آموزش توالت رفتن کودکان

بیشتر والدین آموزش توالت رفتن را به عنوان مرحله مهمی از رشد کودک پیش بینی می کنند،اگر به دلیلی غیر از آن باشد ، به معنی پایانی بر  تعویض پوشک است. اما پدران ومادران اندکی برای مدتی که آموزش توالت طول می کشد آماده نموده اند.

برخی کودکان آن راطی چند روز فرا می گیرند،اما برای برخی دیگر چنین ماه طول میکشد.به طور کلی،هر چه زمانی که شروع به آموزش میکنید،سن کودک کمتر باشد،مددت بیشتر طول می کشد.

شما و کودکتان شانس موفقیت بیشتری دارید اگر عناصر آموزش را درک کرده و به فرآیند از روشی روشن وارد شوید.

در اینجا مراحل پایه آورده شده اند:

  1. به آمادگی کودک و خودتان کمک نمایید

زمانی که کودکتان حدودا یک ساله است،حتی قادر خواهد بود تا بفهمد که مثانه یا روده اش پر است.برخی کودکان برای یادگیری توالت رفتن در ۸۱ ماهگی آماده اند،در حالی که دیگران تا بعد از ۳سالگی علاقه ای بداین فرآیند ندارند.

بسیاری از والدین این آموزش را در سن حدود ۵/۸ تا ۲ سالگی آغاز میکنند.

از آنجا که گستره ی وسیعی از سنین وجود دارد که کودک علاقمند به یادگیری این کار است،به دنبال علائم خاصی باشید که بگویند کودکتان آماده است.

  • آیا می تواند دستورات ساده را اجرا کند؟
  • آیا می تواند راه برود یا بنشیند؟
  • آیا می تواند شلوارش را پایین کشیده و دوباره بپوشد؟

سعی کنید فشار ایجاد نکنید – مجبور کردن وی وقتی که آمادگی ندارد ضد تولیدی و بازدارنده خواهد بود.

و توقع نداشته باشید که این کودک دوره زمانی کودک دیگرتان را دنبال کند.یادگیری پسران اندکی کند تر از دختران است،در حالی که فرزندان دوم ممکن است سریع تر از اولی ها یاد بگیرند.

همچنین دیگر چالش هایی را که کودک هم اکنون با آنها روبروست را در نظر داشته باشید.اگر او ناراحتی ای دارد یا تغییری در زندگی اش ایجاد شده ،متل مدرسه جدید پرستار یا برادر و خواهر،فرآیند آموزش نوالت رفتن احتمالا به مانع می خورد و احتمالا بایستی تا آرام شدن اوضاع صبرنمود.

همچنین در شروع آموزش توالت وقتی که شما یا اولین پرستار کودکتان آنقدر درگیر هستید تا وقت،احساس و اندکی شوخی در فرآیند داخل کنید،مصداقی ندارد.

برای صرفکردن چندین ماه جهت آموزش توالت وتشویق روزانه صرف کنید.

اگر شما در میانه ی تغییر دکور خانه تان هستید،یا تازه شغلی چالش بر انگیز  انتخاب کرده اید،یا با حاملگی بعدی بیماری صبحگاهی را تجربه میکنید، این احتمالا وقت مناسبی برلی آموزش توالت رفتن به کودک نیست.

چند هفته یا چند ماه صبرکنید تا فشار هایدیگر ازبین برود.

  1. ابزار مناسب بخرید

در درجه نخست،روی یک صندلی توالت اندازه کودک یا یک صندلی خاص که روی دستشویی معمولی تان نصب می شود سرمایه گذاری کنید.این کار استرس کودکتان درمورد دستشویی بزرگسالان برطرف میکند.برخی میترسند که درون آنها بیافتند،برخی دیگر از صدای بلند سیفون خوششان نمی آید.

قبل از اینکه به خرید بروید،بهترین ابرازبرای کودکتان را پیدا کنید،سپساز کودکتان بخواهید یکی را انتخاب کند.زمانی که صندلی مخصوص را به خانه بردید،اسمش را روی آن نوشته و او را به بازی با آن تشویق کنید.

