استراتژی های مناسب در مواجهه با کودکان

همه ی ما حداقل یک بار با این طرز رفتار کودکان برخورد داشته ایم. به عنوان مثال؛ کودک نوپایی که از کنترل خارج شده است و بی قید و بند در محوطه ی بازی مشغول بازی کردن شده است. یا کودک ۳ ساله ای که به دلیل یک دانه شیرینی در شیرینی فروشی شروع به گریه کردن می کند و یا کودک ۷ ساله ای که در رستوران با گریه می گوید: من غذا نمی خواهم.

همه ی ما حداقل یک بار با خودمان گفته ایم که اگر ما جای والدین آن ها بودیم، اجازه نمی دادیم تا کودکان این رفتارها را از خود نشان دهند و حتما آن ها را کنترل می کردیم.

اما واقعیت این است که تا چشم بر هم بزنیم، دارای کودک شده ایم و خود را در موقعیت یک والد می یابیم. ناگهان متوجه می شویم که با یک کودک مواجه هستیم. والدین در عکس العمل به این قضیه، رفتارها و استراتژی های متفاوتی از خود بروز می دهند.

چرا داشتن نظم و انضباط مانند یک شمشیر دو لبه است؟ به این دلیل که والد بودن و ایجاد نظم و انضباط به مانند بند بازی است. از یک سو، والدین نگرانند که نتوانند کودک را به خوبی در چهار چوب های مورد نیاز قرار دهند و کودک اصطلاحا هرز رشد کند و از طرفی نگران هستند تا با کنترل بیش از حد خود، اثر سو و منفی بر کودک خود بگذارند.

همه ی چیزی که به آن نیاز داریم و می بایست آن را انجام دهیم این است که کودکان را طوری تربیت کنیم که در آن ها احساس مسئولیت، مراقبت و خوش رفتاری تقویت شده و ریشه پیدا کند.

 

اول؛ قوانینی که در این کره ی خاکی حکمفرما است

برای ایجاد یک نظم و انضباط مناسب و به جا؛ در ادامه قوانینی وجود دارد که بسیاری از متخصصین و محققان بر آن ها اتفاق نظر دارند:

 

  • همه ی ما در حال زندگی در کنار یکدیگر هستیم

طبق گفته ی مادلین سوییفت؛ بنیانگزار و رئیس مرکز مراقبت های کودکان و نویسنده ی کتاب نظم و انضباط را به شیوه ی صحیح به کودکان آموزش دهیم؛ کودک بایستی بیاموزد که خانواده محلی است برای پشتیبانی از یکدیگر توام با احساس مسئولیت. کودک بایستی بیاموزد که برای رفع نیاز خود در محیط خانواده از شما ” کمک ” بگیرد.

 

  • احترام بایستی متقابل و دوطرفه باشد

یکی از شایع ترین مشکلاتی که والدین با کودکان خود دارند این است که هر دو طرف از احساس “عدم گوش کردن” به حرف های یکدیگر شاکی هستند. به عنوان مثال اگر کودک شما برای چیزی مدام به شما قر قر می کند؛ کاری را که دارید انجام می دهید متوقف کنید و به کودک گوش کنید و از او بپرسید برای چه گریه می کند و به او بفهمانید که خواسته اش را درک کرده و فهمیده اید.

 

  • سازگاری یک اصل است

طبق نظریه ی دان کینلدون؛ نویسنده ی کتاب رشد احساسی در پسران؛ بهترین راه برای پرورش کودکی با احساسات قوی و رشد یافته این است که اصل سازگاری و ثبات در احساسات را به کودک بیاموزید.

 

 

 

کینلدون هم چنین اضافه می کند که به کودک یک مسئولیت بدهید و از او توقع داشته باشید تا آن یک کار را انجام دهد. با این رفتار؛ او متوجه می شود که می بایست مسئولیت کار خود را به عهده بگیرد و مسئولیت پذیری را فرا می گیرد.

 

  • زندگی همیشه منصفانه نیست.

کینلدون در ادامه می گوید که تقریبا تمامی ما دوست نداریم تا فرزندانمان را ناراحت و یا ناامید کنیم. او همچنین اضافه می کند که اگر کودکان طعم ناامیدی و یا ناراحتی را در دوران کودکی خود نچشند؛ نمی توانند کاملا از نظر روحی – روانی رشد کنند. این مساله می تواند بعدها حتی بر روی شادی های آن ها نیز اثر گذار باشد.

