافت. نوع کوله پشتی نیز باید مورد توجه قرار گیرد. اکنون در بازار عمدتاً دو نوع کوله پشتی می توان یافت. یک نوع کوله پشتی هایی هستند که جنبه عمومی دارند و برای استفاده در برنامه های عمومی کوه نوردی طراحی شده اند و نوع دیگر کوله پشتی هایی که برای استفاده در برنامه های خاص مثل سنگ نوردی، یخ نوردی یا اسکی طراحی شده اند. کوله پشتی های نوع دوم معمولا دارای جیب های بغل نبوده در عوض دارای محفظه هایی خاص برای حمل کرامپون یا اسکی هستند. توجه ما در اینجا بیشتر معطوف به کوله پشتی های عمومی کوه نوردی است.نکته مهم دیگر در کوله پشتی، چگونگی طراحی و ساختار آن است. گرچه می توان در بازار کوله پشتی هایی با حجم کم یافت که در آنها از هیچ میله یا تسمه فلزی یا پلاستیکی سفت استفاده نشده اما قاعدتا کوله پشتی های کوه نوردی قابل قبول با حجم متوسط تا زیاد برای اینکه سر پا بمانند و ساختار و شکل خود را حفظ کنند دارای یک قسمت استوار یا سفت هستند که معمولا از فلز یا پلاستیک خشک ساخته شده است. این قسمت که استخوان بندی کوله پشتی را تشکیل می دهد مقدار قابل توجهی از وزن کوله پشتی را به خود اختصاص می دهد. به همین علت اگر این قسمت فلزی باشد برای کاهش وزن، از آلومینیوم یا آلیاژهای سبک تر استفاده می کنند. گرچه در گذشته کوله پشتی هایی به اصطلاح زین دار در میان کوه نوردان طرفدارانی داشت که در آنها استخوان بندی فلزی کوله پشتی کاملا در معرض دید بود، ولی در کوله پشتی هایی که اکنون معمول است، این استخوان بندی معمولا در نگاه اول به چشم نمی آید و میله ها یا تسمه های فلزی یا پلاستیکی به کار رفته در محفظه های مخصوص خود در کوله پشتی جای می گیرند. گرچه در بسیاری از کوله های موجود در بازار این قسمت سخت، ثابت است و ثابل تنظیم نمی باشد ولی در بازار کوله هایی هم یافت می شوند که در آنها این قسمت قابل تنظیم است تا بتوان اندازه آن را کاملا با بدن کوه نورد هماهنگ کرد. طراحی کوله پشتی هرگونه که باشد هر کوله پشتی قاعدتا دارای سه جزء اصلی است که عبارتند از: استخوان بندی سخت، محفظه اصلی حمل بار و تسمه های شانه. اجزای کوله پشتی بهتر است از موادی ساخته شوند که خواسته همیشگی کوه نوردان در مورد آنها صادق باشد: سبک، کم حجم، موثر. در اینجا موثر بودن یعنی محکم، مقاوم، قابل انعطاف و با دوام بودن، معمولا قسمت کف محفظه اصلی حمل بار برای دوام بیشتر از جنسی محکم تر و یا به صورت دو لایه ساخته می شود.