اگر در حال خرید یک صندلی توالت برای پسرتان هستید،به دنبال یکی بدون محافظ ادرار باشید.ممکن است مجبور شوید مدفوع بیشتری را پاک کنید اما محافظ ها به آلت پسر شما وقتی که روی صندلی بنشیند ضربه میزند که ممکن است او را از تمرین دلسرد کند.

اگر از یک صندلی مبدل استفاده میکنید ،مطمئن شوید که راحت و ایمن است و به همراه آن یک چهار پایه نیز بخرید.

کودک شما از این رو به چهار پایه مخصوص دستشویی کردن نیاز دارد که سریع و راحت برخواسته و بشیند.همچنان که وقتی در حالت نشسته قرار دارد می تواند فشار لازم را جهت کارکردن شکم وارد آورد.

  1. یک عادت روزمره ایجاد کنید.

کودک خود را در حالی که لباس بر تن دارد و بعد از صبحانه یا قبل از حمامش یا هر زمان که احتمال کار کردن شکمش وجود دارد روی توالت مخصوصش بنشانید.این کار به او کمک میکند تا آن را به عنوان جزیی از عادات روزمره خود به شمار آورد.اگر دسترسی به دستشویی آسان نیست توالت مخصوصش را بیرون از دستشویی قرار دهید مثلا در اتاق بازی یا هرجا وهر زمانی که نیاز دارد وقتی که این برایش تبدیل به عادت شد او را بدون شورت و شلوار روی توالتش بنشانید.اجازه دهید به این کار عادت کند.بگذارید

به این کار عادت کند.بگذارید بفهمد که پدر و مادر،خواهر وبرادرهایش نیز هر روز این کار را انجام میدهند

اینکه قبل از استفاده از توالت شلوار خود را پایین میکشد.اگر نشستن با لباس یا بدون آن برایش احساس خوشایندی ایجاد نمیکند او را مجبور نکنید.مخصوصا اگر ترسیده است.شاید لازم باشد چند هفته ای تمرین توالت رفتن را متوقف کنیدودر صورت تمایل خودش برنامه را از سر گیرید.

  1. توالت رفتن را برایش به نمایش بگذارید

کودکان از طریق تقلید یاد میگیرند تماشای توالت رفتن شما همه چیز را به او میفمهماند.اگر کودکتان پسر است از همین سن کم،ادرار کردن به صورت نشسته را به وی بیاموزید.سپس وقتی بزرگتر شد می تواند ادرار کردن ایستاده را از برادر یا پدرش بیاموزد با اندکی تشویق همه چیز حل میشود

هنگامیکه برایش نمایش میدهید،خوب است که با او درباره اینکه چگونه متوجه نیاز به توالت میشوید صحبت کنید سپس فرایند را برایش شرح داده و بعد استفاده از دستمال توالت را به او بیاموزید،لباس زیرخود را بالا بکشید،فلاش تانک را بکشید و دستهایتان را بشویید

شاید گاهی نیاز باشد به کودک خود کمک کنید خصوصا وقتی که بعد از کار کردن شکم، خودرا با دستمال پاک میکنید اجازه دهید این مساله را مشاهده کند و راهنمایی های شما را برای انجام این فرایند

بیاموزد.اگر خردسالتان دختر است مطمئن شوید یاد گرفته که برای استفاده از دستمال توالت آن را از جلو به سمت عقب بکشد تا احتمال عفونت های مجاری ادراری به حداقل برسد.

اگر خردسالتان خواهر وبرادر بزرگتر دارد بگذارید آنها به او کمک کنند. آنچه را کودک از هم سن و سالش مشاهده میکند راحت تر می آموزد.