 

ارائه ی یک ابزار: مناسب برای نوزادان، کودکان نوپا

هشدار: راه کارهای ارائه شده الزاما نمی توانند همیشه در هر زمان به کار بیایند و تمامی روش ها ی ذکر شده همیشه برای هر کودک و یا والد درست و کار آنمی باشند. اما این روش ها می تواند به عنوان گزینه در ذهن شما مطرح باشند و علاوه بر روش هایی که خودتان در نظر دارید، به عنوان روش هایی اضافی وجود داشته باشند.

 

 

 

ابزار: عشق سخاوتمندانه

گروه سنی: تازه متولد شده تا ۱۲ ماه ( و بیشتر!)

 

نحوه ی انجام کار:

همواره برای والدین این سوال مطرح می گردد که آیا در این سنین نیاز است تا با کودک محتاط برخورد کنند و برای او حد و مرز و محدودیت قائل شوند؟ پاسخ اکثر محققان و متخصصان به این پرسش خیر می باشد.

همانطور که کاترین کولس؛ مربی پرورشی کودکان برای والدین می گوید؛ برطرف کردن درخواست ها و نیازهای نوزاد توسط شما؛ او را زیاده خواه و یا لوس بار نمی آورد.

و دقیقا عکس آن درست است : هر چقدر بیشتر به نوزاد خود محبت کنید و به او توجه کنید؛ کودک احساس بهتری پیدا می کند و احساس مسئولیت و خوش رفتاری در او بیش از پیش تقویت می گردد. کولس اضافه می کند:” کودک در این وضعیت با احساس اعتماد در دستان شما رشد می کند و او این کار را به این دلیل انجام می دهد که می داند شما نیازهایش را برطرف می کنید.”

این حس اعتماد در کودک به دان معناست که او می داند شما نیازهایش را برطرف می کنید و از این طریق از سردرگمی نجات پیدا می کند. کودک یاد می گیرد که شما واقعا و با جدیت به دنبال برطرف کردن نیازهای او می باشید و اینگونه احساس امنیت می کند. با این رفتار؛ کودک خاطر جمع می گردد که می تواند به شما اعتماد کند و اگر شما در آینده برای او محدودیتی ایجاد کنید؛ صرفا به خاطر خودش است و او محدودیت ها را با حداقل عکس العمل قبول می کند.

 

راه حل

با اینکه همین نیم ساعت پیش به کودک ۴ ماهه ی خود رسیدگی کرده اید اما کودک دوباره شروع به گریه کردن می کند؟ مادرشوهر شما می گوید بگذار کودک گریه کند؟ طبق نظر محققین این کار اشتباه است. اگر کودک گریه می کند به این معناست که از شما می خواهد تا نیازی از او را برطرف کنید.

دوباره به سمت کودک بروید، او را بغل کنید و نوازشش کنید. کودک نیاز دارد تا احساس کند که شما همیشه در هر شرایطی در کنارش هستید و به او رسیدگی می کنید. حتی اگر او ظاهر نیازی نداشته باشد.

 

ابزار: حذف و جا به جایی

گروه سنی: ۶ تا ۱۸ ماه

 

نحوه ی انجام کار:

به مانند همه ی ما، کودکان نیز با انجام دادن یاد می گیرند. اگر کودک شما به عنوان مثال در آشپزخانه چیزی را پرتاب می کند، به قصد عصبانی و ناراحت کردن شما آن را انجام نمی دهد؛ بلکه به این علت است که می خواهد ببنید پس از پرتاب کردن آن شی چه اتفاقی می افتد تا بتواند از طریق آن یاد بگیرد.

اما این مساله به این مفهوم نیست که به کودک اجازه بدهید هر کاری که می خواهد انجام دهد. بایستی کودک را مدیریت کنید.

 

 

خانم کولس در این باره می گوید که بهتر است در این مواقع کودک را از محل دور کنید و یا شی مورد نظر را دور از دسترسش قرار دهید تا نتواند به آن دست بزند. سپس با او به آرامی صحبت کرده، مشکل را برطرف کنید.

حتی اگر کودک آنقدر کوچک است که نمی تواند حرف های شما را بفهمد؛ باز برای کودک توضیح دهید که چرا کارش اشتباه بوده و شما برای چه دارید با او صحبت می کنید. شما با انجام این کار به کودک، نظم و انظباط اولیه را به کودک می آموزید و به او یاد می دهید که هر رفتاری که انجام دهد برای شما مقبول نیست و هر گاه که نیاز باشد شما او را اصلاح کرده و به مسیر درست هدایت می کنید.

