آسم در کودکان و نوزادان

آسم چیست؟

آسم نوعی بیماری التهابی مزمن ریه­ ها و مجاری هوایی است- منظور از مجاری هوایی لوله ­هایی هستند که هوا را به داخل ریه­ ها می دهند و از آنجا خارج می­سازند. در نوزادان مبتلا به آسم، این مجاری هوایی تحریک شده و متورم هستند، و لذا این مسئله می­تواند بر توانایی تنفس کودکان تاثیر بگذارد.

به منظور پیشگیری و درمان حملات آسمی کودکان، استفاده از مراقبت­های بهداشتی و درمانی بسیار ضروری است. با استفاده از داروهای صحیح، آموزش­ های مناسب، طرح ­­ریزی درمان ­های عملی مناسب برای آسم، و با انجام پیگیری­ های منظم پزشکی، اغلب کودکان مبتلا به آسم می­توانند زندگی سالم و طبیعی داشته باشند.

در طول یک حمله حاد آسم چه اتفاقی می افتد؟

اگر نوزادی یک حمله حاد آسمی را تجربه کند، در واقع در این وضعیت بافت داخلی مجاری هوایی او ملتهب ­تر شده و مخاط بیشتری تولید خواهند نمود. سپس عضلات اطراف مجاری هوایی وی منقبض شده و مجاری تنفسیش نیز تنگ­تر خواهد شد. در این حالت ممکن است وی به سرعت نفس بکشد، سرفه کند، یا صدای خس خس مانندی از گلویش شنیده بشود (صدایی شبیه صدای سوت)، زیرا بدلیل تنگ­ شدن مجاری هوایی، تنفس وی به سختی صورت می­گیرد. همچنین ممکن است والدین در این حین متوجه شوند که سوراخ­های بینی کودکشان به سرعت در حال باز و بسته شدن بوده و یا پوست اطراف دنده­ هایش با هر تنفسی به سرعت به سمت پایین مکیده می­شود.

در صورت عدم درمان و یا تاخیر در استفاده از مراقبت های پزشکی، حمله­ ی آسمی می­تواند کشنده باشد. به محض اینکه متوجه وجود هر یک از علائم حملات آسمی در فرزند خود شدید، فوراً داروی آرام بخش تجویز شده توسط پزشک متخصص اطفال را برای وی استفاده کنید (چنانچه به هیچ یک از کمک­ های پزشکی دسترسی ندارید، با اورژانس تماس بگیرید و یا فرزندتان را به نزدیک­ترین بخش اورژانس برسانید).

به محض اینکه داروی مسکن باعث گشادتر شدن مجاری تنفسی فرزندتان شد، باید علائم وی فروکش نمایند. ولی اگر این علائم ادامه یافتند و یا حتی بدتر شدند، در این صورت حتماً با اورژانس تماس بگیرید و یا کودک خود را فوراً به نزدیک­ترین بخش اورژانس برسانید.

آلرژی­ها چه تاثیری روی آسم دارند؟

مواجهه با آلرژن­ هایی مانند کرم­های ناشی از گرد و غبار، سوسک، کپک، دانه­ های گرده، و یا پوست و شوره بدن حیوانات خانگی می­توانند سبب بروز و یا بدتر شدن علائم آسمی در برخی از کودکان مبتلا شوند. این نوع از آسم معمولاً به عنوان آسم آلرژیک شناخته شده است.

آلرژی­های فصلی نسبت به دانه­ های گرده موجود در هوا (که اصطلاحاً تب یونجه نیز نامیده می­شود) معمولاً تا رسیدن کودکان به ۴ یا ۵ سالگی مشکلی ایجاد نمی­کنند، زیرا مواجه ­ی کودکان با دانه­ های گرده فرایند زمان­بری بوده و لذا ایجاد حساسیت در کودکان نسبت به این گرده‌ها معمولاً چندین سال به طول می­انجامد. ولی بالعکس آلرژی به کرم­های ناشی از گرد و غبار، کپک و یا پوست بدن حیوانات خانگی از جمله آلرژی ­هایی هستند که ممکن است در اوایل زندگی نیز ظاهر شوند.