  1. فرایند را شرح دهید

رابطه ی بین مدفوع کردن و توالت رفتن را برای خرد سال روشن کنید. دفعه ی بعد که در پوشک خود مدفوع کرد اورا به توالت برده مدفوع را از روی پوشک در توالت خالی کنید سپس به او اجازه دهید فلاش تانک را بکشید.(اگر ترسیده است او را مجبورنکنید) بنابراین میتواند پاک شدن کثیف کاری ها را تماشا کند

با کتاب های مصور و ویدیو هایی که راجع به تمرینات توالت رفتن هستند،اطلاعات جدیدی در این مورد به او انتقال دهید.

کتاب «هر کسی مدفوع مدفوع نوشته تارو گومی» یک کتاب انگلیسی زبان است که نسخه جدید آن با نام «مدفوع کجاست و روزی روزگاری یک توالت» که شامل یک عروسک و یک توالت مینیاتوری است منتشر است با داشتن کتابی با این موضوع یا یا پوستر ها و کتاب ها های تصویری ،گام بزرگی در استفاده از توالت برمیداریم

چنین روش هایی باعث آشنایی خردسال با دستشویی رفتن می شود.

  1. آن را به صورت عادت در بیاورید

خردسال خود را تشویق کنید تا روی توالت مخصوص به خود بنشیند البته هر زمان که اصرار به رفتن کرد

اگر برای نشستن و در آوردن پوشگ خود نیاز ه کمک دارد به او این اطمینان را بدهید که هر زمان خواست می تواند از شما کمک بگیرد.

در صورت امکان اجازه دهید با پایین تنه برهنه اطراف توالت بگردد.هرچه بیشتر بدون پوشک باشد سریع تر می آموزد اگرچه گاهی مجبور به تمییز کردن خراب کاری هایش می شوید.به او بگویید که می تواند هرزمان که خواست از توالت استفاده کند ویاداور شوید که هر زمانی بخواهد می تواند از آن استفاده کند.

گاهی خرد سالان به اندازه کافی روی توالت نمی نشیند تا با آرامش خود را تخلیه کنند. با آرامش او را به نشستن برای مدتزمان حداقل یک دقیقه ترغیب نمایید.اگر با او در این زمینه رفاقت کرده،صحبت کرده یا برایش کتاب بخوانید،باعث میشوید بیشتر روی توالت صبر کند.

وقتی که با موفقیت از توالت استفاده کرد او را بسیار تشویق کنید،که به استمرار این کار کمک می کند.ممکن است گاهی شلوارش را کثیف کند اما بالاخره در استفاده از توالت موفق خواهد شد. از هر بار توالت رفتن او غول نسازید تا عصبی نشود.

  1. چند لباس زیر برای انجام تمریناتش داشته باشید

تعداد لباس زیرهایش را افزایش دهید تا تمرینات را به راحتی پشت سر بگذارد .شلوارهایی وجود دارد که مانند پوشک عمل کرده فقط کافی است کودک آنها را بپوشد یا در بیاورد.در صورت وجود از آنها استفاده کنید.

اگرچه این لباس ها به خوبی پوشک عمل نمی کنند بسیاری از والدین بر این باورند که خردسال در آنها براحتی ادرار یا مدفوع می کند،هر روشی را انتخاب کردید به تدریج سراغ آن بروید وشب ها از پوشک استفاده کنید اگر کودک همیشه هنگام نیاز دنبال توالت می گردد وقت آن رسیده تا لباس زیر مخصوص کودکان بزرگتررا مورد استفاده قرار دهید.پدران و مادران

زیادی تجربه کرده اند که لباس زیر های خوش نقش و نگار با طرح شخصیت های کارتونی باعث می شود تا کودک شلوار خود را خیس نکند

  1. از عقب نشینی در این تمرینات نهراسید

تمیرانات توالت رفتن هم برای والدین و هم برای کودکان مشکل است.گاهی توقف موقت برنامه طبیعی است حتی ممکن است کودک چند بار شلوار خود را کثیف کند تا بالاخره بتواند کل روز را تمیز و خشک باقی بماند

یک خرابکاری ساده به معنای شکست نیست. عصبانی نشوید کودک خود را تنبیه نکنید. باید بدانید که هنوزماهیچه های مثانه ومقعد او کاملا تکامل نیافته اند و او نمی تواند آنها را بسته نگه دارد.مدیریت او زمان می برد.