کوله پشتی مخصوص خانم ها : با توجه به تفاوت هایی که در استخوان بندی و به طور کلی فیزیک خانم ها نسبت به آقایان وجود دارد، این پرسش پیش می آید که آیا کوله پشتی هایی مخصوص بانوان طراحی و ساخته شده است؟ پاسخ مثبت است. به طور کلی می توان گفت که استخوان بندی بدن آقایان نسبت به خانم ها تا حد معینی درشت تر است. تا آنجا که به کوله پشتی مربوط می شود، در درجه اول می توان گفت که طول و عرض پشت خانم ها نسبت به آقایان قدری کمتر است. با توجه به این نکته اکنون برخی از سازندگان، کوله پشتی هایی طراحی کرده اند که نسبت به کوله های معمولی یا استاندارد تز ساختار باریک تری برخوردارند. این ساختار باریک تر گاهی با علامت SL که از دو حرف اول کلمه انگلیسی SLIM به معنای باریک تشکیل شده، نشان داده میشود. این کوله ها به طور کلی مناسب برای افرادی است که مستقل از جنس، از استخوان بندی ظریف تری برخوردارند. بنابراین حتی آقایانی که استخوان بندی کوچک تری دارند نیز می توانند از این نوع کوله ها استفاده کنند.
به شکل شماره سه نگاه کنید. در این شکل ابعاد یک کوله پشتی SL با ابعاد یک کوله پشتی استاندارد مقایسه شده است. در این شکل طول پشت با عدد یک نشان داده شده که در کوله های SL کوچکتر است. نکته دیگر در مورد بدن خانم ها این است که به طور کلی شکل کمر و ناحیه لگن در خانم ها نسبت به آقایان قدری متفاوت است. بنابراین برای اینکه تسمه کمری کوله کاملا بر این شکل متفاوت ناحیه کمر انطباق یابد، باید در هنگام بسته شدن تا حدی شکل مخروطی پیدا کند.
این موضوع در شکل شماره ۳ با عدد دو نشان داده شده است. برای دستیابی به این شکل مخروطی، تسمه کمری را به نوع خاصی زاویه دار می سازند که در شکل شماره سه با عدد ۳ مشخص شده و به علاوه انحنای خاصی را در تسمه کمری به وجود می آورند که در همین شکل با عدد ۴ نشان داده شده است.
نکته بعد در مورد تسمه های شانه است. در کوله های SL نسبت به نوع استاندارد هم عرض تسمه های شانه کمتر و هم طول این تسمه ها کوتاه تر است. این موضوع در شکل شماره سه با عدد ۵ نشان داده شده است. به علاوه لبه های این تسمه ها باید نرم تر ساخته شوند، سگک های اتصالات تسمه ها باید کوچک تر و ظریف تر باشند و در نتیجه قسمت انتهایی این تسمه ها که وارد سگک می شوند باید باریک تر گردند. این موضوع در شکل شماره سه با عدد ۶ نشان داده شده است. اگر چنین نکاتی در طراحی تسمه شانه رعایت شوند در آن صورت اصطکاک آزار دهنده تسمه های شانه در ناحیه زیر بازو از بین خواهد رفت و در ناحیه سینه نیز نقاط تحت فشار ناراحت کننده به وجود نخواهد آمد و نهایتا نظر به این که عرض پشت خانم ها نسبت به آقایان نیز تا حدی کمتر است، فاصله بین تسمه های شانه در کوله های SL نسبت به کوله های معمولی باید قدری کمتر باشد تا از لغزش و سر خوردن این تسمه ها بر روی شانه جلوگیری شود. این موضوع در شکل شماره ۳ با عدد ۷ نشان داده شده است.
تمهیداتی برای بهبود تهویه در ناحیه پشت: شاید شما هم دیده باشید کسانی را که پس از مدتی کوله پشتی، پشت آنها خیس عرق می شود و حتی در هنگام استراحت کوله را از پشت بر نمی دارند زیرا بیم آن دارند که پشت آنها در معرض باد قرار گرفته دچار سرما خوردگی شوند. علت این خیس شدن پشت کوه نورد تا حدی آن است که در طراحی کوله، تمهیداتی برای تهویه ناحیه پشت در نظر گرفته نشده است.
اکنون در بازار می توان کوله پشتی هایی یافت که در طراحی و ساخت آنها به این موضوع توجه شده است. در نتیجه تعرق در ناحیه پشت به مقدار قابل ملاحظه ای کاهش یافته و دمای پشت کوه نورد نیز به مقدار قابل ملاحظه ای پایین می آید.
به شکل شماره چهار نگاه کنید. در ساخت قسمت پشت کوله ضمن رعایت نکاتی که به عبور هوا کمک می کنند، از اسفنج خاصی هم استفاده شده که به علت تخلخل ویژه ای که در ساخت آن به وجود آمده، هوا به راحتی از آن عبور می کند و در نتیجه تهویه بهتری در ناحیه پشت کوه نورد به وجود می آید.

ذکر این مطلب تنها با اشاره به وبسایت تاپی شاپی و ارائه لینک مجاز می باشد

www.topyshopy.com

 

تمامی حقوق تاپی شاپی متعلق به این سایت است. آماده سازی سایت توسط آرشیتا وب

ورود با نام‌کاربری و گذرواژه

فراموشی گذرواژه