راه حل:

اگر کودک شما جواهرات شما را برمی دارد و با آن ها بازی می کند؛ به جای سرزنش کردن کودک و یا کشیدن دستان کودک؛ بهتر است تا جواهرات را در جای امن دیگری بگذارید و به کودک بگویید که جواهرات برای بازی کردن و جویدن نیست. سپس به کودک پستانک و یا چیزی مشابه به آن بدهید و به او بگویید : این برای جویدن است.

 

ابزار: تاکید بر نکات مثبت

گروه سنی: ۱۲ ماهه به بالا

نحوه ی انجا کار:

این روش در مقایسه با روش های دیگر ساده تر است. به جای اینکه مدام رفتار غلط کودک را سرزنش کنید؛ قبل از اینکه کودک کاری انجام دهد، رفتار درست را به او متذکر شوید.

 

روت پیترز؛ یک روان نشاس در کالیفرنیا و نویسنده ی کتاب از عواقب نظم و انظباط نترسید می گوید که برای جا انداختن این فرهنگ در کودک که کارهای خوبش برای او پاداشی به همراه دارد؛ اندکی نیاز به زمان دارد.

 

راه حل:

اگر می خواهید بخوابید و یا استراحت کنید و از طرفی می دانید کودک قصد سر و صدا کردن دارد، به او بگویید: اگر بعدا بازی کند خیلی بهتر است. اینگونه کودک می آموزد که شما مراقب او هستید و برای تفریح او ارزش قائلید، اما اکنون نیاز به استراحت دارید و بعدا می توانید با او بازی کنید.

 

ابزار: از کودک خود کمک بخواهید

گروه سنی: ۱۲ ماهه به بالا

 

نحوه ی انجام کار:

محققان می گویند که والدین می دانند که کودکان مادرزادی همکاری و مشارکت را یاد ندارند و بایستی به آن ها آموزش داد.

کاترین کولس می گوید :” کودکان؛ عجیب و غریب تر از آنند که بتوانند در این سن و سال، مفاهیمی مانند مشارکت را درک نمایند.” .

 

 

تقریبا همه ی والدین این مساله را نمی توانند درک کنند و از کودکان در این سن و سال توقع دارند که کمک حال آن ها باشد.

همانطور که دکتر کولس اشاره می کند؛ والدین بهتر است تا فرزندان را به بیرون از منزل برده و از آن ها بخواهند تا در انجام کارها به آن ها کمک کنند. به عنوان مثال والدین می توانند کارهایی نظیر آب دادن به گل ها و یا غذا دادن به سگ را از کودکان بخواهند.

دکتر کولس در ادامه اضافه می کند که شما با انجام این کار در واقع در حال منتقل کردن حس مفید بودن به کودک خود هستید و این کار شما در سلامت روانی کودک حیاتی است.

ممکن است این راه کار در ابتدا مانند یک استراتژی نباشد اما صبور باشید، در ادامه و با گذشت زمان روند کار برای شما و کودکتان بهتر خواهد شد.

دکتر کولس خودش نیز مشکلات مشابهی را با فرزندش تایلر داشته است. کودک وی از نشستن در ماشین خودداری می کرده است. دکتر کولس به تایلر می گوید که او از این پس؛ رئیس نشستن بر روی صندلی است و تایلر می بایست از نشستن تمامی سرنشین ها در خودرو اطمنیان حاصل کند. دکتر کولس می گوید با این روش مشکل نشستن تایلر در خودرو را برای همیشه حل کرد.

 

راه حل:

به عنوان مثال؛ زمانی که با کودک خود برای خرید منزل بیرون رفته اید، تمامی کارها را خودتان انجام ندهید. بلکه در مغازه به کودک بگویید که به کمک او برای خرید لوازم منزل احتیاج دارید.

 

ابزار: سعی وخطا

گروه سنی: ۱۲ تا ۲۴ ماه

 

نحوه ی انجام کار:

با رجوع به مثال پرتاب کردن اشیا در منزل که در بالا ذکر شد، رفتار کودکان در این زمینه متفاوت است. برخی از کودکان خواسته و برخی ناخواسته این کار را انجام می دهند. کودک می داند اگر این کار را انجام دهد، پدر یا مادر مسئول تمیز کاری کار او می باشد.

مادلین سوییفت می گویند اگر کودک شما هنگامی که می داند شما متوجه او هستید این کار را انجام می دهد، وقت آن است که کاری انجام دهید. طبق گفته ی مادلین سوییفت؛ هنگامی که شما واکنش نشان می دهید؛ کودک یاد می گیرد تا مسئولیت رفتار خود را بر عهده بگیرد.

 

راه حل:

اگر کودک شما از عمد پس از اتمام غذایش ، کثیف کاری می کند و یا شلوغ کاری می کند به او بگویید که می دانید او مسئول این کارها است اما به جای او محل را تمیز می کنید.