چه زمانی می توانید؟ کی وقت آن رسیده؟ لباس های راحت به تنش بکنید که خراب کاری کردن را کاهش دهد به هر حال اگر شلوار خود را کثیف کرد مثبت برخورد کنید

و با آرامش او را تمییز کنید. با مهربانی به او پیشنهاد دهید تا دفعه بعد از توالت استفاده کند.

مراحل آموزش توالت (کنترل ادرار) به کودکان مبتلا به اختلالات اتیستیک و سایر تأخیرهای رشدی

یک یا دو روز قبل از شروع آموزش مایعات و مشوق های مورد علاقه کودک را قطع کنید تا بتوانید ارزش مشوق ها و میزان خوردن مایعات را در طول دوره آموزش بالا ببرید.

مرحله اول:

۱) کودک را بر روی دستشویی قرار دهید و با قرار دادن چهارپایه زیر پای کودک ترس از نشستن کودک را کاهش دهید.

۲) ابتدا تابلویی برای روند فعالیت تهیه کنید و سپس تصویر مراحل کار را بر روی آن نقاشی کنید. مثلاً اول می نشینیم بعد حباب بازی می کنیم.

۳) هر ۲ تا ۳ دقیقه کودک را با مایعاتی که دوست دارد به خاطر خوب نشستن تشویق کنید.

۴) فعالیت های مختلفی را جهت سرگرمی کودک در محیط توالت انجام دهید، اما نه آنقدر که حواس کودک را از علائم بدنی دفع ادرار دور کند.

۵) با استفاده از داستان های اجتماعی تمامی مراحل کار را به صورت ساده توصیف کنید.

۶) با در اختیار قرار دادن نشانه های تصویری و هدایت های آموزشی می توان از کودک در انجام فعالیت حمایت کرد. برنامه تصویری با یادآوری این نکته که کودک در زمان های خاص می تواند به دستشویی  برود به او کمک می کند که روش استفاده از دستشویی را ادامه دهد.

اگر کودک کلام ندارد، می توان با استفاده از کارت های تصویری برای نشان دادن نیاز کودک به دستشویی او را هدایت کرد. تصاویری که به صورت خاص نیازهای کودک را نشان دهد.

۷) زمانی که کودک ادرار کرد باید با استفاده از با ارزش ترین مشوق و به میزان زیاد او را تشویق کنید و اجازه دهید که کودک برای مدتی آموزش را رها کرده و به فعالیتی که دوست دارد بپردازد. (حدود ۱۰ دقیقه) ولی مهم است که کودک در این مدت در محیط دستشویی بماند.

۸) بعد از ده دقیقه کودک باید دوباره به توالت بازگردد و همین روش را دوباره ادامه دهید.

۹) اگر زمان زیادی سپری شد و هیچ اتفاقی نیفتاد و کودک دچار خستگی شد اجازه دهید که برای چند دقیقه بلند شود ولی همچنان در محیط دستشویی بماند و بعد از چند دقیقه برگردد و روی توالت بنشیند. مهم است که این زمان، کوتاه بوده و طی آن کودک را به صورت دقیق زیر نظر داشته باشید.

۱۰) برای اینکه کودک رفتارها و عملکردهای مناسب را یاد گرفته و نشان دهد می توان از داستان های اجتماعی استفاده کرد.

داستان های اجتماعی:

– از داستان های کوتاه و تصاویر مشخص استفاده کنید.

– داستان ها باید از دیدگاه کودک نوشته شود.

– از داستان هایی که ساده­ است و فقط به یک موضوع می­پردازد استفاده کنید. مثل رفتن به مدرسه، میهمانی و …

– از داستان هایی استفاده کنید که اطلاعات و جزئیات دقیقی در مورد اتفاقاتی که در موقعیت های مختلف رخ می دهند، به کودک ارائه دهند.