از طرفی حدود ۷۵ تا ۸۰ درصد کودکان مبتلا به آسم، آلرژی های قابل توجهی نیز دارند. اگر فرزند شما مبتلا به آسم می­باشد و شما نسبت به وجود آلرژی­ هایی مشکوک هستید، بهتر است برای انجام معاینات و درمان­های بیشتر و به منظور پیشگیری از بروز حملات آسمی، فرزندتان را نزد پزشک متخصص آلرژی ببرید.

آیا عوامل دیگری نیز وجود دارند که موجب شروع حمله‌های آسمی شوند؟

بله، سایر عوامل احتمالی عبارتند از هوای سرد، عفونت های ویروسی (مانند سرماخوردگی)، دود سیگار، و سایر آلاینده های هوا و یا حتی بازی کردن و دویدن. یعنی ممکن است حتی دویدن­ های سریع محرکی برای شروع حملات آسمی فرزندتان شوند. در واقع، اگر فرزندتان معمولاً بعد از بازی و ورزش به سرفه و خس خس کردن می­افتد، ممکن است وی مبتلا به شکلی از آسم باشد که اصطلاحاً آسم ناشی از ورزش یا آسم ورزشی نامیده می­شود.

آیا آسم بیماری شایعی در کودکان می­باشد؟

آسم از شایع­ترین بیماری­های مزمن و حاد دوران کودکی است، و سومین عامل بستری شدن کودکان زیر ۱۵ سال در بیمارستان­ها می­باشد. علائم و نشانه­ های ۵۰ تا ۸۰ درصد از کودکان مبتلا به آسم معمولاً قبل از رسیدن آنها  به ۵ سالگی بروز می­کند.

 

چگونه می توانم تشخیص دهم که آیا کودک من مبتلا به آسم می­باشد یا خیر؟

برای پاسخ قطعی به این سوال، شما باید با یک پزشک مشورت نمایید. تشخیص آسم در کودکان کمتر از ۲ سال معمولاً کار دشواری است، زیرا گاهاً شرایطی به غیر از آسم نیز می­توانند موجب خس خس سینه یا ایجاد صداهای خس خس مانندی در نوزادان بشوند. در واقع، عفونت­های تنفسی ویروسی شایع­ترین علت خس خس سینه ­ی نوزادان می­باشند.

با این حال، اگر کودک شما مرتب سرفه­ می­کند و آلرژی­ یا اگزماهایی دارد، و در خانواده­ تان نیز سابقه آسم، آلرژی و یا اگزما وجود دارد (به خصوص اگر هر دوی والدین مبتلا به چنین بیماری­هایی هستند)، در این صورت احتمال زیادی می‌رود که کودک شما نیز مبتلا به آسم باشد. نشانه‌های این بیماری معمولاً شب‌ها وخیم‌تر می‌شوند.

به طور خلاصه، پزشک فرزند شما را به طور دقیق مورد بررسی قرار داده و شرح حال دقیقی، از جمله درباره­ ی سابقه وجود بیماری­های خانوادگی بدست خواهد آورد تا بتواند با استفاده از این موارد به تشخیص دقیق و درستی درباره فرزندتان برسد.

 

به عنوان یک والد برای درمان فرزند مبتلا به آسم خود، چه کارهایی می­توانم انجام دهم؟

اگر کودک شما آسم دارد، باید با همکاری پزشک او برنامه‌ ای جهت پیشگیری و رسیدگی به حمله‌های آسمی تدارک ببینید. ابتدا باید بفهمید که چه چیزی موجب بروز حمله‌های آسمی می‌شود و سپس باید تمام تلاش خود را برای جلوگیری از تماس وی با این عوامل محرک‌ بنمایید. به عنوان مثال، برخی از کودکان فقط در مواقع سرماخوردگی دچار حملات آسمی می­شوند، در حالی که عده­ ای دیگر از کودکان پس از مواجهه با یک ماده آلرژی­زا یا محرکی مانند دود سیگار دچار حملات آسمی می­گردند.