 

 

 

 

ابزار: صحبت کردن با کودک

گروه سنی: ۱۲ تا ۲۴ ماه

 

روش انجام کار:

طبق گفته متخصص زنان و زایمان؛ هاروی کارپ، نویسنده ی کتاب داشتن شادترین کودک دنیا؛ اینکه کودک شما بیاموزد چه کاری خوب است و یا بد؛ کاملا به نحوه ی ارتباط برقرار کردن شما با او دارد. والدین می بایست خیلی راحت با کودک خود صحبت کنند.

کارپ این روش را روش غذای آماده نام گذاری کرده است . چرا که شما در واقع به مانند یک رستوران هستید که تنها به دنبال تبادل اطلاعات برای انجام شدن کارتان و کسب درآمد هستید و نه چیزی بیشتر.

 

راه حل:

اگر کودک شما به جای اینکه به شما بگوید یک اسباب بازی می خواهد، اسباب بازی دوستانش را بر می دارد؛ به او بگویید که بهتر است به شما بگوید یک اسباب بازی می خواهد.

اینکه کودک متوجه شود که شما به عنوان والد احساستش را درک کرده اید برای او آرامش بخش است. به عنوان مثال به کودک بگویید که نباید ماشین بازی کند؛ چرا که نوبت دوستت است که با ماشین بازی کند.

 

 

 

ابزار: مدیریت خشم

گروه سنی: ۱۲ تا ۳۶ ماه

 

روش انجام کار:

محققان بر این باورند که کودکان به دلیل ناتوانی در کنترل خشم خود ممکن است از نظر احساسی غیر عادی به نظر برسند. طبق نظر متخصصان؛ کودکان به دلیل ناتوانی از ابراز احساسات به ناچار به خشم پناه می آورند.

در این مواقع به کودک خود کمک کنید تا بتواند بر خشم خود غلبه کند.

تا زمانی که خشم کودک کامل برطرف نشده است از صحبت کردن با او اجتناب کنید.

 

راه حل:

اگر کودک شما از لباس پوشیدن اجتناب می کند و یا با اسباب بازی هایی که آورده است بازی نمی کند از او سوال کنید که چرا وقتی با اسباب بازی بازی نمی کند آن ها را بیرون می آورد.

سعی کنید وضعیت خود و کودک را درک کنید و به او اجازه ی دوباره عصبانی شدن را ندهید. تنها سعی کنید تا با صحبت کردن راه حل پیدا کنید.

 

 

 

ابزار: نه شنیدن

گروه سنی: ۱۲ تا ۳۶ ماه

 

روش انجام کار:

نه گفتن یکی از اولین چیزهایی است که کودکان یاد می گیرند و والدین می بایست قادر باشند تا این رفتار کودکان را کنترل کنند.

یکی از روش های موثر درمان نه گفتن های پیاپی کودکان؛ نه گفتن به خود آنان است. کودک با نه گفتن شما می آموزد که نه گفتن همیشه هم خوب نیست.

برخی اوقات نیاز است تا کودک این مساله را درک کند که هر چه کمتر نه بگوید؛ فواید بیشتری عایدش می گردد.

 

ابزار: کودکان نو پا و بزرگتر

 

ابزار: نه شنیدن

گروه سنی: ۲ ساله به بالا

 

 

روش انجام کار:

کاترین کولس می گوید روش ایجاد وقفه شاید یکی از بهترین راه حل ها باشد. اما این مساله را نیز متذکر می گردد که این روش باعث ایجاد خود کنترلی در کودکان گردد که می تواند به خودی خود مشکل ساز باشد. این مشکل در کودکانی که دوران مهد را پشت سر می گذراند شدیدتر می باشد.

این روش ممکن است برای اکثر کودکان کارآیی داشته باشد. اما این روش برای کودکان ۲ ساله به بالا بیشتر کاربرد دارد. ( توصیه می گردد که این کار را برای کودکان زیر ۳ سال انجام ندهید.)

کودک با انجام این کار ممکن است دو رویکرد از خود نشان دهد. اول اینکه ممکن است از این روش استقبال کرده و بگوید بیا این کار را با هم انجام دهیم و یا اینکه ممکن است با انجام این کار گوشه گیر شود و تمایلش را از دست بدهد .

 

راه حل:

اگر کودک را از انجام کاری و یا حتی از خوردن دسر منع می کنید؛ حتما دلیش را از قبل کاملا برای کودک تشریح کنید تا کودک بداند به چه دلیل مؤاخذه می گردد. جلوی کودک به دیگران راجع به کاری که کرده است توضیح بدهید تا متوجه شود که کارش اشتباه بوده است. زمانی که مدت تنبیه تمام شد و کودک نیز آرام بود برایش توضیح دهید که چرا این کار را انجام داده اید و علت این کار شما چه بوده است.