– در داستان هایی که استفاده می کنید، پیشنهاداتی در مورد عملکرد مناسب در موقعیت های گوناگون به کودک ارائه شود.

– از داستان هایی استفاده کنید که توضیح دهد که چرا کودک باید عملکرد خاصی را به صورت مدل خاصی داشته باشد.

هنگامی که به این نتیجه رسیدید که کودک متوجه رابطه مشوق گرفتن و دستشویی کردن شده است به سمت مرحله بعدی حرکت کنید.

مرحله دوم:

– کودک را بدون لباس روی یک صندلی کنار توالت قرار دهید.

– هر ۲ تا ۳ دقیقه به خاطر نشستن روی صندلی به او مشوق دهید و منتظر شوید تا خودش برای ادرار کردن از روی صندلی بلند شده و روی توالت بنشیند.

– بسیار مهم است که هنگام بروز علائم هیچ کمکی به کودک نکنید زیرا امکان ایجاد وابستگی شدید کودک به کمک شما وجود دارد.

– وقتی ادرار کردن روی توالت با موفقیت انجام شد.

  1. A) کودک باید به میزان زیادی تشویق شود.
  2. B) کودک می تواند از دستشویی خارج شده و برای مدت کوتاهی به فعالیت مورد علاقه خود بپردازد.
  3. C) صندلی باید کم کم از توالت دور شود.
  4. D) یک لباس در هر مرحله اضافه می شود.

* اگر کودک بدون اینکه روی توالت بنشیند ادرار کرد:

  1. A) اگر متوجه علائم دفع شدید کودک را با عجله روی توالت نبرید (به دلیل ایجاد وابستگی)
  2. B) کودک باید اعضای بدن، لباس های خیس و محیطی که این اتفاق در آنجا رخ داده را تمیز کند.
  3. C) باید دوباره مراحل کار و استفاده صحیح از دستشویی با کودک مرور شود (تقریباً ۵ بار)
  4. D) در هر مرحله ای که هستید، صندلی یک مرحله به عقب برگردد.
  5. E) در هر مرحله ای که هستید یکی از لباس ها کم می شود.

مرحله سوم:

زمانی که کودک به صورت کلی لباس پوشیده و از دستشویی دور است:

– هر ۳۰ دقیقه کودک را چک کنید که لباسش تمیز و خشک باشد و به این خاطر که لباسش خشک است، او را تشویق کنید.

– اگر حادثه ای اتفاق افتاد به مرحله دوم باز گردید.

– اگر کودک در توالت ادرار کرد بسیار او را تشویق کنید و به تدریج فاصله بین دو چک کردن را افزایش دهید.

 

برای اینکه این آموزش به صورت عادت در آید نکات زیر را مدنظر قرار دهید:

۱) برنامه دستشویی رفتن کودک را مشخص کنید.

۲) برنامه را با خود کودک ۲ تا ۳ بار در روز مرور کنید.

لازم است هر فردی که با کودک کار می کند از برنامه دستشویی کودک آگاه باشد تا در نتیجه آن آموزش به صورت پایدار و یک شکل پیش رود.

۳) ۱۵ دقیقه قبل از زمان مشخصِ دستشویی رفتن معمول، کودک را به توالت ببرید.

۴) کودک را بدون لباس روی توالت قرار دهید و هر ۲ تا ۳ دقیقه به خاطر خوب نشستن او را با مشوق های مختلف و معایعات زیاد تشویق کنید.

۵) وقتی کودک ادرار کرد باید او را به مقدار زیادی تشویق کنید و اجازه دهید محل دستشویی را ترک کرده و فعالیت مورد علاقه خود را انجام دهد.

۶) اگر کودک ظرف ۳۰ دقیقه ادرار نکرد به او اجازه دهید که به فعالیت قبلی که در حال انجام آن بود بازگردد.

۷) هر یک ساعت کودک را به دستشویی ببرید و تا زمانی که ادرار کند این روند را ادامه دهید.