چگونگی متوقف کردن حملات آسمی

پزشک شما احتمالاً یک یا چند دارو برای کودک‌تان تجویز خواهد کرد. این داروها تحت عنوان آرام‌بخش­های فوری شناخته می‌شوند، که معمولاً برای متوقف کردن حمله آسمی به کار می‌روند. این داروهای سریع­الاثر، انقباض و گرفتگی مجاری تنفسی را متوقف کرده و تنفس را آسان‌تر می­سازند. مقدار این آرام‌بخش‌های فوری مانند آلبوترول با استفاده از یک اسپری مه‌ پاش (نبولایزر) یا استنشاق‌ کننده­ای با دوز اندازه‌ گیری‌شده (MDI) تنظیم می‌شود.

مه‌ پاش یا نبولایزر نوعی دستگاه برقی یا باتری‌دار است که دارویی مایع را به حالت گاز در می­ آورد تا کودک بتواند آن را از طریق ماسک استنشاق نموده و به داخل ریه‌های خود بفرستد. درمان‌های مبتنی بر تنفس مه‌پاش، معمولا حدود ۱۰ دقیقه طول می‌کشند.

دستگاه MDI، یک آئروسل (دستگاه مبدل مایع به گاز) کوچک است که به درون لوله بلندی به نام محفظه نگه‌دارنده یا فاصله‌انداز وارد می‌شود، که ماسک کوچکی نیز به انتهای آن متصل شده است. داروی آلبوترول به داخل محفظه نگه‌دارنده اسپری می‌شود و کودک هنگام تنفس از طریق این ماسک، این دارو را استنشاق می‌کند. این نوع درمان تنفسی را می‌توان حتی ظرف مدت کمتر از یک دقیقه نیز انجام داد.

انتخاب مه‌پاش یا MDI عمدتاً به این موضوع بستگی دارد که استفاده از کدام دستگاه برای شما و فرزندتان راحت‌تر می­باشد. در مجموع، هردوی آنها کارآیی یکسانی در رساندن دارو به ریه‌ها و توقف حملات آسمی دارند.

پیشگیری از وقوع حملات آسمی

داروهایی موسوم به کنترل‌کننده، برای پیشگیری از بروز حملات آسمی مورد استفاده قرار می­گیرند. این داروها شامل استروئیدهای استنشاقی می‌باشند که می‌توانند به کاهش التهاب و تورم و جلوگیری از خس‌خس کردن، کمک نمایند. بسته به نوع استروئیدی که توسط دکتر برای فرزندتان تجویز شده است، شما می­توانید این داروهای استروئید استنشاقی را روزانه با استفاده از دستگاه MDI یا یک نبولایزر به کودک خود بدهید.

در صورتی که کنترل آسم کودک دشوار باشد پزشک ممکن است او را به یک متخصص آسم ارجاع دهد.

باید مطمئن شوید که تمامی مراقبان و پرستاران فرزندتان از چگونگی وضعیت وی اطلاع دارند و می‌دانند که چگونه باید یک حمله آسمی را درمان کنند.

برای پیشگیری از ابتلای کودکم به بیماری آسم، چه کارهایی می‌توانم انجام دهم؟

اگر استعداد ابتلا به بیماری آسم به صورت ژنتیکی در کودکتان وجود داشته باشد، بنابراین شما نمی‌توانید به طور کامل از بروز آن پیشگیری کنید. البته تا زمانی که کودک شما نشانه‌های مداومی، از قبیل خس‌خس کردن و سرفه دائمی را از خود بروز نداده، نمی‌توانید بفهمید که او آسم دارد یا خیر. البته اگر کارهای زیر را انجام دهید، می‌توانید از شدت علائم بیماری کودک خود کاسته و شروع حملات آسمی وی را تا بزرگتر شدن و قدرتمندتر شدن ریه­ هایش به تعویق بیاندازید:

  • میزان قرار گرفتن او در معرض کرم­های ناشی از گرد و غبار را کاهش دهید: تشک کودک را در یک پوشش غیرقابل ‌نفوذ قرار دهید، فرش و موکت‌ها و اسباب‌بازی‌های پر شده با پر را از اتاق او خارج کنید، به جای پرده‌های ضخیم پارچه‌ای از پرده‌های نورگیر غیرپارچه‌ای استفاده کنید و رختخواب او را هفته‌ای یک‌بار در آب داغ بشویید.
  • کودک خود را به دور از دود دخانیات نگه دارید: دود سیگار یک عامل آلرژی‌زا تلقی نمی‌گردد، اما به هر حال موجب تحریک و وخامت وضعیت ریه‌ها می­گردد.
  • میزان قرار گرفتن او در معرض آلاینده‌های هوا را کاهش دهید: آلاینده‌های هوایی از قبیل اوزون می‌توانند ریه‌ها را تحریک کرده و موجب بروز مشکلات تنفسی در افرادی شوند که مجاری تنفسی حساسی دارند. بنابراین اخبار مربوط به وضعیت هوا را پیگیری نموده و در زمان­ هایی که هوا آلوده است کودک خود را تا جای ممکن در خانه نگه دارید.
  • از منقل یا اجاق زغالی یا چوبی استفاده نکنید. هرچند جای گرم‌ و نرم  برای کودکان مناسب می­باشد اما دود حاصل از این قبیل وسایل می­تواند باعث تحریک سیستم تنفسی کودک شما شود.
  • اگر فرزندتان به حیوان خانگی‌تان آلرژی پیدا کرده است، در صورت امکان حیوان خانگی‌تان را خارج از منزل نگه دارید. البته بسته به خُلق‌وخوی حیوان و وضعیت زندگی شما، ممکن است انجام این کار امکان‌پذیر نباشد.
  • میزان کپک­ها و قارچ‌ها را در خانه خود کاهش دهید. مثلا هنگام پخت‌وپز در آشپزخانه یا هنگام دوش گرفتن در حمام، فن خروج هوا را روشن نموده و یا پنجره‌ها را باز نمایید. در صورت لزوم از یک سیستم تهویه مطبوع یا رطوبت‌زدا استفاده کنید تا سطح رطوبت را بین ۳۵ تا ۵۰ درصد نگه دارد. درزها و شکاف‌ها را تعمیر نمایید زیرا ممکن است باعث رشد قارچ در شکاف دیوارها و یا زیر زمین شوند؛ همچنین سطوح حاوی قارچ یا کپک را با آب و صابون تمیز کنید. لباس‌ها یا سطوح مرطوب یا خیس را حتماً به سرعت خشک کنید تا از رشد قارچ جلوگیری شود.

آیا ممکن است بیماری آسم فرزندم به طور کامل بهبود یابد؟

درمانی قطعی برای آسم وجود ندارد، البته کودکانی که فقط هنگام سرماخوردگی یا عفونت بخش­های فوقانی دستگاه تنفسی خود به خس‌خس سینه دچار می‌شوند، این حالت خس‌خس آنها تدریجاً و با افزایش سن­شان کاهش یافته و از بین می‌رود. در کل، بیماری آسم برای تمام عمر باقی می‌ماند، ولی با این حال تناوب و شدت نشانه‌های این بیماری ممکن است با افزایش سن کودک تغییر یابد.

معاینه‌های مرتب و دقیق و انجام درمان­های مناسب به کودک شما کمک می­کند تا بیماری آسم خود را کنترل نماید و در نتیجه زمانی که بزرگ‌تر شد بتواند همانند سایر کودکان بدود، شنا کند و بازی کند. اکثر کودکانی که آسم دارند، معمولاً در بزرگسالی افراد سالمی هستند.