 

 

 

ابزار: پاداش به روش معکوس

گروه سنی: ۳ تا ۸ سال

 

روش انجام کار:

کودکان در این سن و سال، به اجبار شدن برای انجام کاری بهتر از تنبیه شدن پاسخ می دهند.

روت پیترز در این باره می گوید که روش پاداش دهی بیش از هر روش دیگری می تواند موثر باشد. اما او می گوید اینبار به جای پاداش دادن به کودک برای کارهای خوبش، در ازای هر کار بدی که می کند، یک امتیاز از او سلب کنید و او را از پاداش و جایزه ای محروم کنید.

 

راه حل:

لیستی از چیزها و کارهایی که کودکتان دوست دارد تهیه کنید. این کارها می تواند هر چیزی باشد. سپس اگر کودک کار بدی انجام داد، او را از داشتن یکی از این چیزها محروم کنید.

با انجام این رفتار، کودک می آموزد که با انجام هر کار اشتباه؛ یک چیز ارزشمند در زندگی اش را از دست می دهد.

 

 

 

کودکان دبستانی

 

ابزار: پیامدهای آموزش

گروه سنی: ۵ سال به بالا

 

روش انجام کار:

همه ی ما توقع داریم که کودکمان تمامی کارهایش را درست سر وقت انجام دهد. هیچکس دوست ندارد زمانی که کودک درس و تکلیف دارد، او وقتش را پای تماشا کردن تلوزیون بگذراند.

دان کلینلدون؛ پروفسور دانشگاه هاروارد پیشنهاد می کند که در این مواقع به کودک در پیدا کردن راه حل کمک نمایید. به عنوان مثال برای انجام تکالیف به کودک بگویید که قبل از خوابیدن تکالیفش را انجام دهد و یا اگر دوست ندارد که تکالیفش را در شب انجام دهد؛ حتما از او بخواهید که این کار را در صبح انجام دهد و بعدا پای تلوزیون بنشیند.

 

راه حل:

اگر کودک ۷ ساله ی شما مدام لامپ های داخل خانه را می شکند؛ به جای سرزنش کردن کودک؛ برای او از اهمیت بودن لامپ در خانه بگویید.

 

 

ابزار: راه بازگشت را باز بگذارید

گروه سنی: ۵ سال به بالا

 

روش انجام کار:

تا به حال چندین بار است که به کودک خود گفته اید که در زمان مشخصی به رختخواب برود اما او گوش نکرده است؟

یکی از بهترین روش ها برای اصلاح رفتار کودک و حفظ جو آرام در محیط خانواده؛ باز گذاشتن راه بازگشت و جبران خطا برای کودک است. کاترین کولس در این باره می گوید بهترین شیوه برای انجام این کار گوش کردن به یکدیگر است. کودک نیاز دارد که این حس را بکند که والدین او به او گوش می کنند و توجه کافی را به او دارند.

به عنوان مثال اگر با کودک خود بیرون رفته اید و کودک کدام سر و صدا می کند؛ با او صحبت کنید و به او بگویید که او را مسئول آرام کردن اعضای خانه در بیرون از منزل کرده اید. اینطوری کودک دیگر سر و صدا نمی کند و احساس مسئولیت بیشتری نیز می نماید.

 

راه حل

اگر کودک شما جیغ و فریاد می کشد وناآرام است، به جای اینکه با لحنی تند به او بگویید برو تو اتاقت؛ آرامش خود را حفظ کنید و سپس سعی کنید تا با کودک خود صحبت کنید.

 

سپس برای کودک خود راه بازگشت بگذارید و به او اجازه دهید تا کار اشتباه خود را جبران نماید.

پس از آنکه کودک آرام شد و شما نیز متانت خود را حفظ کردید؛ با کودک صحبت کنید و سعی کنید مشکل را برطرف کنید. از کودک سوال کنید که چه چیز او را آشفته کرده بود و سعی نمایید تا با کمک یکدیگر از وقوع مجدد آن اتفاق جلوگیری نمایید.

ذکر این مطلب تنها با اشاره به وبسایت تاپی شاپی و ارائه لینک مجاز می باشد

www.topyshopy.com

تمامی حقوق تاپی شاپی متعلق به این سایت است. آماده سازی سایت توسط آرشیتا وب

ورود با نام‌کاربری و گذرواژه

فراموشی گذرواژه