۸) اگر حادثه ای خارج از جلسه آموزش توالت اتفاق افتاد به شرح زیر عمل کنید:

– کودک باید اعضای بدنش را تمیز کند، لباسهایش را تعویض کند و محیط دستشویی را نیز تمیز کند.

– استفاده صحیح از توالت را حدوداً ۵ بار با کودک مرور کنید.

کودکان آزاد به دنیا آمده‌اند؛ رها از هر قانونی. کودکان همه‌چیز را برای خودشان می‌دانند و معنای قانون و مالکیت را نمی‌دانند. آموزش قوانین بخشی از تربیت کودک است. قانون همیشه همراه محدودیت است و محدود کردن نفی آزادی است. هر قانونی که به کودکان آموزش داده می‌شود، بخشی از آزادی آنان را نفی می‌کند.کودکان در برابر هر قانونی مقاومت می‌کنند. دوست دارند غذا را روی زمین بریزند و بشقاب را وارونه کنند. اشیا را پرتاب می‌کنند. اسباب‌بازی دوستانشان را برای خودشان برمی‌دارند و خود را مالک آن می‌دانند. اما آرام‌آرام این قوانین را یاد می‌گیرند. مشکلی که والدین با دستشویی رفتن کودکان دارند برمی‌گردد به آزادی و رهایی کودکان و قانونمند کردن آنان. کودک دوست دارد آزاد باشد و خودش را در بند مکانی خاص به‌نام دستشویی نکند. دستشویی با فضایی کوچک برای کودک زندان به‌شمار می‌رود که آزادی او را نفی می‌کند. کودک هنوز مفاهیم بهداشتی را درک نمی‌کند؛ این مسئله قانونمند کردن وی را دشوار می‌کند.چه کنیم که کودک بپذیرد در مکان خاص دستشویی کند؟ باید با توجه به همان آزادی و محدودیت این مسئله را حل کنیم. نباید گذاشت کودک دستشویی را زندان و نفی آزادی حساب کند.اگر کودک تا هنگامی که پوشک است با دستشویی آشنا نباشد، یک‌باره دستشویی رفتن برای وی سخت است و همان اجبار و محدودیت را احساس می‌کند. باید از همان ماه‌های نخست به‌تدریج و آرام‌آرام او را با دستشویی آشنا کرد؛ مثلا در ده‌ماهگی هر سه روز یک‌بار، در یک‌سالگی هر دو روز یک‌بار و… یعنی هنگامی که پوشک است، آزادی و رهایی کامل نداشته باشد. البته در این مرحله خود دستشویی رفتن می‌تواند برایش نوعی تنوع و حتی بازی محسوب شود. مهم است که کودک را یک‌باره از آزادی کامل، به دستشویی رفتن تبعید نکنیم؛ اگر از قبل به آن عادت کرده باشد، به‌سادگی می‌تواند بپذیرد.باید زمان دستشویی کودک را دانست. همه کودکان شبیه هم نیستند. هم خودمان زمان دستشویی را بشناسیم و هم کاری کنیم که خود کودک خبر کند.دستشویی نباید برای کودک زندان باشد. کودک مفهوم بهداشت و مسائل پاکی و نجاست را نمی‌داند، اما بازی را درک می‌کند؛ می‌توان دستشویی رفتن کودکان را برایشان به بازی تبدیل کرد.یکی از مشکلات کودکان نشستن بر کاسه توالت است. از کودک نخواهیم حتما در کاسه توالت خود را تخلیه کند. همین که در دستشویی باشد و حتی اگر در کنار سنگ باشد، کافی است؛ یعنی باز هم بخشی از محدودیت را برمی‌داریم.از سوی دیگر نباید از آموزش مسائل بهداشتی به کودک غافل باشیم. کودک پرسشگر است. او باید بداند چرا نباید در مکان‌های دیگر دستشویی کند. با مثال‌های ملموس و گفتن پیامدها و نشان دادن بیماری‌ها می‌توان به کودک در درک بهداشت کمک کرد. در هفت-هشت‌ماهگی وقتی که در پوشک ادرار یا مدفوع می‌کند، از کودک بپرسید تا با این موضوع آشنا شود و وقتی بعدا او را به دستشویی بردید، بتوانید در این باره با او حرف بزنید و راحت باشید.