آسم ممکن است برای شما و کودک‌تان دلهره‌آور باشد اما به خاطر داشته باشید: شما تنها نیستید. حتی ممکن است شما از دانستن اینکه بسیاری از خانواده­ها چگونه با آسم کودکانشان مقابله می­کنند متعجب و شگفت­ زده شوید. بنابراین نگرانی­هایتان درباره ی آسم نوزاد خود را با سایر والدین مراجعه ­کننده به مراکز اجتماعی مربوط به نوزادان در میان بگذارید.آسم یک بیماری غیر واگیر  ریوی  است که بطور متناوب روی راها های تنفسی داخل ریه ها اثر گذاشته و گاه و بیگاه باعث تنگ شدن راه تنفسی در برهه های مختلف میشود ، و همین تنگی مجاری باعث بروز علائم بیماری می شود . هر بار، این تنگی یا  به سرعت یا بکندی ، با درمان و حتی گاهی بدون درمان به حالت قبلی خود برمی گردد، ولی گاهی امکان دارد که حمله شدید شده و قبل از شروع مرحله بهبودی خطر آفرین گردد.  شدت تنگی راه های هوائی و مدت زمانی که این حالت ادامه میکند تعیین کننده شدت علائم و تعیین کننده شدت بیماری میباشد. شدت بیماری در افراد مختلف متفاوت و حتی در یک شخص واحد نیز ممکنست گاهی شدیدتر و گاهی خفیف تر بروز نماید. بیماری آسم در هر سنی ممکنست  شروع شود ولی شایع ترین سن ابتلا دوران کودکی است.آسم بیماری کمیابی نیست، تقریبا یک کودک از هر ۱۰ کودک و یک بزرگسال از هر ۲۰ بزرگسال به این بیماری مبتلا هستند.جالب آنست که تقریبا همه بیماران ، بیماری خود را نوعی سرماخوردگی شدید میدانند و یا شروع آن را به یک سرماخوردگی شدید نسبت می دهند. شایعترین علامت آسم خفیف سرفه با یا بدون خس خس سینه میباشد. ، احساس سنگینی سینه یا گرفتگی سینه از علائم دیگری هستند که ممکنست باعث آزار شخص مبتلا گردند ، این علائم گاه وبیگاه معمولا در تعقیب سرماخوردگی ها یا واگیری عفونت ویروسی عارض میشوند و در سایر مواقع شخص خود را سالم می پندارد. در کودکان مبتلا بروز سرفه های تحریکی در نیمه شب یا سحرگاه شایع است. حمله های سرفه همراه با خس خس سینه و نفس تنگی مشخص علامت بارز این نوع حمله میباشد، بیمار بیشتر روزها چندساعتی مبتلا به لین علائم میباشد و دوره های  احساس سلامتی کوتاه هستند، غالبا همه علائم در ساعات پس از نیمه شب شدید تر هستند ناراحتی شبانه باعث بیدار شدن شخص بعلت گرفتگی سینه یا سرفه های شدید می گردد. خس خس شدید همراه با احساس نفس تنگی شدید و اساس فشار در قفسه سینه که ممکنست با ترس از خفگی همراه شود ، حرف زدن بیمار ممکنست به شکل  بریده بریده و فعالیت جسمانی بسیار محدود گردد. این نوع حمله ها میتوانند خطر ساز باشند.  در این نوع از بیماری  معمولا همه حمله ها ی آسم شدید هستند ولی افراد مبتلا به فرم متوسط و گاهی حتی فرم های خفیف میتوانند بدون اخطار قبلی مبتلا به حمله شدید گردند. باید دانست که سرفه های شخص مبتلا به آسم ممکنست با خلط یا بدون خلط باشند و بودن خلط ، تشخیص آسم را رد نمیکند. در بعضی از مبتلایان به آسم،  بیمار همیشه از  سرفه با یا بدون خلط با همراه با درجاتی از نفس تنگی و خس خس  سینه رنج میبرد  ، ولی این رنج گاهی به ش˜ل حمله ای شدید تر میشود و پس از رفع حمله کمی بهتر میگردد.این نوع از آسم با برنشیت مزمن و  بیماری انسدادی مزمن ریه (COPD) قابل اشتباه است. علاوه بر اجتناب از آلودگی هوا و غبارها و مواد شیمیائی پراکنده در محیط از داروهای کاملا موثر امروزی میتوان بهره گرفت. باید دانست که بهترین و بی خطرترین داروهای ضد آسم داروهای استنشاقی از قبیل اسپری هایا پودرهای استنشاقی هستند، این داروهابسیار با ارزش و سرنوشت بد بیمار آسمی را تغییر داده اند. تعداد دفعات استفاده از دارو برای هر بیمار متفاوت و توسط پزشک معالج با توجه به همه یافته های بالینی و اسپیرومتری تعیین میگردد و با کم یازیاد شدن شدت بیماری تعداد دفعات اسپری نیز کم یا زیاد میگردد.

بیماران با تجربه که شناخت کافی از داروها و بر آورد منطقی از شدت بیماری خود داشته باشند ممکنست بتوانند با کمک هوا سنج جیبی تصحیح های کوچک لازم را در مورد داروهای خود اعمال نمایند.علاوه بر داروهای استنشاقی برخی داروهای خوراکی یا تزریقی نیز در درمان آسم مورد استفاده هستند ولی بعلت داشتن اثرات بر سایر دستگاه های بدن و یا ترس از ایجاد عوارض، معمولا تنها در موارد شدید تر بیماری ویازمانی که پاسخ به داروهای استنشاقی کافی نبوده و یا سرعت بیشتری مورد نیاز باشد مورد استفاده قرار میگیرند.از جمله این داروها قرص یا آمپولاستروئیدی ( کورتن) میباشد، این دارو برای موارد خطرناک حمله یا در صورت عدم پاسخ به اسپری ها داروهای بسیار موثری هستند. دوره های کوتاه مدت یک تا دو هفته ای آنها بی خطر است ولی مصرف طولانی مدت تنها در صورت اجبار و با قبول مضرات آنها خواهد بود. خیر در حال حاضر بیماری آسم یک بیماری مادام العمر تلقی میشود و ریشه کنی ندارد؛ ولی سیر خود بخودی آن مراحلی از تخفیف و یا پس رفت کامل را ممکنست نشان بدهد. بخصوص در بچه ها که بسیاری از آنها تا سن بلوغ پس رفت کامل پیدامینمایند، در بالغین نیز چنین دوره هائی مشاهده میشود، ولی در همه این موارد همیشه امکان باز گشت علائم وجود خواهد داشت.