این نکته کلی درباره همه آموزش‌ها را رعایت کنید که نباید با کودک در این مسئله به ستیز پرداخت. ستیز و دعوا با کودک او را به واکنش و لجبازی می‌کشاند. باید کاری کرد که او با میل خودش و بدون احساس اجبار به دستشویی برود.اگر از همان نخست بتوان به کودک قانونمند بودن را آموزش داد، کار بسیار راحت‌تر می‌شود؛ مثلا این‌که باید اسباب‌بازی‌ها را سر جای خودشان بگذارد. اجرای همین قوانین کوچک به اجرای قوانین دیگر هم کمک می‌کند. اینکه بدانیم چگونه و از چه زمانی، دیگر کودک را پوشک نکنیم، کمی مشکل است و اگر فکر می‌کنید کودک شما باید در زمانی که شما انتظار دارید، ادرار و مدفوع خود را کنترل کند،‌کاملا در اشتباه هستید. زمان واقعی آن هنگامی است که کودک شما آماده باشد و منظور از آماده بودن زمانی است که مغز،‌ اعصاب و عضلات به اندازه کافی رشد کرده باشند. به ندرت ممکن است قبل از سن ۱۵ تا ۱۸ ماهگی اعصاب تکامل یافته باشند و عضلات به آنها پاسخ دهند. در واقع هرگز نباید کودک خود را مجبور کنید روی لگن بنشیند زیرا این کار باعث می‌شود کودک از انجام کار سر باز زند و احتمالا منجر به مشکلات بعدی، مثل بی‌اختیاری مکرر یا خیس کردن رختخواب می‌شود.سن مناسب برای شروع آموزش در کودکان متفاوت است. به یاد داشته باشید آموزش پیش از زمان مناسب می‌تواند مشکلاتی از قبیل شب ادراری، استرس و احساس ناامنی و اعتماد به نفس پایین برای کودک به همراه داشته باشد. برای این‌که مطمئن شوید کودک‌تان به سن مناسبی رسیده و آمادگی نسبی برای پذیرفتن لگن را دارد یا هنوز کنار گذاشتن پوشک برایش زود است، باید به دنبال علائم زیر باشید. با توجه به رشد جسمی، رفتاری و روان‌شناختی سن مناسب برای شروع استفاده از لگن سنی است که: کودک بتواند به راحتی راه برود، بدود، بنشیند و از پله‌ها بالا و پایین برود. زمان دفع مشخص و منظمی داشته باشد و بتواند حرکات روده‌ای را تا حدودی کنترل کند. بتواند بیش از ۳ یا ۴ ساعت خشک بماند. این امر به شما نشان می‌دهد ماهیچه‌های مثانه به قدری قوی شده‌اند که بتوانند ادرار را برای مدت مشخصی نگه دارند. بتواند چند دقیقه آرام بنشیند و بازی کند، بدون این‌که راه بیفتد و بهانه بگیرد. بتواند شلوارش را به تنهایی بالا و پایین بکشد. اگر پوشکش خیس یا کثیف بود، احساس ناراحتی کرده و اعتراض کند. بتواند از رفتارهاى سایرین تقلید کند. وقتی شکمش کار می‌کند از ظاهرش مشخص باشد، مثلا سکوت کند، جای خلوتی برود یا حالت چهره‌اش تغییر کند. این نشان می‌دهد او نسبت به کاری که می‌کند تا حدودی آگاه است.بتواند دستورات و فرمان‌های ساده را دنبال کند؛ مثلا کتاب را بیاور، به اتاق برو، کلاهت را سر کن و غیره مفهوم قرار دادن هر چیز را سر جایش درک کند و به آن اهمیت بدهد.

تمامی حقوق تاپی شاپی متعلق به این سایت است. آماده سازی سایت توسط آرشیتا وب

ورود با نام‌کاربری و گذرواژه

فراموشی گذرواژه