ایا ورزش باعث بهبودی بیماری میشود؟

خیر ورزش نه تنها هیچ نقش بهبود دهنده ای در آسم ندارد، بلکه در بسیاری از افراد باعث بروز حمله های آن نیز میشود. ولی افراد ورزشکاری که به این بیماری مبتلا هستند میتوانند با مصرف صحیح داروهای مربوطه به ورزش مورد علاقه خود ادامه دهند. برخی غذاها بطور سنتی برای افراد آسمی منع شده اند، ولی نقش اکثریت غالب این غذاها در بروز حمله ثابت نشده و به نظر میرسد که در مورد نقش رژیم غذائی در آسم زیاده روی شده است، باید بیمار را آزاد گذاشت که بر اساس تجربه عملی و نه بر اساس تلقینات سنتی رژیم غذائی خود را انتخاب نمایدآسم در تمام شهرها و روستاهای دنیا حضور دارد ولی در شهرهای با ترافیک بالا و دارای هوای آلوده شدید تر میشود. اسپری های تسکین دهنده را فقط در موارد بروز حمله باید مصرف نمود ولی اسپری های پیشگیری کننده بیشتر بیماران باید همیشه مصرف کنند. بزرگترین عیب اسپری ها آنست که خیلی از بیماران استفاده صحیح از آنرا یاد نمی گیرند و داروی خود را هدر میدهند، حبابچه های مورد بحث کمک میکنند که دارو بهتر به مصرف برسد.در این الگو علائم بالینی به صورت حمله خفیف و به فاصله دو روز پس از سرماخوردگی بروز می کند و مابین حمله های خفیف علامتی ندارند و یا علائم ناچیز است.
پزشکان این نوع آسم را در صورت لزوم با داروهای زوداثر مانند سالبوتامول درمان می کنند. بعضی از پزشکان مصرف داروهای زوداثر را در ابتدای سرماخوردگی توصیه می کنند تا از تنگ شدن ماهیچه های دیواره نایژه ها و بروز علائم بالینی آسم پیشگیری کنند. در این الگو بیماران مبتلا به آسم شدید متناوب، عموما حمله های کمی دارند ولی حمله ها اغلب شدید است و نیاز به مراجعه اورژانس و یا حتی بستری شدن در بیمارستان دارند. سرماخوردگی در این نوع آسم شایعترین عامل برانگیزنده بیماری می باشد. علیرغم استفاده از داروهای زوداثر برای این نوع آسم، ممکن است پزشک داروهای پیشگیری کننده را در طول سال و یا فقط در فصولی که بیشترین احتمال بروز حمله آسم وجود دارد توصیه کند. این کودکان اکثرا دچار علائم بالینی هستند. حمله های خفیف و یا شدید آسم در آنها تکرار می شوند و در بین حمله ها نیز بدون علامت نیستند. دستورالعمل های درمانی کنونی توصیه می کند که کودکان مبتلا به آسم مزمن روزانه و منظم از داروهای پیشگیری کننده استفاه کنند و یک داروی زوداثر را نیز جهت مصرف در مواقع ضوری در دسترس داشته باشند. گرچه آسم یک بیماری بالقوه خطرناک است است ولی با درمان مناسب اکثر کودکان خوب می شوند. بهترین مطالعاتی که بر روی سرانجام درازمدت آسم شده در استرالیا انجام گرفته است و نشان داده که دو سوم کودکان مبتلا به آسم بهبود می یابند که گاهی این امر قبل از بلوغ و یا حوالی آ« است ولی در تعداد کمی از بیماران در دوران بزرگسالی، بیماری عود می کند. در بیشتر یک سوم باقی مانده نیز با افزایش سن، بیماری آنها بهبود می یابد و فقط حدود ۱۰% از کودکان مبتلا به آسم در بزرگسالی نیز آسم را به عنوان یک مشکل عمده تجربه می کنند. بررسی های اخیر نشان داده شده است که در کودکان کم سن و سال دو نوع آسم وجود دارد. کودکان با راههای هوایی نسبتا باریک بدنیا می آیند و وقتی این راههای هوایی، بدنبال التهاب پوشش درونی که در اثر عفونت های ویروسی رخ می دهد تنگ تر می شوند، در اثر آن علائم آسم بروز می نماید. در صورتی که مادر در طی حاملگی سیگار بکشد احتمال بیشتری دارد که نوزادش دچار راههای هوایی نسبتا باریک شود. هنگامی که نوزاد رشد می کند راههای هوایی وی وسعت بیشتری یافته و احتمال آنکه عفونت های ویروسی بتوانند راههای هوایی را تنگ کرده و علائم آسم را بروز دهند کم می شود. در نتیجه این دسته از کودکان به هنگام بروز عفونت های ویروسی مانند سرماخوردگی دچار علائم آسم می شوند و بیماری آنها در طول مدت کودکی بهبود می یابد. کودک به آلرژیهایی ماند آسم، آلرژی بینی و اگزما مبتلا است. این کودکان به هنگام برخورد با موادی مانند گرده گیاهان و حیواناتی که به آنها حساسیت دارند دچار علائم آسم می شوند و آنها اغلب همان علائمی را از خود بروز می دهند که بدنبال عفونت های ویروسی تنفسی مشاهده می شود. احتمالا این کودکان استعداد به آلرژی را از والدین خود به ارث برده اند. احتمال بیشتری نیز وجود دارد که این کودکان در طی رشد، آسم و آلرژی بینی را حفظ کنند و کمتر احتمال می رود که از آسم به طور کلی رهایی یابند. پایش یعنی مراقبت دقیق. پایش آسم کودکتان به اندازه رانندگی خودرو مهم است و از حوادث سر راه پیشگیری می کند. پزشک عملیات پایش را با معاینه و پرسش انجام خواهد داد. پزشک با دو روش این کار را انجام خواهد داد. بعضی وقت ها میزان حساسیت به قدری بالا است که باعث شوک آنافیلاکتیک می شود که باید فورا بیمار را به بیمارستان ارجاع داد. نشانه های این حمله نیز سخت نفس کشیدن یا غورت دادن آب گلو است که می تواند خطر مرگ داشته باشد. از این رو بایستی مراقبت این مساله بود.

ذکر این مطلب تنها با اشاره به وبسایت تاپی شاپی و ارائه لینک مجاز می باشد

www.blog.topyshopy.com

منابع:

http://www.aaaai.org/patients/publicedmat/tips/childhoodasthma.stm

http://www.lungusa.org/site/pp.asp?c=dvLUK9O0E&b=22782

http://www.cdc.gov/asthma/faqs.htm

http://www.cdc.gov/asthma/children.htm[Accessed

http://www.childtrendsdatabank.org/indicators/43Asthma.cfm

http://www.epa.gov/asthma/pdfs/ll_asthma_brochure.pdf

http://www.nlm.nih.gov/medlineplus/asthmainchildren.html

http://www.niaid.nih.gov/publications/asthma.htm

http://www.nhlbi.nih.gov/health/dci/Diseases/Asthma/Asthma_WhatIs.html

تمامی حقوق تاپی شاپی متعلق به این سایت است. آماده سازی سایت توسط آرشیتا وب

ورود با نام‌کاربری و گذرواژه

فراموشی گذرواژه